บทที่ 11 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่! ปริมาณที่เปลี่ยนไปย่อมทำให้คุณภาพเปลี่ยนไป!

บทที่ 11 - เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่! ปริมาณที่เปลี่ยนไปย่อมทำให้คุณภาพเปลี่ยนไป!

เจ้าสำนักภูเขาเพลิงแดงชาด หวังเหยียน: "พี่ชาย ที่นี่ข้ามีเคล็ดวิชาขั้นลึกลับระดับสูงเล่มหนึ่งอยากจะแลกกับท่าน แต่ท่านต้องเพิ่มของให้อีกหน่อย!"

พูดจบ รูปภาพหนึ่งก็ถูกส่งมา

"เคล็ดวิชาขั้นลึกลับระดับสูง 'เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด'!"

"วิชากระบี่?"

หลินลั่วตาเป็นประกาย

เคล็ดวิชากระบี่นี้เป็นสิ่งที่เขาขาดแคลนอยู่พอดี

เขามอบกระบี่มังกรเหมันต์ซึ่งเป็นศาสตราเวทขั้นสูงให้เย่มู่เสวี่ยไป แต่กลับไม่มีวิชากระบี่ที่สอดคล้องกันให้ฝึกสอน

หากไม่มีวิชากระบี่ ต่อให้เย่มู่เสวี่ยถือกระบี่มังกรเหมันต์ ก็ไม่สามารถใช้วิชากระบี่พื้นฐานที่สุดอย่างวิชาเหินกระบี่ได้

แม้ว่าใน "คัมภีร์เยือกแข็งอเวจี - บทขั้นรวบรวมปราณ" จะมีบันทึกคาถาธาตุน้ำแข็งอยู่ส่วนหนึ่ง แต่ผู้บำเพ็ญเพียรที่ไม่สามารถเหินกระบี่ท่องไปในอากาศได้ จะนับเป็นผู้บำเพ็ญเพียรได้อย่างไร?

แต่ว่านะ อยากจะแลกแค่ "เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" อย่างเดียวงั้นรึ?

นั่นเป็นไปไม่ได้!

เขาตอบกลับไปทันที: "'เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์' แลกกับ 'เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด' อย่างเดียว! ของท่านเป็นเพียงวิชากระบี่ ของข้าเป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร ใครมีประโยชน์มากกว่ากันคงไม่ต้องให้ข้าพูดหรอกนะ อยากแลกก็แลก ไม่แลกก็แล้วไป!"

พูดจบ เขาก็ส่งภาพหน้าจอข้อความส่วนตัวนับสิบล้านข้อความเมื่อครู่ไปให้เจ้านั่น

อีกด้านหนึ่ง

เงาร่างที่อยู่บนยอดภูเขาไฟ มองดูข้อความที่ส่งมาเบื้องหน้า ดวงตาเบิกกว้างทันที

ของเขาเป็นถึงวิชากระบี่ขั้นลึกลับระดับสูงเชียวนะ! ถึงกับ จะให้แลกกับเคล็ดวิชาขั้นลึกลับระดับต่ำแค่เล่มเดียว

แต่เมื่อได้เห็นภาพหน้าจอที่มีข้อความกว่าสิบล้านข้อความนั้น หวังเหยียนก็ไม่กล้าชักช้าอีกต่อไป เลือกที่จะแลกเปลี่ยนทันที

จริงดังที่ท่านหลินลั่วกล่าว แม้ของเขาจะเป็นเคล็ดวิชาขั้นลึกลับระดับสูง แต่ก็เป็นเพียงวิชากระบี่

"เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" ในมือของหลินลั่ว เป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรห้าธาตุของแท้!

ในช่วงเริ่มต้น คุณค่าย่อมต้องสูงกว่า "เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด" ของเขาอยู่แล้ว

อีกอย่าง ในความคิดของเขา เคล็ดวิชา "เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" นี้ ช่างเข้ากับสำนักของเขาเหลือเกิน

ภูเขาเพลิงแดงชาด!

เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์!

และชื่อของเขา... หวังเหยียน!

ในอนาคต ชื่อของเขา หวังเหยียน จะต้องดังกึกก้องไปทั่วโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร!

อืม!

ต้องเป็นเช่นนั้นแน่นอน!

ภูเขามังกรบรรพกาล

แผ่นหยก "เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" ในมือของหลินลั่วหายไป

สิ่งที่มาแทนที่คือ วิชากระบี่ขั้นลึกลับระดับสูง "เคล็ดกระบี่สวรรค์กำเนิด"!

หลังจากแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น หลินลั่วก็ไม่ได้จากไปไหน แต่กลับเปิดข้อความส่วนตัวอีกข้อความหนึ่งขึ้นมา

บนโต๊ะเบื้องหน้าเขาถึงกับมีแผ่นหยกวางเรียงรายอยู่หลายแผ่น

มีถึงเก้าแผ่น

รวมกับแผ่นหยกที่เพิ่งแลกเปลี่ยนออกไป เขามีแผ่นหยกที่บันทึกเคล็ดวิชา "เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" อยู่ถึงสิบแผ่น!

วิธีนี้ หลินลั่วเพิ่งจะคิดได้หลังจากที่ "คัมภีร์เยือกแข็งอเวจี" ถูกแบ่งออกเป็น "บทขั้นรวบรวมปราณ", "บทขั้นสร้างฐาน", "บทขั้นแก่นทองคำ"

เมื่อลองถามระบบ ก็ปรากฏว่าทำได้จริง

แต่ว่า ต้องให้พลังของเจ้าสำนักไปถึงขั้นสร้างฐานก่อน จึงจะสามารถใช้จิตสัมผัสคัดลอกเนื้อหาของเคล็ดวิชาลงบนแผ่นหยกเปล่าได้

และวิธีนี้ ก็ใช้ได้ผลกับเคล็ดวิชาที่ต่ำกว่าขั้นปฐพีเท่านั้น

เคล็ดวิชาที่สูงกว่าขั้นปฐพี ต้องการพลังจิตมากเกินไป ไม่สามารถคัดลอกได้

และยังต้องใช้แผ่นหยกเปล่าจึงจะคัดลอกได้

หลินลั่วก็เพราะมีพลังพิเศษที่สามารถมองเห็นคำใบ้ได้ จึงสามารถสุ่มได้แผ่นหยกเปล่าอย่างแม่นยำ

ส่วนคนอื่น ๆ การจะสุ่มได้แผ่นหยกเปล่าโดยบังเอิญนั้นยากมาก

และแผ่นหยกที่เขาคัดลอกออกมาเหล่านี้ พลังจิตก็ไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก

ขอเพียงมีคนที่มีพลังจิตต่างกันสามคนมาดูเคล็ดวิชา ตัวอักษรในแผ่นหยกนี้ก็จะหายไปในอากาศ

ไม่สามารถใช้ฝึกฝนได้อีกต่อไป

นี่ก็เป็นวิธีการควบคุมแผ่นหยกของหลินลั่ว

ข้อความที่สอง ก็ทำให้หลินลั่วตาเป็นประกาย

เจ้าสำนักหมอกแดงเฉินหง: "สวัสดีท่านหลินลั่ว ที่นี่ข้ามีสัตว์อสูรขั้นสามระดับต้น งูวารีดำหนึ่งตัว จะใช้มันแลกกับเคล็ดวิชานี้ได้หรือไม่?"

รูปโปรไฟล์เป็นหญิงสาวสวยในชุดโบราณสีชมพู ส่งข้อความมา

สัตว์อสูรขั้นสาม!

มีของแบบนี้อยู่จริง ๆ ด้วยรึ?

พลังของสัตว์อสูรขั้นสาม เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแก่นทองคำเชียวนะ

น้องสาวคนนี้โชคดีจริง ๆ

น่าเสียดายที่เป็นสัตว์อสูรขั้นสามระดับต้นของจริง ไม่ใช่ไข่สัตว์อสูรขั้นสาม

สัตว์อสูรขั้นสามที่โตเต็มวัยแล้ว มีความเป็นไปได้สูงที่จะยอมรับคนเป็นนายแล้ว

หลินลั่วแลกมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร เว้นแต่จะเป็นซากของสัตว์อสูรขั้นสาม

ดังนั้น สิ่งที่เขาต้องการแลกคือไข่สัตว์อสูรขั้นสาม

สัตว์อสูรที่อยู่ในสภาพไข่ เขาสามารถใช้เลือดและพลังเวทฟูมฟักมันได้

หลังจากถือกำเนิด ก็จะมองตัวเองเป็นนาย

เป็นพาหนะที่ดีที่สุด หรือจะพูดได้ว่าเป็นสัตว์อสูรพิทักษ์ภูเขา

หลินลั่วตอบกลับ: "เป็นสัตว์อสูรขั้นสาม? มีไข่สัตว์อสูรหรือไม่?"

อีกฝ่ายตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: "ใช่ เป็นสัตว์อสูรขั้นสามที่เพิ่งฟักออกมา ไม่ใช่ไข่ ขอร้องท่านหลินลั่วแลกกับข้าเถิด งูวารีดำตัวนี้จะกินสำนักข้าจนหมดตัวแล้ว ศิษย์คนแรกของข้าก็ถูกมันกินไป ฮือ ๆ ๆ..."

"ไม่แลก!"

หลินลั่วปฏิเสธน้องสาวคนนี้อย่างเด็ดขาด

ล้อเล่นหรือไง

สัตว์อสูรที่กินคน

ตัวเองก็ไม่ใช่นายของมัน

จะเอาปัญหานี้มาทำไม?

ข้อความที่สาม

เจ้าสำนักห้าภูตเฉินเต้า: "สวัสดีท่านหลินลั่ว ที่นี่ข้ามีศาสตราเวทขั้นสุดยอดชิ้นหนึ่ง ดูว่าท่านต้องการหรือไม่?"

ส่งภาพหน้าจอมา

[ธงร้อยภูต: ศาสตราเวทที่หลอมขึ้นจากหนังของสัตว์อสูรขั้นสองระดับสูงสุด เมื่อใช้พลังเวทกระตุ้น จะสามารถปลดปล่อยร้อยภูตออกมาช่วยต่อสู้ได้]

[ธงร้อยภูตนี้เป็นธงร้อยภูตใหม่เอี่ยม สามารถหลอมรวมขุนพลภูตขั้นสามได้หนึ่งตน และทหารภูตอีกสามตน วิญญาณเร่ร่อนไม่ถูกจำกัด]

ขุนพลภูต เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแก่นทองคำ

ทหารภูต เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างฐาน

พลทหารภูต เทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวบรวมปราณ

หลินลั่วตอบกลับโดยตรง: "ไม่แลก!"

ธงร้อยภูตเป็นศาสตราเวทขั้นสุดยอดจริง

แต่ต้องมีวิญญาณที่มีพลังระดับขุนพลภูตเป็นวิญญาณหลัก จึงจะสามารถแสดงพลังทั้งหมดออกมาได้

ตอนนี้ธงร้อยภูตที่ไม่มีภูตผีเลยสักตัว ยังจะคิดมาแลก "เคล็ดวิชาเพลิงผลาญสวรรค์" ของข้าอีกรึ?

ฝันไปเถอะ!

ต่อมา ข้อความกว่าพันข้อความที่ตรงตามเงื่อนไขนี้ หลินลั่วก็อ่านจนหมด

ดังคำกล่าวที่ว่า ปริมาณที่เปลี่ยนไปย่อมทำให้คุณภาพเปลี่ยนไป

เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

เขาคิดว่าของในมือของเขา ล้วนเป็นของดี

โดยเฉพาะเคล็ดวิชาขั้นนภาชั้นสูง "คัมภีร์เยือกแข็งอเวจี"

และแดนลับกาลเวลา

ของเหล่านี้ เป็นสมบัติที่แม้แต่สำนักใหญ่ ๆ ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรก็ยังปรารถนา

แต่ในบรรดาเจ้าสำนักหนึ่งพันล้านคนนี้ ก็มีผู้โชคดีอยู่ไม่กี่คน

สมบัติที่พวกเขาได้รับ ก็ทรงพลังอย่างยิ่ง!

ตัวอย่างเช่น มีค่ายกลพิทักษ์ภูเขาขั้นสี่ [ค่ายกลอัคคีสวรรค์แดนใต้]

เมื่อเปิดใช้งาน จะสามารถเรียกอัคคีสวรรค์จำนวนมากลงมาจากท้องฟ้า เพื่อใช้ล้อมโจมตีศัตรู

เพียงพอที่จะต้านทานผู้บำเพ็ญเพียรขั้นวิญญาณแรกกำเนิดได้!

ยังมีบางคนที่ถึงกับเปิดได้หุ่นเชิดระดับสูงขั้นสาม

ใช้ศิลาปราณเป็นแหล่งพลังงาน

การโจมตีเพียงครั้งเดียว เทียบเท่ากับการโจมตีสุดกำลังของผู้บำเพ็ญเพียรขั้นแก่นทองคำ!

นอกจากนี้ ยังมีของดีอีกไม่น้อย

หลังจากพิจารณาและประเมินอย่างรอบคอบแล้ว

หลินลั่วก็ได้แลกเปลี่ยนของดังต่อไปนี้: