บทที่ 34 ตารางการจัดอันดับอย่างเป็นทางการ ใครเป็นที่หนึ่ง?
บทที่ 34 ตารางการจัดอันดับอย่างเป็นทางการ ใครเป็นที่หนึ่ง?
นักล่าที่แท้จริงจะไม่มีทางถูกพบตัวในช่วงนี้อย่างเด็ดขาด
ถ้าหลินจื่อถูกพบตัวตอนนี้ นั่นหมายความว่าเขาก็เป็นแค่คนไร้ฝีมือเหมือนกับหวังเผิงเผิง
พระเจ้า... ความยากของการเอาชีวิตรอดเป็นทีมในรอบที่สองนี่สูงไปหน่อยแล้ว...
แต่แล้ว ซูไป๋ก็เห็นข้อความในแชทบอกว่า:
[โล่งอกๆ! ยังดีๆ!]
[หมีดำดมดูฟืนที่ปากถ้ำ แล้วก็หันกลับเข้าไปข้างใน]
ซูไป๋ก็พลอยถอนหายใจโล่งอกไปกับข้อความในแชท
"ดูเหมือนว่าแค่เสียงฟืนตกลงพื้นทำให้หมีดำตกใจ กลิ่นตัวของหลินจื่อถูกปิดซ่อนได้ดี"
"ถ้าเป็นแบบนี้ แผนการล่าหมีดำห้าตัวก็สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว"
ไม่นานนัก ข้อความในแชทก็มารายงานข่าวอีก:
[จุดไฟแล้ว จุดไฟแล้ว!]
[ลูกหมีข้างในกำลังข่วนผนังถ้ำ!]
[เสียงมันดังมาก! ดุมาก!]
[หลินจื่อถือหอกไม้ขวางที่ทางเข้า หลานฮุ่ยซินซ่อนอยู่ข้างๆ คอยโบกพัดให้ไฟลุก]
[ฉันนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ กลัวจนขาสั่น... เสียงร้องของสัตว์ร้าย มันน่ากลัวเกินไปแล้ว]
[ไฟลุกอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ไฟลุกแรงมาก]
[ซูไป๋ นายทำนายเหตุการณ์ได้แม่นยำมากเลย!]
[เดี๋ยวนะ! หมีดำตัวเต็มวัยตัวหนึ่งวิ่งออกมาแล้ว!]
[แม่เจ้า! หลินจื่อแทงหมีดำที่ตาจนบอดด้วยหอกไม้! หมีดำร้องครวญครางแล้วถอยกลับเข้าไป!]
[ตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นมาก! ฉันแทบไม่กล้าดูแล้ว! สภาพจิตใจของหลินจื่อเป็นอะไรกันนะ!]
[มือเขานิ่งมาก!]
อีกสักพัก ข้อความในแชทก็เดือดพล่านขึ้นพร้อมกัน:
[อาาาาาา!!!!!]
[หลินจื่อเจ๋งมาก! เซินโจวเจ๋งมาก!]
[หมีในถ้ำไม่มีเสียงแล้ว!]
[หลินจื่อบอกว่าพวกมันถูกควันที่หลานฮุ่ยซินพัดเข้าไปรมตายแล้ว!]
[แต่เขาไม่ดับไฟ บอกว่าจะเผาทั้งคืน]
[แม่เจ้า เก่งขนาดนี้ แต่ก็ยังมั่นคงมาก!]
ซูไป๋ทำเสียงชื่นชม:
"เยี่ยมมาก"
"ยึดถ้ำนี้ได้ ตอนนี้หลินจื่อน่าจะเป็นคนที่มีชีวิตที่ดีที่สุดในบรรดาทุกคนแล้วล่ะ"
"เอ่อ แล้วคนอื่นๆ เป็นยังไงบ้างล่ะ?"
"มีใครถูกคัดออกไปแล้วหรือยัง?"
ข้อความในแชทบอกว่า:
[มีคนถูกคัดออกไปตั้งแต่เช้าเมื่อวานแล้ว]
[เป็นทหารผ่านศึกหน่วยพิเศษสองคนจากประเทศไฟนำทาง]
[ทั้งสองคนดังมาก อยู่ในกลุ่มที่หนึ่ง และเป็นตัวเต็งที่จะคว้าแชมป์]
[แต่จุดเริ่มต้นของพวกเขาแย่มาก...]
[เกาะนี้ใหญ่มาก แต่ละจุดเริ่มต้นมีสภาพแวดล้อมแตกต่างกันมากๆ]
[พวกเขาเริ่มต้นที่ชายหาด ติดกับชายหาดไม่ใช่ป่า แต่เป็นทะเลทรายขนาดใหญ่]
[ตอนนั้นฉันตกใจมาก ไม่เคยคิดว่าจะมีภูมิประเทศแบบนี้อยู่จริงๆ]
อีกผู้ชมคนหนึ่งเสริมว่า:
[ใช่ๆๆ ตอนกลางวันที่ฉันดูวิดีโอตัดต่อ ฉันก็ตกใจกับความโชคร้ายของคนพวกนี้]
[ทั้งคู่มีความสามารถอยู่เหมือนกัน พวกเขาดื่มน้ำจากพืชในทะเลทราย เก็บน้ำค้างจากอากาศตอนเช้า พยายามสู้จนถึงเช้าเมื่อวาน]
[ตอนนั้นทั้งสองคนมีอาการขาดน้ำจนสับสน เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในห้องไลฟ์สตรีมสั่งให้หยุดการแข่งขัน และส่งเฮลิคอปเตอร์ไปรับตัว]
[ทั้งสองคนเป็นเพียงคนเดียวที่ถูกคัดออกไปจนถึงตอนนี้ นอกจากนี้ยังมีอีกหลายกลุ่มที่อยู่ในสถานการณ์อันตราย]
[คนจากประเทศอินเดียที่กินตุ๊กแกดิบไปก่อนหน้านี้ป่วยหนักมาก ทั้งอาเจียนและท้องเสีย ริมฝีปากเป็นสีม่วง ดูท่าจะไม่ไหวแล้ว]
[ทีมที่สี่ของเซินโจวของเรา หวังเผิงเผิงกับลั่วซวินเอ๋อร์ ก็โคตรน่าสงสาร ดูท่าจะอยู่ไม่ไหวเช่นกัน]
[ฮ่าๆ ทหารผ่านศึกหน่วยพิเศษจากประเทศเกาหลี โดนเสี้ยนตำมือ ร้องไห้ทั้งวัน ขอให้ทีมงานรายการให้พลาสเตอร์ปิดแผลและฆ่าเชื้อ กลัวว่าจะติดเชื้อจนต้องตัดแขน เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยบอกเขาชัดเจนว่า จะให้พลาสเตอร์ได้ แต่ถ้าให้แล้วเขาต้องออกจากการแข่งขัน]
[คนนั้นยังร้องไห้อยู่เลย!]
[พระเจ้า! คนแบบนี้ก็เป็นทหารได้เหรอ?]
[นอกจากนี้... สถานการณ์ของเป่ยเย่และเต๋อเย่ดูเหมือนจะแย่กว่าที่เราคาดไว้...]
[นี่มันวันที่สามแล้ว ทั้งสองคนยังไม่ได้กินอะไรเลย มีน้ำพอ แต่ก็ต้มให้เดือดก่อนดื่ม]
[ไม่จริงนะ ไม่จริงนะ บอกว่าเป่ยเย่กับเต๋อเย่ก็เป็นแค่พวกที่ถ่ายวิดีโอเป็นอย่างเดียวเหมือนหวังเผิงเผิงงั้นเหรอ?]
ซูไป๋มองข้อความในแชท หาวหนึ่งที แล้วส่ายหน้า:
"คงไม่ใช่หรอก สองคนนี้แม้จะมีทีมถ่ายทำวิดีโอ แต่ก็แตกต่างจากอินฟลูเอนเซอร์อย่างหวังเผิงเผิง"
"ทักษะการเอาชีวิตรอดในป่าของพวกเขามีจริงๆ"
"น่าจะเป็นเรื่องของกลยุทธ์"
"เพิ่งเข้าสู่ป่า พลังงานและสารอาหารในร่างกายยังครบถ้วน สามารถใช้ได้อีกพักใหญ่ หิวสักสามสี่วันก็ไม่มีอันตราย"
"ฉันเดาว่าทั้งคู่กำลังเร่งเดินทางใช่ไหม?"
ข้อความในแชทตอบว่า:
[เห็นรายละเอียดไม่ชัด ไม่มีแผนที่ด้วย แต่เต๋อเย่กับเป่ยเย่กำลังเร่งเดินทางจริงๆ]
ซูไป๋พยักหน้า และพูดว่า:
"นั่นแหละ กลยุทธ์ของพวกเขาคือหาที่ที่เหมาะสมเพื่อตั้งรกรากก่อน"
"ในช่วงนี้ อาหารไม่ได้สำคัญมากนัก"
"แต่อดอาหารสามวันก็ถึงขีดจำกัดแล้ว ฉันเดาว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะพยายามหาอาหารบ้าง ไม่อย่างนั้นพละกำลังจะตกลงอย่างฮวบฮาบ จนไม่มีแรงสร้างที่พักพิง"
ตอนนี้ข้อความในแชทเห็นด้วยกับคำพูดของซูไป๋อย่างยิ่ง
ในเมื่อก่อนหน้านี้ ซูไป๋สามารถคาดเดาแผนการล่าสัตว์ของหลินจื่อได้จากเพียงคำบอกเล่าในข้อความในแชท นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้
ทันใดนั้น มีข้อความในแชทหนึ่งบอกว่า:
[มีข่าวว่าวันที่สาม คือคืนเมื่อวาน ทีมงานรายการเอาชีวิตรอดในป่าเปลี่ยวจะเปิดช่องไลฟ์สตรีมอย่างเป็นทางการ เพื่อสรุปข้อมูลการไลฟ์ทั้งหมดให้ผู้ชม]
[หลังจากนั้นทุกคืนเวลาสองทุ่ม จะมีการสรุปข้อมูลครึ่งชั่วโมง เพื่อให้ผู้ชมที่ไม่มีเวลาดูไลฟ์ หรือดูได้แค่ไลฟ์ของคนเดียว ได้รู้สถานการณ์รวม]
ข้อความในแชทอีกคนหนึ่งบอกว่า:
[ใช่! ถ้าคุณไม่บอก ฉันก็ลืมไปแล้ว เมื่อวานไม่ได้บอกว่าสองทุ่มเหรอ? นี่ก็ดึกแล้ว ทำไมยังไม่เริ่ม?]
[ฉันเดาว่า... ทีมงานรายการกำลังรอหลินจื่อ...]
[เขาทำอะไรใหญ่มาก]
[ถ้าไม่ใช่แบบนั้น ไลฟ์สตรีมวิเคราะห์อย่างเป็นทางการของรายการก็คงไม่ล่าช้าขนาดนี้]
[อืมม... มีเหตุผล]
ซูไป๋มองข้อความในแชทบนแท็บเล็ต นั่งตัวตรงด้วยความสนใจ:
"จริงเหรอ?"
"ทางการจะออกตารางการจัดอันดับเหรอ?"
"พอดีเลย จะได้เปรียบเทียบสถานการณ์การเอาชีวิตรอดของกลุ่มอื่นๆ"
...
เกือบจะในเวลาเดียวกับที่หลินจื่อล่าสัตว์สำเร็จ ห้องไลฟ์สตรีมอย่างเป็นทางการของรายการเอาชีวิตรอดในป่า ที่ล่าช้าไปหลายชั่วโมง ก็เริ่มต้นออกอากาศ
มีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้นในห้องไลฟ์สตรีมของผู้เข้าแข่งขันทุกคน
ผู้ชมมากมายที่ยังไม่ได้นอน ตามลิงก์ในการแจ้งเตือนเข้าไปในห้องไลฟ์สตรีมอย่างเป็นทางการ เตรียมฟังรายงานสรุป
ในสามวันแรก สถานการณ์เปลี่ยนแปลงค่อนข้างเร็ว ทางการจึงรอจนถึงคืนวันที่สาม จึงเริ่มรายงานสรุปให้ผู้ชมทั่วโลก
จะมีพิธีกรแยกตามภาษาต่างๆ
นั่นหมายความว่า เมื่อผู้ชมจากเซินโจวเข้าสู่ไลฟ์สตรีมอย่างเป็นทางการ ภาพที่เห็นจะเหมือนกับผู้ชมต่างประเทศ แต่เสียงที่ได้ยินจะเป็นการแปลด้วยเทคโนโลยีล้ำยุค และมีพิธีกรพูดทับ
ในช่องเสียงแยกของเซินโจว พิธีกรหญิงสองคนที่เต็มไปด้วยพลังเริ่มพูด:
"สวัสดีทุกคน ฉันเป็นพิธีกรรายงานของวันนี้ เสี่ยวถวนถวน"
"ฉันคือไต้เมยเมย! วันนี้จะมารายงานสรุปสามวันร่วมกับเสี่ยวถวนถวน!"
"การแข่งขันรายการเอาชีวิตรอดในป่าเปลี่ยวผ่านไปสามวันสามคืนแล้ว ทีมงานรายการได้จัดเตรียมตารางการจัดอันดับสำหรับผู้ชมทั่วโลก!"
"ทุกคนสามารถทายได้ว่า ตอนนี้ทีมที่อยู่อันดับหนึ่งในตารางคือทีมไหนกันนะ?"
จบบท