ตอนที่ 11 Central Lake

[เซ็นทรัลเลค]

มันเป็นพื้นที่ภายในป่าดึกดําบรรพ์ที่ใคร ๆ สามารถหาของเกรดสูงได้ แต่การมาก็มีความเสี่ยง ต้องผ่านมอนสเตอร์จำนวนมากและแม้ว่าเห็ดผีจะมีประสิทธิภาพ แต่ก็มีข้อจำกัดว่าจะมีมอนสเตอร์กี่ตัวที่สามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับได้

'ฉันมีปัญหามากมายในเวลานั้นเช่นกัน'

โดยไม่คำนึงว่า Central Lake เป็นเพียงจุดหมายปลายทางสุดท้ายและเขาก็รีบไปที่นั่นทันที

'เราสามารถต่อสู้ที่นี่ได้'

พวกเขาต้องกำจัดมอนสเตอร์จำนวนมาก โดยใช้โอกาสนี้พัฒนาความแข็งแกร่ง

[Hunter's Totem]

ประเภท: สิ้นเปลือง

ผล: + 20% ความว่องไวต่อพันธมิตรภายในรัศมี 10 เมตร (2 ชั่วโมง)

[ขลุ่ยของฮันเตอร์]

ประเภท: เครื่องดนตรี

อันดับ: E

ความทนทาน: 700 (ไม่สามารถซ่อมแซมได้)

เอฟเฟกต์: มอนสเตอร์ดึงดูดเสียงขลุ่ย

[War Drum]

ประเภท: เครื่องดนตรี

อันดับ: E

ความทนทาน: 800 (ไม่สามารถซ่อมแซมได้)

ผล: + 20% ความแข็งแกร่งและพลังป้องกันแก่พันธมิตรที่อยู่ในรัศมี 12m

'นี่น่าจะดี'

ในวันที่ 3 คุณสามารถเลือกไอเทมประจำวันของพวกเขาตามผลงาน Hunter Totems ถึงแม้ว่าพวกมันจะเป็นของใช้สิ้นเปลือง แต่ผลของมันก็คุ้มค่า

'อุปกรณ์ที่ไร้ค่า จะเป็นเพียงภาระ'

“เริ่มที่นี่กันเถอะ”

อูฮยอครวบรวมปาร์ตี้รอบๆตัวในขณะที่เขาเปิดใช้โทเท็ม

รัศมีสีฟ้ากระจายออกไปเพิ่มความคล่องตัวของทุกคน 20%

“หนูเริ่มเลยไหมคะ?”

ซอง แอนนา กระพริบตาอย่างไร้เดียงสาขณะที่เธอถาม

อูฮยอคพยักหน้ากลับ แล้วเธอก็เริ่มเล่นขลุ่ยของนักล่า

ท่วงทำนองที่สงบสุขล่องลอยไปตามต้นไม้

แต่ผลคงอยู่ได้ไม่นาน

“Krururu”

กลุ่มก็อบลินดุร้ายปรากฏออกมา พวกมันติดตั้งอุปกรณ์ดีกว่ากลุ่มอื่นๆ เหมือนเป็นกลุ่มนักล่า

ทันทีที่เห็น นักเรียนมัธยมหญิงยู กายอง เธอก็เริ่มตีกลองทันที รัศมีสีแดงแพร่กระจายเพิ่มความแข็งแกร่งและพลังป้องกันของทุกคน 20%

“ถ้าทำตามแผนจะไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ”

สมาชิกปาร์ตี้ของอูฮยอค พยักหน้ากลับ

ในความเป็นจริงแผนไม่ได้มีอะไรมากมาย มันประกอบไปด้วยการกำจัดมอนสเตอร์ที่เข้ามาในขณะที่ปกป้อง แถวหลัง ซอง แอนนา และ ยู กายอง

'บัพ สำคัณมากในการต่อสุ้แบบกลุ่ม'

เป็นเหตุผลหลักที่พาพวกเขามาด้วย หากต่อสู้คนเดียวเขาจะต้องคอยดูแลกลุ่มอยู่ตลอดเวลา แต่อย่างน้อยด้วยวิธีนี้ พวกเขาก็สามารถดูแลตัวเองได้

'มันน่ารำคาญนิดหน่อย แต่….'

มันยังเร็วเกินไปที่จะสรุป แต่ก็คุ้มค่าที่จะฝึกฝนพวกเขาแทนที่จะเป็นภาระไปตลอดเวลา แผนดังกล่าวเริ่มต้นจากพื้นที่ Goblin ที่ค่อนข้างง่ายและจากนั้นจะเพิ่มระดับความยากให้สูงขึ้น

อูฮยอคเดินไปที่ก๊อบลินที่บุกเข้ามา ถือดาบในมือแต่ละข้าง

* * *

“แฮ่ แฮ่ก….”

ลีแจซองนั่งบนศพของก็อบลิน ในขณะที่พยายามหายใจ เขามองที่ดาบยาวและโล่เหล็กกล้าในมือ ร่างกายของเขาหมดแรง

“ทำได้ดีทุกคน”

ซอง แอนนาพูดขณะมองไปที่เพื่อนร่วมทีม เธอยังคงรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

เนินซากศพก็อบลิน มันน่าเหลือเชื่อมากที่เราฆ่าก็อบลินไปได้มากขนาดนี้ ทั้งๆที่ผ่านไปแค่ 2 ชั่วโมง

“มีเคล็ดลับในการต่อสู้เหรอ?”

ฮวาง ดงวาน ถาม อูฮยอค ขณะที่เขามองนาฬิกานักผจญภัยของเขา

มันไม่ใช่การต่อสู้ด้วยซ้ำ มันเป็นการสังหารหมู่เพียงฝ่ายเดียว การได้เห็นอูฮยอคฆ่าก็อบลินตั้งมากมายด้วยตัวคนเดียว ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ

“แค่เพิ่มค่าสถานะ”

คำตอบที่ตรงไปตรงมา แต่มันก็เป็นความจริงที่สุด

'หากคุณขาดประสบการณ์คุณจะต้องลองทำอะไรบางอย่าง'

ในตอนท้ายค่าสถานะจะเป็นเพียงสิ่งที่มีประโยชน์ แต่สกิลจะสำคัณที่สุด

“ค่าสถานะของคุณจะเติบโตขึ้น เมื่อคุณฆ่ามอนสเตอร์มากขึ้นหรือไม่”

“ใช่ แต่มอนเตอร์ต้องอยู่ในระดับใกล้เคียงกับคุณ”

นี่คือโลกบนพื้นฐานของระบบเกมดังนั้นสามัญสำนึกจึงไม่จำเป็นต้องใช้

หลังจากนนั้นวูอยอคใช้เวลาว่างสอนปาร์ตี้ของเขา เกี่ยวกับค่าสถานะพื้นฐาน

“ ฉันเข้าใจแล้ว เมื่อความว่องไวเพิ่มขึ้น ประสาทสัมผัสจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

“การต้านทานเวทย์มนตร์เกี่ยวข้องกับค่ามานาด้วย ขอบคุณสำหรับการแบ่งปัน”

ในขณะที่สมาชิกปาร์ตี้ผงกหัวด้วยความเข้าใจ

ซอง แอนนาส่งบางสิ่งให้อูฮยอค

“นี่กินได้ไหม”

[เห็ดตัวตลก]

“หากกินในปริมาณน้อยจะทำหน้าที่เป็นยาหลอนประสาท แต่สามารถเป็นพิษถึงตายได้หากกินมากเกินไป มันถูกใช้ในการปรุงยา แต่มันอันตรายสำหรับผู้เริ่มต้น”

ซอง แอนนา วางเห็ดตัวตลกลงบนพื้นทันที ใบหน้าของเธอซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว วูฮยอกหยิบมันขึ้นมาแล้วส่งเห็ดผีให้เธอแทน

“หากพบว่าตัวเองอยู่ในที่แคบให้ใช้มันเพื่อปกปิดตัวเอง มันสามารถช่วยชีวิตเธอได้”

“โอ้ หนูขออีกอันได้ไหม หนูมีพี่สาว ....”

“ฉันจะพิจารณามัน ถ้าเธอมีสิ่งที่มีประโยชน์มาแลกเปลี่ยน”

[กฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม]

เขาไม่ได้วางแผนที่จะแบ่งของให้กับทุกคน เขาจะเข้มงวดมากขึ้น เพื่อให้ทุกคนเข้าใจกฏพื้นฐานเหล่านี้

“แล้วอันนี้ละ?”

เธอดึงม้วนคัมภีร์ ออกมาจากกระเป๋าหนัง

[Fire magic :: Fire Bolt]

อูฮยอคจ้องที่เธอด้วยความประหลาดใจ

“เธอไปได้มาจากไหน”

“จากหีบสมบัติในป่า”

เธอโชคดีมากที่พบมันในขณะที่เก็บฟืนใกล้ ๆ ค่าย แม้ว่ามันจะเป็นไอเท็มที่ดี แต่วูฮยอกก็ส่ายหัว

“เธอควรใช้มัน”

"แต่…."

“เธอเป็นนักเวทเพียงคนเดียวในปาร์ตี้ มันสมเหตุสมผลที่จะเป็นของเธอ”

ม้วนคัมภีร์ที่พบในป่าสามารถใช้ได้ทันที

อูฮยอคทำให้แน่ใจว่าเธอเรียนรู้ทักษะไฟไปแล้วส่งเห็ดผีอีกตัวให้เธอ

'ยังไม่ถึงเวลาที่ฉันจะต้องสนใจเวทย์มนตร์'

โดยทั่วไปนักผจญภัยสามารถมีได้เพียง 2 คลาสเท่านั้น หากรวม Elixir of Paradise ที่สามารถพบได้ใน Central Lake ก็จะมีคลาสได้สูงสุด 4 ถึงกระนั้นนักเวทก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดว่าจำเป็น

ถ้าเขาเรียนรู้ทักษะไฟ มีโอกาศสูงที่ คลาสนักเวทฝึกหัด จะถูกบังคับให้เขา

'ฉันสนใจแต่คลาสซ่อนเร้นเท่านั้น'

คลาสธรรมดาอื่นๆ จะทำให้การย้อนอดีตกลับมาของเขาไร้ความหมาย

อูฮยอคลุกขึ้นยืนในขณะที่พูด

“เก็บของซะ เราต้องไปกันอีกไกล”