Ci444

บทที่ 444:การแจกจ่ายผลปีศาจ (ภาคห้า)

สายตาของทีน่ากวาดไปทั่วผลปีศาจบนโต๊ะ

แต่เธอกลับหยุดมองอยู่เพียงแค่ผลพารามีเซีย ไม่แม้แต่จะชายตาไปทางผลโซออนที่วางอยู่เคียงข้าง

ผลปีศาจที่ดีที่สุดล้วนถูกพี่ๆ ของเธอเลือกไปหมดแล้ว

ผลที่เหลืออยู่ ไม่ได้ดึงดูดใจเธอเลยสักลูก

เธอจึงลังเล

ควรเลือกผลปีศาจ หรือจะสละสิทธิ์ไปเลยดี?

เธอเหลือบมองสีหน้าของพ่อที่กำลังรออย่างคาดหวัง

จากนั้นก็ชี้ไปยังผลผลหนึ่งทันที

“พ่อจ๋า! หนูเอาลูกนี้!”

ชาร์ล็อตมองตามนิ้วของเธอ

ผลพารามีเซียสายป้องกัน ... ผลบาเรีย!

เป็นผลปีศาจที่ทรงพลังด้านการป้องกันอย่างยิ่ง

ตราบใดที่ผู้ใช้มีพละกำลังมากพอ มันสามารถต้านรับแทบทุกการโจมตีจากภายนอก

ชาร์ล็อตหยิบผลขึ้นมาแล้ววางไว้ตรงหน้าทีน่า

“ถ้าเลือกแล้วก็กินซะเลย”

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“อื้ม!”

ทีน่าพยักหน้า เธอได้ตัดสินใจเลือก ผลบาเรีย แล้ว

เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับผลนี้มาก่อน ... มันขึ้นชื่อเรื่องการป้องกันที่แทบไร้เทียมทาน

ศัตรูแทบไม่มีทางทะลวงเข้ามาได้จากภายนอก

หากมีผลนี้ อีกฝ่ายก็จะทำร้ายเธอได้ยากขึ้นในอนาคต

แม้จะฝืนใจกลืนก้อนพะอืดพะอมลงไป ทีน่าก็ยัดผลเข้าปากอย่างรวดเร็วโดยไม่เคี้ยว

แต่ถึงอย่างนั้น รสชาติสุดสยองของผลปีศาจก็ยังทำให้เธออยากอาเจียนอยู่ดี

หลังจากกลืนหมด

ทีน่าก็รู้สึกถึงพลังประหลาดไหลเวียนไปทั่วร่าง

เธอยกมือขวาขึ้นในท่าประหลาด

ม่านบาเรียสีเขียวอ่อนแผ่ขยายออกจากฝ่ามือ กลายเป็นโล่ป้องกันตรงหน้าเธอ

ชาร์ล็อตมองม่านบาเรียคุ้นตานั้น ก่อนจะเอานิ้วเคาะเบาๆ

ตึง ตึง ตึง!

เสียงกระทบแผ่วเบาดังขึ้น

“อย่าไปพึ่งพาผลนี้มากนักนะ เธอยังต้องฝึกร่างกายด้วย เข้าใจไหม?”

ชาร์ล็อตเตือนอย่างจริงจัง เพราะเขากังวลว่าลูกสาวคนเล็กอาจจะหลงพึ่งพาผลปีศาจมากเกินไป

“เข้าใจแล้วค่ะ พ่อ หนูจะฝึกให้ดีด้วย”

ทีน่าพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

ชาร์ล็อตพยักหน้ารับเบาๆ จิบชาช้าๆ แล้วหันไปมองลูกที่เหลืออยู่

ทีน่าที่เข้าใจสถานการณ์ดี จึงถอยกลับเงียบๆ

“พาวเวล มานี่สิ”

ชาร์ล็อตโบกมือเรียกลูกอีกคน

พาวเวลเดินออกมาด้วยความสงบเสงี่ยม

“เลือกผลที่ชอบได้เลย”

ชาร์ล็อตกล่าว

พาวเวลมองไปยังผลพารามีเซียที่เหลืออีกห้าลูก และผลโซออนสายโบราณอีกสี่ลูก

หลังจากกวาดตามองสั้นๆ เขาก็ชี้ไปยังผลโซออนผลหนึ่ง

“พ่อครับ! ผมเอา ผลโซออนสายโบราณ ... ร่างไทรเซราทอปส์ ครับ!”

นิ้วของเขาชี้ไปยังหนึ่งในผลที่ไม่ค่อยมีคนสนใจเท่าไรนัก

ชาร์ล็อตถึงกับชะงัก

เขามองพาวเวลอย่างแปลกใจ

นี่ไม่ใช่เรื่องที่พบได้บ่อย

ในหมู่ลูกๆ กว่ายี่สิบคนของเขา มีเพียงซีซาร์, โลแกน และลีโอนาร์ดเท่านั้นที่เคยแสดงความสนใจในผลโซออน

นี่เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจจริงๆ

ชาร์ล็อตพยักหน้ารับ แล้วส่ง ผลไทรเซราทอปส์ ให้กับพาวเวล

“ถ้าเลือกแล้ว ก็อย่าเสียใจทีหลังล่ะ ยึดมั่นไว้ให้ดี ผลโซออนก็แข็งแกร่งได้เหมือนกัน”

เขาให้กำลังใจ

“ครับ!”

พาวเวลพยักหน้าอย่างมั่นใจ แล้วกัดผลเข้าไปคำโตทันที

หลังจากกลืนหมด ...

พาวเวลก็รู้สึกถึงพลังบางอย่างระเบิดขึ้นภายใน

ร่างของเขาขยายออก เสื้อผ้าพองขึ้นตาม

เขาเริ่มมีเขาสามแง่งงอกขึ้นจากหน้าผาก

“โฮรร์รร!!”

เสียงคำรามต่ำลึกและตื่นเต้นหลุดจากปากพาวเวล

ไทรเซราทอปส์ร่างยักษ์ปรากฏตรงหน้าชาร์ล็อต ดวงตาสีแดงเรืองจางๆ

“พาวเวล?”

ชาร์ล็อตเอ่ยเรียกอย่างระมัดระวัง

ประกายสีแดงค่อยๆ จางหายไปทันที

พาวเวลเงยหัวขนาดมหึมาขึ้นแล้วมองพ่อของตน

“พ่อ...”

เสียงทุ้มต่ำดังก้องตอบกลับมา

ชาร์ล็อตถอนหายใจโล่งอก

สัญชาตญาณสัตว์ดึกดำบรรพ์ในผลโซออนทำให้เขาเผลอเป็นห่วงอยู่ครู่หนึ่ง

ออร่าที่พาวเวลปล่อยออกมาเมื่อครู่ ไม่ใช่อะไรที่เด็กห้าขวบควรมีได้เลย

มันกว้างขวางและป่าเถื่อน

แม้จะเกิดขึ้นเพียงแวบเดียว แต่ชาร์ล็อตก็สัมผัสได้ชัดเจน

เขาหยิบกุญแจมือ หินไคโร ขึ้นมา แล้วสวมให้พาวเวล

“ใส่ไว้นะ แล้วโฟกัสไปที่การฝึกร่างกาย อย่าใช้ผลปีศาจจนกว่าจะอายุครบแปดขวบ”

ทันทีที่ หินไคโร สัมผัสร่าง พาวเวลด็กลับคืนสู่ร่างมนุษย์

นี่คือมาตรการป้องกันของชาร์ล็อตสำหรับเขา

พาวเวลมองกุญแจบนข้อมือแล้วพยักหน้า

“เฮ้อ... ไปได้แล้ว”

ชาร์ล็อตตบบ่าของเขาเบาๆ

พาวเวลเดินกลับเข้ากลุ่ม

ตอนนี้เหลือเพียงเด็กคนสุดท้าย

ชาร์ล็อตหันไปมอง ฟอร์เทส พร้อมรอยยิ้ม

“มานี่สิ รอนานแล้วสินะ?”

เขาลูบหัวเด็กชายเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามา

ฟอร์เทสสูดน้ำมูกเบาๆ ก่อนเงยหน้ามองพ่อ

หน้าต่างรอบห้องยังเปิดอยู่

แม้ฤดูหนาวจะผ่านไปแล้ว แต่ลมเดือนมีนาคมยังหนาวสะท้าน

“เลือกได้เลย”

ชาร์ล็อตผายมือไปยังผลปีศาจบนโต๊ะ

ฟอร์เทสมองผลเหล่านั้น ก่อนจะชี้ไปยังผลพารามีเซียลูกหนึ่งทันที

“พ่อครับ! ผมเอา ผลสะท้อน พารามีเซียครับ!”

เขาชี้อย่างกระตือรือร้น

ชาร์ล็อตพยักหน้ารับแล้วยื่นผลให้

โดยไม่ลังเล ฟอร์เทสกัดกินทันที

แม้สีหน้าจะบิดเบี้ยวจากรสชาติ แต่เขาก็กลืนลงไปจนหมด

“ลองดูหน่อยสิ ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”

ชาร์ล็อตยิ้มให้กำลังใจ

ภายใต้สายตาของพ่อ ฟอร์เทสยกฝ่ามือขึ้น

เขากวาดมือตรงอากาศเบาๆ

ฟิ่ววว!

ลมกรรโชกพุ่งออกไปทันที

สายลมนั้นพุ่งตรงมาทางชาร์ล็อต

พัดเส้นผมของเขาลอยเล็กน้อย

แต่ชาร์ล็อตไม่ได้สนใจทรงผมแม้แต่น้อย

สายตาเขากลับเปล่งประกาย

จ้องมองฟอร์เทสด้วยความตื่นเต้น

เพียงแค่ปาดมือลงไปในอากาศ กลับสร้างลมพัดแรงระดับนี้

แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของ ผลสะท้อน

สะท้อนทุกอย่างงั้นเหรอ?

แม้แต่อากาศ?

ผลนี้อาจมีความสามารถรอบด้านเกินคาด

ชาร์ล็อตลูบหัวฟอร์เทส

“ผลนี้ทรงพลังมาก พัฒนามันให้ดี เธอจะได้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมแน่นอน”

“ครับ!”

ฟอร์เทสพยักหน้าอย่างหนักแน่น

ชาร์ล็อตยิ้ม

ตลอดบ่ายวันนั้น เด็กทั้งสิบสองคนได้รับผลปีศาจกันครบถ้วน

เหลือเพียงฮิลเด้และสเวฟาเท่านั้นที่ยังไม่ได้กิน

ทำให้ทั้งสองเป็นเด็กเพียงคู่เดียวจากลูกทั้ง 33 คนของชาร์ล็อต ที่ยังไม่มีผลปีศาจ

ใช่...33 คน

ปีที่ผ่านมานี้ ชาร์ล็อต “เผลอ” ทำสาวใช้ท้องไปถึงสี่คน

ลูกใหม่ยังไม่คลอด แต่ทั้งหมดกำลังเติบโตในท้องของแม่

หากไม่มีอะไรผิดพลาด เด็กพวกนั้นจะได้ลืมตาดูโลกภายในไม่กี่เดือนข้างหน้า

“จงฝึกฝนและพัฒนาพลังจากผลปีศาจของพวกเธอให้ดี

แต่อย่าลืม...แม้ผลปีศาจจะสำคัญ แต่พละกำลังกายของเธอต่างหาก ที่เป็นตัวชี้ขาดทุกสิ่ง เข้าใจไหม?”

ชาร์ล็อตมองลูกๆ ของเขาทั้งหมดแล้วกล่าวอย่างหนักแน่น

“เข้าใจแล้วครับ/ค่ะ!”

เสียงลูกๆ ทั้งหมดขานรับพร้อมกัน

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน