บทที่ 295 สัญญาที่ยังทำไม่สำเร็จ! (ฟรี)
บทที่ 295 สัญญาที่ยังทำไม่สำเร็จ! (ฟรี)
"เก็บข้าวของของคุณให้เรียบร้อย แล้วกลับไปสำนักงานใหญ่พร้อมฉีเหิงและคนอื่นๆ ฉีเหิง จางเสวีย พวกคุณวางงานในมือไว้ก่อน สิ่งเร่งด่วนตอนนี้คือพาน้องลู่หยู่กลับไปสำนักงานใหญ่อย่างปลอดภัย ทำได้ไหม?"
"ไม่มีปัญหา ท่านประธาน!" จางเสวียตอบอย่างจริงจังด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ท่านประธาน ผมฉีเหิงขอรับรองกับท่าน ตราบใดที่ผมยังหายใจอยู่ ผมจะไม่ยอมให้น้องลู่ได้รับอันตรายแม้แต่น้อย" เสียงของฉีเหิงเด็ดขาดเฉียบคม เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
ในดวงตาของซงเทียนมีความอาลัยวูบผ่าน แต่มากกว่านั้นคือความภูมิใจ
เขาคาดการณ์ไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง
ด้วยพรสวรรค์ของลู่หยู่ เขาจะอยู่ซุกตัวในเมืองหย่งอานเล็กๆ แห่งนี้ไปตลอดได้อย่างไร
สำนักงานใหญ่ต่างหากที่เป็นเวทีกว้างให้เขาได้แสดงความสามารถ
"เดี๋ยวก่อน" ลู่หยู่ยกมือขึ้น สีหน้างุนงง "ท่านประธาน ผมเคยบอกเหรอว่าจะไปสำนักงานใหญ่? ผมไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยนะครับ"
"???" คำถามนี้ทำให้แม้แต่คงหมิงก็ถึงกับอึ้ง
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน? ตั้งแต่โบราณมา เขาว่ากันว่าคนย่อมมุ่งสู่ที่สูง น้ำย่อมไหลลงสู่ที่ต่ำ แต่ในโลกปัจจุบันนี้ กลับมีคนที่ไม่สนใจสภาพที่ดีกว่าในเมืองใหญ่ แต่กลับยืนกรานจะอยู่ในเมืองเล็กๆ? นี่มันช่างเหลือเชื่อจริงๆ
"น้องลู่" ฉีเหิงยิ้มแย้มอย่างใจดี พยายามชักชวนอย่างอดทน "สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองใหญ่หนานซาน ซึ่งเป็นใจกลางของทั้งภูมิภาค ในแง่ของความปลอดภัย เมืองหย่งอานเล็กๆ ไม่สามารถเทียบได้เลย
เมืองใหญ่หนานซานเปรียบเสมือนป้อมปราการที่แข็งแกร่ง มีการป้องกันที่เข้มงวด และยังมีผู้ตื่นรู้ระดับ A ที่ทรงพลังคอยคุ้มกัน แม้แต่สัตว์ร้ายระดับราชาสัตว์ที่ดุร้ายก็ไม่สามารถได้เปรียบใดๆ ต้องถอยกลับไปอย่างปราชัย"
"ใช่แล้ว น้องลู่" จางเสวียก็ร่วมชักชวนด้วย "ถ้าคุณกังวลว่าไปถึงสำนักงานใหญ่แล้วจะไม่คุ้นเคยกับสถานที่และไม่มีเพื่อน ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเลย ที่สำนักงานใหญ่มีนักรบวัยเดียวกับคุณมากมาย
ทุกคนมีความมุ่งมั่นเหมือนกัน คุณจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวแน่นอน นอกจากนั้น ที่นั่นคุณจะได้พบกับคนที่มีความสามารถมากมาย ซึ่งจะช่วยในการเติบโตและพัฒนาของคุณอย่างมาก"
"ไอ้หนู" แม้ว่าเฒ่าเย่าจะไม่ค่อยพอใจกับพฤติกรรมที่ลู่หยู่ให้ความสำคัญกับเงินมากเกินไป แต่เขาก็ยังหวังให้ลู่หยู่มาที่สำนักงานใหญ่
ในด้านหนึ่ง เขาอยากเรียนรู้ศิลปะการปรุงยาที่ได้รับการปรับปรุงโดยเร็วที่สุด อีกด้านหนึ่ง เขาก็อยากแก้ไขแนวคิดที่ถูกเงินครอบงำของลู่หยู่
"เจ้ารู้ไหมว่ามีคนมากมายแย่งกันเข้าเมืองหนานซานแต่เข้าไม่ได้? ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้าอาจจะรู้สึกว่าอยู่ในเมืองหย่งอานสบายดี ฮึ เมื่อเจ้าไปถึงสำนักงานใหญ่แล้วจะรู้ว่าอะไรคือความสะดวกสบายที่แท้จริง"
"น้องลู่ ถ้าคุณมีครอบครัวในเมืองนี้ เมื่อถึงเวลา สำนักงานใหญ่จะส่งคนมารับพวกเขาไป จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย คุณวางใจได้ว่าสำนักงานใหญ่จะไม่ทอดทิ้งครอบครัวของคุณแน่นอน" คงหมิงยิ้มพลางพูด พยายามขจัดความกังวลของลู่หยู่
"ขอโทษครับ ท่านประธาน" ลู่หยู่ยังคงปฏิเสธ "ตอนนี้ผมยังไม่สามารถออกจากที่นี่ได้ เพราะผมยังมีเรื่องที่ต้องจัดการให้เสร็จ"
ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
"ยังมีเรื่องที่ต้องจัดการอีกเหรอ?" คงหมิงถามด้วยความประหลาดใจ "ลองบอกมาซิ เรื่องอะไร ถ้าสมาคมช่วยได้ เราจะช่วยแก้ไขให้แน่นอน"
ซงเทียนก็รู้สึกร้อนรนเช่นกัน รีบพูดว่า: "น้องลู่ มีเรื่องอะไรสำคัญกว่าการไปสำนักงานใหญ่อีกล่ะ? เลิกปิดบังเถอะ บอกมาเลย ฉันจะช่วย แล้วคุณรีบไปเก็บของ ไปสำนักงานใหญ่กับท่านฉีและคนอื่นๆ นี่เป็นโอกาสที่หายาก พลาดไปแล้วคงไม่มีอีก"
ลู่หยู่ค่อยๆ ส่ายหัว
เรื่องที่เขาพูดถึง แน่นอนว่าเป็นเรื่องการช่วยจีหวั่นชิง พี่สาวของจีปิงอวี๋
เมื่อผู้ชายให้คำมั่นสัญญาแล้ว จะยอมล้มเลิกกลางคันได้อย่างไร?
แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะไม่ได้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน แม้ว่าจะเกี่ยวข้องกัน ถ้าผู้บริหารระดับสูงของสมาคมผู้ตื่นรู้เรียกร้องให้คนเมืองหย่งอานปล่อยตัวจีหวั่นชิง พวกเขาจะยอมฟังเหรอ?
บางทีพวกเขาอาจจะกำจัดพยานให้หมด พวกนั้นคงไม่ยอมง่ายๆ แน่นอนว่าพวกเขาจะหาทุกวิถีทางเพื่อปัดความรับผิดชอบหรือสร้างปัญหา
นอกจากนั้น ครอบครัวและเพื่อนในหมู่บ้าน เขาก็เป็นห่วง
และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ อยู่ที่นี่ เขาสามารถตั้งใจปรุงยาเม็ดพลังลมปราณแท้ เพิ่มพูนความแข็งแกร่งของตัวเอง โดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกรบกวน
แต่ถ้าไปสำนักงานใหญ่...
จะสามารถตั้งใจปรุงยาได้หรือไม่ยังเป็นเครื่องหมายคำถาม
"ท่านประธาน ผมซาบซึ้งในความหวังดีของท่าน แต่ตอนนี้ผมจริงๆ ไม่สามารถไปได้"
"เจ้าหนู เจ้านี่ช่างไม่รู้จักบุญคุณเลยนะ!" เฒ่าเย่าอดไม่ไหวโกรธขึ้นมา หน้าแดงก่ำ "สำนักงานใหญ่ตรงไหนที่ไม่ดีกว่าที่นี่เป็นพันเป็นหมื่นเท่า? หา? ตรงไหนที่ไม่ดีกว่าที่นี่เป็นพันเป็นหมื่นเท่า? ลองคิดดูสิ นี่เป็นโอกาสที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเจ้า อย่าโง่ไปหน่อยเลย!"
"พอเถอะ เฒ่าเย่า"
คงหมิงโบกมือ ส่ายหัวอย่างจนปัญญา แล้วหันไปมองลู่หยู่ พูดอย่างหนักแน่นว่า:
"น้องลู่ คุณคิดให้รอบคอบแล้วจริงๆ หรือ? แม้ว่าเมืองหย่งอานตอนนี้จะดูสงบ แต่โลกนี้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ใครจะรู้ว่าความสงบนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน ถ้าคุณเจอกับอันตราย สำนักงานใหญ่คงช่วยไม่ทัน ก็จะลำบาก"
"ขอโทษครับ ท่านประธาน" ลู่หยู่ยังคงยืนกรานปฏิเสธ
บรรยากาศพลันเคอะเขินขึ้นมา ตกอยู่ในสภาวะอึดอัด
ฉีเหิงและคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
พูดตามตรง ลู่หยู่นับเป็นคนที่มีความคิดเป็นของตัวเองมากที่สุดที่พวกเขาเคยพบ
ซงเทียนก็กระวนกระวายไม่หาย อดไม่ได้ที่จะเกลี้ยกล่อม: "น้องลู่ ท่านประธานและคนอื่นๆ ก็หวังดีกับคุณ คุณ..."
ลู่หยู่ยิ้มให้กับเขา
"เฮ้อ" ซงเทียนถอนหายใจยาว คำพูดที่จะหลุดออกจากปากก็กลืนกลับเข้าไป
"ก็ได้" คงหมิงยอมประนีประนอมอย่างจนปัญญา "ถ้าคุณเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ บอกฉันได้ทุกเมื่อ ฉันจะส่งคนมารับคุณ"
"ขอบคุณมากครับ ท่านประธาน" ลู่หยู่กล่าว
"ไม่เป็นไร" คงหมิงโบกมือ สายตาเผยความเสียดายและความกังวล
เขากังวลจริงๆ ว่าลู่หยู่ที่อยู่ในเมืองหย่งอานอาจจะประสบกับเหตุไม่คาดฝัน
"ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ เราจะต้องจับตาดูสถานการณ์ในเมืองหย่งอานให้มากขึ้น ถ้ามีร่องรอยของคลื่นสัตว์ร้าย จะต้องส่งคนไปรับเขามาทันที" คงหมิงตัดสินใจในใจ
หลังจากนั้น ทุกคนได้หารือเกี่ยวกับรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆ ก่อนที่จะจบการสนทนาทางวิดีโอครั้งนี้
ทันทีที่วางสาย เฒ่าเย่าก็อดไม่ได้ที่จะบ่น: "คงหมิง เมื่อกี้เจ้าคิดอะไรอยู่? ทำไมต้องตกลงตามเงื่อนไขแรกของเขาด้วย? เจ้าไม่กลัวหรือว่าไอ้หนูนี่จะอ้าปากกว้างเหมือนสิงโต เรียกร้องมากกว่านี้?"
"เฒ่าเย่า" คงหมิงคาดการณ์ไว้แล้วว่าเขาจะถามแบบนี้ จึงอธิบายพร้อมยิ้มขื่น "ท่านเคยคิดไหมว่า สักวันหนึ่ง เขาอาจจะปรับปรุงตำรับยาเม็ดพลังลมปราณแท้ได้เหมือนกับที่เขาปรับปรุงตำรับยาเม็ดชีวิตและเลือดในวันนี้?"
"อะไรนะ! ปรับ ปรับปรุงตำรับยาเม็ดพลังลมปราณแท้?" เฒ่าเย่าพอได้ยินก็ตาโตทันที หายใจเร็วขึ้นในทันใด
(จบบท)