บทที่ 9 - ได้ผลบาระบาระมาครอง
บทที่ 9 - ได้ผลบาระบาระมาครอง
◉◉◉◉◉
เจียงหลินคงไม่คาดคิดว่า เพราะการตัดสินใจของเขาเพียงครั้งเดียว จะทำให้เนื้อเรื่องเดิมเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล
"โย่ว! เจียงหลิน เจอกันอีกแล้วนะ!"
ในขณะที่เจียงหลินกำลังบุกตะลุยจากชั้นหนึ่งไปยังชั้นสอง ลูฟี่กับบากี้ก็นำกลุ่มบลูโกรีวิ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว
"ลูฟี่? นายจะวิ่งทำไม? หรือว่านายสู้พวกมันไม่ได้?"
เจียงหลินรู้สึกจนใจเล็กน้อย ลูฟี่ไม่ใช่ว่าจะสู้บลูโกรีไม่ได้ แล้วทำไมต้องวิ่งตามบากี้ไปด้วยล่ะ?
"อ๊ะ! ลืมไปเลย!"
ลูฟี่ได้ยินคำพูดของเจียงหลินแล้วก็เกาหัวอย่างเขินๆ เขาเห็นบากี้ถูกไล่ตามก็เลยวิ่งตามไปด้วยโดยสัญชาตญาณ เขาไม่ได้คิดเลยว่าจริงๆ แล้วตัวเองสามารถสู้กลับได้
"งั้นเรามาจัดการพวกมันกันเถอะ!"
ลูฟี่กับบากี้ได้ยินคำพูดของเจียงหลินแล้วก็หยุดฝีเท้า หันหลังกลับไปตั้งท่าต่อสู้กับบลูโกรีที่กำลังวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
"ลูฟี่! ลูกผู้ชายต้องสู้ตัวต่อตัว ฉันเห็นว่าพี่บากี้คนนี้ กระดูกกระเดี้ยวไม่ธรรมดา เป็นอัจฉริยะด้านการต่อสู้ ฉันตัดสินใจจะถ่ายทอดวิทยายุทธ์ให้เขาสักหน่อย!"
เจียงหลินโอบไหล่บากี้อย่างสนิทสนม แล้วก็ผลักลูฟี่ไปอยู่หน้าบลูโกรี ยังไงซะตอนนี้พลังต่อสู้ของบากี้ก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากนัก อยู่ข้างๆ ตัวเองก็ยังดีกว่าไปเป็นตัวถ่วงให้ลูฟี่
"ลูฟี่! นายทำได้! ต้องเชื่อมั่นในตัวเอง!"
เจียงหลินให้กำลังใจลูฟี่ไปพลาง แอบมองเวลาบนหน้าจอระบบไปพลาง หลังจากที่เขาโอบไหล่บากี้ ระบบก็เริ่มนับเวลาแล้ว
"โอ้... ฉันลุยล่ะนะ!"
ลูฟี่ตะโกนลั่นแล้วก็ยืดแขนพุ่งเข้าไป
"แกเป็นลูกน้องของลูฟี่เหรอ?"
บากี้มองเจียงหลินด้วยท่าทาง "ดูถูก"
"นายคิดจะลงมือกับฉันรึไง?"
เจียงหลินยิ้มพลางมองบากี้ เขารู้ว่าบากี้ไม่ใช่คนดีอะไร ตอนนี้ที่บากี้ยอมยืนอยู่ข้างๆ เขาอย่างเชื่อฟัง ก็เพราะกำลังรอดูผลการต่อสู้ของลูฟี่อยู่เท่านั้น หากลูฟี่จัดการบลูโกรีได้ หรือถูกบลูโกรีเอาชนะ บากี้ก็คงจะหนีไปเป็นคนแรกแน่นอน
"ไม่! ไม่!"
บากี้ถูกเจียงหลินจ้องจนรู้สึกขนลุก รีบโบกมือปฏิเสธว่าตัวเองไม่มีความคิดแบบนั้น
"ครบหนึ่งนาทีแล้ว ทำการคัดลอกผลบาระบาระเสร็จสมบูรณ์"
เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ เจียงหลินก็ยิ้มแล้วปล่อยมือจากไหล่ของบากี้ จากนั้นก็ยิ้มพลางตบฝุ่นบนไหล่ของเขาเบาๆ แล้วพูดว่า "เหนื่อยหน่อยนะ!"
"เอ๊ะ! ฉันควรจะบอกว่าเหนื่อย? หรือไม่เหนื่อยดี?"
บากี้ดูจะงงกับท่าทีของเจียงหลิน ถึงแม้เขาจะไม่ได้สู้กับเจียงหลิน แต่เขาก็มีลางสังหรณ์ว่า ถ้าหากกล้าลงมือกับเจียงหลินล่ะก็ ผลลัพธ์ต้องออกมาน่าอนาถมากแน่ๆ!
"เอาเป็นว่า..." เจียงหลินเหลือบมองกำไลที่แขนทั้งสองข้างของลูฟี่ แล้วก็ยิ้มพลางส่ายหัว "ฉันลงไปก่อนนะ ลูฟี่ ตรงนี้ฝากนายด้วยล่ะ!"
"โอ้! เจียงหลิน เอสอยู่ที่ชั้นห้า เราไปเจอกันที่นั่นนะ!"
ลูฟี่โจมตีบลูโกรีไปพลาง ตะโกนบอกเจียงหลินเสียงดัง
"ชั้นห้างั้นเหรอ? พลังของฉันตอนนี้ยังไม่พอ ถึงจะได้พลังของจักรพรรดินีกับบากี้มาเพิ่ม แต่ถ้าจะรับมือกับหนวดดำและพัศดีที่น่ากลัวคนนั้น ยังไม่ไหวหรอก!"
เจียงหลินตัดสินใจที่จะไปก่อน เขายังต้องการผลปีศาจอีกมาก ดังนั้น เขาจึงต้องไปให้ถึงชั้นที่ลึกพอ ก่อนที่จะเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ขึ้น
บริเวณชั้นหนึ่งของอิมเพลดาวน์โดยพื้นฐานแล้วไม่มี "บุคคลสำคัญ" อยู่เลย ถ้าบากี้ไม่ได้อ่อนแอขนาดนี้ในตอนนี้ ก็คงจะไม่ถูกขังอยู่ที่ชั้นนี้
หลังจากแยกกับลูฟี่และพรรคพวก เจียงหลินก็กลายเป็นสายฟ้าพุ่งตรงไปยังชั้นสองของอิมเพลดาวน์
ระหว่างทาง ผู้คุมและบลูโกรีจำนวนมากต่างก็พุ่งเข้ามายังตำแหน่งของเจียงหลิน พยายามที่จะล้อมเขาไว้ที่ชั้นหนึ่ง แต่เจียงหลินผู้มีความเร็วสูงสุดในโลก จะถูกคนล้อมไว้ได้อย่างไรกัน หลังจากเขาอาละวาดไปทั่วชั้นหนึ่งของอิมเพลดาวน์ ในที่สุดเขาก็หาทางเข้าเจอ และเข้าสู่ชั้นที่สอง
บรรยากาศในชั้นที่สองของอิมเพลดาวน์น่าขนลุกกว่าชั้นแรกมาก นักโทษที่โหดเหี้ยมจำนวนมากมองเจียงหลินด้วยสายตาที่น่าสยดสยอง
"ชั้นนี้เหมือนจะมีคนผู้นั้นอยู่ ว่าแต่... พลังของเขาก็ช่วยให้การปฏิบัติการในอนาคตของฉันง่ายขึ้นไม่น้อยเลยนี่นา!"
เจียงหลินเดินไปพลางครุ่นคิดถึงตำแหน่งของกัลดีโน่ไปพลาง เดินไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย
"เขาเข้าไปใน LV2 แล้วเหรอ? เขาเป็นใครกันแน่!"
ในห้องควบคุม เจ้าหน้าที่ควบคุมมองเจียงหลินในหน้าจอด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย
"ใบค่าหัวของเจียงหลินคงจะยังไม่ออกมาในตอนนี้ ดังนั้นคนภายนอกจึงไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ซึ่งก็ทำให้การปฏิบัติการของเขาในอนาคตราบรื่นขึ้นมาก"
"นี่มัน... ฮิปโป?"
เมื่อมองเห็นฮิปโปโปเตมัสน้อยสีชมพูตรงหน้า เจียงหลินก็ส่ายหัวอย่างจนใจ ฮิปโปโปเตมัสตัวหนึ่ง ไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรสำหรับเขาเลย
"ไป!"
ในขณะที่ฮิปโปโปเตมัสน้อยกำลังใช้ขาสั้นๆ แต่ทรงพลังทั้งสี่ข้างวิ่งเข้ามาหาเจียงหลินอย่างรวดเร็ว เจียงหลินก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ ใช้ขาซ้ายออกแรงเล็กน้อย แตะที่ร่างกายของฮิปโปโปเตมัสน้อยเบาๆ ก็ส่งร่างของอีกฝ่ายกระเด็นไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ ฝังลึกเข้าไปในกำแพงที่อยู่ไม่ไกล
"ว่าแต่ ชั้นนี้ยังมีอสูรนรกอีกไม่น้อยเลยนะ ดูแล้วน่าจะรับมือยากกว่าชั้นแรกไม่น้อยเลย!"
เจียงหลินเคลื่อนที่ไปพลาง รับมือกับอสูรนรกจากโลกปีศาจต่างๆ ไปพลาง ไม่ว่าจะเป็นนก ตั๊กแตน หรือสิงโต ต่างก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาอย่างต่อเนื่อง
"ให้ตายสิ! ลำบากจริงๆ เลยนะ!"
เจียงหลินจัดการศัตรูที่เข้ามาอย่างสบายๆ ไปพลาง มองไปยังห้องขังทั้งสองข้างไปพลาง เขากำลังมองหาเงาของกัลดีโน่ เพื่อที่จะคัดลอกผลปีศาจของอีกฝ่าย
แต่เนื่องจากโครงสร้างของชั้นสองค่อนข้างซับซ้อน ประกอบกับเจียงหลินถูกผู้คุมและยามถ่วงเวลาไปบ้าง กว่าเจียงหลินจะหาห้องขังของกัลดีโน่เจอ ที่นั่นก็ว่างเปล่าไปเสียแล้ว
"ช่างเถอะ! ไปข้างหน้าก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"
เจียงหลินเหลือบมองนักโทษที่กำลังตัวสั่นงันงกอยู่ในห้องขัง แล้วก็รีบข้ามห้องขังไปยังทางเข้าชั้นสาม
เมื่อเจียงหลินมาถึงทางเข้าชั้นสาม สัตว์ประหลาดร่างใหญ่ก็หมอบอยู่ที่ทางเข้า มองมาที่เขาด้วยท่าทางหงุดหงิด
สัตว์ประหลาดที่สูงกว่าสิบเมตรตัวนี้ คือผู้พิทักษ์บันได สฟิงซ์!
"บะหมี่แห้ง!"
สฟิงซ์เห็นเจียงหลินแล้วก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกอุ้งเท้าหน้าขึ้นสูง แล้วก็ตบลงมาที่ร่างกายของเขาอย่างแรง
"ฟิ้ว!"
หลังจากแสงเจิดจ้าสว่างวาบ เจียงหลินก็หลบการโจมตีของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย
"ราเมน!"
โจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ สฟิงซ์ก็ยกอุ้งเท้าหน้าขนาดใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง ตบมาที่เจียงหลินต่อ
"บะหมี่น้ำ!"
"หมูแดง!"
"ทันทันเมน!"
"บะหมี่เกี๊ยว!"
"..."
สฟิงซ์ราวกับอันธพาลที่หิวโหย ปากก็ตะโกนชื่ออาหารเส้นต่างๆ มือก็โจมตีใส่เจียงหลินไม่หยุด
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]