บทที่ 1 วิธีการฟักไข่มังกร

บทที่ 1 วิธีการฟักไข่มังกร

เฉินฟานมองไข่มังกรสามฟองตรงหน้าพลางจมอยู่ในความคิด ใครมันจะไปรู้ว่าของแบบนี้ต้องฟักยังไงกัน?

ไข่มังกรฟองเบ้อเริ่มขนาดนี้ คงไม่ต้องเอาไปกกในผ้าห่มเหมือนไข่ไก่หรอกมั้ง?

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในสมองของเฉินฟาน

จริงสิ... ถ้าพูดถึงการฟักไข่มังกร ในโลกเก่าก็มีวิธีที่ได้ผลอยู่ไม่ใช่เหรอ?

คิดแล้วก็ต้องลงมือทำ เฉินฟานรีบวิ่งออกไป ขนไม้มากองรวมกัน จากนั้นก็วางไข่มังกรฟองหนึ่งลงไปข้างบน

ใช่แล้ว เฉินฟานต้องการใช้ไฟย่างไข่มังกร ก็ใน 'Game of Thrones' แม่มังกรยังใช้วิธีนี้ฟักไข่ออกมาเป็นมังกรยักษ์ได้เลยนี่!

แต่เฉินฟานลังเลอยู่หลายครั้ง สุดท้ายตัดสินใจวางเพียงฟองเดียว ถ้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไง?

จากนั้นเฉินฟานก็หยิบเชื้อไฟออกมาจุดไฟ

มองเปลวไฟที่ลุกโชน ใจของเฉินฟานเต้นระรัว ราวกับเป็นพ่อที่รออยู่นอกห้องคลอดรอลูกออกมาสู่โลก

เมื่อเปลวไฟลุกไหม้ ความคิดของเฉินฟานก็แล่นไปไกล

ในฐานะผู้มาจากต่างโลก ไม่ว่าก่อนหรือหลังการมาถึง เขาก็เหมือนชื่อของเขา – เฉินฟาน (แปลว่าธรรมดา) – ธรรมดาสามัญ ไม่มีอะไรโดดเด่น

และโลกปัจจุบันนี้ก็ไม่แตกต่างจากนิยายแฟนตาซีทั่วไปมากนัก สิ่งเดียวที่แตกต่างคืออาชีพที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว — ผู้เลี้ยงมังกร

ใช่แล้ว โลกนี้มีมังกรหลากหลายชนิด มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ และเป็นทรัพยากรล้ำค่าที่ทุกประเทศต่างแย่งชิง

เพราะหากมีกองทัพอัศวินมังกรที่เข้มแข็ง ก็เท่ากับครอบครองความได้เปรียบอย่างเด็ดขาดในสนามรบ

ฟาร์มเลี้ยงมังกรจึงเป็นสถานที่เพาะเลี้ยงมังกรเหล่านี้ ผู้เลี้ยงมังกรที่ฟาร์มต้องดูแลการฟักไข่ การเลี้ยงดู การฝึกฝน และอื่นๆ อีกมากมาย

และจากความทรงจำที่ได้รับมา พ่อแม่ของร่างนี้ก็คือผู้เลี้ยงมังกร แต่เมื่อห้าปีก่อนขณะให้อาหารมังกร พวกเขาพลาดท่าถูกมังกรกิน เหลือไว้เพียงฟาร์มเลี้ยงมังกรให้เขา

หลังจากเจ้าของร่างเดิมทุ่มเทมาห้าปี ฟาร์มเลี้ยงมังกรก็มีสภาพร่อแร่ใกล้จะล้มละลายเต็มที

ร่างนี้ก็ไม่ยอมที่จะขายฟาร์มเลี้ยงมังกร และไม่ยอมรับว่าตนไม่เหมาะกับการเลี้ยงมังกร จึงขายทุกอย่างในฟาร์มเกือบหมด เพื่อซื้อไข่มังกรเขาเกราะเหล็กสามฟอง หวังจะฟักให้เป็นตัว

มังกรเขาเกราะเหล็กมีความดุร้ายสูงมาก ประกอบกับพรสวรรค์พิเศษเสริมพละกำลัง แม้จะเป็นมังกรวัยเด็กก็ขายได้ราคาดี

แต่ก่อนที่เขาจะฟักไข่มังกรเขาเกราะเหล็กสามฟองนี้ เขาก็เป็นหวัดและเสียชีวิต

ความทรงจำที่ได้รับมามีจำกัด เฉินฟานจำได้เพียงเท่านี้ ส่วนวิธีการฟักไข่มังกรเขาเกราะเหล็กนั้น ไม่มีความทรงจำเลย

คิดถึงตรงนี้ เฉินฟานก็อดถอนหายใจไม่ได้

จากสถานการณ์ในความทรงจำ การอยู่ให้ดีในโลกนี้มีสองทาง:

หนึ่งคือเป็นผู้ฝึกตน ครอบครองพลังอันแข็งแกร่ง

อีกทางคือเป็นผู้เลี้ยงมังกร เพาะเลี้ยงพลังอันแข็งแกร่ง

นอกจากคนสองประเภทนี้ คนธรรมดาที่เหลือล้วนเป็นเพียงมดปลวก

และร่างนี้เคยทดสอบการฝึกตนมาแล้ว ผลคือไม่มีพรสวรรค์การฝึกตนแม้แต่น้อย

ดังนั้น หากเฉินฟานไม่อยากเป็นมดปลวก ก็มีเพียงทางเดียว — กลายเป็นผู้เลี้ยงมังกรที่ยอดเยี่ยม บริหารฟาร์มเลี้ยงมังกรให้ดี

แม้จะเป็นฟาร์มเลี้ยงมังกรระดับหนึ่ง หากบริหารให้ดี ระมัดระวังมากขึ้น ไม่เหมือนพ่อแม่ของร่างนี้ที่ถูกมังกรกิน ชีวิตก็น่าจะไม่เลวร้าย

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้มาจากต่างโลก เพิ่งมาถึงโลกแปลกใหม่ก็ต้องฟักไข่ แถมเป็นไข่มังกร ช่างเป็นเรื่องยากเกินไปหรือไม่?

ขณะที่เฉินฟานกำลังครุ่นคิด ไข่มังกรที่ถูกไฟเผาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย

ไข่มังกรผิวขรุขระค่อยๆ ปรากฏชั้นบางๆ ของสารสีขาวบนพื้นผิว จากนั้นก็มีแสงสีแดงอ่อนๆ แผ่ออกมาจากภายในไข่มังกร ดูลึกลับมาก

เฉินฟานรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น การมีปฏิกิริยาแบบนี้ แสดงว่าสิ่งที่เขาทำไม่ผิด!

ต่อมา รอยแตกละเอียดก็ปรากฏบนเปลือกไข่มังกร ในชั่วขณะต่อมา ไข่มังกรก็แตกเป็นสองซีก กลิ่นหอมหวนก็โชยแตะจมูก

"นี่คือ... สุกแล้ว?" เฉินฟานมองภาพตรงหน้าอย่างงงๆ มุมปากกระตุกไม่หยุด ไม่รู้จะพูดอะไร

ไข่มังกรนะ นี่มันไข่มังกรเชียวนะ! แม้จะล้มเหลว ก็ไม่ควรถูกย่างจนสุกสิ!

แต่ว่า... ไข่มังกรนี้ช่างหอมจริงๆ!

เฉินฟานที่หิวมาทั้งวันในที่สุดก็กดความเศร้าในใจไว้ ด้วยความคิดที่จะไม่ทิ้งขว้าง เขาจึงลองชิมไข่มังกร และถูกความหอมของมันพิชิตในทันที

เฉินฟานบังคับตัวเองให้เลิกมองไข่มังกรอีกสองฟอง และพยายามคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป

การย่างไข่มังกรด้วยไฟใช้ไม่ได้แน่ แช่น้ำก็คงจะกลายเป็น "ไข่มังกรเค็ม" ไม่รู้จะมีน้ำมันไหม...

"แปะ! แปะ!" เฉินฟานตบหน้าตัวเองสองที สุดท้ายก็นำความคิดกลับมาที่เรื่องสำคัญ

ถ้าย่างด้วยไฟไม่ได้ แช่น้ำก็ไม่ได้ แล้วควรฟักอย่างไร?

คิดไปคิดมา เฉินฟานตัดสินใจใช้วิธีเก่า เอาไข่มังกรสองฟองใส่ไว้ในที่นอน เพราะวิธีโบราณที่สุดมักจะได้ผลที่สุด นี่แหละคือวิธีที่เชื่อถือได้...

