บทที่ 35 - อยากจะแลกเคล็ดวิชาระดับนภาของข้ารึ แดนลับอีกแห่ง!

บทที่ 35 - อยากจะแลกเคล็ดวิชาระดับนภาของข้ารึ? แดนลับอีกแห่ง!

หลังจากจบการแลกเปลี่ยนกับเฉินหงแล้ว หลินลั่วก็ได้พูดคุยกับคนอื่น ๆ อีกสองสามคน

แต่คนเหล่านี้ ส่วนใหญ่ต้องการใช้ศาสตราเวทขั้นสุดยอดแลกกับเคล็ดวิชาห้าเล่มหรือห้าเล่มขึ้นไป

และศาสตราเวทขั้นสุดยอดในมือของพวกเขา ไม่ก็มีประโยชน์น้อยเกินไป ก็มีความต้องการสูงเกินไป

ในนั้น กลับยังมีของที่หลินลั่วคุ้นเคยอยู่ชิ้นหนึ่ง

ธงร้อยภูต

ข้ามีศาสตราวิเศษธงหมื่นวิญญาณแล้ว จะเอาธงร้อยภูตของเจ้ามาทำอะไร?

หลินลั่วไม่ได้ตกลง

เมื่อเขาเปิดกล่องโต้ตอบสุดท้ายที่มีศาสตราเวทขั้นสุดยอดขึ้นมา สายตาก็ขยับเล็กน้อย

เจ้าสำนักสำนักมังกรวารี เจิ้งซานสุ่ย: "ท่านหลินลั่ว ข้าอยากจะแลกเคล็ดวิชาที่สูงที่สุดในมือ!"

อาจจะเป็นเพราะไม่ได้ตอบกลับเป็นเวลานาน เจิ้งซานสุ่ยคนนี้ก็ส่งข้อความมาอีกหลายข้อความติดต่อกัน

"ท่านหลินลั่ว! ข้ารู้ว่าเคล็ดวิชาในมือของท่าน อย่างน้อยก็เหมือนกับเจ้าสำนักสำนักบรรจบฟ้าดิน จ้าวเทียนเจวี๋ย เป็นเคล็ดวิชาระดับนภาขึ้นไป ข้าอยากจะแลกมัน!"

"ท่านหลินลั่ว? ท่านพูดสิ ข้าไปหาจ้าวเทียนเจวี๋ยมาแล้ว เจ้านั่นก็อยากได้สมบัติของข้ามาก แต่กลับไม่ยอมสละเคล็ดวิชาระดับนภา"

"ท่านหลินลั่ว? อยู่ไหม? ในมือข้ามีของดีจริง ๆ นะ!"

"ท่านหลินลั่วคงจะเป็นเพราะข้อความเยอะเกินไป? ไม่เป็นไร ข้ารอได้!"

"ช่างเถอะ ข้าให้ท่านดูสมบัติล้ำค่าของข้าก่อนแล้วกัน..."

"ภาพหน้าจอ, ภาพหน้าจอ, ภาพหน้าจอ..."

หลินลั่วเหลือบมอง ดวงตาก็หดเล็กลง

[แดนลับยมโลก: หนึ่งในแดนลับพิเศษ แดนลับนี้เชื่อมต่อกับยมโลกในตำนาน ภายในนั้นมีวิญญาณเร่ร่อน, อสูรร้าย, และราชันย์ภูตนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ เมื่อระดับพลังยังไม่ถึงขั้นสร้างฐาน ห้ามเข้าไปโดยเด็ดขาด!]

แดนลับ!

แดนลับอีกแห่ง!

หลินลั่วตื่นเต้นขึ้นมา

ไม่คิดว่า คนอื่น ๆ ก็สุ่มได้แดนลับ!

แดนลับกาลเวลาของเขา อัตราการไหลของเวลาในแดนลับกับข้างนอกคือ 1:10

สามารถทำให้เขาและศิษย์ในสำนัก ฝึกฝนได้เร็วขึ้นสิบเท่า

และตอนนี้ ก็ปรากฏแดนลับยมโลกขึ้นมาอีกแห่ง!

แดนลับที่เชื่อมต่อกับยมโลกในตำนานงั้นรึ?

ก็คือยมโลกในตำนาน?

หรือจะพูดได้ว่า... นรก!

ภายในนั้นมีวิญญาณเร่ร่อนนับไม่ถ้วน และยังมีราชันย์ภูตและจักรพรรดิภูตอยู่

นั่นเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวิญญาณแรกกำเนิดและขั้นเปลี่ยนจิตที่แข็งแกร่ง!

ในมือของตัวเอง...

เหมือนจะมีธงหมื่นวิญญาณอยู่ผืนหนึ่งนะ!

แดนลับยมโลกและธงหมื่นวิญญาณ ช่างเข้ากันได้ดีเหลือเกิน!

แต่ว่า แดนลับที่ล้ำค่าขนาดนี้ อีกฝ่ายจะยอมแลกจริง ๆ รึ?

หลินลั่วตอบกลับไป "แดนลับนี้ เจ้าจะแลกจริง ๆ รึ?"

คำพูดของเขาเพิ่งจะตอบกลับไป เจ้าสำนักสำนักมังกรวารี เจิ้งซานสุ่ยคนนี้ ก็มีคำตอบกลับมา

"ท่านหลินลั่วตอบกลับมาแล้ว! ข้าแน่นอนว่าต้องแลกสิ!"

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่ท่านไม่รู้หรอก แดนลับที่มีชื่อเสียงนี้ข้าเคยเข้าไปครั้งหนึ่ง ให้ตายสิเพิ่งจะเข้าไปก็เจอกับผีหัวขาดตัวหนึ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะในมือข้ามียันต์บินอยู่แผ่นหนึ่ง ป่านนี้ตายไปแล้ว!"

"ท่านหลินลั่ว! ข้ารู้ว่าของสิ่งนี้ล้ำค่ามาก แต่ตอนนี้ข้าไม่มีคุณสมบัติที่จะใช้มันเลย!"

"ข้าเพิ่งจะรับศิษย์มาคนหนึ่ง เขามีรากปราณ! ดังนั้น อยากจะหาเคล็ดวิชาระดับสูงให้เขา"

"แดนลับยมโลกแม้จะล้ำค่า แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับศิษย์"

"พวกเรามีเวลาเพียงหนึ่งปี ดังนั้นต้องรีบแลกของที่ใช้ได้ เพื่อเพิ่มระดับพลังของศิษย์..."

ข้อความของเจิ้งซานสุ่ยส่งมาเป็นชุด

แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของเขาที่ต้องการจะแลกเคล็ดวิชาระดับนภา

น่าเสียดายที่ ในมือของหลินลั่วมีเคล็ดวิชาระดับนภาอยู่จริง

"คัมภีร์เยือกแข็งอเวจี"

แต่เคล็ดวิชาเล่มนี้ เหมาะสำหรับรากปราณธาตุน้ำแข็ง

บางที เคล็ดวิชาน้ำก็อาจจะใช้ได้

เดี๋ยวก่อน...

หลินลั่วใจเต้นขึ้นมาทันที

ก่อนหน้านี้ตอนเคลียร์หอคัมภีร์ ระบบไม่ได้ให้รางวัลเป็นเคล็ดวิชาระดับนภาเล่มหนึ่งรึ?

จิตสัมผัสกวาดเข้าไปในแหวนจักรวาล

ในไม่ช้า แผ่นหยกแผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา!

"มหาเวทอสูรโลกันตร์"!

เคล็ดวิชาระดับนภาที่เน้นการรวมไอสังหาร ไม่มีความต้องการเกี่ยวกับคุณสมบัติรากปราณสูงนัก!

เคล็ดวิชาเล่มนี้ ในมือของหลินลั่ว ถือว่าเป็นของไร้ประโยชน์

แต่สำหรับคนอื่น ๆ แล้ว ล้ำค่าอย่างยิ่ง!

"เคล็ดวิชามารไม่เหมาะกับข้า แต่คาถาบางอย่างที่บันทึกไว้ในนั้น ก็ยังมีประโยชน์อยู่"

"เช่นวิชาค้นวิญญาณที่ฝึกฝนก่อนหน้านี้..."

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินลั่วก็หยิบแผ่นหยกเปล่าออกมาอีกแผ่นหนึ่ง

คัดลอก "มหาเวทอสูรโลกันตร์" ทั้งหมดมาหนึ่งชุด

ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจจะมีประโยชน์

ส่งภาพหน้าจอแผ่นหยกคัดลอก "มหาเวทอสูรโลกันตร์" ให้เจิ้งซานสุ่ย

"ในมือข้ามีเคล็ดวิชาระดับนภาอยู่เล่มหนึ่งจริง ดูว่าเจ้าต้องการหรือไม่"

ไม่กี่นาทีต่อมา เจิ้งซานสุ่ยก็ตอบกลับมา:

"สมแล้วที่เป็นท่านหลินลั่ว! มีเคล็ดวิชาระดับนภาอยู่จริง ๆ! และยังไม่มีความต้องการเกี่ยวกับคุณสมบัติรากปราณสูงนัก... ยอดเยี่ยมมาก!"

ข้อความส่งมา พร้อมกับคำขอแลกเปลี่ยน

บนแผงแลกเปลี่ยน วงแหวนที่ส่องแสงสีดำสนิทก็สว่างวาบไม่หยุด

คล้ายกับแดนลับกาลเวลาที่หลินลั่วได้รับก่อนหน้านี้อย่างยิ่ง

เจิ้งซานสุ่ย: "ท่านหลินลั่วรีบแลกเปลี่ยนเถิด ข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะให้ศิษย์ของข้าฝึกฝน!"

หลินลั่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง เจิ้งซานสุ่ยคนนี้ก็ถือว่าเป็นคนตรงไปตรงมา

ไม่เคยพูดถึงความล้ำค่าของแดนลับเลย

เป็นเพื่อนที่คบหาได้

จึงส่งคำขอเป็นเพื่อนไป

"เพิ่มเพื่อนกันเถิด ต่อไปมีเวลาก็ร่วมมือกัน"

พูดจบ ก็วางแผ่นหยกคัดลอก "มหาเวทอสูรโลกันตร์" ลงบนแผงแลกเปลี่ยน

นอกจากนี้ ยังวางโอสถชำระไขกระดูก, โอสถมังกรทอง, โอสถรวบรวมปราณเพิ่มไปอีกอย่างละหนึ่งขวด

โอสถเหล่านี้ ล้วนเป็นโอสถที่ช่วยศิษย์ที่เพิ่งจะเข้าสำนักได้เป็นอย่างดี

"ท่านหลินลั่วใจกว้าง! ดีกว่าจางเทียนเจวี๋ยแห่งสำนักบรรจบฟ้าดินคนนั้นเยอะ!"

เจิ้งซานสุ่ยยอมรับคำขอเป็นเพื่อนในทันที กล่าวอย่างตื่นเต้น

หนึ่งลมหายใจต่อมา

แผ่นหยก, โอสถตรงหน้าก็หายไป

ในมือ ก็ปรากฏวงแหวนที่ส่องแสงสีดำสนิทวงหนึ่ง

แดนลับยมโลก!

[แดนลับยมโลก: หนึ่งในแดนลับพิเศษ แดนลับนี้เชื่อมต่อกับยมโลกในตำนาน ภายในนั้นมีวิญญาณเร่ร่อน, อสูรร้าย, และราชันย์ภูตนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ เมื่อระดับพลังยังไม่ถึงขั้นสร้างฐาน ห้ามเข้าไปโดยเด็ดขาด!]

เขาเก็บแดนลับยมโลกไปอย่างง่ายดาย

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะเข้าไป

เขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อน แล้วค่อยใช้งาน

ศาสตราเวท, โอสถ, ยันต์, สัตว์ปราณ, กระทั่งค่ายกล... ขาดไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว!

มิฉะนั้น เข้าไปแล้ว ก็ได้แต่เป็นเบี้ยล่าง!

หลังจากแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น หลินลั่วก็ตรวจสอบข้อมูลการแลกเปลี่ยนของเจ้าสำนักคนอื่น ๆ อีกครั้ง

จนถึงตอนนี้ ในมือของเขายังมีแผ่นหยกเคล็ดวิชาระดับเหลืองอยู่สิบสี่แผ่น

ตามหลักแล้ว ยังสามารถแลกศาสตราเวทได้อีกสิบสี่ชิ้น

แต่เมื่อคิดถึงระดับพลังและพลังจิตของตัวเอง และแดนลับยมโลกที่เพิ่งจะได้รับมา

ในใจของหลินลั่วก็มีแผนการแล้ว!