บทที่ 12 : กรมตำรวจถึงกับตะลึง หนังโปรโมทนี่มันดีเกินไปแล้ว!

เพื่อให้เฉินกั๋วหลงกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง และเพื่อเติมเต็มความฝันของเจิ้งเสี่ยวเฟิงที่อยากเป็นตำรวจ เขาจึงแอบอ้างว่าได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชา ให้เฉินกั๋วหลงกลับมารับตำแหน่งเพื่อตามล่าคดี “อาชญากรพิเศษ”

ด้วยเล่ห์เหลี่ยมการแถแบบไร้สาระ เจิ้งเสี่ยวเฟิงก็ได้กลายเป็นสายลับหนุ่มเต็มตัว เดินเชิดหน้ากลับไปที่กรมตำรวจคู่กับเฉินกั๋วหลง กลายเป็นคู่หูร่วมสืบ ไล่ล่ากลุ่มฆาตกรอำมหิตไปด้วยกัน

หลายครั้งที่เฉินกั๋วหลงกับเจิ้งเสี่ยวเฟิงตามเจอร่องรอยของพวกอาชญากร และเปิดศึกดุเดือดกัน ทว่าทุกครั้งก็ยังถูกฝ่ายนั้นหนีเอาตัวรอดไปได้

จนเมื่อเริ่มจนปัญญา เจิ้งเสี่ยวเฟิงจึงพาทีมเกมเมอร์ฝีมือระดับเทพออนไลน์ มาช่วยถอดรหัสเกมที่อาโจวคลั่งไคล้ และนั่นเองทำให้พวกเขาสืบเจอร่องรอยของแก๊งคนร้าย

ท้ายที่สุด เหล่าอาชญากรที่มีอาโจวเป็นหัวหน้า ก็หนีไม่พ้นบทลงโทษอันแสนสาสม

อาโจวเมื่อพ่ายแพ้ ไม่อาจรับความจริงได้ จึงแหงนหน้าหัวเราะทั้งน้ำตา

พ่อของเขารีบเข้ามา สั่งอาโจวให้วางปืนลง

ทว่าเพราะความชิงชังที่มีต่อพ่อ อาโจวจึงจงใจหันปืนที่ไร้กระสุนเล็งใส่เฉินกั๋วหลง และนั่นทำให้เขาถูกยิงเสียชีวิตในที่สุด

ไม่รู้ทำไมกันแน่!

ทั้งที่คนร้ายถูกกำจัดไปแล้ว แต่บรรดาผู้กำกับอาวุโสกลับไม่อาจยินดีได้เลย

หลายครั้งที่พวกเขาอยากจะเอ่ยปากพูดออกมา แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงถอนหายใจยาว

เรื่องนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเต็มไปด้วยความน่าเศร้า

แก๊งอาชญากรทั้งห้า ที่อาโจวเป็นหัวหน้า แท้จริงแล้วไม่ได้ทำไปเพราะเงิน แต่ทำไปเพราะความแค้นล้วน ๆ

โดยเฉพาะอาโจว ที่บิดามีตำแหน่งสูงในกรมตำรวจ

ปกติแล้ว การมีพ่อเช่นนี้ อนาคตของอาโจวควรจะสดใสไร้หมอกหม่น

แต่เพราะการถูกพ่อกดขี่และปฏิบัติอย่างโหดร้าย

นั่นจึงก่อให้เขาเกลียดตำรวจ และสุดท้ายก็หันมาเข่นฆ่าเจ้าหน้าที่ ตกสู่เส้นทางอาชญากรรม ตัวตนของเขานั้นไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเป็นโศกนาฏกรรม

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

เหล่าตำรวจอาวุโสจึงค่อย ๆ ปรับอารมณ์ให้กลับคืนมาได้ในที่สุด

ผู้อำนวยการที่นั่งอยู่กลางห้องลุกขึ้นเป็นคนแรก แล้วปรบมือนำ

“หนังโปรโมทเรื่องนี้ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ! แบบนี้แหละที่ประชาชนต้องการในตอนนี้”

“ตำรวจอย่างเฉินกั๋วหลงคือแบบอย่างที่เราควรศึกษา แม้จะเคยตกต่ำอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ในที่สุดเขาก็กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความล้มเหลว”

“และเจิ้งเสี่ยวเฟิง ตำรวจฝึกหัดที่มีจิตใจดี ก็สมควรถูกยกย่อง แม้จะเป็นเพียงหนุ่มธรรมดา แต่กลับคิดถึงความปลอดภัยของประชาชนอยู่เสมอ! น่ายกย่องจริง ๆ”

“แน่นอนว่า อาชญากรอย่างอาโจวก็เป็นสิ่งที่เราต้องขบคิดทบทวนเช่นกัน”

“การเชิดชูตำรวจเพียงอย่างเดียว ไม่ได้ทำให้คนร้ายเลิกคิดก่ออาชญากรรมได้”

“เพราะเหตุใดบนโลกนี้ในแต่ละปีถึงยังมีอาชญากรโหดเหี้ยมเกิดขึ้นไม่ขาดสาย เรื่องนี้สัมพันธ์กับการศึกษาและครอบครัวที่พวกเขาเติบโตมาอย่างลึกซึ้ง”

“ผมหวังว่าหลังจากชมหนังโปรโมทเรื่องนี้แล้ว ประชาชนจะตระหนักถึงการสร้างเสริมด้านจิตใจให้กับเยาวชน หันมาใส่ใจพวกเขามากขึ้น เพื่อป้องกันอาชญากรรมที่จะเกิดขึ้นอีก”

“ครั้งนี้ สำนักงานตำรวจของเรากับ……”

“เย่เฉิน… ผู้กำกับเย่!” หัวหน้าหลี่ซื่อที่อยู่ข้าง ๆ รีบกระซิบเตือน

ผู้อำนวยการพยักหน้ารับ แล้วกล่าวต่อ “การได้ร่วมงานกับผู้กำกับเย่ คราวนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”

“ต่อไปในฐานะตำรวจ เราควรสื่อสารกับโลกภายนอกมากขึ้น ก็ด้วยวิธีนี้เท่านั้นถึงจะรักษาความสงบสุขของเมืองทั้งหมดได้อย่างแท้จริง”

เมื่อได้ฟังถ้อยคำนั้น หัวหน้าหลี่ซื่อที่นั่งอยู่ด้านข้างก็คลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

เขาเงยหน้าขึ้น มองสบตากับเพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิ

“ผมคิดว่าหนังโปรโมทดี ๆ แบบนี้ ควรเผยแพร่ออกไปโดยเร็ว ในฐานะตำรวจ เราต้องก้าวทันยุคสมัย”

“ผมจำได้ว่ากรมตำรวจเรามีบล็อกอย่างเป็นทางการใช่ไหม? ต้องรีบบอกข่าวดีนี้ให้ทุกคนรู้ อีกสามวันข้างหน้า หนังโปรโมทที่เราถ่ายจะออกฉายอย่างเป็นทางการ”

“เอาล่ะ! ผมยังมีธุระ ขออนุญาตไปก่อน รายละเอียดเรื่องแผนงาน พวกคุณคุยกันต่อได้”

พูดจบ ยังไม่ทันให้เหล่าตำรวจอาวุโสคนอื่นตอบสนอง ร่างของผู้อำนวยการก็เดินลับหายไปแล้ว

เหล่าตำรวจที่เหลือหันมามองหน้ากัน หลังจากคุยสรุปรายละเอียดแล้วถึงได้ออกจากห้อง

ในเวลาเดียวกัน ที่กรมตำรวจเซี่ยงไฮ้ ภายในห้องทำงานธรรมดา ๆ ห้องหนึ่ง

ชายชราที่ดูแข็งแรงกระปรี้กระเปร่า กำลังถือโทรศัพท์อยู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ฮัลโหล ผมคือหัวหน้ากรมตำรวจเซี่ยงไฮ้ ช่วยต่อสายให้หัวหน้าเฉินหน่อย”

“อ้าว เฉิน! ช่วงนี้ดูท่าจะไปได้สวยเลยนะ!”

“ที่เซี่ยงไฮ้เพิ่งถ่ายโปรโมทเสร็จนะ ถึงเวลาต้องดูให้ได้เลยล่ะ!”

“ใช่ ใช่…ก็แค่หนังโปรโมทนั่นแหละ”

“ไม่ ๆ จะมองข้ามไม่ได้หรอกนะ ผมบอกได้เลยว่าหนังโปรโมทนี้มันมีประโยชน์เตือนสติชัดเจนมาก”

“ยังไงก็เพื่อนร่วมงานกัน! ผมเองก็อยากเห็นพวกคุณก้าวหน้าเหมือนกัน”

“อวดเหรอ? จะบ้าเหรอ! ผมดูเป็นคนแบบนั้นตรงไหนกันเล่า ฮะ?”

“เอาล่ะ ไม่พูดมากแล้วนะ งั้นผมวางสายก่อน!”

พอวางสายได้ไม่นาน ชายชราก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง

“ฮัลโหล ใช่ท่านเลขาหลี่หรือเปล่า?”

“พักนี้ทางกรมตำรวจเซี่ยงไฮ้เราพึ่งถ่ายหนังโปรโมทไป ตอนถึงเวลาก็ต้องช่วยดูให้ด้วยนะครับ”

“เรื่องเนื้อหาเหรอ! ตอนนี้ยังขออุบไว้ก่อน เดี๋ยวพอดูแล้วก็เข้าใจเองครับ!”

“ใช่ครับ…เป็นงานที่กรมตำรวจเซี่ยงไฮ้ทำขึ้นเอง”

“วางใจได้เลย! รับรองว่าถูกใจแน่นอน”

“ครับ ๆ ๆ!”

……

ตลอดครึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงพูดคุยในห้องไม่เคยเงียบลงเลย ยังมีเสียงหัวเราะดังแทรกออกมาเป็นพัก ๆ

ตำรวจที่เดินผ่านห้องทำงาน ได้ยินเสียงหัวเราะดังลอดออกมา หลายครั้งก็อยากจะผลักประตูเข้าไป แต่สุดท้ายก็ไม่มีความกล้า

เพราะที่นั่นคือห้องทำงานของหัวหน้าใหญ่ จะให้บุกเข้าไปง่าย ๆ ได้ที่ไหนกัน

ในอีกด้านหนึ่ง บัญชีทางการของกรมตำรวจ ก็ได้ปล่อยข่าวเรื่องการฉาย “New Police Story” ออกมาแล้ว

“New Police Story ที่กำกับโดยผู้กำกับเย่ นำแสดงโดย นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เฉินเทียนหลง อู๋เหยียนจู่ และเซี่ยเฟิง ไม่ใช่แค่เพียงหนังโปรโมทธรรมดา แต่เป็นผลงานที่สะท้อนคุณภาพของตำรวจอย่างแท้จริง อีกสามวันเจอกัน!”

จากกรมตำรวจเซี่ยงไฮ้

ทันทีที่ข่าวถูกโพสต์ออกไป ก็เรียกความสนใจจากเหล่าชาวเน็ตได้มหาศาล

“นี่มันหนังโปรโมทที่พูดถึงก่อนหน้านี้เหรอ ทำไมเสร็จเร็วขนาดนี้?”

“โถ่ โปรโมทก็คือโปรโมทนั่นแหละ เข้าใจง่าย ๆ ก็คือดึงนักแสดงดัง ๆ มายืนรวมกัน แล้วก็ใส่เพลงเศร้า ๆ เข้าไปหน่อย จบ!”

“ถึงฉันจะเคารพตำรวจมาก แต่หนังโปรโมทพวกนี้ขอผ่านเถอะ กลัวจะออกมาน่าเบื่อ!”

“แต่ยังไงก็เถอะนะ มีนักแสดงระดับรางวัลถึงสามคนร่วมแสดง อย่างน้อยก็น่าดูอยู่ดี”

“จริง! แถมยังได้ยินมาว่ามีตำรวจคนหนึ่งที่หล่อชนิดพอจะข่มนักแสดงได้อีก แบบนี้ฉันยิ่งอยากดูเข้าไปใหญ่!”

“เห!? ที่พวกคุณพูดถึง…คงจะไม่ใช่สามีฉันหรอกนะ?”

“？？？ คุณนี่มันเมียหลวงจากที่ไหนเนี่ย!”

……

สาวน้อยที่ดูแลบัญชีทางการของกรมตำรวจ เห็นคอมเมนต์เหล่านี้แล้วก็ยิ้มกริ่มรีบ เอาไปเล่าให้หัวหน้าหลี่ฟังด้วยความตื่นเต้น

ส่วนหัวหน้าหลี่ซื่อ พอรู้เขาก็แค่พยักหน้า ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

ก่อนที่จะได้เจอเย่เฉิน เขาเองก็คิดเหมือนกัน ว่าหนังโปรโมทของกรมตำรวจ ก็คงออกมาแบบที่ชาวเน็ตพูดนั่นแหละ…

แต่ตอนนี้… เขาไม่สนใจอะไรพวกนั้นอีกแล้ว!

รอดูเถอะ หลังจากโปรโมทออกไป ต้องทำให้คนตะลึงแน่นอน

หลังจากกรมตำรวจโพสต์ข่าวออกไปได้ไม่นาน

ผู้ช่วยของเฉินเทียนหลงที่กำลังพักอยู่ในบริษัท ก็เห็นข่าวนี้เช่นกัน

ไหน ๆ ก็เป็นการร่วมงานกัน ผู้ช่วยจึงรีบแจ้งเฉินเทียนหลงทันที

แต่ใครจะคิดว่า หลังจากเฉินเทียนหลงได้ยิน เขากลับคว้าโทรศัพท์มาทันที

“โพสต์นี้ฉันจะตอบเอง เธอไม่ต้องยุ่ง ออกไปได้แล้ว!”

แม้ผู้ช่วยจะสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ทำตามคำสั่ง เดินออกจากห้องไปโดยไม่ถามต่อ

เมื่อได้โทรศัพท์ที่ล็อกอินบัญชีไว้มา เฉินเทียนหลงก็แก้ไขอยู่นานหลายครั้ง กว่าที่สุดท้ายจะกดส่งออกไปได้