บทที่ 130 - ผัดตับหมู

"เธอนี่นะ ไม่รู้จักสงสารพี่สาวเลย เอาเถอะ กล่องข้าวให้ฉัน ฉันไปอุ่นก่อน กลับมาค่อยคุยกัน"

หวังลี่เหวินยิ้มหวาน ไม่มีท่าทีน่าสงสารเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป

ตู้เส้าเจี๋ยอยู่ที่โรงพยาบาลกว่าหนึ่งชั่วโมง เพราะอีกฝ่ายยังทำงานอยู่ เขานั่งนานไปก็ไม่ดี

หวังลี่เหวินรู้สึกว่าการที่ตู้เส้าเจี๋ยมาส่งข้าวให้เธอก็ดีใจมากแล้ว จะอยู่นานหรือสั้นก็ไม่สำคัญ

ไฮไลท์ของปีใหม่ก็คือการกินดื่ม ซึ่งนี่ก็เป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมสำหรับตู้เส้าเจี๋ยในการฝึกทำอาหารต่างๆ

ตลอดช่วงปีใหม่ คนที่มีความสุขที่สุดก็คือเสี่ยวเหมยกับเสี่ยวหย่า เพราะแทบทุกวันมีของอร่อยกิน ที่ว่า "ปีใหม่อ้วนขึ้นสามจิน" สองคนนี้อ้วนขึ้นอย่างน้อยห้าจิน

หลังปีใหม่ ตู้เส้าเจี๋ยก็เข้าสู่การแข่งขันรอบที่สาม

ตั้งแต่รอบที่สามเป็นต้นไป ใช้ระบบการแข่งขันแบบพบกันหมด การแข่งขันรอบที่สามและรอบที่สี่เชื่อมต่อกันอย่างไม่มีรอยต่อ สุดท้ายจะคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน 12 คนตามคะแนนรวมเพื่อไปแข่งขันรอบรองชนะเลิศโซนตะวันตกเฉียงเหนือที่ฉางอาน

ผู้เข้าแข่งขันที่มาถึงจุดนี้ได้ โดยพื้นฐานแล้วก็มีฝีมือกันทั้งนั้น

ตู้เส้าเจี๋ยไม่กล้าประมาท เวลาว่างก็ฝึกจำลองอย่างหนัก และเข้าร่วมการแข่งขันจำลองกลุ่ม B3 ตอนนี้เขาสามารถเข้ารอบรองชนะเลิศกลุ่ม B3 ได้อย่างสบายๆ แล้ว แต่การจะไปให้ไกลกว่านี้ยังทำไม่ได้ชั่วคราว

เมนูอาหารที่เขาทำในปัจจุบัน คะแนนประเมินโดยรวมสูงสุดก็อยู่ที่ระดับ "สูง-ต่ำ" เท่านั้น ด้วยเหตุผลเดียวกัน การจะพัฒนาให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น ยังต้องอาศัยเวลา

[ระยะเวลา: 2200 ชั่วโมง/15376 ชั่วโมง]

หลังจากใช้เวลาไปหลายพันชั่วโมง ในที่สุดตู้เส้าเจี๋ยก็มาถึงการแข่งขันรอบสุดท้ายของรอบที่ 4

การแข่งขันครั้งนี้ต้องทำเมนู [ผัดตับหมู] เป็นอาหารบ้านๆ แต่ต้องอาศัยฝีมือการใช้มีด, การปรุงรส และการควบคุมไฟของเชฟอย่างสูง

แต่ตู้เส้าเจี๋ยมีความมั่นใจในเมนูเครื่องในหมู [ผัดตับหมู] เน้นรสเค็มหอม ตับหมูต้องผัดให้นุ่ม และต้องกำจัดกลิ่นคาวของเครื่องในได้อย่างสมบูรณ์แบบ

การผัดแบบ "หลิว" กับ "เป้าเฉ่า" เป็นเทคนิคที่แตกต่างกัน ตู้เส้าเจี๋ยทบทวนเทคนิคสำคัญในหัวเงียบๆ แล้วก็เริ่มลงมือทำ

ก่อนอื่นคือการจัดการวัตถุดิบ ล้างตับหมูให้สะอาดแล้วยังไม่รีบหั่น เตรียมเครื่องปรุงและเครื่องเคียงก่อน

การจัดการเครื่องปรุงง่ายมาก เห็ดหูหนูและหน่อไม้ที่แช่น้ำไว้แล้วนำไปลวกก่อน สะเด็ดน้ำแล้วหั่น วางไว้ข้างๆ

เครื่องเคียงคือต้นหอม, ขิง, กระเทียม และต้นกระเทียม เพื่อให้หน้าตาของอาหารดูสม่ำเสมอ ต้นหอมใหญ่หั่นเป็นรูปคิ้ว, ต้นกระเทียมหั่นเฉียง, ขิงและกระเทียมหั่นเป็นแผ่น

จากนั้นเริ่มหั่นตับหมู หั่นตับหมูเป็นรูปใบหลิว ใส่ลงในชามพักไว้

จากนั้นตู้เส้าเจี๋ยก็เริ่มตั้งกระทะให้ร้อน เทน้ำมันลงไปเยอะๆ ปล่อยให้น้ำมันค่อยๆ ร้อนขึ้น

ระหว่างที่รอน้ำมันร้อน เขาก็เตรียมน้ำแป้งปรุงรส

ในน้ำแป้งปรุงรสต้องใส่เกลือ, พริกไทย, ซีอิ๊ว, น้ำส้มสายชูเล็กน้อย, น้ำตาลทรายขาวเล็กน้อย, น้ำมันงา, เหล้าปรุงอาหาร, น้ำต้นหอมขิง แล้วใส่แป้งมันละลายน้ำ คนให้เข้ากัน

สุดท้ายนำต้นหอม, ขิง, กระเทียมที่เตรียมไว้แบ่งครึ่งหนึ่งใส่ลงในน้ำแป้งปรุงรส พอดีได้น้ำซุปหนึ่งชามใหญ่

ตู้เส้าเจี๋ยนำตับหมูที่หั่นไว้มาใส่เกลือเล็กน้อยเพื่อปรุงรสพื้นฐาน ใส่แป้งมันแห้งคลุกเคล้าให้เข้ากัน สุดท้ายราดน้ำมันงาเล็กน้อย

ตอนนั้น น้ำมันในกระทะก็ร้อนได้ที่แล้ว น้ำมันร้อนเจ็ดถึงแปดส่วน ก็ใส่ตับหมูที่คลุกไว้ลงไปในกระทะ ใช้ตะเกียบคนเร็วๆ ให้กระจายตัว สักพักก็ตักขึ้นสะเด็ดน้ำมัน

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงห้าถึงหกวินาที นานกว่านี้ตับหมูจะแข็ง

ในกระทะเหลือ้น้ำมันไว้เล็กน้อย ใช้ไฟแรงผัดให้ร้อน ใส่ต้นหอม, ขิง, กระเทียมลงไปผัดให้หอม แล้วใส่เห็ดหูหนูและหน่อไม้ลงไปผัดเร็วๆ

ใส่ตับหมูลงไป ผัดเร็วๆ สองสามที เทน้ำแป้งปรุงรสที่เตรียมไว้ลงไป

รอให้น้ำแป้งปรุงรสจับตัว ใส่ต้นกระเทียมลงไปผัดอีกสองที ใส่น้ำส้มสายชูเล็กน้อยที่ขอบกระทะ ราดน้ำมันเล็กน้อยแล้วตักใส่จานทันที

[ผัดตับหมู] จานนี้เป็นอาหารที่ทำเร็ว สุกพอดีก็ใช้ได้ รสชาติต้องสดนุ่ม ผัดนานไปจะถือว่าล้มเหลว

"แปะ แปะ แปะ"

ทันใดนั้นก็มีเสียงปรบมือดังขึ้นรอบๆ ตู้เส้าเจี๋ยเงยหน้าขึ้นมอง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่กรรมการกลุ่มหนึ่งยืนอยู่รอบๆ โต๊ะทำงานของเขา

การแข่งขันรอบที่สี่เหลือผู้เข้าแข่งขันเพียง 20 คน สุดท้ายผู้เข้าแข่งขัน 12 คนที่มีคะแนนรวมสูงสุดจะได้เข้ารอบรองชนะเลิศ

ก่อนหน้านี้ตู้เส้าเจี๋ยตั้งใจทำอาหารมาก ไม่ได้สังเกตสถานการณ์รอบข้างเลย

แต่ตอนนี้จากเสียงปรบมือของกรรมการ คาดว่าโอกาสที่เขาจะชนะมีสูงมาก เรียกได้ว่านอนมาเลยทีเดียว

ตู้เส้าเจี๋ยยกมือเป็นสัญญาณ แล้วก็ถอยไปยืนข้างๆ

"ฝีมือการใช้มีดดีมาก ดูตับหมูที่เขาหั่นสิ นี่แหละถึงจะเรียกว่าใบหลิว!"

"ควบคุมไฟได้ดีมาก ตับหมูสุกกำลังดี หอมนุ่มมาก"

"เทคนิคการ 'หลิว' คล่องแคล่วมาก เทคนิคการผัดก็ชำนาญ กระบวนการทำต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว"

"สีสันของอาหารสดใส น้ำแป้งปรุงรสเคลือบสม่ำเสมอ หน้าตาดีเยี่ยม"

กรรมการเริ่มให้คะแนนจากมุมมองต่างๆ คะแนนรวมสุดท้ายของเขาคือ 95 คะแนน

รอจนคะแนนของผู้เข้าแข่งขันทุกคนออกมาหมดแล้ว หลังจากเรียงลำดับ ก็ประกาศรายชื่อผู้ชนะ 12 คน ณ ที่เกิดเหตุ

ในจำนวนนั้น ตู้เส้าเจี๋ยคว้าอันดับหนึ่งด้วยคะแนนรวม 95 คะแนน ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศได้อย่างราบรื่น

กลับถึงบ้านก็บ่ายสามโมงกว่าแล้ว

ครั้งนี้ไม่ได้กลับมาท้องว่าง ผู้จัดการแข่งขันจัดอาหารให้ หลังจากนั้นก็แจ้งกำหนดการต่อไปให้ผู้ชนะทราบ แล้วถึงได้แยกย้าย

"แม่ครับ ผมชนะแล้ว ปลายเดือนนี้จะไปแข่งรอบรองชนะเลิศที่ฉางอาน"

พอเข้าประตูก็เห็นหวังอวี้ซิ่ว ตู้เส้าเจี๋ยก็รีบแจ้งข่าวดี

การได้ไปแข่งรอบรองชนะเลิศ แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดี

"ดีมากเลย! ลูกเตรียมตัวให้ดีนะ พยายามให้ได้ผลงานที่ดีกว่านี้ วันนี้เป็นวันดี ลูกชาย คืนนี้แม่จะทำเกี๊ยวให้กิน"

หวังอวี้ซิ่วดีใจมาก จากนั้นเธอก็ไปที่ถนนซื้อเนื้อหมูมาหนึ่งหยวน พอกลับมาก็เริ่มนวดแป้ง, สับหมู

ตู้เส้าเจี๋ยไม่ได้เข้าไปยุ่ง นี่เป็นวิธีที่แม่แสดงความดีใจ เขาแค่รอทานเกี๊ยวสำเร็จรูปก็พอแล้ว

เสี่ยวเหมยกับเสี่ยวหย่าเลิกเรียนกลับมาถึงบ้าน เห็นหวังอวี้ซิ่วกำลังห่อเกี๊ยว ก็รู้ทันที "พี่ ชนะการแข่งขันแล้วใช่ไหม?"

"อืม ชนะแล้ว ปลายเดือนจะไปแข่งรอบรองชนะเลิศที่ฉางอาน ฉันก็จะชนะอีก!"

ตู้เส้าเจี๋ยหัวเราะฮ่าๆ ต่อหน้าน้องสาว เขาไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรเลย อวดนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร

ในสายตาของเสี่ยวเหมยกับเสี่ยวหย่า พี่ชายเก่งที่สุดแล้ว ไม่มีอุปสรรคอะไรที่จะขวางเขาได้

"พี่เก่งที่สุดเลย!"

"พี่ สู้ๆ!"

เด็กผู้หญิงสองคนดีใจกระโดดโลดเต้น ยิ่งกว่าตัวเองชนะการแข่งขันเสียอีก

หลังอาหารเย็น

ซูต้าเผิงวิ่งมาสอบถามข่าว พอรู้ว่าตู้เส้าเจี๋ยเข้ารอบรองชนะเลิศ ก็ดีใจกับอีกฝ่ายด้วย

"แต่ว่า นายไปแล้วก็ไม่มีใครช่วยฉันทำ [ไก่ตุ๋นเต๋อโจว] แล้วสิ ถือโอกาสที่ตอนนี้ถึงปลายเดือนยังมีเวลาอยู่บ้าง นายช่วยฉันทำเพิ่มหน่อยได้ไหม?"

ซูต้าเผิงผ่านการแลกเปลี่ยนทรัพยากร หรือบางครั้งก็ขายให้คนอื่นโดยตรง ได้รับผลประโยชน์ไม่น้อย

เขาเองทำไม่เป็น ไม่มีทั้งฝีมือและสูตร ดังนั้น ก่อนที่ตู้เส้าเจี๋ยจะปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง ก็ขอให้เขาทำได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น

"ได้! ต่อไปฉันมีวันหยุดสองวัน นายไปเตรียมวัตถุดิบมาเถอะ"

ตู้เส้าเจี๋ยก็ไม่ปฏิเสธ เขารู้สึกว่าตัวเองใกล้จะทำ [ไก่ตุ๋นเต๋อโจว] ได้ทะลุขีดจำกัดแล้ว ขาดแค่ก้าวสุดท้ายเท่านั้น

เรื่องฝีมือการทำอาหารไม่มีทางลัด ต้องทำบ่อยๆ ในโลกแห่งความจริง หรือไม่ก็สะสมประสบการณ์ในฉากฝึกจำลอง (การแข่งขัน) พอถึงจุดหนึ่ง บางทีอาจจะเกิดประกายความคิดขึ้นมาแล้วก็สามารถก้าวกระโดดได้

อีกอย่าง ต้าเผิงก็ไม่ได้เอาเปรียบตัวเอง ต้นทุนการผลิต (ไม่รวมวัตถุดิบ) จริงๆ แล้วไม่มาก ค่าแรงหนึ่งหยวนเขายังเหลือกำไรหกเจ็ดเหมา

ซูต้าเผิงลุกขึ้นลากลับทันที เขาต้องไปติดต่อเรื่องไก่ที่แล่แล้ว พยายามส่งมาให้เร็วที่สุด

ตอนกลางคืน ตู้เส้าเจี๋ยตรวจสอบผลงานของตัวเอง

[เชฟที่ผูกมัด: ตู้เส้าเจี๋ย]

[ระดับ: เชฟระดับสอง]

[ผลงานปัจจุบัน: ผัดตับหมู]

[คะแนนประเมินโดยรวม: สูง-ต่ำ]

[ของแถม: ระยะเวลาการแข่งขันทำอาหารจำลอง (60 ชั่วโมง)]

[รางวัล: แต้มแลกเปลี่ยน (6 แต้ม), ระยะเวลาฝึกจำลอง (60 ชั่วโมง)]

[รางวัลพิเศษ: ไม่มี]

[แต้มแลกเปลี่ยน: 627 แต้ม/656 แต้ม]

[ระยะเวลา: 2320 ชั่วโมง/15496 ชั่วโมง]

ติดต่อกันสองวัน

ทุกวันซูต้าเผิงจะส่งไก่ที่แล่แล้วมาให้ 30 ตัว ไม่เพียงแต่ช่วยตักน้ำ แต่ยังไปซื้อถ่านหินกลับมากับตู้เส้าเจี๋ยอีกด้วย

สองวันทำ [ไก่ตุ๋นเต๋อโจว] ไปทั้งหมด 60 ตัว ตู้เส้าเจี๋ยรู้สึกว่าความเข้าใจในเมนูนี้ของเขาลึกซึ้งขึ้นอีกเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นทะลุขีดจำกัด

แต่เขาก็ไม่รีบร้อน บางทีวันหนึ่งอาจจะสำเร็จเอง

สองวันผ่านไป แต้มแลกเปลี่ยนเพิ่มขึ้น 12 แต้ม เวลาเพิ่มขึ้น 240 ชั่วโมง ถือว่าได้ผลตอบแทนเล็กน้อย

[แต้มแลกเปลี่ยน: 639 แต้ม/668 แต้ม]

[ระยะเวลา: 2560 ชั่วโมง/15736 ชั่วโมง]

วันรุ่งขึ้น

ตู้เส้าเจี๋ยไปที่ทำงานแต่เช้า มีบางเรื่องต้องคุยกับเหยาหลี่เหวิน, หวังเสวียจวินต่อหน้า

แน่นอนว่า เขาไม่ไปก็ไม่เป็นไร ประกาศอาจจะส่งมาถึงที่ทำงานแล้วก็ได้ ผู้ชนะ 12 คนของพวกเขา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปต้องเข้ารับการฝึกอบรมรวมกัน สถานที่คือโรงแรมซีเจียง

นั่นหมายความว่า ตอนนี้ตู้เส้าเจี๋ยหยุดงานเต็มตัว จนกว่าการแข่งขันจะสิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์

"อาจารย์ตู้ เก่งมากนะ นี่เข้ารอบรองชนะเลิศแล้ว! ต่อไปนี้คุณก็ตั้งใจแข่งขันให้ดีที่สุด พยายามฝ่าฟันไปให้ถึงปักกิ่งเลยนะ

โรงแรมของเราเพื่อเป็นการยกย่องผลงานที่ยอดเยี่ยมของคุณในรอบคัดเลือก ตัดสินใจมอบเงินรางวัลให้คุณ 50 หยวน นอกจากนี้กรมยังมีรางวัลให้อีก 50 หยวน"

ผู้จัดการเหยาเห็นตู้เส้าเจี๋ย ก็ยิ้มไม่หุบ ยกนิ้วโป้งให้ไม่หยุด

ผลงานของตู้เส้าเจี๋ยเกินความคาดหมายของทุกคนไปแล้ว การเข้ารอบรองชนะเลิศก็คือชัยชนะแล้ว

โรงแรมกับกรมให้รางวัลตู้เส้าเจี๋ยรวม 100 หยวน ไม่มากไม่น้อย ก็ประมาณเงินเดือนเดือนกว่าๆ ไม่ถึงสองเดือนของเขา

แต่ก็เต็มไปด้วยความจริงใจ เพราะตอนนี้ยังไม่เน้นเรื่องรางวัลที่เป็นวัตถุ โดยทั่วไปจะเป็นรางวัลทางจิตใจ สำหรับเขาถือว่าได้รับการดูแลเป็นพิเศษแล้ว

ตู้เส้าเจี๋ยกล่าวขอบคุณทันที แล้วก็ออกจากห้องทำงานของผู้จัดการเหยาไป

จากนั้นเขาก็ไปที่ครัวรอบหนึ่ง คุยกับทุกคนอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้ไปรายงานตัวที่โรงแรมซีเจียง

เวลารายงานตัวสิ้นสุดตอนบ่ายโมง ผู้เข้าแข่งขัน 12 คนในช่วงสองสามวันนี้กินนอนอยู่ที่โรงแรม จนถึงสองวันก่อนเดินทางไปฉางอานถึงจะได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน

ตอนบ่าย

คนมากันครบแล้ว

ตู้เส้าเจี๋ยถึงได้รู้ว่าจริงๆ แล้วหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ความสำคัญกับการแข่งขันครั้งนี้มาก ผู้ที่มาฝึกอบรมพวกเขา 12 คนในช่วงสองสามวันนี้ล้วนเป็นเชฟระดับพิเศษ ในจำนวนนั้นยังมีคนรู้จักเก่าสองคนคือ เลี่ยวหย่งซินกับจงฝูเสียง

อาจารย์ผู้ฝึกอบรมก็พักอยู่ที่โรงแรม จริงๆ แล้วก็คือการฝึกแบบปิด

ไม่ถึงครึ่งเดือน ตู้เส้าเจี๋ยรู้สึกว่าได้ประโยชน์อย่างมาก บวกกับทุกวันเขายังต้องฝึกจำลอง ฝีมือการทำอาหารก็พัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ขอบคุณทุกท่านที่โหวตให้ครับ!