บทที่ 27: บุนเดสลีกาคือเวทีที่แท้จริง

บทที่ 27: บุนเดสลีกาคือเวทีที่แท้จริง

“ซู!”

“ชั้นชื่อเจนิงส์ เป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์เกลเซินเคียร์เชิน สปอร์ตส์ เดลี่!”

“ขอสัมภาษณ์หน่อยได้ไหม?”

เจนิงส์เบียดเสียดเข้าไปหาซูไป๋ซึ่งถูกเพื่อนร่วมทีมรายล้อมอยู่

“ฮ่าฮ่า ซู เจ้าเสี่ยวจื่อนี่ดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาด้วยประตูเดียวเลยนะ มีนักข่าวมาสัมภาษณ์แกด้วย!”

เบน เคชิ เมื่อเห็นว่ามีนักข่าวรีบวิ่งเข้ามาหาซูไป๋จริงๆ ก็พูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

“ใช่เลย ซู นายต้องเลี้ยงพวกเรานะ! นายได้ให้สัมภาษณ์ตั้งแต่เกมแรกเลย!”

ทว่า ก่อนที่ซูไป๋จะได้พูดอะไร

วิคลิฟฟ์กลับรีบวิ่งเข้ามาโดยตรงและผลักเจนิงส์ออกไป!

“ขอโทษครับ ตอนนี้ซูไป๋ยังไม่รับการสัมภาษณ์จากนักข่าว!”

เมื่อเห็นวิคลิฟฟ์หยุดเจนิงส์ ซูไป๋ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก

เขาก็รู้ดีว่าโดยทั่วไปแล้วหัวหน้าผู้ฝึกสอนไม่อนุญาตให้ผู้เล่นทีมเยาวชนรับการสัมภาษณ์

ท้ายที่สุดแล้ว ผู้เล่นทีมเยาวชนยังเด็กเกินไป การได้สัมผัสกับสื่อเร็วเกินไปไม่มีประโยชน์อะไรเลย

มีผู้เล่นดาวรุ่งที่มีพรสวรรค์กี่คนที่โด่งดังตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วถูกทำลายโดยการรายงานข่าวที่ไร้จรรยาบรรณของนักข่าวเหล่านี้

นอกจากนี้ ในใจของซูไป๋ตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงรางวัลจากการทำภารกิจสำเร็จของระบบที่เพิ่งจะดังขึ้น

สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุดในตอนนี้คือระดับความสำเร็จของภารกิจของเขาในนัดนี้จะเป็นอย่างไร

เขาได้เห็นพลังของระบบแล้ว

จะมีรางวัลเป็นค่าสถานะเต็มแม็กซ์อีกไหม?

ตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้วว่าแทนที่จะรีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อยิง มันดีกว่าที่จะปรับปรุงการควบคุมบอลของเขาเสียก่อน

ความรู้สึกของการควบคุมทั้งทีมจากแดนกลางนั้นยอดเยี่ยมมาก

ซูไป๋ไม่ได้ใส่ใจ แต่เจนิงส์กลับทนไม่ไหว

แม้ว่าเขา เจนิงส์ จะเป็นนักข่าวฝึกหัด แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ยังมาจากหนังสือพิมพ์เกลเซินเคียร์เชิน สปอร์ตส์ เดลี่

เขาเพิ่งจะรีบวิ่งจากอัฒจันทร์ลงมาในสนาม และกางเกงของเขาก็ขาด ในท้ายที่สุด เขากลับถูกหยุดและไม่ได้รับอนุญาตให้สัมภาษณ์

ทว่า เมื่อเห็นซูไป๋ถูกเพื่อนร่วมทีมรายล้อมและเดินเข้าไปในอุโมงค์นักเตะแล้ว เจนิงส์ก็หันหลังกลับและจากไปอย่างจนใจ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาก็มีข้อมูลเพียงพอแล้ว การเขียนรายงานเกี่ยวกับเจ้าหมอนี่ไม่น่าจะมีปัญหา

ประเดิมนัดแรกได้อย่างสวยงาม

ในฐานะหัวหน้าผู้ฝึกสอน ดาเนียลก็อารมณ์ดีอย่างยิ่งในตอนนี้

ทันทีที่เขาเข้าไปในห้องแต่งตัว เขาก็เริ่มสรรเสริญผู้เล่นของเขาทุกคน

เขาจะตบไหล่คนนี้สักพัก และชมเชยคนนั้นสักพัก

“เอาล่ะ! พรุ่งนี้หยุดหนึ่งวัน! ไอ้หนูทั้งหลาย พวกแกยอดเยี่ยมจริงๆ พักผ่อนให้เต็มที่!”

“เฮดจงเจริญ!”

“เฮดจงเจริญ!”

“เฮดจงเจริญ!”

เมื่อได้ยินว่าพรุ่งนี้พวกเขาได้หยุดหนึ่งวัน ผู้เล่นก็โห่ร้องอย่างตื่นเต้น 'ดาเนียลจงเจริญ!'

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็แค่ลีกา 3 เยอรมัน แม้ว่าพวกเขาจะชนะ รางวัลก็เป็นเพียงวันหยุดหนึ่งวัน สำหรับการแถลงข่าวหลังเกมและอื่นๆ สิ่งเหล่านั้นหรูหราเกินไปสำหรับลีกา 3 เยอรมัน

นอกจากนี้ นักข่าวก็ไม่มีเวลาว่างมาสัมภาษณ์หัวหน้าผู้ฝึกสอนของเกมในลีกา 3 เยอรมันหรอก

ขณะที่กำลังอาบน้ำ ซูไป๋ก็เข้าระบบอย่างรวดเร็ว!

ทันทีที่เขาเข้าระบบ เสียงแจ้งเตือนภารกิจของระบบที่น่าพึงพอใจก็ดังขึ้น

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่สำเร็จภารกิจการเดบิวต์ที่สมบูรณ์แบบ!”

“ระดับความสำเร็จของภารกิจ: SSS!”

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ได้รับรางวัลหีบสมบัติทองคำ!”

“กรุณาตรวจสอบ!”

เมื่อมองดูหีบสมบัติสีทองอร่ามที่นอนอยู่ในระบบ!

ซูไป๋ก็ปลาบปลื้มใจอย่างยิ่ง

ด้วยความที่รอไม่ไหว ซูไป๋ก็เปิดหีบสมบัติทันที

หลังจากแสงสีทองอันงดงามสาดส่อง การ์ดสีทองใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าซูไป๋!

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ที่ได้รับการ์ดสุดยอด! การ์ดป้องกันการบาดเจ็บ!”

“ป.ล.: หลังจากใช้การ์ดแล้ว โฮสต์จะไม่ได้รับผลกระทบจากการบาดเจ็บในระหว่างอาชีพนักฟุตบอลของเขา!”

เมื่อมองดูคำอธิบายของการ์ด ซูไป๋ก็ตื่นเต้นจนแทบจะเป็นลม

ของสิ่งนี้คือไอเทมเทพอย่างแน่นอน

การบาดเจ็บ!

นี่คือสิ่งที่นักกีฬาทุกคนกลัวที่สุด

ไม่ว่าผู้เล่นจะมีพรสวรรค์เพียงใด การบาดเจ็บก็สามารถทำลายเขาได้อย่างง่ายดาย

เหตุผลเดียวที่โรนัลโดซึ่งเคยครองโลกฟุตบอล ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้มากกว่ามาราโดนา ก็เนื่องมาจากการบาดเจ็บ

หัวเข่าที่ผิดปกติแต่เปราะบางของเขา ในขณะที่ทำให้เขาได้รับฉายา 'ปรากฏการณ์' ก็ยังทำให้เขาได้รับคุณสมบัติของการเป็น 'มนุษย์แก้ว' อีกด้วย!

ตัวอย่างเช่นนี้มีนับไม่ถ้วนในโลกของฟุตบอล

เมื่อมองดูการ์ดสีทองอร่าม

ซูไป๋ไม่ลังเลอีกต่อไปและคลิกเพื่อใช้งานทันที!

พร้อมกับแสงสีทองที่สาดส่อง!

ค่าสถานะของซูไป๋ก็เปลี่ยนไปในทันที

ใต้ข้อมูลเดี่ยวเดิม มีค่าสถานะใหม่ปรากฏขึ้น!

ต้านทานการบาดเจ็บ: 100%

เป็นเวลานานกว่าที่ซูไป๋จะฟื้นจากความตื่นเต้นอย่างสุดขีดของเขา

หลังจากอาบน้ำเสร็จอย่างรวดเร็ว ซูไป๋ก็ขึ้นรถบัสของทีมกลับไปที่สโมสรพร้อมกับทีม

ทว่า รถบัสยังไปได้ไม่ไกล เพื่อนร่วมทีมก็ลงไปทีละคน ในไม่ช้า นอกจากเขาและวิคลิฟฟ์แล้ว ก็ไม่มีใครอยู่บนรถบัสอีก

เบน เคชิ และคนอื่นๆ ไปหาสถานที่เพื่อเฉลิมฉลอง

ตอนที่พวกเขาลงไป พวกเขาก็คะยั้นคะยอให้ซูไป๋ไปกับพวกเขา แต่ตอนนี้ซูไป๋เงินขาดมือ เงินที่ครอบครัวส่งมาให้เขาก็หมดไปนานแล้ว

เงินเดือนของสโมสรยังไม่จ่าย นอกจากนี้ ถึงแม้จะจ่ายแล้ว เงินเพียงร้อยกว่ายูโรต่อสัปดาห์จะพอไปเที่ยวปาร์ตี้กับพวกเขาได้อย่างไร?

