บทที่ 21 - ได้รับรากปราณ! จอมโหดลงมืออีกครั้ง!

บทที่ 21 - ได้รับรากปราณ! จอมโหดลงมืออีกครั้ง!

"ท่านเจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล หลินลั่ว ที่เคารพ ศิษย์ใต้บัญชาของท่าน ถังอิ๋งอิ๋ง ระดับพลังเพิ่มขึ้นเป็นรวบรวมปราณขั้นที่หนึ่ง"

"ในที่สุดก็ทะลวงผ่านแล้ว!"

หลินลั่วตาเป็นประกายทันที

เวลาห้าวัน!

เวลาห้าวันเต็ม

ในที่สุดถังอิ๋งอิ๋งก็ทะลวงผ่าน!

นี่ถ้าอยู่โลกภายนอก ต่อให้มีเคล็ดวิชาขั้นปฐพี ต่อให้นางมีคุณสมบัติรากปราณสองธาตุ ก็ยังต้องใช้เวลาฝึกฝนอย่างหนักหลายเดือนจึงจะไปถึงขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่งได้

แต่ในแดนลับกาลเวลา กลับใช้เวลาเพียงห้าวัน ก็ทะลวงผ่านสู่ขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่ง!

ความเร็วเช่นนี้ ไม่เรียกว่าเร็วไม่ได้

"ท่านเจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล หลินลั่ว ที่เคารพ ศิษย์ใต้บัญชาของท่าน ถังอิ๋งอิ๋ง ระดับพลังเพิ่มขึ้นเป็นรวบรวมปราณขั้นที่หนึ่ง"

"ท่านจะได้รับการสุ่มความสามารถหนึ่งอย่างของศิษย์ถังอิ๋งอิ๋ง และหลอมรวมเข้ากับร่างกายของท่าน"

"กำลังสุ่ม..."

"มาแล้ว!"

หลินลั่วตาเป็นประกาย

เจ้าสำนักเมื่อศิษย์ใต้บัญชาแต่ละคนระดับพลังเพิ่มขึ้นถึงขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่ง จะได้รับการสุ่มความสามารถหนึ่งอย่างของศิษย์ผู้นั้น

เช่นวาสนาของเย่มู่เสวี่ย โฉมงามล่มเมือง

เพียงแต่ไม่รู้ว่า เขาจะสามารถสุ่มอะไรได้จากถังอิ๋งอิ๋ง

หรือว่าจะเป็นกายาของนาง กายาร้อยบุปผา?

ให้ตายสิ...

"สุ่มสำเร็จ!"

"ขอแสดงความยินดีกับเจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล หลินลั่ว ท่านสุ่มได้รากปราณของศิษย์ถังอิ๋งอิ๋ง!"

"ท่านได้รับรากปราณไม้!"

"ท่านได้รับรากปราณน้ำ!"

"????"

"รากปราณ?"

"ของแบบนี้ก็ได้ด้วยรึ?"

"นั่นก็หมายความว่า... ตอนนี้ข้าถือว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรรากปราณสองธาตุแล้ว?"

หลินลั่วประหลาดใจเล็กน้อย

แม้จะไม่ใช่รากปราณสวรรค์ แต่ผู้บำเพ็ญเพียรรากปราณสองธาตุก็เก่งมากแล้วนะ

รากปราณขั้นสูงเชียวนะ...

เดี๋ยวก่อน!

หลินลั่วพลันคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ชะงักไป

"ถ้าทุกครั้งที่ศิษย์ฝึกฝนถึงขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่ง ข้าจะสามารถสุ่มของจากศิษย์ได้?"

"ถ้าในอนาคตข้ามีศิษย์มากขึ้น ตอนที่สุ่มความสามารถก็ย่อมต้องสุ่มได้คุณสมบัติรากปราณอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้..."

"ตอนนี้ข้ามีรากปราณไม้และน้ำแล้ว ถ้ารอให้ถังลู่ทะลวงผ่าน ข้าสุ่มได้รากปราณไฟและดินของนางอีก ข้าก็จะไม่กลายเป็นรากปราณสี่ธาตุขั้นต่ำไปแล้วรึ?"

"ถ้าเกิด ข้าสุ่มได้รากปราณธาตุทองอีก..."

หลินลั่วอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

เจ้าสำนักคนอื่น ๆ ไม่มีพลังพิเศษที่สามารถมองเห็นคำใบ้ได้

เวลาหนึ่งปี อาจจะรับศิษย์ได้เพียงหนึ่งหรือสองคน มากหน่อยก็อาจจะสี่ห้าคน

ถ้าเป็นคนโชคร้าย อาจจะรับไม่ได้เลยสักคน

ถึงตอนนั้น ความสามารถที่พวกเขาสุ่มได้ ย่อมต้องน้อยมาก

จะไม่เกิดสถานการณ์รากปราณปะปนกัน

แต่เขาไม่เหมือนกัน!

เขายังคิดว่าปีนี้จะรับศิษย์สามร้อยหกสิบห้าคนเลยนะ

คาดการณ์ได้เลยว่า รากปราณของเขา อย่างน้อยก็จะเป็นรากปราณเทียมห้าธาตุ...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินลั่วก็ปวดหัวเล็กน้อย

"ช่างเถอะ ค่อยว่ากันไปทีละขั้น โชคดีที่ระดับพลังของข้าไม่ได้มาจากการฝึกฝนอย่างหนัก ไม่อย่างนั้นคงต้องกระโดดตึกตายแล้ว..."

หลังจากทิ้งยันต์สื่อสารเสียงให้ถังอิ๋งอิ๋งตั้งใจฝึกฝนและรักษาระดับพลังให้มั่นคงแล้ว

หลินลั่วก็ออกจากแดนลับกาลเวลา

ในแดนลับกาลเวลาผ่านไปห้าวัน แต่ข้างนอก ก็เพิ่งจะผ่านไปแค่ครึ่งวันเท่านั้น

เปิดช่องสนทนาโลก อยากจะดูว่าตอนนี้มีข่าวใหม่อะไรบ้าง

เพิ่งจะเปิดขึ้นมา ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

ก่อให้เกิดการถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนในหมู่เจ้าสำนักจำนวนมาก

เจ้าสำนักสำนักจันทราเงินตรา เถียนเยว่เอ๋อร์: "ช่วยด้วย! ช่วยด้วย! ศิษย์ที่ข้ารับมาจะฆ่าข้า! ใครก็ได้ช่วยข้าที ข้าจะใช้ชีวิตตอบแทนเขา! ข้ารูปร่างดีมากนะ! ช่วยด้วย! โล่ปฐพีธาตุของข้าจะทนไม่ไหวแล้ว!"

"ฮ่า ๆ ๆ ๆ! มีคนรับจอมโหดคนนั้นไปอีกแล้ว! ครั้งนี้กลับเป็นผู้หญิงด้วย!"

"ชะนีเหรอ? ฮ่า ๆ ๆ ๆ เจ้าไปยั่วจอมโหดคนนั้นหรือเปล่า!"

"เชอะ! ข้าว่าจอมโหดคนนั้นไม่ปล่อยนางไปแน่ ผู้หญิงสวยขนาดนั้น..."

"พวกเจ้ามีความเห็นใจกันบ้างไหม! เด็กผู้หญิงคนหนึ่งถูกคนร้ายคุกคาม พวกเจ้ากลับยังมานั่งดูละครกันอยู่ที่นี่?!"

"คนข้างบนสมองมีปัญหาหรือเปล่า พวกเราอยู่ไกลขนาดนี้ จะช่วยได้อย่างไร?"

"ใช่! จะช่วยก็ไปช่วยสิ! สำนักจันทราเงินตราอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ข้า อยู่ในเทือกเขาขนาดใหญ่ที่เรียกว่ามหานครหมอก เจ้ามาหาสิ!"

"จอมโหดคนนั้นชื่อโจวอี้เถาใช่ไหม? ให้ตายสิ ทำไมถึงถูกผู้หญิงคนหนึ่งรับไปได้? เตือนพวกเจ้าไว้! โจวอี้เถาคนนี้ข้าหมายตาไว้แล้ว ใครก็อย่าคิดมาแย่งเขา!"

"คนข้างบนเป็นท่านจางเทียนเจวี๋ย เจ้าสำนักสำนักบรรจบฟ้าดินรึ? ท่านจางเทียนเจวี๋ยมีเคล็ดวิชาระดับนภาเชียวนะ! ต้องปราบจอมโหดคนนั้นได้อย่างแน่นอน!"

"@ทุกคนในโลก! จอมโหดโจวอี้เถาคนนี้เป็นศิษย์ที่พี่ใหญ่ของข้าจางเทียนเจวี๋ยหมายตาไว้! ใครก็อย่าคิดมาแย่งเขา ระวังมีปัญญาแย่งแต่ไม่มีปัญญาสอน!"

"ท่านจางเทียนเจวี๋ยสุดยอด!"

สำหรับคนกลุ่มนี้ในช่องสนทนาโลก หลินลั่วก็มองดูอย่างเย็นชา

จอมโหดไร้เทียมทาน?

สำนักบรรจบฟ้าดิน จางเทียนเจวี๋ย?

มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย

โจวอี้เถาเป็นถึงจอมโหดที่ฆ่าเจ้าสำนักไปแล้วสามคน

คนปกติย่อมไม่ไปยุ่งกับเขาโดยสมัครใจ

จางเทียนเจวี๋ยคนนี้ กำลังอวดเบ่งอยู่ชัด ๆ!

ปิดช่องสนทนาโลก หลินลั่วก็เปิดช่องสนทนาเขตแดนขึ้นมาอีกครั้ง

กลับพบว่าช่องสนทนาเขตแดนคึกคักกว่าช่องสนทนาโลกเสียอีก

"พันธมิตรบำเพ็ญเพียรที่เราผลักดันกันครั้งที่แล้วเป็นอย่างไรบ้าง? ในสถานที่แบบนี้ มีเพียงการรวมกลุ่มกันเท่านั้น พวกเราจึงจะมีชีวิตรอดได้!"

"ใช่ ๆ ๆ! ข้าตกลงแล้ว พวกเจ้าล่ะ!"

"ข้าก็ตกลง! ข้าจะเบื่อตายอยู่ที่นี่แล้ว ทั้งวันได้แต่มองหน้ากับศิษย์โง่ ๆ สามคน ข้าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีเคล็ดวิชาเลย!"

"ข้าพบว่าเคล็ดวิชา สามารถใช้แผ่นหยกเปล่าคัดลอกได้ แต่ต้องให้เจ้าสำนักไปถึงขั้นสร้างฐานก่อนจึงจะใช้ได้ ในเขตของเรามีใครไปถึงขั้นสร้างฐานแล้วบ้าง?"

"เหมือนจะยังไม่มีนะ!"

"มีคนหนึ่ง! ท่านหลินลั่ว เจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาล!"

"ใช่ ๆ ๆ! ท่านหลินลั่ว เจ้าสำนักสำนักมังกรบรรพกาลครั้งที่แล้วได้ยินว่าขายเคล็ดวิชาไปหลายเล่ม เขาคงจะไปถึงขั้นสร้างฐานแล้ว"

"ท่านหลินลั่วเป็นดั่งมังกรที่เห็นหัวไม่เห็นหาง เอ่ยถึงหลายครั้งก็ไม่เห็นพูดอะไร คงจะกำลังปิดด่านอยู่!"

"อิจฉาท่านหลินลั่วจัง!"

"ศิษย์ของเขาฝึกฝนได้เร็วขนาดนี้ได้อย่างไร? ขอเพียงระดับพลังของศิษย์ไปถึงขั้นรวบรวมปราณระดับหนึ่ง ระดับพลังของพวกเราเจ้าสำนักก็จะไปถึงขั้นสร้างฐานระดับหนึ่งได้ในทันที!"

"เอาล่ะ! อย่าพูดไร้สาระแล้ว! ในเมื่อท่านหลินลั่วไม่อยู่ งั้นพวกเราก็ต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว!"

"แลกเปลี่ยนข้อมูล! แลกเปลี่ยนทรัพยากร! แลกเปลี่ยนเคล็ดวิชา! พวกเราร่วมมือร่วมใจกัน จะต้องพิชิตทวีปบำเพ็ญเพียรนี้ได้อย่างแน่นอน!"

"ตกลง!"

"ข้าก็ตกลง!"

"ข้าจะบอกข้อมูลให้พวกเจ้าก่อน: ในรางวัลที่พวกเราสุ่มได้ จะมียันต์ที่เรียกว่า 'ยันต์ทดสอบปราณ' สามารถทดสอบได้คร่าว ๆ ว่าศิษย์มีรากปราณหรือไม่..."

"จริงรึ?!"

"จริง ข้าลองแล้ว..."

ดูอยู่ครึ่งวัน หลินลั่วก็ได้ข้อมูลมาไม่น้อย

แต่ว่า เกี่ยวกับเรื่องการจัดตั้งพันธมิตรบำเพ็ญเพียร

หลินลั่วก็ครุ่นคิด...