บทที่ 38 - บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด! กายากระบี่วิญญาณ! รากปราณสวรรค์!

บทที่ 38 - บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด! กายากระบี่วิญญาณ! รากปราณสวรรค์!

บนท้องฟ้า จิตสัมผัสของหลินลั่วเพียงแค่กวาดมองไปยังทิศทางนี้แวบเดียว ก็ไม่สนใจอีกต่อไป

แม้ว่าโจวอี้เถาคนนี้ตอนนี้จะยังเป็นคนธรรมดา แต่ถึงอย่างไรก็เคยฆ่าเจ้าสำนักมาแล้วหลายคน

ในมือย่อมต้องมีเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรหรือโอสถ กระทั่งศาสตราเวทอยู่

ที่สำคัญที่สุดคือโอสถต่าง ๆ

สำหรับคนธรรมดาแล้ว โอสถเหล่านี้ ไม่ต่างอะไรกับรากปราณที่มหัศจรรย์

โอสถชำระไขกระดูกเพียงเม็ดเดียว ก็จะช่วยประหยัดเวลาฝึกฝนของพวกเขาไปได้หกสิบปี

คนกลุ่มนี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโจวอี้เถาเลย

แต่ที่ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยคือ หญิงสาวคนนี้กลับสามารถหยั่งรู้ไอกระบี่ที่ผู้บำเพ็ญเพียรในยุทธภพแดนมนุษย์ยากที่จะหยั่งรู้ได้!

ไอกระบี่นี้ เป็นความสามารถที่นักรบระดับเซียนเท่านั้นจึงจะสามารถหยั่งรู้ได้

"น่าเสียดาย มีคนใช้ยันต์ทดสอบปราณสังเกตการณ์หญิงสาวคนนี้แล้ว ไม่มีรากปราณ พรสวรรค์ที่ดีขนาดนี้ เสียของ..."

หลินลั่วพึมพำ เหลือมองหญิงสาวคนนี้โดยไม่รู้ตัว

อืม สวยจริง ๆ

รูปร่างก็ดีมาก

หน้าอกกว้างใหญ่

ในขณะนั้นเอง คำใบ้สีทองก็ปรากฏขึ้นมาทันที

[ชื่อ: ไป๋เจี๋ย]

[อายุ: 16]

[รากปราณ: ทอง]

[วาสนา: บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด]

[กายา: กายากระบี่วิญญาณ]

[บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด: หนึ่งในวาสนาพิเศษ ผู้ที่มีวาสนานี้ ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับวาสนาแห่งฟ้าดิน กลไกสวรรค์บดบังตัวเอง ไม่สามารถใช้วิธีการธรรมดาตรวจสอบที่มาและกายา, รากปราณของตนเองได้]

[กายากระบี่วิญญาณ: หนึ่งในกายาพิเศษ ผู้ที่มีกายานี้ มีพรสวรรค์ด้านไอกระบี่, เจตจำนงกระบี่, วิถีกระบี่สูงส่งมาแต่กำเนิด สามารถหยั่งรู้แก่นแท้ของวิถีกระบี่ได้อย่างง่ายดาย!]

"เป็น... เป็นไปได้อย่างไร?!"

เมื่อมองดูตัวอักษรตรงหน้า ความตื่นเต้นในใจของหลินลั่วก็พอจะคาดเดาได้

รากปราณสวรรค์!

บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด!

กายากระบี่วิญญาณ!

คนแบบนี้ ถ้าอยู่ในนิยาย ก็เป็นต้นแบบของตัวเอกชัด ๆ

บุตรแห่งวาสนา!

ตัวเอก!

ไม่คิดว่า จะมาพบที่นี่!

แถมยังอยู่ใต้จมูกของตัวเองอีก?

ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ว่ามีเจ้าสำนักใช้ยันต์ทดสอบปราณสังเกตการณ์แล้ว

นางไม่มีรากปราณไม่ใช่รึ?

หลินลั่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว

ระดับของยันต์ทดสอบปราณนั้นต่ำเกินไป ไม่สามารถตรวจสอบกายาที่แท้จริงของไป๋เจี๋ยได้เลย

นั่นเป็นถึงวาสนาพิเศษอย่างบุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิดเชียวนะ!

หญิงสาวคนนี้ ต้องรับมาให้ได้!

ศิษย์รากปราณสวรรค์ธาตุทองคนหนึ่ง ก็จะทำให้สำนักพื้นเมืองนับไม่ถ้วนต้องแย่งชิงกัน

ไม่ต้องพูดถึงศิษย์ที่มีวาสนาและกายาพิเศษอีก

เดี๋ยวก่อน...

น้องสาวคนนี้ชื่อไป๋เจี๋ยรึ?

เอ่อ...

ชื่อดี!

หน้าอกกว้างใหญ่!

หลินลั่วระงับความตื่นเต้น ส่งเสียงไปหาหญิงสาว:

"แม่หนูน้อย ข้าเห็นว่ากระดูกของเจ้าแปลกประหลาด คุณสมบัติดีเยี่ยม ยินดีจะเข้าร่วมสำนักมังกรบรรพกาลของข้าหรือไม่?"

ในความคิดของหลินลั่ว ไป๋เจี๋ยคนนี้เมื่อได้ยินเสียงของเขา ก็ต้องตอบตกลงทันที

ตามเขากลับไปฝึกฝนที่สำนักมังกรบรรพกาล?

ใครจะรู้ว่า หญิงสาวคนนี้กลับพูดในใจอย่างเย็นชา:

"หึ! ไอ้คนลามก! คิดจะหลอกข้าอีกแล้วรึ?"

"หืม? เกิดอะไรขึ้น?" หลินลั่วตะลึงไป

เหลือบมองขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัว

กลับพบว่ายังมีจุดแสงสีขาวของจิตสัมผัสอีกหลายสาย ลอยอยู่ข้าง ๆ ไป๋เจี๋ย

หลินลั่วก็เดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

"เจ้าพวกนี้ ต้องพูดอะไรกับไป๋เจี๋ยแน่ ๆ อยากจะล่อลวงไป๋เจี๋ยเข้าสำนักของพวกมัน"

"พวกมันยังคิดว่าไป๋เจี๋ยเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีคุณสมบัติ งั้นจุดประสงค์ก็พอจะคาดเดาได้แล้ว ไม่พ้นการหมายปองความงามของไป๋เจี๋ย..."

"อยากจะนอนกับนาง!"

"ให้ตายสิ! ไอ้พวกบ้ากาม ต้องไม่ให้คนอื่นล่อลวงไป๋เจี๋ยไปได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นข้าคงจะขาดทุนย่อยยับ!"

"ศิษย์รากปราณสวรรค์ธาตุทอง! บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด! กายากระบี่วิญญาณ! นี่ยิ่งกว่ามู่เสวี่ยเสียอีก..."

ความคิดของหลินลั่วหมุนอย่างรวดเร็ว คิดหาวิธีที่จะรับไป๋เจี๋ยมา

"เงินทองนางคงไม่สนใจ..."

"นางคงจะรู้แล้วว่าตัวเองไม่มีรากปราณ ไม่อย่างนั้นคงจะถูกเจ้าสำนักคนอื่น ๆ หลอกไปนานแล้ว..."

"ข้ายังมีข้อได้เปรียบอะไรอีก? เคล็ดวิชา? ศาสตราเวท? โอสถ? ปราณ... เดี๋ยวก่อน!"

หลินลั่วตาเป็นประกายทันที

"ใช่! เคล็ดวิชา! ข้ามีเคล็ดวิชา!"

"เคล็ดวิชาในมือของข้า เป็นเคล็ดวิชาที่มากที่สุดในบรรดาเจ้าสำนักทั้งหมด..."

คิดในใจ แผ่นหยกในแหวนจักรวาล ก็ส่องแสงจาง ๆ ออกมาทันที

"เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด"!

เคล็ดวิชาระดับลึกลับชั้นสูง!

ผู้บำเพ็ญเพียรกระบี่ เป็นเคล็ดวิชาวิถีกระบี่ที่โจมตีเป็นอันดับหนึ่งในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร!

เหมาะสำหรับรากปราณทุกธาตุ

แน่นอนว่า "เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด" นี้สำหรับไป๋เจี๋ยที่มีรากปราณสวรรค์ธาตุทอง, บุตรแห่งเต๋าโดยกำเนิด, กายากระบี่วิญญาณแล้ว

ก็ยังไม่คู่ควรนัก

แต่เมื่อเทียบกับวิชากระบี่แดนมนุษย์ที่นางฝึกฝนอยู่ในตอนนี้ กลับแข็งแกร่งกว่าหลายเท่าตัว!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็ส่งจิตสัมผัสไปยังไป๋เจี๋ยอีกครั้ง:

"แม่หนูน้อย ข้าคือเจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล เชิญเจ้าเข้าสำนักมังกรบรรพกาลของข้าด้วยความจริงใจ"

"ข้ารู้ว่า เจ้าคงจะรู้มาจากเจ้าสำนักคนอื่น ๆ แล้วว่าเจ้าไม่มีรากปราณ แต่ว่า พวกเขาทั้งหมดคิดผิด!"

"รากปราณของเจ้า เป็นรากปราณซ่อนเร้นที่พิเศษอย่างยิ่ง มีเพียงข้าที่สามารถสัมผัสได้ และข้ายังมองออกว่า เจ้ามีกายาที่หายากอย่างยิ่ง... กายากระบี่วิญญาณ!"

"กายากระบี่วิญญาณ?"

เสียงที่อยากรู้อยากเห็นของไป๋เจี๋ย ก็ปรากฏขึ้นข้างหูของหลินลั่ว

สำเร็จ!

ขอเพียงแค่นางสนใจในตัวตนและกายาของตัวเอง ก็จะต้องถูกหลินลั่วโน้มน้าวได้แน่นอน!

"แน่นอน! กายากระบี่เช่นนี้ หลายพันปีก็ยากที่จะมีสักคน เจ้า คือกายาที่ไม่เหมือนใคร!"

"หากไม่เชื่อ ข้าที่นี่มีเคล็ดวิชากระบี่ไร้เทียมทานเล่มหนึ่ง เจ้าสามารถลองฝึกฝนดูได้..."

พูดจบ หลินลั่วก็บอกเคล็ดลับของ "เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด" ชั้นแรกให้ไป๋เจี๋ย

เมื่อได้ยินเคล็ดลับกระบี่ที่ดังขึ้นในหัวไม่หยุด ในใจของไป๋เจี๋ยก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

หลังจากที่โจวอี้เถาถูกเจ้าสำนักบำเพ็ญเพียรคนหนึ่งรับไปแล้ว ไป๋เจี๋ยก็ได้รับการสื่อสารเสียงจากคนที่ชื่อว่า "เจ้าสำนักอสูรทมิฬ ตู้เหอ"

อยากจะรับนางเป็นศิษย์

ยังไม่ทันที่นางจะตอบตกลง ก็มีจิตสัมผัสอีกหลายสายส่งมา

มีทั้งอยากจะรับตัวเองเป็นศิษย์

กลับยังมีคนบอกว่าจะจีบตัวเอง ให้ตัวเองเป็นแฟน, ทาสหญิง?

นางก็มีประสบการณ์ในยุทธภพอยู่บ้าง

อดทนต่อความโกรธ หลังจากสอบถามอยู่พักหนึ่งก็รู้ว่า

ตัวเองไม่มีรากปราณ!

ส่วนคนกลุ่มนี้ กลับหมายปองความงามของตัวเอง อยากจะรับเข้าห้อง

ด้วยความโกรธ ไป๋เจี๋ยก็ปฏิเสธเจ้าสำนักไปหลายสิบคน!

แต่ว่า ตอนนี้ "เจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล หลินลั่ว" คนนี้ กลับบอกว่าตัวเองเป็นกายากระบี่วิญญาณ?

และยังส่งเคล็ดวิชากระบี่ไร้เทียมทานมาให้ส่วนหนึ่ง?

หากเป็นเรื่องจริง...

นางหลับตาลงเล็กน้อย เริ่มลองฝึกฝนเคล็ดลับกระบี่ที่ปรากฏขึ้นในหัว

ครึ่งชั่วยามต่อมา นางก็ลืมตาขึ้นมาทันที

มือข้างหนึ่งคว้าไปในอากาศ กระบี่ยาวในมือ กลับสั่นสะท้านเล็กน้อย

"แคร๊ง" เสียงหนึ่ง หลุดออกจากฝัก ตกลงมาในมือของนางอย่างมั่นคง

"นี่... นี่เป็นเรื่องจริง!"

กลางอากาศ ข้างหูของหลินลั่ว ในที่สุดก็ปรากฏเสียงของไป๋เจี๋ย

"ศิษย์ไป๋เจี๋ย คารวะท่านอาจารย์!"