บทที่ 500 - รวมพลที่เขาซูซาน

บทที่ 500 - รวมพลที่เขาซูซาน

ณ อารามบุปผาฟ้าในขณะนี้ เหล่านักพรตต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม พวกเขามองไปยังกองทัพอสูรมารที่ปิดล้อมอยู่ด้านนอกด้วยแววตาที่สิ้นหวัง

"ท่านเจ้าอาวาส พวกเราจะทำอย่างไรกันดี? เสบียงของเราใกล้จะหมดแล้ว หากยังฝ่าวงล้อมออกไปไม่ได้ พวกเราทุกคนคงต้องตายอยู่ที่นี่" นักพรตหนุ่มคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เจ้าอาวาสแห่งอารามบุปผาฟ้า ซึ่งเป็นชายชราผมขาวโพลน ถอนหายใจยาว "ข้าได้ส่งสาส์นขอความช่วยเหลือออกไปแล้ว แต่จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่มีข่าวคราวใดๆ กลับมา เกรงว่าสำนักอื่นๆ ก็คงจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่เช่นเดียวกับเรา"

บรรยากาศภายในอารามเต็มไปด้วยความเงียบงันและความสิ้นหวัง ทุกคนต่างรู้ดีว่าชะตากรรมของพวกเขากำลังจะถึงจุดจบ

แต่ในขณะนั้นเอง ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกก็พลันสว่างวาบขึ้น ปรากฏแสงสีทองพุ่งตรงมายังภูเขาบุปผาฟ้าด้วยความเร็วสูง

"นั่นมันอะไรกัน?" นักพรตคนหนึ่งอุทานขึ้น

ทุกคนต่างแหงนหน้ามองไปยังท้องฟ้าด้วยความประหลาดใจ เมื่อแสงสีทองนั้นเข้ามาใกล้ขึ้น พวกเขาก็เห็นว่าเป็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังเหินฟ้ามา

ผู้นำของกลุ่มคนนั้นคือชายหนุ่มรูปงามในชุดสีขาว ใบหน้าของเขาหล่อเหลาและสงบนิ่ง แต่แววตาของเขากลับแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจอันน่าเกรงขาม

"หรือว่าจะเป็นความช่วยเหลือจากสวรรค์?" ใครคนหนึ่งพึมพำขึ้น

กลุ่มคนนั้นร่อนลงมายังลานกว้างหน้าอารามบุปผาฟ้า เหล่านักพรตต่างรีบออกมาต้อนรับด้วยความหวัง

"คารวะท่านผู้อาวุโส ไม่ทราบว่าท่านมาจากที่ใด?" เจ้าอาวาสเอ่ยถามอย่างนอบน้อม

ชายหนุ่มในชุดสีขาวผู้นั้น ซึ่งก็คือหานเฉิงนั่นเอง กวาดตามองเหล่านักพรตด้วยสายตาที่เรียบเฉย "ข้าคือหานเฉิง มาที่นี่เพื่อยุติสงครามนี้"

คำพูดของหานเฉิงทำให้ทุกคนตกตะลึง พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่จากกลิ่นอายอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา ทำให้พวกเขาเชื่อว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดา

ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งกองทัพอสูรมาร เมื่อเห็นการมาถึงของกลุ่มคนปริศนา ก็เกิดความโกลาหลขึ้น

"รายงานท่านจอมมาร! มีกลุ่มคนไม่ทราบฝ่ายบุกเข้ามาในเขตของเรา!" ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งเข้ามารายงาน

จอมมารฉงโหลวขมวดคิ้วเล็กน้อย "ส่งคนไปดูสิว่าพวกมันเป็นใคร"

แต่ยังไม่ทันที่ทหารนายนั้นจะจากไป ร่างของหานเฉิงก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าบัลลังก์ของจอมมารฉงโหลวราวกับภูตผี

"เจ้า...!" จอมมารฉงโหลวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวจากร่างของหานเฉิง พลังที่แม้แต่เขาก็ยังต้องหวาดหวั่น

"ฉงโหลว ไม่ได้เจอกันนานนะ" หานเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ

การปรากฏตัวของหานเฉิงได้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของสงครามไปโดยสิ้นเชิง การเผชิญหน้าระหว่างสองผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ชะตากรรมของโลกใหม่เทวะขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของการต่อสู้ในครั้งนี้

ในขณะเดียวกัน ห้าอริยะแห่งเขาซูซานก็ได้เดินทางมาถึงค่ายใหญ่ของเผ่าอสูรและเผ่ามารแล้ว พวกเขาได้แจ้งข่าวการกลับมาของเซียนกระบี่หานและคำสั่งให้ทุกฝ่ายไปรวมตัวกันที่สำนักกระบี่เขาซูซาน

ผู้นำของเผ่าอสูรและเผ่ามารต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อของเซียนกระบี่หาน พวกเขารู้ดีว่าหากข่าวนี้เป็นความจริง การรุกรานในครั้งนี้ของพวกเขาก็คงจะต้องจบลงด้วยความล้มเหลว

แต่ด้วยความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี พวกเขาจึงไม่ยอมเชื่อโดยง่าย

"เป็นไปได้อย่างไรที่เซียนกระบี่หานจะกลับมา? เขาหายตัวไปตั้งหลายปีแล้ว!" ราชันย์อสูรสวรรค์กล่าวอย่างไม่เชื่อ

"ข้าไม่สนว่าเขาจะเป็นใคร หากกล้ามาขวางทางพวกเรา ข้าจะสังหารเขาทิ้งเสีย" ผู้นำเผ่ามารอีกคนหนึ่งกล่าวอย่างเหี้ยมเกรียม

ห้าอริยะแห่งเขาซูซานเห็นท่าทีของพวกเขา ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอาใจ

"ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา" นักพรตไท่หวู่กล่าวพลางหยิบดาบสังหารเซียนออกมา "เช่นนั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เตือน"

การเผชิญหน้าระหว่างห้าอริยะและผู้นำของเผ่าอสูรและเผ่ามารกำลังจะปะทุขึ้น การต่อสู้ในครั้งนี้จะเป็นตัวตัดสินว่าฝ่ายใดจะยอมอ่อนข้อก่อน

สถานการณ์ในโลกใหม่เทวะกำลังทวีความตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ สงครามครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว