ตอนที่ 28 เจ้าที่ที่แท้จริง

ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเกล็ดยื่นออกมาข้างหน้าและสัมผัสกับพื้นแข็ง

เกล็ดแต่ละอันมีสีเขียวเข้มและดูมันวาวเมื่อสะท้อนเข้ากับแสงจากป่า

กรงเล็บแหลมคมที่ยาวคล้ายดาบโค้ง

ทำไมต้องช็อคนะเหรอ? ก็เพราะว่ากรงเล็บแต่ละซี่มันใหญ่พอๆ กับหัวของผมไงล่ะ!

กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ที่มือนั่นผลักให้ตัวของมันเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนปากที่กว้างและยาว เต็มไปด้วยฟันแหลมคม ดวงตาเยือกเย็นของนักล่า ฟันบางซี่ของมันใหญ่เกินไปและทำให้ปากบางส่วนเผยอออก ดูแล้วคล้ายกับว่ามันกำลังยิ้มอยู่

แววตาของมันแฝงไปด้วยสติปัญญา และนั่นคือสิ่งที่มอนสเตอร์ส่วนใหญ่อาจจะได้เห็นเป็นอย่างสุดท้าย...

แผ่นหลังของมันเต็มไปด้วยเกล็ดที่ซ้อนทับกัน ตรงสันหลังนั้นมีกระดูกยื่นออกมาจนคล้ายกับหนาม

ตอนนี้มันกำลังเคลื่อนที่อย่างว่องไวและไม่สมกับขนาดตัวเลยสักนิด

พอมันเคลื่อนผ่านไป ผมถึงได้เห็นแขนอีกชุดตรงลำตัวซึ่งดูแข็งแรงไม่ต่างจากด้านหน้าเลย

มันส่งเสียงคำรามในลำคอขณะเดินผ่าน นั่นทำให้เปลวไฟสีแดงปะทุออกมา... นี้เอ็งเป็นมังกรอย่างนั้นรึ!?

และสิ่งที่เห็นเป็นอย่างต่อมาก็คือขาชุดที่สามซึ่งดูแข็งแรงที่สุด

ชัดเลย ดูเหมือนว่ามันน่าจะลุกขึ้นมายืนสองขาได้หากจำเป็น

นี่คงเป็นการกลายพันธุ์เพื่อเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ซึ่งคล้ายกับจระเข้บนโลกมนุษย์

รวมๆ แล้วตั้งแต่หัวจรดเท้าน่าจะยาวประมาณ 12 เมตร

12 เมตร

เหมือนกับเอาเสาห่วงบาสเก็ตบอล 4 เสามาวางต่อกันงั้นแหละ จะบอกว่ายาวเท่าเลนโบว์ลิ่งก็คงได้

แน่นอนว่าส่วนที่กินความยาวมากสุดนั้นน่าจะเป็นหาง...

แต่ให้ตายสิวะแกนดาล์ฟ!! นี่มันจะใหญ่เกินไปแล้วนะเฟ้ย!!

มอนสเตอร์ตัวนี้มีขนาดใหญ่มากจนผมไม่มีทางต่อกรด้วยได้เลย!

เอ้อ แล้วมันมาคลานอะไรแถวนี้วะ!?

ฮื่มมม ดูจากทรงแล้วน่าจะเป็นตัวที่วิวัฒนาการมาจากไอ้เข้ยักษ์แน่เลย (สำหรับผมแล้ว ไอ้พวกตัวอ่อนนั่นก็ยังเป็นไอ้เข้ยักษ์อยู่ดี)

มีหลายส่วนที่ทำให้ดูออกว่ามันเหมือนจระเข้ แต่ส่วนที่ทำให้ตะลึงก็คือแขนขา 3 ชุด กับการที่มันพ่นไปได้และขนาดที่ใหญ่บ้าบอ

เป็นไปได้ไหมว่ามันผ่านการวิวัฒนาการมาแล้ว 2 รอบ?

ดูจากความหนาของเกล็ด ไม่มีทางเลยที่กรดของผมจะกัดกร่อนเข้าไปถึงเนื้อในได้

มันคือรถถังดีๆ นี่เอง แค่น้ำหนักก็ปาเข้าไปหลายตันแล้ว!

ถ้าต้องเจอกับตัวอะไรที่ใหญ่กว่านี้อีกล่ะก็ ผมขอไปเสี่ยงดวงกับกองทัพมนุษย์ข้างบนดีกว่า!

แรงสั่นสะเทือนที่รู้สึกนั้นบ่งบอกถึงมวลมหาศาลของมันในแต่ละย่างก้าว

ในตอนนี้เองที่จู่ๆ ความคิดเพี้ยนๆ ก็แล่นเข้ามาในหัว ก่อนที่ผมจะออกจากที่ซ่อนและย่องตามมันไปเงียบๆ

ไอ้ความคิดที่ว่านี่ก็คือการทำอย่าง ‘ปลาพยาบาล ’

ปลาพยาบาลจะตามสัตว์น้ำบางชนิด เช่นปลาวาฬหรือปลาฉลาม และคอยทำความสะอาดของเหลือที่อยู่ตามฟันของพวกมัน

สัตว์น้ำที่เป็นเป้าหมายจะได้รับการทำความสะอาดและรักษาสุขภาพฟันให้แข็งแรง ส่วนปลาพยาบาลก็จะได้สารอาหารจากของเหลือเหล่านั้นเป็นค่าจ้าง

ผมคงไม่ถึงขั้นขึ้นไปแปรงฟันให้ไอ้หมอนี่หรอกนะ แต่พอคิดออกแล้วว่าจะตามยังไงให้ปลอดภัย

ปลอดภัยงั้นเหรอแอนโธนี่!? แกพูดอะไรออกมาวะ!?

หึหึ รอดูให้ดีละกัน

เป็นไปได้สูงว่ามอนสเตอร์เกือบทุกตัวจะพยายามหลบราวกับว่าเจ้านี่คืออภิมหาโรคระบาด ตัวที่ไม่ยอมหลบก็จะกลายเป็นอาหารของมัน ส่วนผมก็ทางสะดวกจ้า~

ตราบใดที่พี่เข้มองไม่เห็นผม ผมก็จะปลอดภัยสุดๆ ไม่มีใครกล้าแตะ!

งานนี้ต้องขอบคุณอำพรางตัวขั้นสูงอีกครั้ง แถมถ้าซ่อนตัวจากมันได้เรื่อยๆ มีโอกาสที่สกิลจะอัพในเร็ววัน

แผนนี้มีความเสี่ยง แต่เป็นความเสี่ยงที่พอจะจัดการได้

ผมค่อยๆ เลาะเข้าไปที่ด้านข้างของมัน

เพราะขนาดตัวที่ใหญ่และความเร็วพอประมาณ ผมเลยต้องวิ่งตับแลบและลืมเรื่องการ ‘เคลื่อนที่เงียบๆ’ ไปได้เลย ยังดีที่มันเดินเสียงดังมากจนกลบเสียงวิ่งของผมจนหมด

ชั่วโมงต่อมา ผมยังคงง่วนอยู่กับการซ่อนตัวจากบอดี้การ์ดหน้าเกล็ดต่อไป

สภาพแวดล้อมของป่าแห่งนี้ทำให้ผมประหลาดใจได้ตลอด

มีครั้งนึงเราเดินผ่านดอกไม้ยักษ์ กลีบดอกของมันสั่นไปมาขณะค่อยๆ บานออก เผยให้เห็นเพ็ชรเม็ดงามตรงกลางที่ใหญ่พอๆ กับหัวของผม

ผมรู้สึกทึ่งไปเลย แต่เจ้าบอดี้การ์ดของผมดูไม่ประทับใจเท่าไหร่ก่อนจะย่ำเท้าผ่านไป

ผมมีเวลาสำรวจดอกไม้ไม่มาก แต่มันก็ทำให้รู้สึกแปลกๆ อยู่นะ

มีบางอย่างเกี่ยวกับกลีบดอกหนาๆ นั่น... เหมือนกับว่ามันกำลังปูพรมเชื้อเชิญให้แขกเข้าไปดูใกล้ๆ

ตอนที่มีตะขาบยักษ์ออกมาขวางทางโคตรไอเข้ (ชื่อที่ตั้งให้บอดี้การ์ด) ผมก็ได้ลาภแบบงงๆ ไปด้วย

ไอ้ตะขาบที่วิวัฒนาการแล้วมันออกจะเกินกำลังของผมไปหน่อย ตอนนี้ยังสู้มันไม่ได้หรอก แต่ถ้าเป็นพี่โคตรไอ้เข้น่ะเหรอ? อีซี่โหมด

มันเอามือตะปบทีเดียว ตะขาบก็เละเป็นโจ๊กทันที นี่มันแทบไม่ต้องชะลอความเร็วด้วยนะ ดูไม่ต่างจากเวลาที่มนุษย์เดินตบยุงเลย!

สิ่งที่ทำให้ผมตกใจยิ่งกว่าก็คือโคตรไอเข้ไม่หยุดเก็บไบโอแมสด้วยซ้ำ มันก็แค่เดินต่อไปเฉยๆ... เป็นไปได้ว่าตะขาบตัวนี้มีระดับวิวัฒนาการที่ต่ำเกินไป

มันคงไม่มีประโยชน์สำกับโคตรไอ้เข้

แต่มันมีประโยชน์สำหรับผมนี่หว่า!

ตอนนี้สภาพของมันเหมือนกับแมลงที่โดนคนเหยียบไม่มีผิด

อึ่ยยยย...

เห็นแล้วหายหิวเลย...

แต่ยังไงไบโอแมสก็คือไบโอแมส!

ท่องไว้เลย ถ้าอยากอยู่ต่อนานๆ จงหลับตา และกินซะ!

[กลืนกินไบโอแมสแหล่งใหม่: อะดัลทัสอันกีบัส สโคโลเพนดร้า, ได้รับ 1 ไบโอแมส]

[ปลดล็อคข้อมูลพื้นฐานของอะดัลทัสอันกีบัส สโคโลเพนดร้า]

[อะดัลทัสอันกีบัส สโคโลเพนดร้า: ตะขาบกรงเล็บตัวโตเต็มวัย นี่คือสายพันธุ์ที่วิวัฒนาการมาจากขั้นพื้นฐาน มีค่าพละกำลังที่สูงกว่าเดิมมาก แต่ค่าความหลักแหลมยังต่ำอยู่

น่าสนใจ สรุปว่านี่คือหนึ่งในสายพันธุ์ที่วิวัฒนาการมาจากตะขาบกรงเล็บสินะ

---------------

สนับสนุนผลงานอย่างถูกต้องได้ที่ MyNovel และ Thai-Novel

---------------

ผมคิดในใจขณะนั่งกินต่อ

[ได้รับ 1 ไบโอแมส]

แจ๋ว! แต่ผมกินได้ประมาณ 25% ก็ต้องเดินทางต่อแล้ว ไม่งั้นอาจจะโดนพี่บอดี้การ์ดทิ้งไว้ข้างหลัง

แต่ก่อนจะออกไป ผมก็สังเกตเห็นบางอย่างที่อยู่ใน... เศษซากของตะขาบโตเต็มวัย

ที่ส่วนหัวของมันมีลูกแก้วอันเล็กๆ ตกอยู่

นี่มัน... ใช่อย่างที่คิดหรือเปล่านะ?

ผมเข้าไปใกล้และใช้ขากรรไกรจับมันขึ้นมา

[พบมอนสเตอร์คอร์ที่เข้ากันได้ ต้องการเสริมคอร์ของตัวเองหรือสร้างมอนสเตอร์ขึ้นมาใหม่?]

นี่มัน! มอนสเตอร์คอร์!

ผมมีเวลาคิดไม่มากนัก ตอนนี้โคตรไอ้เข้เริ่มเดินห่างออกไปทุกทีแล้ว

เสริมคอร์ตัวเอง!

ลูกแก้วกลมๆ ละลายหายไปกับอากาศ แต่พลังงานของมันกลับถูกดูดเข้ามาในร่างของผมก่อนจะเข้ามาในคอร์ราวกับเครื่องดูดฝุ่น

มันไหลเข้ามาเรื่อยๆ และทำให้คอร์ของผมร้อนขึ้น

สุดท้ายแล้วพลังงานก็เข้าไปในนั้นจนหมดขณะที่ผมต้องรีบวิ่งตามพี่ใหญ่ให้ทัน อ่ะนี่ค่าสถานะ

ชื่อ: แอนโธนี่

เลเวล: 3 (คอร์)

ค่าพละกำลัง: 15

ค่าความทนทาน: 12

ค่าความหลักแหลม: 25

ค่าความมุ่งมั่น: 18

HP: 30/30

MP: 9/12

สกิล: ขุด เลเวล 4 ; พ่นกรดรุนแรง เลเวล 1 ; แรงจับ เลเวล 4 ; กัดขย้ำ เลเวล 1; อำพรางตัวขั้นสูง เลเวล 2; เคี้ยวขย้ำ เลเวล 1; สัมผัสห้วงลึก เลเวล 4;

กลายพันธุ์: ตา +4, หนวดเสาอากาศ +2, ต่อมกรด +3, ขา +1, ขากรรไกร +2, เปลือก +1

สปีชีส์ : ตัวอ่อนมดงาน (ฟอร์มิก้า)

แต้มสกิล: 0

ไบโอแมส: 2

---------------

ติดตามแฟนเพจนักแปล: EP:IC Translation