บทที่ 06 - ไม่จ่ายค่าดูดวง รถชนเลยสิ

◉◉◉◉◉

คำพูดสามประโยคของเจิ้งจุ่น แทบจะพูดออกมาตรงๆ เลยว่าเจียงซินทำชั่วมามากจนถึงคราวตายแล้ว

เจียงซินมีหรือจะไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของเจิ้งจุ่น สีหน้าของเขาพลันอัปลักษณ์ขึ้นมาทันที เขาตบโต๊ะอย่างแรงแล้วด่าทอว่า

“ไอ้นักต้มตุ๋น พูดจาเหลวไหล คิดจะขู่ให้ข้ากลัว แล้วควักเงินให้เจ้างั้นรึ!”

ในความคิดของเจียงซิน คำพูดของเจิ้งจุ่นก็ไม่ต่างอะไรกับการข่มขู่เขา เพื่อให้เขาไปอ้อนวอนขอให้เจิ้งจุ่นช่วยแก้ไขดวงชะตาให้

เจียงซินแค่นเสียงอย่างดูถูก คิดว่าตระกูลเจียงของเขาไต่เต้ามาถึงจุดนี้ได้ ผ่านร้อนผ่านหนาวมานับไม่ถ้วน จะมาเชื่อคำพูดของนักต้มตุ๋นข้างถนนเช่นนี้ได้อย่างไร? ดังนั้นสีหน้าของเจียงซินจึงยิ่งดูแย่ลงเรื่อยๆ พร้อมกับพูดจาเย้ยหยันว่า

“ยังจะเรียกตัวเองว่าท่านอาจารย์อะไรอีก ตระกูลข้ากำลังจะเจรจาโครงการใหญ่สำเร็จ ในประเทศพญามังกรนี้ก็จะมีที่ยืนสำหรับตระกูลเจียงของข้า แล้วยังจะมาพูดอะไรเรื่องบุญหมดสิ้น ข้าว่าเจ้าก็แค่คิดจะหลอกเงินข้าเท่านั้นแหละ ถุย!”

เจิ้งจุ่นมีสีหน้าเรียบเฉย ส่วนหูเสี่ยวเทียนและจ้าวฉงโม่ต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ เพราะสิ่งที่เจียงซินพูดนั้นเป็นความจริง

ตระกูลของเจียงซินทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เดิมทีก็ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตอะไรนัก แต่เมื่อเดือนก่อน ลุงของเจียงซินได้ขึ้นเป็นผู้กุมอำนาจสูงสุดของกรมผังเมืองเมืองฮั่นเฉิง ทำให้ตระกูลเจียงพลอยได้ดิบได้ดีไปด้วย สองพ่อลูกเจียงซินในตอนนี้จึงเนื้อหอมเป็นอย่างมาก

จ้าวฉงโม่ก็เป็นเพราะลุงของเจียงซินนี่แหละ ถึงได้ตัดสินใจจะร่วมมือกับเจียงซิน เพื่อทำโครงการที่เมืองฝั่งตะวันตกด้วยกัน

และตระกูลเจียงก็กำลังจะเจรจาโครงการใหญ่สำเร็จจริงๆ อย่างที่เจียงซินพูด คือโครงการปรับปรุงพื้นที่ชายขอบเมืองของเมืองฮั่นเฉิง ได้ยินมาว่าเบื้องบนตัดสินใจจะมอบหมายให้ตระกูลเจียงเป็นผู้รับผิดชอบแล้ว

หากทำโครงการนี้สำเร็จ ตระกูลเจียงก็จะยิ่งใหญ่กว่าเดิมอย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้น ในชั่วขณะหนึ่ง จ้าวฉงโม่ก็เริ่มจะเห็นด้วยกับคำพูดของเจียงซิน และรู้สึกว่าคำทำนายของเจิ้งจุ่นนั้นออกจะลำเอียงไปหน่อย

คัมภีร์เทพพยากรณ์ของเจิ้งจุ่นยังคงโคจรอยู่ตลอดเวลา เขามองเห็นอย่างชัดเจนว่าพลังชีวิตของเจียงซินได้หมดสิ้นไปแล้ว มีเพียงไอมรณะที่แผ่ซ่านอยู่เต็มไปหมด แม้กระทั่งไอม่วงมงคลบนร่างกายก็กำลังค่อยๆ สลายไป

“เจ้ากับพ่อของเจ้า ย่ำยีหญิงสาวมานับไม่ถ้วน กรรมชั่วที่ทำไว้มากมายจนบรรยายไม่หมด”

“แต่หลังจากนั้น พวกเจ้าก็แค่จ่ายเงินเล็กๆ น้อยๆ ก็จัดการปัญหาได้หมด”

“เมื่อยี่สิบวันก่อน พวกเจ้าทำเรื่องเลวทรามอย่างหนึ่ง เด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ถูกส่งไปปรนนิบัติลุงของเจ้า แล้วเด็กสาวคนนั้นก็ตาย พวกเจ้าย่อมรู้ดีใช่ไหม?”

“ตอนนี้เรื่องแดงขึ้นมาแล้ว!”

เจิ้งจุ่นเงยหน้าขึ้น ทุกคำพูดของเขาแหลมคมดั่งหนาม แต่ละหนามล้วนทิ่มแทงเข้าไปในความจริงที่ซ่อนอยู่ในใจของเจียงซิน

ใช่แล้ว ตั้งแต่วินาทีแรกที่เจียงซินมาถึงร้านเทพพยากรณ์ เจิ้งจุ่นก็มองออกแล้วว่าคนผู้นี้ไม่ใช่คนดี

ใบหน้าเหลืองซูบซีด ขอบตาคล้ำ เป็นผลมาจากการเสพกามเกินขนาด โชคดีที่สวรรค์ตัดสินใจจะรับตัวเขาไปแล้ว!

น้ำเสียงของเจิ้งจุ่นดังก้องราวกับเสียงกลองศึกจากแดนไกล เขาตวาดเสียงเย็นชา “เจียงซิน เรื่องของพวกเจ้าถูกเปิดโปงหมดแล้ว เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!”

สิ้นเสียงของเจิ้งจุ่น เจียงซินก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก เขาถอยหลังอย่างร้อนรน จนเสียหลักล้มลงจากเก้าอี้ ดูน่าสมเพชเป็นอย่างยิ่ง

เจียงซินนอนคว่ำอยู่กับพื้น ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลท่วมหน้า มือข้างหนึ่งชี้ไปที่เจิ้งจุ่น ส่วนอีกข้างสั่นระริกพยายามจะยันตัวเองให้ลุกขึ้น ปากสั่นพูดจาตะกุกตะกัก

“เหลวไหล...เหลวไหล...ข้า...ตระกูลเจียงของข้าไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้น!”

เจิ้งจุ่นลุกขึ้นยืน บรรยากาศของผู้บำเพ็ญเพียรปรากฏออกมาอย่างชัดเจนในวินาทีนี้ เจิ้งจุ่นก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง เข้าใกล้เจียงซินทีละก้าว แววตาแฝงไว้ด้วยความดุร้าย สำหรับคนเลวทรามเช่นนี้แล้ว เขานึกอยากจะแล่เนื้อเถือหนังมันเสียให้ได้

“หญิงสาวที่ถูกเจ้ากับพ่อของเจ้าข่มเหงมีถึง 103 คน พยายามฆ่าตัวตายแต่ไม่สำเร็จมี 36 คน และที่ฆ่าตัวตายสำเร็จมี 7 คน!”

“เพราะพวกเจ้า ทำให้เด็กสาวต้องตายไป 3 คน! ใน 3 คนนี้ คนหนึ่งอายุ 18 ปี คนหนึ่งอายุ 16 ปี และอีกคนอายุ 21 ปี!”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าได้ย่ำยีคนเหล่านี้อย่างไร ชะตากรรมของพวกเขาก็จะสนองคืนแก่เจ้าอย่างนั้น?”

“เจ้าคิดว่าตระกูลเจียงของเจ้ามีบุญญาธิการ สวรรค์คุ้มครองงั้นรึ? เป็นเพราะบรรพบุรุษของตระกูลเจียงเจ้าได้สร้างสมบุญกุศลไว้ต่างหาก ถึงได้ทำให้สัตว์นรกอย่างเจ้ามีชีวิตอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ แต่ตอนนี้ วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว!”

“เจียงซิน ข้าจะบอกให้ ชะตากรรมของเจ้าคือการถูกข่มขืนจนตายในคุก ก่อนตายจะได้ลิ้มรสความทุกข์ทรมานที่หญิงสาวเหล่านั้นเคยได้รับทุกวัน!”

เจิ้งจุ่นเงยหน้าขึ้นมองไปไกลๆ ตระกูลเจียงที่อยู่ห่างออกไปถูกเจ้าพนักงานจับกุมแล้ว ลุงของเจียงซินก็ถูกสวมกุญแจมือแล้วเช่นกัน

ส่วนเจียงซิน เจ้าพนักงานกำลังเดินทางมาที่นี่ ชะตากรรมของคนผู้นี้ถูกกำหนดไว้แล้ว!

หูเสี่ยวเทียนและจ้าวฉงโม่ต่างก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเจียงซินจะเป็นคนแบบนี้ ในความทรงจำของพวกเขา แม้เจียงซินจะรักสนุก แต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่าเบื้องหลังเขาจะเลวทรามถึงเพียงนี้

เพราะจ้าวฉงโม่ต้องทำธุรกิจกับเจียงซิน เขาจึงพอจะรู้เรื่องราวของตระกูลเจียงอยู่บ้าง พ่อของเจียงซินนั้นแม้จะไม่ค่อยมีคุณธรรม แต่ภายนอกก็แสร้งทำเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน

แม้แต่ลุงของเจียงซิน ก็ยังแสดงท่าทีเป็นคนดี

จ้าวฉงโม่รู้สึกขยะแขยงขึ้นมาในใจ เมื่อนึกถึงว่าตัวเองเคยไปที่บ้านของตระกูลเจียง ก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

หลังจากที่เจิ้งจุ่นพูดจบ หูเสี่ยวเทียนก็ใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พอเข้าใจแล้วก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาปรี่เข้าไปเตะเจียงซินที่นอนตัวสั่นอยู่บนพื้นอย่างแรง “เจอมนุษย์สวะอย่างแก ถ้าไม่ซัดให้หนำใจ ข้าก็ไม่ใช่ลูกผู้ชายแล้ว!”

เมื่อเทียบกับเจียงซินแล้ว หูเสี่ยวเทียนถือว่าตัวใหญ่กว่ามาก เขาเตะเจียงซินจนไม่มีแรงสู้

อันที่จริง เมื่อเห็นท่าทางตัวสั่นงันงกของเจียงซิน ทั้งหูเสี่ยวเทียนและจ้าวฉงโม่ต่างก็เข้าใจดีว่า สิ่งที่เจิ้งจุ่นพูดนั้นเป็นความจริงทั้งหมด

เจียงซินอาศัยจังหวะที่หูเสี่ยวเทียนหอบหายใจ มุมปากมีเลือดไหล ดวงตาก็บวมปูด เขารีบลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล คิดจะหนีออกจากร้านเทพพยากรณ์ พลางวิ่งหนีพลางด่าทอ

“พวกแกมันโง่...รู้...รู้ไหมว่าลุงข้าเป็นใคร ข้าจะกลับไปเรียกคนมา...กระทืบพวกแกให้ตาย!”

เจิ้งจุ่นโบกมือ เป็นสัญญาณให้หูเสี่ยวเทียนและจ้าวฉงโม่อย่าเข้าไปทำร้ายอีก เพราะเจ้าพนักงานมาถึงแล้ว

เจิ้งจุ่นยิ้ม แล้วพูดกับเจียงซินที่วิ่งไปถึงประตู พลางกระอักเลือดพลางด่าทอไม่หยุด “ค่าดูดวง 2,000 หยวน ตรงวงกบประตูมีคิวอาร์โค้ดอยู่ รีบจ่ายซะ!”

เจียงซินคาดไม่ถึงอย่างเห็นได้ชัดว่าเจิ้งจุ่นยังกล้าทวงเงินจากเขา เขาถ่มน้ำลายปนเลือดเข้าไปในร้าน แล้วรีบหยิบกุญแจรถออกมา ขึ้นรถไป พร้อมกับโบกมืออย่างเย้ยหยัน “ไอ้หมอดูเฮงซวย ยังกล้ามาทวงเงินข้าอีก ไปตายซะ!”

“หูเสี่ยวเทียน จ้าวฉงโม่ พวกแกสองคนรอเจอดีได้เลย! กล้าดีมาทำร้ายข้า ข้าจะกระทืบพวกแกให้ตาย!”

พูดจบ เจียงซินก็ฮัมเพลงอย่างลำพองใจ แล้วเหยียบคันเร่ง คิดจะขับรถหนีไป!

ร้านของเจิ้งจุ่นตั้งอยู่ริมถนน ด้านหน้าห่างออกไปร้อยเมตรมีเสาไฟฟ้าต้นหนึ่งพอดี ในตอนที่เจียงซินไม่ยอมจ่ายแม้แต่ค่าดูดวงให้เจิ้งจุ่น ไอมรณะบนร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าเดิมหลายเท่า

รถสปอร์ตสีแดงของเจียงซินพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง จากนั้นก็พุ่งตรงเข้าชนเสาไฟฟ้าต้นนั้นอย่างไม่น่าเชื่อ!

หน้ารถถูกเสาไฟฟ้าชนจนยุบเข้าไปครึ่งหนึ่ง

เจิ้งจุ่นส่ายหัว แล้วหัวเราะเยาะ “แม้แต่ค่าดูดวงก็ยังไม่กล้าจ่าย โชคดีที่ยังไม่ชนตาย ไม่อย่างนั้นจะให้เจ้ารับกรรมที่เหลือได้อย่างไร!”

ในขณะที่เจียงซินกำลังทุบประตูรถในที่นั่งคนขับ พยายามจะหนีออกมา รถเจ้าพนักงานสามคันก็จอดอยู่ข้างๆ รถของเขาแล้ว

เจิ้งจุ่นมองดูเจียงซินถูกเจ้าพนักงานจับกุม เมื่อเห็นว่าพลังชีวิตรอบกายของเขายังคงพอที่จะให้เขารับโทษทัณฑ์จนหมดสิ้น เขาก็วางใจลงได้

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]