แต่เฉินฟานไม่ได้เข้าไปนอนด้วย แม้ว่าไข่มังกรจะใหญ่ แต่เขายังกังวลว่าจะกดไข่มังกรแตกโดยไม่ตั้งใจตอนนอนหลับ

หลังจากนั้น เฉินฟานก็มองไข่มังกรในที่นอนพลางคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป

ถ้าไข่มังกรสองฟองนี้ฟักได้สำเร็จก็คงเป็นเรื่องดีที่สุด

ถ้าไม่สำเร็จล่ะ? ตนเองควรทำอย่างไรต่อไป? ไปลองทดสอบอีกครั้ง?

เขาว่ากันว่า 'พ่อแม่พลีชีพแล้วลูกจะเทพ' ไม่ใช่รึไง บางทีตอนนี้เขาอาจจะเกิดใหม่กลายเป็นอัจฉริยะที่เหมาะกับการฝึกตนก็ได้ หายากในรอบพันปี แล้วฝึกฝนอย่างหนัก จากนั้นก็ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตก็ได้

ด้วยความคิดฟุ้งซ่านของเฉินฟาน เขาก็ค่อยๆ หลับไป

ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร เฉินฟานสะดุ้งตื่นเพราะได้ยินเสียงบางอย่าง เขารีบลืมตาขึ้นมาก็เห็นไข่มังกรสองฟองแตกออกแล้ว และมีเจ้าตัวเล็กสองตัวกำลังขย้ำที่นอนของเขาอยู่

"นี่คือ... มังกรเขาเกราะเหล็ก?" เฉินฟานมองสิ่งมีชีวิตเล็กๆ สองตัวตรงหน้า รู้สึกว่าตัวเองยังไม่ตื่นดี

ไข่มังกรฟักในที่นอนได้จริงๆ เหรอ?

แต่ในขณะต่อมา เฉินฟานก็ลุกพรวดขึ้น ยื่นมือไปคว้ามังกรเล็กสองตัวในที่นอน: "หยุดนะ! นี่เป็นที่นอนผืนสุดท้ายของข้าแล้ว!"

ในที่สุด เฉินฟานก็ชนะในการแย่งชิงที่นอน ช่วยที่นอนผืนบางที่เหลือความกว้างเพียง 20 เซนติเมตรไว้ได้

แต่อย่างน้อยก็ยังพอมีเหลือไว้ปิดสะดือกันหนาวได้ล่ะนะ...

เฉินฟานอุ้มที่นอนนั่งบนเก้าอี้ ตรงหน้าเขาคือมังกรเขาเกราะเหล็กตัวอ่อนสองตัว

แม้จะเป็นมังกรตัวอ่อน แต่ก็พอมองเห็นรูปร่างเมื่อโตเต็มวัยได้แล้ว

พวกมันมีลำตัวสีดำสนิท หัวแหลม ตาเรียวยาวและแคบ ลำตัวปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรที่หนาแน่นและแข็งแกร่ง หางยาวบางๆ ส่ายไปมา

"อะแฮ่ม! ข้าคือผู้เลี้ยงมังกรของพวกเจ้า จากนี้ไป พวกเจ้าคือมังกรของข้า!" เฉินฟานกระแอมเบาๆ มองมังกรน้อยตรงหน้า รู้สึกแปลกใจในใจ

ตัวเองไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือดีใจอย่างที่คิดไว้ ราวกับเป็นเรื่องธรรมดา

เมื่อได้ยินเสียงของเฉินฟาน มังกรเขาเกราะเหล็กสองตัวที่กำลังจะเล่นต่อก็หยุด เอียงหัวมองเฉินฟาน

"ข้าจะตั้งชื่อให้พวกเจ้า! จะได้เรียกง่าย" เฉินฟานมองมังกรเขาเกราะเหล็กตัวซ้าย: "เจ้าดำจัง เรียกเสี่ยวเฮยแล้วกัน"

แล้วก็มองมังกรเขาเกราะเหล็กตัวขวา: "เจ้าขาวกว่าเสี่ยวเฮยหน่อย เจ้าก็ชื่อเสี่ยวฮุยแล้วกัน"

จากนั้นเฉินฟานก็ลุกขึ้น: "พวกเจ้าต้องเชื่อฟัง มิฉะนั้น..."

แต่เฉินฟานยังพูดไม่ทันจบ มังกรเขาเกราะเหล็กสองตัวก็อ้าปากสีแดงฉานอย่างฉับพลัน...

(จบบทที่ 1)