บทที่ 11 - ท้าทายเหล่ามอนสเตอร์!

༺༻

————

[คางคกพิษผิวหิน]

คุณภาพ: ยอดเยี่ยม

เลเวล: 1

HP: 500 / 500

พลังโจมตีเวทมนตร์: 30-50

พลังโจมตีกายภาพ: 25-37

พลังป้องกัน: 28

ความเหนือกว่า: 83%

ทักษะ: [ผิวหิน]: ต้านทานความเสียหายกายภาพ 10%

ทักษะ: [พ่นพิษ]: หลังจากได้รับการโจมตี คางคกพิษผิวหินจะพ่นพิษใส่เป้าหมายโดยรอบ สร้างความเสียหายเวทมนตร์ 40% และติดสถานะพิษเพิ่มเติม ลดพลังชีวิตของเป้าหมาย 3 แต้มต่อวินาที ระยะเวลา: 10 วินาที

————

เมื่อเห็นค่าสถานะ ลอร์นก็ประหลาดใจอย่างยินดี

เขาไม่คิดว่ามอนสเตอร์ที่เขาสร้างขึ้นครั้งนี้จะมีความเหนือกว่าถึง 83%!

ในบรรดาความเป็นไปได้ทั้งหมด นี่น่าจะเป็นการสุ่มที่โชคดีมาก

แน่นอนว่าจากข้อมูลบนหน้าต่างสถานะ ค่าสถานะการโจมตีของมอนสเตอร์ตัวนี้ยังต่ำกว่าสุนัขปีศาจสองหัวด้วยซ้ำ

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ที่สำคัญที่สุดคือ คางคกพิษผิวหินมีพลังป้องกันถึง 28 แต้ม

ด้วยพลังป้องกันที่สูงขนาดนี้ มันสามารถรอดชีวิตจากการโจมตีของด้วงหินได้ โดยอาศัยการรักษาจากสไลม์พลังชีวิต

นอกจากนี้ ทักษะ [พ่นพิษ] ก็สำคัญมากเช่นกัน

ทักษะที่โจมตีเป็นวงกว้าง (AOE) ถือเป็นอาวุธทรงพลังที่สามารถสังหารด้วงหินได้อย่างมีประสิทธิภาพ

แต่ก็นั่นแหละ…

เจ้าคางคกพิษผิวหินนี่มันน่าเกลียดเกินไปหน่อย

ยิ่งไปกว่านั้น ความสามารถในการต่อสู้ของมันก็มีจำกัด นอกจากจะสามารถรับมือกับด้วงหินได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว มันก็ไม่มีข้อได้เปรียบใดๆ เมื่อต้องสู้กับศัตรูประเภทอื่น

ดังนั้น ลอร์นจึงมองว่ามันเป็นแค่ผู้ช่วยชั่วคราวเท่านั้น หลังจากทำภารกิจนี้สำเร็จ เขาก็จะเลือกที่จะทิ้งเจ้าตัวน่าเกลียดนี่ไป

“ไปกันเถอะ เจ้าคางคกพิษ ไปจัดการกับเจ้าพวกหินประหลาดนั่นกัน!” ลอร์นพูดพร้อมกับนำสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของเขาออกจากป่า

เพื่อที่จะทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงตัวนี้ เขาได้ยกเลิกสัญญากับ 'สุนัขปีศาจสามหัว' ไปแล้ว

เจ้าหมาที่ทำให้เขาต้องเสียเหรียญทองแดงไป 240 เหรียญ ในที่สุดก็ได้ใช้แรงงานเพื่อไถ่ชีวิตเฮงซวยของมัน

...

ไม่นาน ลอร์นก็กลับมาที่หุบเขาหิน

ครั้งนี้ เขากลับมาพร้อมกับความมั่นใจเต็มเปี่ยม

“ไปรวบรวมด้วงหินมา” ลอร์นสั่งให้สุนัขปีศาจสองหัวล่อด้วงหินที่อยู่รอบๆ มารวมกัน

ในฐานะมอนสเตอร์สายความว่องไว สุนัขปีศาจสองหัวมีความเร็วในการเคลื่อนที่สูงและสามารถหลบการโจมตีของด้วงหินได้อย่างง่ายดาย

“ไปเลย เจ้าตัวเล็กน่าเกลียด ถึงเวลาแสดงของแกแล้ว”

เมื่อเห็นว่าด้วงหินมารวมตัวกันแล้ว ลอร์นก็ถอยกลับพร้อมกับสุนัขปีศาจสองหัวทันที ปล่อยให้สมรภูมิหลักเป็นของคางคกพิษผิวหิน

อย่างไรก็ตาม คางคกพิษผิวหินไม่สามารถเอาชนะด้วงหินทั้งห้าตัวได้ด้วยตัวคนเดียว มันต้องการให้สุนัขปีศาจสองหัวเข้ามาช่วยรับการโจมตีในจังหวะสำคัญ และให้สไลม์พลังชีวิตคอยฟื้นฟูพลังชีวิตให้

ส่วนลอร์น เขาเป็นผู้สร้างความเสียหายเวทมนตร์และสามารถช่วยได้เล็กน้อย

ในสนามรบ คางคกพิษผิวหินนอนนิ่งไม่ไหวติง แต่จะเห็นได้ว่าก้อนหินทั้งหมดถูกกดทับอยู่บนตัวมัน ทำให้ดูเหมือนรูปสลักหิน

กลยุทธ์ของมันชัดเจนมาก คือการตั้งรับอยู่กับที่

ครืด! ครืด!

เมื่อถูกยั่วยุ เหล่าด้วงหินก็ขยับแขนขาของมัน ทำให้เกิดเสียงหินกระทบกัน ในที่สุดพวกมันก็มาถึงตัวคางคกพิษผิวหินและล้อมมันไว้ ร่างกายทั้งหมดของพวกมันหดกลับก่อนที่จะพุ่งไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน

[พุ่งชน] คือวิธีการโจมตีของด้วงหิน

ฉากนี้ดูอุ้ยอ้าย แต่การโจมตีนั้นรุนแรงจนผู้เล่นส่วนใหญ่ทนไม่ไหว

-3

-5

-5

-3

-1

มอนสเตอร์ทั้งห้าตัวสร้างความเสียหายให้คางคกพิษผิวหินเพียง 17 แต้มเท่านั้น

ที่เป็นเช่นนี้เพราะคางคกพิษผิวหินมีทักษะ [ผิวหิน] และสามารถต้านทานความเสียหายกายภาพได้ 10% ประกอบกับพลังป้องกัน 28 แต้ม ทำให้การโจมตีทั้งหมดของด้วงหินไม่สามารถทะลุการป้องกันของมันได้

ยิ่งไปกว่านั้น…

เนื่องจากการโจมตี ทำให้คางคกพิษผิวหินใช้ทักษะ [พ่นพิษ]

เศษชิ้นส่วนด้านหลังของมันแตกออก และพิษสีเขียวเข้มก็สาดกระเซ็นไปบนด้วงหินที่อยู่รอบๆ

-15

-15

-15

-3 (พิษ)

...

ตัวเลขความเสียหายปรากฏขึ้นเป็นชุด

ในฐานะมอนสเตอร์ที่มีพลังป้องกันกายภาพสูง ความต้านทานเวทมนตร์ของด้วงหินนั้นแทบจะเป็นศูนย์ เมื่อเผชิญหน้ากับพิษที่ไม่ร้ายแรงถึงชีวิต พวกมันก็เสียพลังชีวิตไปเป็นจำนวนมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลของ "พิษ" ที่ตามมา ซึ่งจะลดพลังชีวิตของด้วงหิน 3 แต้มทุกวินาที

ด้วงหินที่ถูกพิษก็คลั่งขึ้นมาทันที พวกมันโจมตีคางคกพิษผิวหินอย่างดุเดือด

ความเสียหายที่พวกมันทำได้ในแต่ละรอบการโจมตีคือ 17 แต้ม ภายใน 30 รอบ คางคกก็จะถูกฆ่าตาย

