บทที่ 310 - ร่างแท้ของปักษาสวรรค์ปีกทองปรากฏ

บทที่ 310 - ร่างแท้ของปักษาสวรรค์ปีกทองปรากฏ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง

ราชากระทิงอสูรลางสังหรณ์ไม่ดี กล่าวกับราชันย์อสูรเจียวและราชันย์อสูรยวี่หรงที่อยู่ด้านหลัง "พี่น้องทั้งสอง! พวกท่านไปก่อน! ไปที่ถ้ำม่านพฤกษา! เฒ่าวัวข้าจะไปไล่ล่าอสูรโจรสองตนนั้น! เพื่อไม่ให้ข่าวรั่วไหล!"

สิ้นเสียง ก็กลายเป็นลมดำม้วนหนึ่ง พุ่งออกจากถ้ำใต้น้ำ

เขาคือเซียนทองคำไท่อี่

ทั้งยังบรรลุอริยสงฆ์ด้วยกายเนื้อ พลังกายแข็งแกร่งอย่างยิ่ง!

ราชันย์อสูรเจียวและอสูรอีกตนรู้ว่าหากอยู่ต่อก็จะเป็นตัวถ่วง จึงรีบกลายร่างเดิมบินไปยังเขาเมฆามรกต ถ้ำม่านพฤกษา

อีกด้านหนึ่ง

ปักษาสวรรค์ปีกทองที่พาเซียนเขี้ยววิญญาณหนีออกมากล่าวอย่างเย็นชา "เจ้าวัวบ้านี่! กล้าลงมือกับข้า! หากไม่ถลกหนังลอกเอ็นมัน วิญญาณแช่แข็งในนรกขุมเก้า ก็อย่าหวังว่าเรื่องนี้จะจบ!"

ไอสังหารของเขาเข้มข้นจนเป็นรูปธรรม เซียนเขี้ยววิญญาณอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น "น้องสาม ราชากระทิงอสูรนั่นกำลังจะตามมาแล้ว! พวกเราก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ จะทำอย่างไรดี?"

"ไม่ต้องห่วง! ในเมื่อพบวาสนาเช่นนี้แล้ว ก็ต้องลงมือให้ถึงที่สุด!"

สิ้นเสียงของปักษาสวรรค์ปีกทอง ขนเหล็กสีทองเส้นหนึ่งบนศีรษะก็แตกออกดัง "แกรก"

ในชั่วพริบตา!

รอยแยกในห้วงมิติอันกว้างใหญ่ก็ปรากฏขึ้น!

ไอพลังอันมหาศาลที่เล็ดลอดออกมาจากข้างใน คือพลังของกึ่งอริยสงฆ์ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง!

ในยุคที่อริยสงฆ์ไม่ปรากฏ กึ่งอริยสงฆ์ก็คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฒ่าปีศาจที่รอดชีวิตมาจากยุคบรรพกาล

ร่างจริงของปักษาสวรรค์หมื่นลี้เมฆาจรก็ไม่ธรรมดา เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากไข่ของหงส์บรรพกาลในยุคบรรพกาล เป็นไข่แฝดกับข่งเซวียน หนึ่งตนมีแสงทิพย์ห้าสี สามารถปัดเป่าได้ทุกสิ่งในเบญจธาตุ เป็นศัตรูตัวฉกาจของศาสตราวิเศษทุกชนิด

ส่วนอีกหนึ่งตนมีต้นกำเนิดจากพลังหยินหยาง แม้ฝีมือจะด้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่ใช่ตัวละครที่น่ารังเกียจ

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ยังมีพุทธศาสนาเป็นฉากหลัง

ไม่ว่าจะเป็นพลังหรือเบื้องหลัง ก็ไม่มีผู้ใดในแดนเซียนปฐพีกล้าดูแคลน

การจะสังหารราชากระทิงอสูรตนหนึ่ง ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก

กริ๊ง!

เสียงร้องแหลมดังสะท้านเก้าสวรรค์!

พลันเห็นสัตว์มหึมาตัวหนึ่งบินออกมาจากรอยแยกในห้วงมิติอันกว้างใหญ่!

เงาที่ทอดลงมาบดบังฟ้าดิน ปกคลุมเขาหมื่นปีไปหลายส่วน!

ภาพนี้ราวกับวันสิ้นโลกมาเยือน

เซียนเขี้ยววิญญาณถูกไอพลังของกึ่งอริยสงฆ์ข่มจนตัวสั่นงันงก

ร่างจริงของปักษาสวรรค์ปีกทองปรากฏแล้ว!

ราชากระทิงอสูรที่ไล่ตามมาแต่ไกลเห็นภาพนี้ ก็เบิกตาโต ขนทั้งตัวลุกชัน กลายเป็นลมดำหันหลังวิ่งหนีทันที!

เขาเป็นเพียงเซียนทองคำไท่อี่ การจะต่อสู้กับกึ่งอริยสงฆ์นั้นเป็นไปไม่ได้เลย!

หากลองดูสักครั้ง ผลลัพธ์ก็คงจะเป็นการสิ้นชีพดับสูญ

"ร่างจริงของอสูรตนนี้นี่คือปักษาสวรรค์ปีกทอง! แย่แล้ว! เฒ่าวัวข้าปีนี้ดวงชงจริงๆ!"

ราชากระทิงอสูรอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

เจ้าคนผู้นี้เขาไม่กล้ายุ่งด้วยเลย!

ถ้ารู้แต่แรกก็หนีไปพร้อมกับพี่น้องแล้ว

ไล่ตามออกมานี่ไม่เท่ากับหาเรื่องตายหรือ!

"ราชากระทิงอสูร เจ้าจะหนีไปไหน!?"

ร่างจริงของปักษาสวรรค์ปีกทองเอ่ยคำพูดมนุษย์ เสียงดังสะท้านหมื่นลี้ ราวกับสายฟ้าฟาด

เสียงนี้

ทำให้ดวงวิญญาณของราชากระทิงอสูรสั่นสะเทือน ตาทั้งสองข้างมืดลง เกือบจะสิ้นสติไป

ไม่รอให้เขาได้ทำอะไร ปักษาสวรรค์ปีกทองก็พ่นไอพลังขาวดำออกมา ในพริบตาก็ห่อหุ้มเขาไว้ จับมาอยู่เบื้องหน้า

"หึหึ! ราชากระทิงอสูร เจ้าตกอยู่ในมือข้าแล้ว ยังมีอะไรจะพูดอีก!?"

ปักษาสวรรค์ปีกทองสั่นกายครั้งหนึ่ง กลายร่างเป็นมนุษย์ ฝ่ามือข้างหนึ่งยกขึ้น วางราชากระทิงอสูรไว้ในมือ

ในขณะนี้ วัวดื้อด้านตนนี้ถูกขังอยู่ในไอพลังหยินหยาง ใหญ่เท่าฝ่ามือ ดิ้นรนอย่างไรก็ไม่หลุด

"นายท่าน ช่วยข้าด้วย! ฮือๆๆ!"

ราชากระทิงอสูรในใจสิ้นหวัง

"นายท่าน?"

ปักษาสวรรค์ปีกทองได้ยินดังนั้น แววตาก็พลันฉายแววเย็นชา "ราชากระทิงอสูร ข้าถามเจ้า ท้อสวรรค์นี้เจ้าได้มาจากที่ใด! นายท่านคือผู้ใด?"

"ถุย! เจ้าอสูรโจรไร้ยางอาย เฒ่าวัวข้ายอมตายไม่ยอมจำนน! อยากจะเค้นความลับจากข้า ก็ไปถามพญายมเถิด!"

"ปากแข็ง! ดูเหมือนว่าเบื้องหลังเจ้าจะมีคนคอยหนุนหลังอยู่สินะ! แต่ว่า เจ้าก็รู้ถึงความร้ายกาจของข้า! ไม่ว่าเบื้องหลังเจ้าจะเป็นใคร ก็ต้องถูกไอพลังหยินหยางของข้าหลอมละลาย! วันนี้ข้าจะทำลายถ้ำม่านพฤกษาของเจ้า! และยังจะให้เจ้าดูด้วยตาของตัวเอง!"

ปักษาสวรรค์ปีกทองแค่นเสียงเย็นชา ไม่ได้รีบร้อนสังหารราชากระทิงอสูร

"..." ราชากระทิงอสูรก็ไม่กล้าเอ่ยคำใด

ในใจกลับคิดว่า รอให้ถึงถ้ำม่านพฤกษา! มีนายท่านและพระโพธิสัตว์กวนอิมลงมือ! เจ้าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

"เซียนเขี้ยววิญญาณ"

ปักษาสวรรค์ปีกทองหันไปมองช้างเฒ่างาเหลืองข้างกาย

"ผู้น้อยอยู่นี่!" เซียนเขี้ยววิญญาณในตอนนี้อยู่ต่อหน้าร่างจริงของปักษาสวรรค์ปีกทอง ไม่กล้าเรียกตัวเองว่าพี่รองอีกต่อไป

ต่อให้พลังของเขาฟื้นฟูกลับมา ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกึ่งอริยสงฆ์

จะกล้าเรียกตัวเองว่าพี่น้องกับกึ่งอริยสงฆ์ได้อย่างไร

"ข้ารู้ว่านายท่านของเจ้าคือโพธิสัตว์ผู่เสียน เรื่องนี้ เจ้าอย่าได้แพร่งพรายออกไป ได้รับผลประโยชน์แล้ว ก็แบ่งให้เจ้าส่วนหนึ่ง เจ้าเข้าใจหรือไม่?" ปักษาสวรรค์ปีกทองกล่าว

"ผู้น้อยเข้าใจ! ผู้น้อยเข้าใจ!" เซียนเขี้ยววิญญาณพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าว

"หากข้ารู้ว่าเจ้าแอบไปบอกผู่เสียน แม้ข้าจะไม่สามารถสังหารเขาได้ แต่เจ้ากลับยากจะรอดพ้นความตาย! ไปเถิด ข้าจะพาเจ้าไปที่ถ้ำม่านพฤกษา"

ปักษาสวรรค์ปีกทองข่มขู่อย่างเรียบเฉย สะบัดมือครั้งหนึ่ง พาเซียนเขี้ยววิญญาณและราชากระทิงอสูรจากไป

วิชาเคลื่อนไหวของเขาร้ายกาจอย่างยิ่ง ในหนึ่งลมหายใจก็มาถึงเขาเมฆามรกต

ในขณะนี้ ราชันย์อสูรเจียวและราชันย์อสูรยวี่หรงยังคงอยู่ระหว่างทางกลับถ้ำม่านพฤกษา

"ดูไม่ออกเลยว่าเจ้าวัวบ้านี่จะมีฝีมืออยู่บ้าง สามารถหลอมเขาเมฆามรกตให้กลายเป็นโลกถ้ำสวรรค์ได้ ถึงกับใกล้จะวิวัฒนาการเป็นโลกใบเล็กแล้ว"

ปักษาสวรรค์ปีกทองยืนอยู่บนก้อนเมฆ มุมปากยกยิ้มกล่าว

"นายท่าน! ช่วยข้าด้วย!"

ในขณะนี้ ราชากระทิงอสูรก็ตะโกนลั่นขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดระเบิดออกมาอย่างเต็มที่!

สัตว์อสูรทั่วทั้งเขาเมฆามรกตต่างก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ

แม้จะถูกค่ายกลและเขตอาคมหลายชั้นกั้นไว้ แต่เหล่าอสูรในถ้ำม่านพฤกษาก็ได้ยินกันทุกคน

"ทารกศักดิ์สิทธิ์! นั่นใช่เสียงพ่อเจ้าเรียกขอความช่วยเหลือหรือไม่?"

องค์หญิงพัดเหล็กวางจอบลง กล่าวอย่างกังวล

หงไห่เอ๋อร์ในตอนนี้กำลังกัดกินท้อสวรรค์บนต้นท้อสวรรค์อย่างเอร็ดอร่อย กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ "ท่านแม่! ท่านหูฝาดไปแล้ว พ่อข้าเป็นถึงเซียนทองคำไท่อี่ ใครจะทำอะไรเขาได้!"

"ไม่ใช่! นี่เป็นเสียงเรียกขอความช่วยเหลือของพี่วัวจริงๆ! เขาอยู่ข้างนอกถ้ำ! ต้องประสบอันตรายอย่างแน่นอน!"

หูใหญ่ของอสูรหมีดำตั้งชันขึ้น กล่าวอย่างระแวดระวัง

คราวนี้ เหล่าอสูรต่างก็หยุดการกระทำในมือ

มังกรขาวน้อยที่กำลังโปรยปรายน้ำทิพย์สามแสงก็หยุดลง กลายร่างเป็นมนุษย์

"มีผู้ยิ่งใหญ่มาเยือน!"

เงาสีขาวสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้น

เป็นพระโพธิสัตว์กวนอิมที่ถือขวดหยกขาวบริสุทธิ์นั่นเอง

นางมีสีหน้าเคร่งขรึม สายตาทะลุผ่านเขตอาคมหลายชั้น มองไปยังท้องฟ้าภายนอก

"อสูรหมีดำ! รีบไปแจ้งนายท่าน ผู้ที่มาคือปักษาสวรรค์ปีกทอง พาหนะของนักพรตแสงธรรม เป็นคนของพุทธศาสนา ข้าไม่สะดวกออกหน้า!" พระโพธิสัตว์กวนอิมตะโกน

นางยังพูดไม่ทันจบ

ทั้งโลกถ้ำสวรรค์ก็เกิดเสียงระเบิดดัง "ตูม" สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

โลกภายนอก

ปักษาสวรรค์ปีกทองกำลังยิ้มเย็น "ไม่ว่าข้างในจะเป็นใคร! วันนี้ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!"

เขาฟาดฝ่ามือออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า พลังอันมหาศาลระเบิดออกไป! เขาเมฆามรกตซึ่งเป็นโลกถ้ำสวรรค์พลันสั่นคลอนอย่างรุนแรง! ราวกับจะระเบิดและพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ!