บทที่ 06 - สะสางหนี้สินตระกูลฉิน
บทที่ 06 - สะสางหนี้สินตระกูลฉิน
◉◉◉◉◉
หวังเฉียนคุนขับรถมาจอดอยู่หน้าตึกหลังหนึ่ง
ที่นี่คือสำนักงานใหญ่ของสมาคมการค้าเฉียนคุน ตึกเฉียนคุน
“ท่านประธาน”
ยามรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งเห็นหน้ารถเสียหาย ก็วิ่งเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง “ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?”
หวังเฉียนคุนไม่มีอารมณ์จะไปสนใจเขา โยนกุญแจทิ้งไป แล้วพาเจียงหมิงเข้าไปในตึก
ทั้งสองคนขึ้นไปที่ชั้นสอง ก่อนจะเข้าห้องทำงาน หวังเฉียนคุนได้สั่งกับพนักงานต้อนรับสาวว่า “ห้ามใครรบกวนเด็ดขาด”
“ค่ะ ท่านประธานหวัง”
ภายในห้องทำงาน
หวังเฉียนคุนรินน้ำชาหนึ่งแก้ว แล้ววางไว้หน้าโต๊ะของเจียงหมิงอย่างนอบน้อม
เจียงหมิงจิบน้ำชาแล้วเข้าเรื่องทันที “เริ่มกันเลย”
“ครับ!”
เมื่อหวังเฉียนคุนนั่งตัวตรง เจียงหมิงก็เดินไปอยู่ด้านหลังเขา ยื่นมือซ้ายออกไปแล้วกำแน่น ทันใดนั้นเข็มทองสามเล่มก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของเขา
เข็มทองสามเล่มนี้เป็นของขวัญที่อาจารย์มอบให้ มีชื่อว่า ‘เข็มทองวิญญาณสามอสูร’
อู่เจิ้นซานเคยบอกกับเจียงหมิงว่า ขอเพียงฝึกฝนเคล็ดเก้ามังกรลายทองจนถึงระดับสูงแล้ว ก็จะสามารถใช้จิตควบคุมเข็มทองวิญญาณสามอสูรให้ลอยไปมาได้
ตอนนี้เจียงหมิงยังไม่ถึงระดับนั้น ทำได้เพียงใช้เลือดและพลังทองสวรรค์ในร่างกายเพื่อหล่อเลี้ยงเข็มทองเท่านั้น
เจียงหมิงปักเข็มเล่มหนึ่งลงบนหน้าผากของหวังเฉียนคุน เล่มหนึ่งแทงเข้าไปในลำคอ และเล่มสุดท้ายกดลงบนหน้าอก
จากนั้นก็วางมือขวาไว้บนศีรษะของหวังเฉียนคุน แล้วใช้วิชาชักนำทองสวรรค์
กระแสพลังสีทองสายแล้วสายเล่าแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของหวังเฉียนคุน บริเวณรอบๆ เข็มทองสามเล่มมีไอดำลอยออกมา พร้อมกับมีเลือดสีดำหยดลงมาจากปลายเข็ม
ไม่นาน เจียงหมิงก็ดึงเข็มทองกลับมา แล้วนั่งลงบนโซฟา เหงื่อไหลท่วมตัว
เมื่อเจอผู้ป่วยที่มีอาการหนัก การใช้วิชาชักนำทองสวรรค์จะสิ้นเปลืองทั้งพลังใจและพลังทองสวรรค์อย่างมาก วิธีที่จะแก้ไขสถานการณ์นี้ได้มีเพียงการเพิ่มระดับพลังของตนเองให้สูงขึ้นเท่านั้น
หวังเฉียนคุนดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ตลอดชีวิตนี้ไม่เคยรู้สึกสบายเท่านี้มาก่อน
“หมอเทวดาเจียง ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!”
หวังเฉียนคุนพูดอย่างตื่นเต้น “ตอนนี้... น่าจะหายแล้วใช่ไหมครับ?”
“ต้องฝังเข็มอีกหลายครั้ง ถึงจะหายขาด”
เมื่อหวังเฉียนคุนได้ยินคำว่า ‘หายขาด’ ก็ดีใจจนเนื้อเต้น “หมอเทวดาเจียง บุญคุณช่วยชีวิตนี้ยากที่จะตอบแทน ท่านอยากได้อะไรก็บอกมาได้เลยครับ”
“รถ บ้าน ผู้หญิง ขอแค่หมอเทวดาเจียงต้องการ ข้าหวังเฉียนคุนให้ท่านได้ทุกอย่าง!”
เจียงหมิงถอนหายใจออกมาเบาๆ สีหน้ากลับมาเป็นปกติ “ท่านประธานหวัง ท่านติดหนี้ตระกูลฉินอยู่ห้าล้านที่ยังไม่ได้ชำระใช่ไหมครับ?”
หวังเฉียนคุนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
ความร่วมมือมูลค่าแค่ห้าล้าน เขากลับจำไม่ได้จริงๆ
เมื่อเรียกเลขามาสอบถาม หวังเฉียนคุนจึงได้ยืนยันเรื่องนี้
เนื่องจากสินค้าชุดหนึ่งของตระกูลฉินมีปัญหาบางอย่าง สมาคมการค้าเฉียนคุนจึงยังไม่ได้ชำระค่าสินค้า
เจียงหมิงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงกับเขา พูดตรงๆ ว่า “ข้าไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ขอแค่ท่านชำระเงินก้อนนี้ให้เรียบร้อยก็พอ”
หวังเฉียนคุนได้ยินดังนั้นก็มองเจียงหมิงอย่างประหลาดใจ
เจียงหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “มันยากเหรอ?”
ขอเพียงหวังเฉียนคุนแสดงท่าทีไม่เต็มใจออกมาแม้แต่น้อย ตนเองก็จะลุกออกไปทันที
เขาสามารถทำให้หวังเฉียนคุนหายขาดได้ ก็สามารถทำให้เขาป่วยเป็นโรคอื่นๆ ได้เช่นกัน
“ไม่! ไม่! ไม่!”
หวังเฉียนคุนเห็นสีหน้าของเจียงหมิงไม่ดีก็รีบอธิบาย “หมอเทวดาเจียง คือคำขอของท่านมันง่ายเกินไปครับ”
“เงินค้างชำระก้อนนั้นก็สมควรต้องจ่ายอยู่แล้ว”
“ในเมื่อหมอเทวดาเจียงเอ่ยปากแล้ว ข้าจะรีบจัดการชำระให้ตระกูลฉินทันที”
หวังเฉียนคุนรู้สึกว่าแค่ชำระเงินค้างอย่างเดียวมันยังไม่พอ “หมอเทวดาเจียง ไม่นานมานี้ข้าได้สั่งจองรถโรลส์-รอยซ์ แฟนธอม รุ่นลิมิเต็ดไว้คันหนึ่ง อีกสองสามวันจะมาถึงเมืองอวิ๋นเฉิง ถึงตอนนั้นข้าจะไปส่งให้ท่านถึงที่บ้านเลยครับ”
เจียงหมิงโบกมือ “ไม่ต้องหรอก ชำระหนี้ให้ตระกูลฉินก็พอแล้ว”
...
ในขณะเดียวกัน ประตูลิฟต์ชั้นสองของสมาคมการค้าเฉียนคุนก็เปิดออก ฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ยเดินออกมา
เมื่อคืนถังอวี่เจี๋ยแสดงท่าทีสบายๆ แต่ความจริงแล้วต้องใช้เส้นสายของครอบครัวกว่าจะติดต่อผู้จัดการฝ่ายการเงินของสมาคมการค้าเฉียนคุนได้
ถังอวี่เจี๋ยพาฉินซืออวิ้นมาที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ “ผมนัดพบกับผู้จัดการอู๋ฝ่ายการเงินของคุณไว้ครับ”
พนักงานสาวในชุดถุงน่องสีขาวยิ้มแล้วกล่าวว่า “คุณผู้ชายกรุณารอสักครู่นะคะ”
หลังจากโทรศัพท์เสร็จ พนักงานต้อนรับก็พาถังอวี่เจี๋ยและฉินซืออวิ้นไปยังห้องการเงิน
ในห้องการเงิน ชายวัยสี่สิบกว่าสวมแว่นตากำลังทำงานอยู่
เมื่อเห็นฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ย เขาก็เงยหน้าขึ้นมายิ้ม “คุณชายถังมาแล้ว เชิญนั่งครับ”
เมื่อเห็นทั้งสองคนนั่งลง เขาก็เอ่ยปากถาม “คุณชายถังมีธุระอะไรกับผมหรือครับ?”
“เรื่องเล็กน้อยครับ” ถังอวี่เจี๋ยยิ้มแล้วกล่าว “สมาคมการค้าเฉียนคุนของเราติดหนี้ตระกูลฉินอยู่ห้าล้านที่ยังไม่ได้จ่ายใช่ไหมครับ?”
“ถ้าสินค้าไม่มีปัญหาอะไร ก็จ่ายเงินส่วนที่เหลือไปเถอะครับ”
ไม่คาดคิดว่าผู้จัดการอู๋จะไม่ไว้หน้าถังอวี่เจี๋ยเลยแม้แต่น้อย “คุณชายถังครับ เรื่องเงินค้างชำระก้อนนี้ตอนนี้ยังจ่ายไม่ได้ ต้องรอไปก่อนครับ”
ถังอวี่เจี๋ยพูดอย่างไม่พอใจ “นานแค่ไหน?”
“ประมาณปีหน้าครับ”
ถังอวี่เจี๋ยโกรธจนแทบจะระเบิด ตัวเองมาถึงที่นี่แล้ว ผู้จัดการอู๋กลับไม่ให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย แถมยังทำต่อหน้าฉินซืออวิ้นอีก
“ผู้จัดการอู๋ คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร?”
ถังอวี่เจี๋ยถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง
ผู้จัดการอู๋ไม่สนใจสีหน้าของถังอวี่เจี๋ยเลย “รู้สิครับ คุณชายถังมีชื่อเสียงโด่งดังในเมืองอวิ๋นเฉิง”
“ถ้าอย่างนั้นผู้จัดการอู๋จะพอเห็นแก่หน้าผมสักครั้งได้ไหมครับ วันหน้าถ้ามีเรื่องอะไรในเมืองอวิ๋นเฉิง ก็มาหาผมได้ทุกเมื่อ”
“ขอโทษด้วยครับคุณชายถัง เป็นกฎของบริษัท ผมตัดสินใจเองไม่ได้”
“ถ้าคุณชายถังรีบร้อนจริงๆ ก็สามารถไปติดต่อท่านประธานหวังของเราได้ครับ”
สีหน้าของฉินซืออวิ้นดูอึดอัด ก่อนมาถังอวี่เจี๋ยรับปากอย่างมั่นใจว่าจะทวงหนี้คืนมาให้ได้
เดิมทีคิดว่าเรื่องจะราบรื่น ไม่คิดว่าสมาคมการค้าเฉียนคุนจะไม่แม้แต่จะไว้หน้าตระกูลถังเลย
‘ปัง!’ ถังอวี่เจี๋ยตบโต๊ะหนึ่งฉาด โกรธจนหน้าแดง “คุณเป็นแค่ผู้จัดการฝ่ายการเงินเล็กๆ ยังกล้ามาเล่นแง่กับผมเหรอ?!”
ผู้จัดการอู๋หัวเราะเยาะ “คุณชายถังครับ ที่นี่คือสมาคมการค้าเฉียนคุน ไม่ใช่บ้านตระกูลถังของคุณ ถ้าคุณมีความสามารถก็ไปหาท่านประธานหวัง ไม่ต้องมาวางอำนาจกับผมที่นี่”
แม้ว่าผู้จัดการอู๋จะเป็นแค่ผู้จัดการ แต่สมาคมการค้าเฉียนคุนก็ไม่ใช่หมูในอวย
ต่อหน้าสมาคมการค้าเฉียนคุน ตระกูลถังจะมีความหมายอะไร?
ถังอวี่เจี๋ยโกรธจริงๆ แล้ว เขาชกไปที่โต๊ะหนึ่งหมัด “รู้ไหมว่าพ่อของฉันกับท่านประธานหวังมีความสัมพันธ์กันยังไง?!”
ในตอนนั้นเอง หวังเฉียนคุนก็กำลังจะส่งเจียงหมิงกลับ พอดีเดินผ่านหน้าห้องทำงาน
เมื่อได้ยินเสียงทะเลาะกันข้างใน หวังเฉียนคุนก็อารมณ์ขึ้น เตะประตูห้องทำงานเปิดออก “ใครมาสร้างความวุ่นวายในสมาคมการค้าเฉียนคุน?!”
ถังอวี่เจี๋ยเห็นหวังเฉียนคุน ท่าทีหยิ่งยโสก็หายไปในทันที เหลือเพียงความหวาดกลัว
เขาไม่กลัวผู้จัดการอู๋ แต่หวังเฉียนคุนเขาไม่กล้าไปยุ่งด้วย!
ถังอวี่เจี๋ยเปลี่ยนเป็นใบหน้ายิ้มแย้ม “คุณอาเฉียนคุนครับ ผมเอง ถังอวี่เจี๋ย ลูกชายของถังเจิ้งเหล่ย เราเคยทานข้าวด้วยกันครับ”
หวังเฉียนคุนมองสำรวจถังอวี่เจี๋ย แล้วก็มองไปที่ฉินซืออวิ้น “ทำไมถึงเป็นเหล่าอู๋?”
ผู้จัดการอู๋ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวอย่างนอบน้อม “ท่านประธานครับ ถังอวี่เจี๋ยมาเพื่อทวงเงินค้างชำระห้าล้านของตระกูลฉินครับ”
“หนี้ของตระกูลฉิน?”
หวังเฉียนคุนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ก็แค่เงินค้างห้าล้าน ก็ให้พวกเขาไปสิ จ่ายเงินตอนนี้เลย”
ฉินซืออวิ้นดีใจจนเนื้อเต้น “ขอบคุณค่ะท่านประธานหวัง”
ถังอวี่เจี๋ยรู้สึกได้หน้าอย่างมาก แต่ไม่คิดว่าหวังเฉียนคุนจะชี้นิ้วไปที่นอกประตู “ไม่ต้องขอบคุณข้า ถ้าจะขอบคุณก็ไปขอบคุณคุณชายท่านนั้นเถอะ”
หน้าห้องทำงานหันหน้าเข้าหาทางเดิน ฉินซืออวิ้นและถังอวี่เจี๋ยหันไปมอง
ทันใดนั้นก็ตกใจจนหน้าซีด เพราะเงาที่เห็นนั้นคือเจียงหมิง!
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]