บทที่ 4 : หนังโปรโมทที่เหมาะสมที่สุด ฉันสนับสนุนมัน!

เย่เฉินเลิกคิ้ว ยิ้มบาง ๆ “จะเป็นไปได้ไง ก็แค่คลิปโปรโมทเองนะ!”

“ก็แค่เพิ่มเวลาถ่ายทำไปอีกไม่ถึงชั่วโมง คลิปโปรโมทแค่นี้เอง เรื่องเล็กน่า!” เขาแอบปลอบใจตัวเองในใจ

ตราบใดที่เขาไม่ยอมรับ มันก็คือคลิปโปรโมทอยู่ดี ใครมันเป็นคนกำหนดว่าคลิปโปรโมทต้องถ่ายได้ไม่เกินสิบกว่านาทีเองวะ ฟังดูมั่วสุด ๆ!

“ยังไงซะ นี่ก็เป็นงานที่กรมตำรวจมอบหมาย ผมว่าถ่ายได้แน่นอน! บทผมก็เขียนเสร็จแล้ว เหลือก็แค่พร็อพ ทีมงาน กล้อง...พร้อมเมื่อไหร่ก็ลุยได้เลย!”

เห็นหัวหน้าอู๋ทำหน้าสงสัย เย่เฉินรีบพูดแก้ “ก็แค่นี้เอง ไม่น่าต้องไปขออนุญาตถึงเบื้องบนหรอกมั้ง?”

“แน่นอนสิ!” หัวหน้าอู๋ตบไหล่เย่เฉินแล้วยิ้มบาง ๆ

“ก็แค่พวกอุปกรณ์ประกอบเอง จะไปซีเรียสอะไรนักหนา พรุ่งนี้นายเอาบทโปรโมทมาให้ ฉันจะทำเรื่องอนุมัติให้เอง!”

“เรื่องอื่น ๆ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน นายกลับไปก่อนเถอะ!”

ยังไม่ทันที่เย่เฉินจะเอ่ยอะไร ก็ถูกหัวหน้าอู๋พาออกจากห้องทำงานไปแล้ว

เมื่อประตูห้องทำงานปิดลง หัวหน้าอู๋ยังครุ่นคิดอยู่ในใจ

เขาเป็นเพียงตำรวจฝ่ายสนับสนุนธรรมดา ๆ เอง ไม่ได้เก่งกาจอะไรเลย

แต่ถ้าเป็นเรื่องเครื่องบินทหารล่ะก็ ต่อให้ใช้ตำรวจทั้งสี่สิบคันรถก็ยังไม่พอค่าดำเนินการ

พูดตามตรง เจ้าตัวเองก็ตกใจเหมือนกัน!

แต่…

ไหน ๆ ก็เป็นเรื่องที่หัวหน้าหลี่มอบหมายไว้ พรุ่งนี้ก็ให้เจ้าเด็กนี่ไปจัดการแล้วกัน

สำหรับความคิดของหัวหน้าอู๋ เย่เฉินยังไม่เข้าใจนัก

ในมุมมองของเขา มันก็แค่ยืมพวกอุปกรณ์นิด ๆ หน่อย ๆ เอง จะมีอะไรใหญ่โตตรงไหนกัน?

ที่สำคัญยังมีรายชื่อดาราที่ต้องติดต่ออีกต่างหาก! นั่นสิถึงจะเป็นเรื่องใหญ่จริง...

รุ่งเช้าวันถัดมา

เย่เฉินสะพายบท New Police Story พกแฟ้มรายชื่อนักแสดง ทีมงานใหญ่ อุปกรณ์ถ่ายทำครบชุด ก้าวพรวดเข้าไปในกรมตำรวจอย่างมาดมั่น

ยังไม่ทันจะเดินพ้นโถงใหญ่ หัวหน้าอู๋ก็โผล่มาขวางทันที

“อ้าว! ผู้กำกับเย่! มาพอดีเลยนะ ผมกำลังจะไปหาหัวหน้าหลี่พอดี งั้นไปพร้อมกันเลยสิ!”

เย่เฉินถึงกับยืนนิ่งเหมือนโดนสตั๊นไปสามวิ …ทำไมรู้สึกเหมือนหัวหน้าอู๋จงใจดักรอเขาอยู่แล้ว?

เมื่อกี้ยังเห็นทำท่าเหมือนจะเดินออกไปแท้ ๆ ไหงพอหันกลับมาก็รีบดึงเขาไปหาเจ้านายใหญ่ทันทีล่ะ! จะให้ผมได้หาข้ออ้างบ้างไม่ได้เลยหรือไง?

แต่เย่เฉินก็ไม่ใช่คนโง่ ถึงจะไม่รู้ว่าหัวหน้าอู๋กำลังเล่นมุกอะไร แต่เขาก็เลือกเดินตามไปแต่โดยดีอยู่ดี

เพราะยังไงการถ่ายทำ New Police Story ก็ต้องไปจบที่หัวหน้าหลี่ซื่ออยู่แล้ว

ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งคู่ก็นั่งเรียบร้อยในห้องทำงานหรูหรา

หัวหน้าหลี่ซื่อเอนตัวพิงโซฟา มองข้ามโต๊ะมาแล้วถามตรง ๆ

“ผู้กำกับเย่ เตรียมงานเป็นไงบ้าง มีปัญหาอะไรไหม?”

โชคดีที่เมื่อวานหัวหน้าอู๋รายงานคร่าว ๆ ไปแล้ว ทำให้หัวหน้าหลี่ซื่อพอจะมีข้อมูลอยู่บ้าง

เย่เฉินไม่พูดพร่ำ ยื่นเอกสารทั้งหมดที่เตรียมมาให้ทันที

“นี่เป็นบท รายการอุปกรณ์ และรายชื่อนักแสดงครับ”

หัวหน้าหลี่ซื่อรับมาเปิดดูแค่แวบเดียว ก่อนจะยัดใส่มือหัวหน้าอู๋ให้จัดการแทน

ในสายตาของเขา เรื่องอุปกรณ์บางอย่างแค่โทรสั่งก็เสร็จ ไม่น่าจะยุ่งยากอะไรนัก

พอเปิดมาเห็นปกบท “New Police Story” ห้าตัวอักษรใหญ่โตเด่นหรา

“New Police Story? ทำไมต้องมี ‘New’ อีกล่ะ? อย่าบอกนะว่ายังมี Police Story ภาคเก่าด้วย?”

แม้จะมีแววสงสัยอยู่ในใจ แต่หัวหน้าหลี่ก็ยังหยิบบทพลิกดูเรื่อย ๆ

“ตำรวจที่กลายเป็นตำนานหรอ? อืมมม ความคิดใช้ได้นี่นา…”

เขาอ่านไป สีหน้าก็เริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ

“ตำรวจที่เคยถูกสังคมตราหน้า ถูกดูหมิ่น แต่สุดท้ายหวนกลับมายืนหยัดเพื่อความถูกต้อง… เรื่องราวแบบนี้… ดู ๆ ไปก็ไม่เลวนะ!”

หัวหน้าหลี่พลิกหน้าไปอีกที ก็พึมพำต่อทันที

“เจิ้งเสี่ยวเฟิง ตัวละครนี้ก็น่าสนใจดี… คาแรกเตอร์ที่ทั้งดื้อ ทั้งหัวแข็ง แต่เต็มไปด้วยความยุติธรรม!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขานั่งหลังตรงกว่าเดิม สายตาจับจ้องบทอย่างตั้งใจ

บท New Police Story ที่เย่เฉินเขียนไว้ มีทั้งพล็อตแน่น การออกแบบตัวละครมีมิติ เนื้อหาเข้มข้น พอหัวหน้าหลี่อ่านก็เผลอจมลงไปในโลกนั้นแทบถอนตัวไม่ขึ้น

…จนลืมเวลาไปนานโข

สีหน้าของหัวหน้าหลี่ ที่เอาแต่เพ่งพินิจบทหนา ๆ นั้น ทำเอาหัวหน้าอู๋ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถึงกับเก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่

“นี่… แค่บทโปรโมทเอง ทำไมถึงทำให้หัวหน้าหลี่อินขนาดนี้กัน?”

ผ่านไปพักใหญ่ หัวหน้าหลี่ถึงยอมวางบทลง ถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนเพิ่งหลุดจากภวังค์

เห็นจังหวะนั้น หัวหน้าอู๋รีบยื่นมือขอรับบทไปอ่านบ้างทันที สีหน้ากระตือรือร้น

เขาอยากรู้เต็มแก่ ว่าเนื้อหาในบทมันมีอะไร ถึงทำให้หัวหน้าหลี่เผลอแสดงสีหน้าเหมือนตื่นตะลึงออกมาแบบนั้นได้?

หัวหน้าหลี่อ้าปากค้างเล็กน้อย ขมวดคิ้วแน่นเหมือนอยากพูดอะไร… แต่สุดท้ายก็ไม่รู้จะเอ่ยจากตรงไหนก่อนดี

หัวหน้าหลี่ซื่อสูดหายใจเข้าลึกๆ คิ้วขมวดแน่นเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน

สักพัก เขาก็เปล่งเสียงทุ้มต่ำออกมาช้าๆ ว่า

“ผู้กำกับเย่… บทที่คุณเขียนนี่…น่าสนใจจริงๆ!”

“โดยเฉพาะตัวละครเจิ้งเสี่ยวเฟิง ตัวละครเล็กๆ ที่เหมือนจะไม่สำคัญ แต่กลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่เปิดโปงทั้งแก๊งอาชญากร ทำให้ความยุติธรรมกลับมาเฉิดฉายอีกครั้ง”

หัวหน้าหลี่ซื่อพูดไปก็ชี้นิ้วไปที่เอกสาร

“ตัวละครแบบนี้มันสมจริง คนเรากลายเป็นอาชญากรเพราะเส้นทางชีวิตที่พวกเขาเคยเจอมาก่อน ความหลังที่บิดเบี้ยว …มันทำให้ทุกอย่างยิ่งน่าเชื่อถือ”

เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“การวางตัวละครเจิ้งเสี่ยวเฟิงคู่กับอีกตัวหนึ่งที่ต่างกันสุดขั้ว คนหนึ่งมาจากครอบครัวธรรมดา อีกคนจากตระกูลใหญ่หรูหรา…นี่แหละคือจุดที่ทำให้เรื่องมันเข้มข้น ตำรวจถึงได้ยิ่งเกลียดยิ่งโกรธ!”

เย่เฉินยกยิ้มบางๆ ไม่ได้แทรกอะไร

หัวหน้าหลี่ซื่อยังไม่หยุด

“สารที่ส่งออกมาชัดเจนมาก ไม่ว่าจะยากแค่ไหน ไม่ว่าจะเจอกดดัน  หรือปีศาจร้ายตัวใด สุดท้ายเป้าหมายก็มีเพียงหนึ่งเดียว…คือการเป็นคนดีให้ได้ตลอดไป!”

พูดจบ หลี่ซื่อก็ทุบโต๊ะเบาๆ

“ดี! หนังโปรโมทแบบนี้ถึงจะมีคุณค่า ฉันสนับสนุนเต็มที่!”

คำพูดนั้นทำเอาบรรยากาศในห้องร้อนแรงขึ้นทันที

สำหรับหัวหน้าหลี่ซื่อที่เคยผ่านงานตำรวจมาอย่างโชกโชน ไม่มีใครเข้าใจดีไปกว่าเขาว่าความลำบากของตำรวจมันหนักหนาแค่ไหน

จนถึงตอนนี้ แค่หลับตาลง เขาก็ยังเห็นใบหน้าของเพื่อนร่วมงานในอดีตที่เคยเสี่ยงชีวิตเคียงบ่าเคียงไหล่กัน

หนุ่มๆ แบบนั้น…ทั้งบ้าบิ่น ทั้งไม่กลัวอันตรายเลยจริงๆ!

หัวหน้าหลี่ซื่อยกสายตาจ้องไปที่บอร์ดตรงหน้า สูดหายใจเข้าออกลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ สงบลง แล้วถามเสียงเรียบ

“เรื่องนี้…คุณมั่นใจว่าจะถ่ายทำให้สำเร็จได้จริงหรือไม่?”

เย่เฉินขยับตัวเล็กน้อย ตอบอย่างหนักแน่น

“ตราบใดที่มีอุปกรณ์ครบ บทพร้อม นักแสดงและทีมงานเข้าประจำตำแหน่ง ผมมั่นใจเต็มร้อยว่าจะถ่ายทอดเรื่องนี้ออกมาได้อย่างแน่นอน!”

ด้วยฝีมือการกำกับระดับปรมาจารย์ของเย่เฉิน การถ่ายทำ New Police Story ไม่ใช่เรื่องยากเกินไปเลย

แน่นอนว่า ทั้งนักแสดง ทีมงาน และทุกฝ่ายต้องประสานงานกันอย่างพร้อมเพรียง

ถ้าไม่เช่นนั้น มันก็ไม่ต่างอะไรกับคำพูดสวยหรูที่ลอยอยู่ในอากาศเท่านั้นเอง

หัวหน้าหลี่พอได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ก็ดูพอใจไม่น้อย!

เขาโบกมือพลางเอ่ยขึ้นว่า

“งั้นก็ตกลงตามนี้! กลับไปเตรียมตัวได้เลย ของที่ต้องใช้ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์หรือพร็อพต่างๆ ฉันจะจัดให้ครบ!”

ในตอนนี้เอง หัวหน้าอู๋ก็อ่านบท New Police Story จบพอดี ดวงตาของเขาแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย

“บทนี้ดีมาก…น่าเสียดายก็แต่ โจวกวนจู่…เส้นทางของหมอนั่นดันเดินผิดไปเสียหน่อย”

เมื่อเห็นดังนั้น เย่เฉินก็ยื่นกระดาษทิชชู่ส่งไปให้

หัวหน้าอู๋ยกมือปาดหางตา เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมามีแววสั่นไหวเล็กน้อย

“ทำให้เธอต้องขำแล้วสินะ…”

เย่เฉินส่ายหน้าเบาๆ พลางเอ่ยเสียงจริงจัง

“ผมเข้าใจครับ…จริงๆ แล้วโจวกวนจู่ก็สามารถ…เป็นตำรวจที่ดีได้เหมือนกัน… เพียงแต่เขาเลือกเดินทางผิดเท่านั้นเอง!”