บทที่ 19 - ฟรีตลอดชีพ

◉◉◉◉◉

หลี่เชียนเชียนมองซูเย่

ผู้คนมักพูดว่า...

ผู้ชายที่จริงจังคือผู้ชายที่หล่อที่สุด

แต่ซูเย่เป็นข้อยกเว้น

เขาหล่ออยู่แล้ว ไม่ว่าจะเวลาไหนก็หล่อ

และตอนนี้ที่เขากำลังพูดจาอย่างกระตือรือร้น ยิ่งทำให้หลี่เชียนเชียนเชื่อมั่นมากขึ้นไปอีกว่า...

ซูเย่คือคนที่หล่อที่สุด

อุตสาหกรรมอินเทอร์เน็ตของจักรวรรดิหลงฮั่นก่อตั้งขึ้นมาได้ประมาณสามปี

เธอก็คอยติดตามผู้คนที่อยู่ในวงการนี้มาโดยตลอด

ไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการที่ดูสูงส่ง หรือพนักงานออฟฟิศที่ทำงานหนักแบบ 996

ก็ไม่มีใครหล่อเท่าซูเย่เลย

ซูเย่มองคนสองคนที่อยู่ข้างๆ โดยไม่รู้เลยว่าในใจของหลี่เชียนเชียนกำลังคิดอะไรอยู่

“เรื่องแรก”

“คือเรื่องใบรับรองสีเขียว”

“เมื่อวานผมไปสัมภาษณ์ผู้สมัครที่ตลาดนัดแรงงาน แต่ผลคือล้มเหลวทั้งหมด”

“ล้มเหลวทั้งหมด!?”

ทั้งหลี่เชียนเชียนและเฉินหนานเฟิงต่างก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

ตอนนี้ทางราชการของเมืองเจียงเพิ่งจะเริ่มโปรโมตใบรับรองสีเขียวได้ไม่กี่เดือนเอง

ผู้สมัครส่วนใหญ่ยังไม่มีความตระหนักในเรื่องนี้

ทำไมพอมาถึงคราวของซูเย่ ถึงได้กลายเป็นว่าเพราะใบรับรองสีเขียวเล็กๆ ใบเดียว

ทำให้ไม่มีผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกเลยแม้แต่คนเดียว

เรื่องนี้...

ต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ

“ดังนั้น ผมต้องการให้คุณ”

“หลี่เชียนเชียน รับผิดชอบติดตามเรื่องนี้ ทำให้บริษัทได้รับการรับรองสีเขียวโดยเร็วที่สุด”

“ไม่มีปัญหาค่ะ ประธานซู รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จค่ะ”

หลี่เชียนเชียนรับปากอย่างเต็มใจ

ซูเย่พยักหน้า แล้วหันไปมองเฉินหนานเฟิงที่อยู่ข้างๆ

“พี่เฉิน ผมมีเรื่องให้พี่ทำสองอย่าง”

“เรื่องแรก”

“ดึงคน!”

“ดึงคน?”

เฉินหนานเฟิงงง เขาไม่ได้จบสายบุคคลมา

จะไปดึงคนได้ยังไง

จะไปดึงคนที่ไหน

“ใช่ ดึงคนจากบริษัทมู่มู่”

“ปัญหาเรื่องใบรับรองสีเขียวครั้งนี้ ก็เป็นฝีมือของเจ้าเหลียงจอมขูดรีดนั่นแหละที่ทำกับผม”

“ดังนั้น การดึงคนจึงเป็นสิ่งที่ต้องทำอย่างเลี่ยงไม่ได้”

เฉินหนานเฟิงคาดเดาอยู่ลางๆ แล้ว พอได้ยินซูเย่พูดดังนั้นก็พยักหน้าทันที

“ไม่มีปัญหา เรื่องนี้ให้ผมจัดการเอง”

“แล้วอีกเรื่องล่ะครับ”

ซูเย่ยิ้มบางๆ

“เรื่องที่สองก็คล้ายๆ กับเรื่องแรก”

“พี่เฉินอยู่ในวงการอินเทอร์เน็ตมานานขนาดนี้ ต้องมีเพื่อนร่วมวงการ, เพื่อนร่วมรุ่น, เพื่อนร่วมงานเยอะแยะแน่”

“ผมต้องการให้พี่ไปดึงคนอีกครั้ง”

“จากทั่วทุกสารทิศ, ทุกบริษัท, ดึงคนมาให้สุดความสามารถ”

“ดึงมาได้เท่าไหร่ ผมก็เอาเท่านั้น”

เฉินหนานเฟิงลังเล

ถ้าบอกให้เขาไปดึงคนจากมู่มู่ เขายังพอมีความมั่นใจอยู่บ้าง

แต่ตอนนี้ต้องไปดึงคนจากเพื่อนร่วมรุ่น, เพื่อนร่วมงาน, เพื่อนร่วมวงการในอดีต เขากลับไม่ค่อยแน่ใจ

“ซูเย่ ผม...ผมกลัวว่าจะทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จน่ะสิ”

“นายก็รู้ว่าปกติฉันไม่ค่อยได้ติดต่อกับใคร”

ซูเย่โบกมือ

“ไม่เป็นไรครับพี่เฉิน ที่มู่มู่เราต้องดึงคนมาให้เยอะๆ ไม่ว่าตอนนี้จะใช้หรือไม่ก็ตาม”

“ขอแค่เป็นคนของมู่มู่ ก็ดึงมาให้หมด”

“ส่วนคนข้างนอก ไม่มีเป้าหมาย”

“พี่ดึงมาได้ 1 คนก็ได้, 100 คนก็ได้”

เฉินหนานเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก “งั้นฉันจะลองดูแล้วกัน”

“อืม พี่เฉิน พี่ทำได้อยู่แล้ว”

หลังจากมอบหมายงานให้ทั้งสองคนเสร็จ ซูเย่ก็ยกแก้วขึ้นมาดื่มน้ำส้ม

“ตอนนี้ธุรกิจของเราชัดเจนแล้ว”

“คือการสื่อสารแบบทันที”

“เราจะสร้างซอฟต์แวร์สื่อสารแบบทันทีที่เหนือกว่าซอฟต์แวร์ทั้งหมดในตลาด”

“ผมตั้งชื่อให้มันว่า—”

“QQ”

“QQ?”

“ใช่ QQ นั่นแหละ”

“และที่สำคัญ QQ ของเราจะให้ผู้ใช้งานใช้ฟรี”

“ใช้ฟรี?”

“ฟรีนานแค่ไหนครับ”

“ฟรี ก็ต้องฟรีตลอดชีพสิครับ” ซูเย่พูดพลางยิ้ม

หลี่เชียนเชียนในตอนแรกคิดว่าซูเย่กำลังเพ้อฝัน เพราะไม่เข้าใจตลาดถึงได้ตัดสินใจแบบนี้

แต่ว่า...

เมื่อเธอเห็นรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้งบนใบหน้าของซูเย่

ไม่รู้ทำไม จู่ๆ เธอก็กลับมีความมั่นใจขึ้นมา

“ซูเย่ อันนี้ฟรีไม่ได้นะ”

“ถ้าฟรีแล้วบริษัทเราจะทำกำไรได้ยังไง”

“ถ้าไม่ทำกำไรแล้วจะซื้อเซิร์ฟเวอร์, จะจ่ายเงินเดือนพนักงาน, จะบริหารบริษัทได้ยังไง”

เฉินหนานเฟิงปฏิเสธอย่างแข็งขัน

เขารู้สึกว่าซูเย่กำลังทำอะไรเหลวไหลสิ้นดี

แม้จะขอบคุณที่ซูเย่รับเขาเข้ามาทำงานในยามลำบาก

แต่ก็เพราะอย่างนั้น เขาถึงไม่สามารถทนดูซูเย่ผลาญเงินเล่นได้

“ไม่ต้องห่วงครับพี่เฉิน คนฉลาดย่อมมีหนทางของตัวเอง”

“ไม่ได้”

“ซูเย่ นโยบายนี้ผมไม่เห็นด้วยเด็ดขาด”

“ตอนนี้มู่มู่มีผู้ใช้งานระดับสิบล้านคน ผู้ใช้งานที่ใช้งานเป็นประจำทุกเดือนมีประมาณ 800,000 - 1,000,000 คน”

“ถ้าคิดค่าสมาชิกคนละ 10 หยวนต่อเดือน รายได้ต่อเดือนก็เกือบสิบล้านแล้ว”

“แต่ว่า...”

“นายรู้ไหมว่าทำไมเหลียงจอมขูดรีดถึงมีรายได้เยอะขนาดนี้แล้วยังต้องมาหักเงินพวกเราอยู่เรื่อยๆ”

“ก็เพราะว่าต้นทุนมันสูงเกินไป”

“เขาไม่มีทางเลือกอื่น”

“ดังนั้น นายอย่ามีความคิดที่อันตรายแบบนี้เด็ดขาด”

“พี่เฉินไม่ต้องเป็นห่วงครับ”

ซูเย่กำลังจะพูด แต่ก็โดนหลี่เชียนเชียนชิงพูดตัดหน้าไปก่อน

“ฉันเชื่อว่าในเมื่อประธานซูมีแผนการนี้ ก็ต้องมีการเตรียมการมาอย่างดีแล้ว”

“สิ่งที่เราต้องทำก็คือ...”

“เชื่อมั่นในตัวประธานซู และทำตามประธานซูก็พอแล้วค่ะ”

“แต่ว่า...”

เฉินหนานเฟิงมองหลี่เชียนเชียนที่ดูเหมือนจะหลงใหลในหน้าตาของซูเย่จนถอนตัวไม่ขึ้น กำลังจะโต้แย้งอะไรบางอย่างแต่ก็ถูกซูเย่ห้ามไว้

“พี่เฉิน”

“หลี่เชียนเชียนพูดถูกครับ”

“ขอให้พี่เชื่อใจผม”

“ภายใน 3 เดือน ผมจะทำให้บริษัททำกำไรได้อย่างแน่นอน”

ซูเย่มองเฉินหนานเฟิงอย่างจริงจัง

เฉินหนานเฟิงคิดอยู่นาน ในที่สุดก็พยักหน้า ถือว่ายอมตกลงอย่างไม่เต็มใจนัก

“ซูเย่ งั้นเราจะลองดูกัน 3 เดือน”

“ถ้าผลประกอบการไม่ดี ต้องรีบเปลี่ยนกลับมาเป็นรูปแบบเก็บค่าบริการโดยเร็วที่สุด”

“ไม่ต้องห่วงครับ จะไม่มีวันนั้นแน่นอน”

หลังจากทั้งสามคนกินข้าวเสร็จ หลี่เชียนเชียนก็อาสาว่าจะไปจัดวางคอมพิวเตอร์และเก้าอี้ที่บริษัทในช่วงบ่าย

เฉินหนานเฟิงในตอนแรกก็อยากจะไปด้วย

แต่ก็โดนซูเย่ไล่ให้กลับบ้านไปอยู่กับภรรยา

วันนี้เป็นกรณีพิเศษ มีภารกิจของระบบที่ต้องทำ

ไม่อย่างนั้นในช่วงสุดสัปดาห์ ซูเย่จะไม่รบกวนพนักงานของเขาเด็ดขาด

ทุกคนก็เป็นคน ทำไมจะไม่มีเวลาและพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองบ้าง

เมื่อกลับถึงบ้าน ซูเย่ก็ล้มตัวลงนอนทันที

เขาเป็นคนชอบนอนตื่นสายอยู่แล้ว

ผลคือช่วงนี้ทั้งเปิดบริษัท, ทั้งจัดการเรื่องรับสมัครงาน ทำให้เหนื่อยล้าไปหมด

พอดีกับที่ทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็สามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจเสียที

“ติ๊ง!”

“โฮสต์ทำภารกิจตอกบัตรสุดสัปดาห์สำเร็จ ได้รับรางวัลเป็นเงินทุน 2,000,000 หยวน”

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ

ซูเย่ก็เริ่มกรนเสียงดัง

เขาหลับไปแล้ว แต่หลี่เชียนเชียนกับเฉินหนานเฟิงกลับกำลังยุ่งอยู่

ในช่วงที่รอของจากฝั่งต้าสยงมาส่ง

หลี่เชียนเชียนโทรออกไปสองสามสาย แจ้งให้อีกฝ่ายทราบว่าบริษัทชิงอวิ๋นเทคโนโลยีต้องการจะขอใบรับรองสีเขียว

ไม่รู้ว่าปลายสายเป็นใคร

พอได้ยินคำขอของหลี่เชียนเชียน ก็แทบจะไม่ต้องคิดเลยก็ตอบตกลงทันที

และยังรับประกันว่าจะสามารถนำมาส่งให้ที่อุทยานผู้ประกอบการรุ่นใหม่ชิงช่วงหยวนได้ก่อนเที่ยงวันจันทร์

หลี่เชียนเชียนตบมืออย่างสบายใจ สีหน้าตื่นเต้น

นี่เป็นเรื่องแรกที่ซูเย่มอบหมายให้เธอทำ

เธอจะต้องทำให้สำเร็จอย่างสวยงาม

เมื่อหันกลับมา...

เธอจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า วันนั้นซูเย่ไม่รู้เป็นอะไรไป

ถึงได้ให้นักศึกษาที่เพิ่งจะจบปีสามและกำลังจะฝึกงานอย่างเธอมาเป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัท

ซูเย่สมองกลับรึเปล่านะ?

แต่ว่า...

แม้จะไม่ได้ตอบตกลงคำขอของซูเย่ แต่หลี่เชียนเชียนก็แอบตั้งปณิธานในใจแล้วว่า...

จะต้องพยายามไปสู่ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปให้ได้

“สู้ๆ นะ หลี่เชียนเชียน เธอจะต้องเป็นแขนซ้ายแขนขวา เป็นขุนนางคู่ใจของซูเย่ให้ได้”

“เอาเลย!!!”

ถ้าซูเย่ได้เห็น...

เขาก็จะพบว่าข้อมูลส่วนตัวของหลี่เชียนเชียนได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว...

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]