อย่างไรก็ตาม พวกมันไม่มีหวังที่จะทำเช่นนั้นได้

เพราะเมื่อพลังชีวิตของคางคกพิษผิวหินลดลง 100 แต้ม สไลม์พลังชีวิตที่อยู่ข้างๆ ก็จะพ่นเมือกออกมาทันทีและฟื้นฟูพลังชีวิตให้ 60 แต้มโดยตรง พร้อมทั้งเพิ่มผลการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง

ด้วยวิธีนี้ คางคกพิษผิวหินจึงสามารถรักษาระดับพลังชีวิตที่ปลอดภัยไว้ได้เสมอ

แน่นอนว่า พลังชีวิตของด้วงหินลดลงช้ามาก

หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที พวกมันก็เสียพลังชีวิตไปเพียงหนึ่งในสี่เท่านั้น

โชคดีที่นี่เป็นความเสียหายหมู่ ด้วงหินทั้งห้าตัวได้รับบาดเจ็บพร้อมกัน ทำให้ประสิทธิภาพโดยรวมในการฆ่ามอนสเตอร์ค่อนข้างดี

ประมาณสี่นาทีต่อมา พลังชีวิตของด้วงหินก็หมดลงในที่สุด ภายใต้อำนาจของพิษ ด้วงหินก็แตกสลายกลายเป็นก้อนหินขนาดใหญ่สองสามก้อนและสิ้นใจไปอย่างสมบูรณ์

“ติ๊ง!”

“ขอแสดงความยินดี สัตว์เลี้ยงของคุณ [คางคกพิษผิวหิน (ไม่มีชื่อ)] สังหารด้วงหินได้สำเร็จ คุณได้รับค่าประสบการณ์ 10 (+18) แต้ม”

“ติ๊ง!”

“ติ๊ง!”

หลังจากฆ่ามอนสเตอร์ เขาได้รับค่าประสบการณ์ 28 แต้ม

หลังจากฆ่าไปห้าตัว เขาได้รับค่าประสบการณ์ 140 แต้ม

จากประสิทธิภาพในปัจจุบัน เขาต้องการเวลาเพียงสิบนาทีในการเพิ่มเลเวลเป็นเลเวล 7

แต่ที่น่าแปลกคือ…

เขาเพิ่งฆ่ามอนสเตอร์ไปห้าตัว แต่ไม่มีตัวไหนเลยที่ดรอป "ชิ้นส่วนร่างกาย"

“พวกมันไม่มีวัตถุดิบในตัวเหรอ?” ลอร์นอดคิดไม่ได้

สำหรับเขาผู้มีเครื่องจำลองการหลอมรวมมอนสเตอร์ "วัตถุดิบชิ้นส่วนร่างกาย" ที่มอนสเตอร์ดรอปนั้นแตกต่างจากหินธรรมดาบนพื้นโดยสิ้นเชิง

หากเขาต้องการสร้างมอนสเตอร์ที่ทรงพลัง เขาต้องใช้ 'ชิ้นส่วนร่างกาย' ที่ได้จากมอนสเตอร์ตัวอื่น มิฉะนั้นการพัฒนาจะถูกจำกัด

ตัวอย่างเช่น คางคกพิษผิวหินที่หลอมรวมกับหินธรรมดาได้รับเพียงการต้านทานความเสียหายกายภาพ 10%

ในขณะที่ [ร่างกายหินผา] ของด้วงหินมีการต้านทานความเสียหายกายภาพถึง 50%

ความแตกต่างระหว่างทั้งสองนั้นชัดเจน

ลอร์นเองก็ให้ความสำคัญกับคุณสมบัติการป้องกันที่ยอดเยี่ยมนี้เช่นกัน

น่าเสียดายที่ไม่ว่าเขาจะค้นหาหนักแค่ไหน เขาก็ไม่พบสิ่งที่ต้องการ แม้ว่าเขาจะทุบหินให้แตก เขาก็ไม่พบอะไรเลย

ขณะที่เขากำลังคิด การต่อสู้ครั้งใหม่ก็เริ่มขึ้น

ไม่ถึงห้านาที ด้วงหินอีกห้าตัวก็แตกสลาย

ขณะที่เขากำลังจะไปเก็บของที่ดรอป ทันใดนั้น การแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น!

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี คุณได้รับวัตถุดิบ: เศษหิน”

༺༻