เขารู้จักเจ้าพวกนั้นดี พวกเขามักจะไปผ่อนคลายที่หัวมุมถนนหลังจากดื่มเสมอ

นอกจากนี้ เขาก็ไม่อยากจะไปสถานที่แบบนั้นและเสียครั้งแรกอันล้ำค่าของเขาไป

รถบัสค่อยๆ ขับไปยังสโมสร

ในตอนนี้ วิคลิฟฟ์กลับพูดขึ้นอย่างสงสัย

“ซู ทำไมนายไม่ไปฉลองกับเจ้าพวกนั้นล่ะ?”

“เอ่อ... ชั้น....”

ซูไป๋ถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามนี้

เมื่อเห็นซูไป๋ไม่รู้จะตอบอย่างไร วิคลิฟฟ์ก็เดาเหตุผลโดยรวมได้

“ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินหรอก นายทำเงินได้ไม่น้อยเลยจากนัดนี้!”

“สามร้อยยูโรสำหรับหนึ่งประตู สองร้อยยูโรสำหรับหนึ่งแอสซิสต์!”

“บวกกับโบนัสชนะการแข่งขันอีกห้าร้อยยูโร นายทำเงินได้ทั้งหมด 1400 ยูโรจากนัดนี้!”

วิคลิฟฟ์ยิ้มและคำนวณให้ซูไป๋ฟัง

ซูไป๋เพิ่งจะรู้ว่ามีโบนัสมากมายสำหรับการแข่งขัน

“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฮ่าฮ่า นี่เป็นเพราะเราเล่นในลีกา 3 เยอรมัน! ถ้าเป็นบุนเดสลีกา นายคงจะรวยในชั่วข้ามคืน!”

เห็นได้ชัดว่าเสี่ยวจื่อซูไป๋คนนี้ไม่รู้เรื่องพวกนี้จริงๆ

“เงินจำนวนนี้น่าจะถูกโอนเข้าบัญชีของนายในวันพรุ่งนี้ โอ้ ว่าแต่ นายชินกับการใช้ชีวิตในหอพักของทีมรึยัง?”

วิคลิฟฟ์ซึ่งปกติเป็นคนพูดน้อย กลับพูดมากขึ้นเมื่อมองดูชายหนุ่มที่จริงจังและขยันหมั่นเพียรคนนี้

“ครับ คุณ และมันก็อยู่ใกล้กับสนามซ้อมด้วย ชั้นพอใจกับชีวิตปัจจุบันของชั้นมาก!”

แม้ว่าเขาจะเหงาอยู่บ้างคนเดียว แต่ซูไป๋ก็สนุกกับชีวิตที่เติมเต็มนี้จริงๆ!

“ถ้ามีปัญหาอะไร นายบอกชั้นได้นะ!”

พูดจบ วิคลิฟฟ์ก็หันศีรษะกลับไปและหยุดพูด

ซูไป๋ยิ้มและมองออกไปนอกหน้าต่างเช่นกัน

ถนนของเกลเซินเคียร์เชินแออัดไปด้วยผู้คนก่อนเวลา 5 โมงเย็นแล้ว

แฟนบอลหลายคนสวมเสื้อเชียร์ชาลเก้ 04 สีน้ำเงินกำลังมุ่งหน้าไปในทิศทางตรงกันข้ามกับรถบัสด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น

ในเมืองที่มีวัฒนธรรมฟุตบอลที่เข้มข้นอย่างยิ่งแห่งนี้

วันหยุดสุดสัปดาห์ นั่นคือเทศกาลของพวกเขา!

ซูไป๋หันศีรษะไปมองการ์เทิน สตาดิโอน ที่ไกลออกไปเรื่อยๆ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา

เขาสงสัยว่าเมื่อไหร่เขาจะสามารถยืนอยู่ที่นั่นและรับเสียงเชียร์ของแฟนบอลได้อย่างแท้จริง

บุนเดสลีกา!

ทีมชุดใหญ่!

นั่นคือเวทีที่แท้จริงที่เป็นของเขา