บทที่ 16 - วิกฤตฉินกรุ๊ป
บทที่ 16 - วิกฤตฉินกรุ๊ป
◉◉◉◉◉
ถังอวี่เจี๋ยรู้สึกอับอายอย่างยิ่ง ฉินซืออวิ้นยิ่งแล้วใหญ่ อับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี
“ท่านประธานหวังอาจจะยังไม่ทราบ ลูกเขยเศษสวะของเจียงหมิงไม่รู้ใช้วิธีอะไรหลอกลวงท่านผู้เฒ่าฉิน”
ถังอวี่เจี๋ยแก้ตัว “นี่ถึงได้บีบบังคับให้ซืออวิ้นแต่งงานกับเจียงหมิง จริงๆ แล้วซืออวิ้นไม่ได้ชอบเขาเลยแม้แต่น้อย น่าจะเรียกว่าเกลียดชังเสียมากกว่า”
“รออีกสักพักให้ท่านผู้เฒ่าฉินเปลี่ยนใจ ซืออวิ้นก็จะหย่ากับเขาทันที”
เมื่อนึกถึงไอ้เศษสวะนั่น ถังอวี่เจี๋ยก็เกลียดจนเข็ดฟัน “ท่านประธานหวังคงไม่เคยเห็นลูกเขยเศษสวะคนนั้นสินะ ครอบครัวก็ธรรมดา ขี้ขลาดตาขาว แถมยังเพิ่งออกจากคุกมาอีก”
“คู่หมั้นของตัวเองถูกคนอื่นแย่งไป กลับกันยังมาดูถูกเขาอีก”
“โทษท่านผู้เฒ่าฉินที่แก่จนเลอะเลือน ถึงได้ทำให้ซืออวิ้นต้องมาเสียใจขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นจะไปมองคนแบบนั้นได้อย่างไร...”
“หุบปาก!”
หวังเฉียนคุนโกรธจัด “รีบไสหัวออกจากสมาคมการค้าเฉียนคุนไปซะ ถ้าข้าเห็นพวกแกอีก อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”
เจียงหมิงมีบุญคุณช่วยชีวิตหวังเฉียนคุนไว้สองครั้ง เมื่อวานนี้ก็เพิ่งจะมาเป็นลูกน้องของเจียงหมิง
เมื่อได้ยินถังอวี่เจี๋ยใส่ร้ายป้ายสีขนาดนี้ หวังเฉียนคุนจะทนได้อย่างไร?
ไอ้ถังอวี่เจี๋ยนี่ก็ช่างไม่กลัวตายจริงๆ กล้ามายุ่งกับภรรยาของท่านเทวะราชัน
นี่มันไม่ใช่การหาที่ตายหรอกเหรอ?
หากไม่ใช่เพราะเจียงหมิงกำชับไว้ว่าให้ปกปิดสถานะของเขาไว้ หวังเฉียนคุนคงได้ฆ่าพวกเขาสองคนไปนานแล้ว
ถังอวี่เจี๋ยและฉินซืออวิ้นตกใจกับความผิดปกติที่เกิดขึ้นกะทันหัน
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?
ไม่ใช่ว่าคุยกันดีๆ อยู่เหรอ ทำไมถึงโกรธขึ้นมาได้?
ถังอวี่เจี๋ยรีบพูด “ท่านประธานหวังครับ ผม...”
“ปัง!”
หวังเฉียนคุนทุบโต๊ะหนึ่งหมัด ใบหน้าบึ้งตึง “ไสหัวไป!”
ฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ยออกจากตึกเฉียนคุนอย่างอับอายขายหน้า ฉินซืออวิ้นบ่น “อวี่เจี๋ย คุณไม่น่าจะให้ฉันแกล้งทำเป็นแฟนคุณเลย”
ฉินซืออวิ้นคิดว่าที่ท่านประธานหวังโกรธเป็นเพราะตนเองแต่งงานแล้ว แต่กลับมาหลอกเขาว่าเป็นแฟนกับถังอวี่เจี๋ย
ถังอวี่เจี๋ยรู้สึกอับอายมาก การแกล้งทำเป็นแฟนเป็นความคิดที่ถังอวี่เจี๋ยเพิ่งจะคิดขึ้นมา จุดประสงค์คือหลังจากที่เรื่องสำเร็จแล้ว จะให้ฉินซืออวิ้นได้สัมผัสถึงข้อดีของการเป็นแฟนของตนเอง
ใครจะรู้ว่าหวังเฉียนคุนจะโกรธจัดขนาดนี้โดยไม่มีเหตุผล
“ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้เศษสวะเจียงหมิงนั่นแหละ ต้องเป็นเขาแน่ๆ ที่ไปทำให้ท่านประธานหวังไม่พอใจ เลยพาลมาลงที่เรา ถ้าไม่ใช่เพราะเขา จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้อย่างไร!”
ถังอวี่เจี๋ยทำได้เพียงระบายความโกรธไปที่เจียงหมิง
ฉินซืออวิ้นใบหน้าเศร้าหมอง สมาคมการค้าเฉียนคุนไม่ให้ยืม แล้วจะไปหาเงินสองสิบล้านมาจากที่ไหน?
“ใช่แล้วซืออวิ้น ตระกูลถังของเรามีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับสมาคมการค้าเทวะราชัน ลองไปขอยืมเงินจากสมาคมการค้าเทวะราชันดูสิ”
“สองสิบล้านสำหรับสมาคมการค้าเทวะราชันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”
ฉินซืออวิ้นที่จนปัญญาอยู่แล้วก็ได้แต่พยักหน้าตอบตกลง “หวังว่าครั้งนี้จะไม่ทำให้ผิดหวังอีก”
เพื่อกู้หน้าคืน ถังอวี่เจี๋ยทุ่มเทอย่างสุดกำลัง
อาศัยเส้นสายของครอบครัวติดต่อกับสมาคมการค้าเทวะราชันได้แล้ว ต้องผ่านการเจรจาก่อนถึงจะพิจารณาเรื่องเงินกู้
ทั้งสองคนเดินทางไปยังตึกเทวะราชัน จอดรถเรียบร้อย
ฉินซืออวิ้นยืนอยู่ที่ประตู มองดูตึกที่โอ่อ่าตระการตาแล้วก็อดทึ่งไม่ได้ “มีเพียงบุคคลที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในเมืองอวิ๋นเฉิงเท่านั้นถึงจะสามารถครอบครองธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้”
“อืม สมาคมการค้าเทวะราชันคือผู้ยิ่งใหญ่ที่แท้จริงของเมืองอวิ๋นเฉิง”
ถังอวี่เจี๋ยพูดอย่างภาคภูมิใจ “ซืออวิ้น พ่อของฉันไม่ให้ฉันพูดมาก แต่บอกเธอไม่เป็นไร”
“อย่าเห็นว่าตระกูลถังของเราเป็นแค่ตระกูลชั้นสอง แต่พื้นฐานของตระกูลถังนั้นแข็งแกร่งมาก การก้าวขึ้นสู่ตระกูลชั้นนำไม่ใช่เรื่องยากเลย เพียงแต่พวกเราไม่ค่อยเปิดเผยตัวเท่านั้น”
“ตระกูลถังของเรากับสมาคมการค้าเทวะราชันมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ไม่นานมานี้ก็ได้ร่วมมือกันในโครงการบางอย่าง”
“แล้วก็ฉันกับหลานชายของผู้รับผิดชอบคนหนึ่งสนิทกันดี ครั้งนี้ก็อาศัยเขาช่วยติดต่อกับสมาคมการค้าเทวะราชันให้”
ฉินซืออวิ้นรู้สึกอิจฉา ถ้าวันหนึ่งตระกูลฉินสามารถสร้างความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับสมาคมการค้าเทวะราชันได้ สถานะในเมืองอวิ๋นเฉิงจะต้องฟื้นฟูขึ้นมาอย่างแน่นอน
เธอจะทำให้ท่านปู่ได้เห็นว่า การฟื้นฟูตระกูลไม่ใช่ต้องพึ่งพานักต้มตุ๋นอย่างเจียงหมิง!
“ไปกันเถอะ ครั้งนี้ต้องช่วยเธอให้ได้แน่นอน”
คำพูดนี้ทำให้ฉินซืออวิ้นรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย สีหน้าจริงใจ “ขอบคุณนะคะคุณชายถัง”
“เกรงใจไปแล้วไม่ใช่เหรอ”
ถังอวี่เจี๋ยเดินเข้าไปในตึกเทวะราชันอย่างสง่างาม
ในห้องทำงานของประธานที่อยู่ชั้นสูงสุด เจียงหมิงกำลังเล่นไพ่แก้เบื่ออยู่
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูเบาๆ
“เข้ามา”
หลิวเสี่ยวฉิงเดินเข้ามาอย่างแผ่วเบา “ท่านประธานเจียงคะ มีคนต้องการจะขอกู้เงินจากสมาคม ท่านจะดูข้อมูลของพวกเขาไหมคะ?”
หลิวเสี่ยวฉิงยื่นเอกสารมาให้ด้วยสองมือ ข้างในเป็นข้อมูลของฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ย
จริงๆ แล้วเรื่องแบบนี้จะบอกกับประธานหรือไม่ก็ได้ สองสิบล้านสำหรับสมาคมการค้าเทวะราชันถือเป็นเงินก้อนเล็กๆ
ไม่ต้องพูดถึงสำนักงานใหญ่ของสมาคมการค้าเทวะราชัน แค่สาขาเมืองอวิ๋นเฉิงมูลค่าบริษัทก็สูงถึงหลายหมื่นล้านแล้ว
โครงการก่อสร้างทุกขนาดในเมืองอวิ๋นเฉิง ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับสมาคมการค้าเทวะราชันทั้งสิ้น
โครงการของรัฐขนาดใหญ่หลายโครงการ ผู้รับผิดชอบล้วนเป็นคนของสมาคมการค้าเทวะราชัน
ธุรกิจอื่นๆ ล้วนเป็นมาตรฐานของเมืองอวิ๋นเฉิง
เรียกได้ว่าสมาคมการค้าเทวะราชันเป็นใหญ่ในเมืองอวิ๋นเฉิงแต่เพียงผู้เดียว ไม่ว่าจะเป็นห้าตระกูลใหญ่หรือสมาคมการค้าเฉียนคุน ต่อหน้าสมาคมการค้าเทวะราชันก็ไม่มีค่าอะไรเลย
หลิวเสี่ยวฉิงแอบมีลูกเล่นเล็กน้อย อยากจะใกล้ชิดกับประธานหนุ่มคนนี้ให้มากขึ้น
“เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ไม่ต้องมาหาฉัน ให้พวกเขาไปหาคนของบริษัทจัดการก็ได้”
“ค่ะ”
หลิวเสี่ยวฉิงมองดูเจียงหมิงที่กำลังตั้งใจทำงาน นึกว่าอีกฝ่ายกำลังดูเอกสารบางอย่างอยู่ ก็ยิ่งรู้สึกนับถือมากขึ้นไปอีก
เธอจะไปเดาได้อย่างไรว่า เจียงหมิงกำลังเล่นไพ่อยู่
ชั้นล่าง ฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ยมาถึงห้องการเงิน
ผู้จัดการสินเชื่อ หวงปิน พอเห็นฉินซืออวิ้นเดินเข้ามา ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
ฉินซืออวิ้นสวมเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนส์รัดรูป เผยให้เห็นรูปร่างที่อรชรอ้อนแอ้นอย่างชัดเจน
บนตัวเธอมีออร่าของประธานบริษัทที่ทรงอำนาจ ประกอบกับใบหน้าที่สวยงามน่าหลงใหล ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายหลายคนหลงใหลได้
หญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองอวิ๋นเฉิงสมคำร่ำลือจริงๆ
เมื่อครู่หวงปินได้ดูข้อมูลของทั้งสองคนแล้ว
“คุณชายถัง ท่านประธานฉิน เชิญนั่งครับ” หวงปินยิ้ม
“สวัสดีค่ะ คุณผู้จัดการหวง” ถังอวี่เจี๋ยประจบ “ไม่คิดว่าคุณผู้จัดการหวงจะหนุ่มขนาดนี้”
ถังอวี่เจี๋ยและหวงปินยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ
หลานชายของผู้รับผิดชอบที่ถังอวี่เจี๋ยพูดถึง ก็คือหลานชายของหวงปินนั่นเอง
หวงปินก็ไม่ใช่ผู้รับผิดชอบอะไรของสมาคมการค้าเทวะราชัน เป็นเพียงหัวหน้าแผนกสินเชื่อเท่านั้น
เมื่อครู่ถังอวี่เจี๋ยได้แอบคุยกับหลานชายของหวงปินแล้วว่า ขอเพียงแค่กู้เงินได้สำเร็จ เขายินดีที่จะให้เงินสองแสนแก่หวงปินเป็นการส่วนตัวเป็นค่าเหนื่อย
หวงปินย่อมยินดีที่จะช่วยเหลือ ขอเพียงแค่คุณสมบัติในการกู้เงินของฉินซืออวิ้นไม่มีปัญหา ก็สามารถอนุมัติเงินกู้ได้
หลังจากผ่านขั้นตอนต่างๆ ทั้งสองฝ่ายก็ตกลงเรื่องสินเชื่อกันเรียบร้อย
“ในเมื่อคุณชายถังออกหน้ามาช่วยคุณด้วยตัวเองแล้ว งั้นบนพื้นฐานเดิม ผมจะดูสิว่าจะสามารถเพิ่มวงเงินกู้ให้อีกสามล้านได้ไหม”
ฉินซืออวิ้นดีใจ “รบกวนคุณผู้จัดการหวงแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ”
หวงปินยิ้ม “ไม่ต้องเกรงใจครับ ช่วยเหลือพวกคุณขนาดนี้แล้ว จะเลี้ยงข้าวผมสักมื้อได้ไหม?”
ฉินซืออวิ๋นพยักหน้าตอบตกลงทันที “ถ้ามีโอกาสจะเลี้ยงคุณผู้จัดการหวงแน่นอนค่ะ”
“ไม่ต้องรอโอกาสหรอกครับ คืนนี้ผมว่าง เราไปดื่มกันที่บาร์จันทร์เสี้ยวสักสองสามแก้วดีไหม”
ฉินซืออวิ้นขมวดคิ้วสวย “คุณผู้จัดการหวงคะ เปลี่ยนที่ได้ไหมคะ บาร์มันจะเสียงดังเกินไปหรือเปล่า”
ฉินซืออวิ้นไม่ชอบไปที่แบบนี้ ปกติไปก็แค่ไปดูธุรกิจที่บริหารอยู่เท่านั้น
“ไม่ดังหรอก ไปบาร์ก็เพื่อบรรยากาศที่ครึกครื้นไม่ใช่เหรอ” ถังอวี่เจี๋ยกล่าว “คุณผู้จัดการหวงช่วยขนาดนี้แล้ว ก็ต้องให้คุณผู้จัดการหวงเป็นคนเลือกสิ”
“คุณผู้จัดการหวงครับ คืนนี้ผมจะจัดการให้ รับรองว่าคุณจะต้องสนุกแน่นอน”
ถังอวี่เจี๋ยใช้เท้าเตะฉินซืออวิ้นใต้โต๊ะ ความหมายชัดเจนว่า คนอื่นช่วยขนาดนี้แล้ว อย่าได้ปฏิเสธเด็ดขาด
เงินกู้สองสิบล้านยังไม่เข้าบัญชี ฉินซืออวิ้นก็ไม่กล้าไปทำให้หวงปินไม่พอใจ จึงได้แต่พยักหน้าตอบตกลงไป
หวงปินเห็นฉินซืออวิ้นตอบตกลง ก็เลียริมฝีปาก แววตาเต็มไปด้วยความใคร่
ต่อหญิงงามอันดับหนึ่งของเมืองอวิ๋นเฉิงคนนี้ เขาก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]