บทที่ 260 พลาดแผนเพราะไม่มียอดฝีมือ! (ฟรี)

"จะสู้ต่อไหม?"

ลู่หยู่มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบนิ่ง แววตาเจือความดูแคลนเล็กน้อย

ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่า ผู้ตื่นรู้ระดับ E หรือแม้แต่ระดับ D พวกนี้ ในสายตาเขาช่างอ่อนแอเหลือเกิน

แต่เดิมเขาคิดว่าจะได้ลองฝีมือกับพวกนี้สักหลายกระบวนท่า ได้ยืดเส้นยืดสายบ้าง แต่กลับทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก

ถ้าไม่ได้เพราะคะแนนสะสมที่ล่อใจเหล่านั้น เขาคงไม่อยากเสียเวลากับคนพวกนี้หรอก

จินป๋อหลี่เงยหน้าขึ้น ดวงตาเผยแววหวาดกลัว รีบพูดว่า "ผม ผมยอมแพ้"

เขารู้ดีว่า เกราะน้ำแข็งหนาเกือบสิบเซนติเมตรบนร่างที่สามารถรับการพุ่งชนอย่างรุนแรงของสัตว์ร้ายระดับสูงได้ กลับไม่อาจต้านทานการเตะเพียงครั้งเดียวของลู่หยู่

หากสู้ต่อไป นั่นก็เท่ากับหาความลำบากใส่ตัว มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะทำเช่นนั้น

ลู่หยู่หยิบโทรศัพท์ออกมา ไม่นาน ก็ได้รับอีเมลจากระบบสองฉบับ

เหมือนกับก่อนหน้านี้ ฉบับแรกเป็นรางวัลจากชัยชนะบนเวทีประลอง 400 คะแนนสะสม หักค่าธรรมเนียม 10% เหลือเข้าบัญชีจริง 360 คะแนน

ฉบับที่สอง เป็นคะแนนสะสมจากการพนันว่าตนเองจะชนะ สูงถึง 9,000 คะแนน! แม้จะหักค่าธรรมเนียม 1% ก็ยังเหลือ 8,910 คะแนน

"มีอะไรไม่ถูกต้องนี่นา?"

ลู่หยู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่ใช่มีรางวัลชนะต่อเนื่องด้วยหรอกหรือ?

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา

มีอีเมลเข้ามาอีกฉบับหนึ่ง

พอเปิดดู พบว่าเป็นรางวัลคะแนนสะสมจากการชนะสามครั้งต่อเนื่อง มากถึง 1,500 คะแนน และไม่มีการหักค่าธรรมเนียมใดๆ ทั้งสิ้น

ตอนนี้ คะแนนสะสมของเขามีถึง 10,770 คะแนน!

ลู่หยู่พยักหน้าอย่างพอใจ จากคะแนนสะสมเริ่มต้น 100 คะแนน เพียงแค่สามการแข่งขันบนเวทีประลอง ก็เพิ่มขึ้นเป็น 100 เท่าทันที นับว่าเป็นผลตอบแทนไม่น้อยเลยทีเดียว

ต่อไปเป็นการแข่งขันครั้งที่สี่ หักคะแนนสะสมที่ต้องใช้เดิมพัน 400 คะแนนออกไป เขายังเหลืออีก 10,370 คะแนน

ลู่หยู่มั่นใจในความสามารถของตัวเอง จึงตัดสินใจนำคะแนนสะสมกว่าหมื่นคะแนนนี้ ไปเดิมพันว่าตนเองจะชนะต่อไป

แม้ว่าอัตราต่อรองอาจจะไม่สูงเท่าสามครั้งแรก แต่หนึ่งการแข่งขัน ทำกำไรหลายพันคะแนน ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ในตอนนั้น โทรศัพท์สั่นอีกครั้ง มีสายเรียกเข้า

"คุณซู เป็นไงบ้าง ได้รับคะแนนสะสมหมดแล้วใช่ไหม?" เสียงจากปลายสายเป็นของชายแว่นตาดำ เมื่อเทียบกับสองครั้งก่อน ครั้งนี้น้ำเสียงของเขาเคารพเป็นพิเศษ แถมยังมีแววประจบประแจงอีกด้วย

"อืม"

ลู่หยู่ตอบสั้นๆ

"แล้ว คุณซู คุณยังตั้งใจจะเข้าร่วมการแข่งขันต่อไหมครับ?" ชายแว่นตาดำถามอย่างระมัดระวัง "ถ้าคุณสามารถชนะต่อเนื่องอีกสองครั้ง ก็จะได้รับคะแนนสะสมเพิ่มอีก 3,000 คะแนน หลังจากนั้นถ้ายังชนะต่อเนื่องอีกห้าครั้ง ก็จะได้รับอีก 10,000 คะแนนเลยนะครับ!"

"งั้นก็ต่อไปสิ"

ลู่หยู่พยักหน้า

สำหรับข้อเสนอ "งามหน้า" ที่อีกฝ่ายมอบให้ เขาไม่รู้สึกแปลกใจอะไร

สุภาษิตกล่าวไว้ดีว่า ขนแกะย่อมได้มาจากตัวแกะ

สามการแข่งขันนี้ แม้ว่าเขาจะได้กำไรมากมายจากการเดิมพัน แต่คนของสมาคมก็คงได้กำไรไม่น้อยเช่นกัน

การแบ่งส่วนหนึ่งมาเป็นรางวัลพิเศษ ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

อีกอย่าง ยิ่งเขาแสดงความแข็งแกร่ง ความสนใจที่ได้รับก็จะยิ่งมาก เมื่อถึงตอนนั้น คนที่มาเดิมพันก็จะมากขึ้น ค่าธรรมเนียมที่สมาคมหักก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย

ในแง่หนึ่ง นักสู้บนเวทีประลองและสมาคมที่จัดการแข่งขัน แท้จริงแล้วก็คือหุ้นส่วนผลประโยชน์

แล้วใครคือผู้แพ้ล่ะ?

ก็คือคนส่วนใหญ่ที่มาเดิมพันนั่นเอง

ชายแว่นตาดำวางสายแล้ว รีบประกาศผ่านทางลำโพงว่าการแข่งขันครั้งต่อไปจะเริ่มขึ้นแล้ว ผู้ป้องกันเวทียังคงเป็นลู่หยู่

แต่สิ่งที่ทำให้ลู่หยู่คาดไม่ถึงคือ ผ่านไปเกือบหนึ่งนาทีแล้ว กลับไม่มีใครกล้าขึ้นมาท้าสู้เลย

แม้ว่าลำโพงจะประกาศซ้ำไปซ้ำมาว่า หากใครสามารถเอาชนะลู่หยู่ในการแข่งขันครั้งต่อไปได้ นอกจากจะได้รับเงินเดิมพันแล้ว ยังจะได้รับคะแนนสะสมพิเศษอีก 500 คะแนนจากการทำลายสถิติ แต่ก็ไม่มีใครกล้าก้าวออกมาข้างหน้าแม้แต่ก้าวเดียว

ทุกคนไม่ได้โง่

คนที่อยู่ในที่นี้ต่างก็รู้จักกันดี ต่างก็รู้ว่าความสามารถของจินป๋อหลี่เป็นอย่างไร

อาจมีคนที่เอาชนะเขาได้ แต่คงไม่มีใครทำได้สะอาดและรวดเร็วเหมือนลู่หยู่แน่

ดังนั้น หากพวกเขาขึ้นไปบนเวที จุดจบคงไม่ต่างจากจินป๋อหลี่เท่าไร นั่นไม่ใช่การไปส่งคะแนนสะสมฟรีๆ หรอกหรือ

สำหรับผู้ตื่นรู้ระดับ D อย่างพวกเขา 400 คะแนนสะสมแม้จะไม่มาก แต่ก็ไม่ใช่จำนวนน้อยๆ นะ

ผ่านไปอีกหนึ่งนาที ด้านล่างเวทียังคงเงียบกริบ

"ดูเหมือนฉันจะพลาดแผนเสียแล้ว"

ลู่หยู่คิดในใจอย่างขมขื่น

เขาคิดเอาไว้ว่าที่นี่จะมีผู้ตื่นรู้ระดับ C จึงสู้อย่างรวดเร็วและสะอาด เพื่อจะดึงดูดยอดฝีมือออกมา แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีเลย

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็สั่นอีกครั้ง

ยังคงเป็นชายแว่นตาดำที่โทรมา

"ขอโทษจริงๆ ครับคุณซู ไม่ทราบว่าคุณจะลงจากเวทีก่อนได้ไหมครับ?" น้ำเสียงของชายแว่นตาดำระมัดระวังมาก แฝงความกระวนกระวาย "คุณซู พี่หู่ของพวกเราอยากพบคุณครับ ขอรบกวนคุณซูช่วยให้เกียรติหน่อย วางใจได้ ท่านพี่หู่จะไม่ให้คุณเสียเวลาเปล่าแน่นอนครับ"

"อย่างนั้นหรือ?"

ลู่หยู่ลังเลเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ตกลง

เขาเดินลงจากเวที

ทันใดนั้น ฝูงชนที่เบียดเสียดกันก็ราวกับเห็นอะไรน่ากลัว ต่างพากันเปิดทางให้อย่างรวดเร็ว

คนส่วนใหญ่ก้มหน้า ไม่กล้าสบตากับเขา แม้จะมีบางคนที่กล้า แต่เมื่อสบตากับลู่หยู่แล้ว ก็รีบหลบสายตาไปทันที

หลังจากที่เขาเดินไปไกลแล้ว ทุกคนจึงกล้าเงยหน้าขึ้น แล้วซุบซิบกัน

"คนนี้ต้องเป็นผู้ตื่นรู้ระดับ C แน่ๆ! ถ้าไม่ใช่ ก็คงไม่ห่างจากระดับ C เท่าไหร่"

"คนเราดูภายนอกไม่ได้จริงๆ เหมือนทะเลที่ไม่อาจตวงวัดได้ คราวนี้เขาได้คะแนนสะสมไปไม่น้อยเลย"

"แต่เขาก็เก่งจริงๆ นะ เป็นผู้ตื่นรู้ระดับ C แล้วถึงมาสมัครทดสอบสมาคมเนี่ยนะ?"

"จริงด้วย"

"คุณซู ทางนี้ครับ"

ชายแว่นตาดำยิ้มประจบพลางรีบเดินมา พูดว่า "พี่หู่กำลังรอคุณอยู่ในห้องรับรองส่วนตัว เชิญตามผมมาครับ"

"เขาเป็นใครเหรอ?"

ลู่หยู่อดถามไม่ได้

"พี่หู่ของพวกเรา เป็นมือขวาของประธานฉีน่ะครับ"

ชายแว่นตาดำขยิบตาให้ลู่หยู่ เป็นการบอกใบ้บางอย่าง

ลู่หยู่เข้าใจทันที ประธานฉีที่อีกฝ่ายพูดถึง น่าจะเป็นประธานสมาคมผู้ตื่นรู้เมืองหินผานั่นเอง

เขาเดินตามชายแว่นตาดำไป พลางคิดในใจว่า พี่หู่คนนี้ต้องการอะไรกันแน่

ภายใต้การนำทางของชายแว่นตาดำ ลู่หยู่มาถึงหน้าห้องรับรองส่วนตัวห้องหนึ่ง เปิดประตูเข้าไป เห็นชายวัยกลางคนนั่งอยู่ข้างใน บนโต๊ะตรงหน้าเต็มไปด้วยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

"คุณซู เชิญนั่งครับ"

ชายคนนี้คือตู้หู่ ผู้ที่อยู่ในห้องควบคุมก่อนหน้านี้ เขายิ้มพลางยื่นมือออกมาอย่างสุภาพ ชี้ไปที่ที่นั่งฝั่งตรงข้าม

ลู่หยู่เดินเข้าไป นั่งลงตรงข้าม

"ผมชื่อตู้หู่ คุณซูเรียกผมว่าเฒ่าตู้ก็ได้ครับ"

ตู้หู่ยกแก้วเหล้าขึ้น พูดว่า "ขอโทษจริงๆ ครับ ที่ทำให้คุณซูเสียอารมณ์ ผมขอดื่มแก้วนี้เพื่อขอโทษก่อน"

พูดจบ เขาก็ดื่มเหล้าในแก้วจนหมดในคราวเดียว

ลู่หยู่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ มองเขาเงียบๆ

ตู้หู่วางแก้วลง ใบหน้ายังคงยิ้มแย้ม พูดว่า

"คุณซูครับ นอกจากนี้ สมาคมจะมอบคะแนนสะสมพิเศษให้คุณอีก 1,000 คะแนน เพื่อแสดงน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าคุณจะไม่ถือสาครับ"

"โอ้?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของลู่หยู่จึงดีขึ้นเล็กน้อย

"พี่ตู้สุภาพเกินไปแล้ว แต่ที่คุณเรียกผมมา คงไม่ได้มีแค่เรื่องขอโทษง่ายๆ แบบนี้ใช่ไหมครับ?"

"ฮ่าๆๆ คุณซูช่างตรงไปตรงมา เมื่อเป็นเช่นนี้ ผมก็จะไม่อ้อมค้อมแล้วกัน"

ตู้หู่หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ถามอย่างจริงจังว่า "คุณซู คุณเป็นผู้ตื่นรู้ระดับ C ใช่ไหมครับ?"

(จบบท)