(ฟรี) บทที่ 161 มุมมองพระเจ้า (ไม่สมบูรณ์)!

บทที่ 161 มุมมองพระเจ้า (ไม่สมบูรณ์)!

หวังเสี่ยวหู่แม้จะมีเครื่องหมายคำถามเต็มสมอง แต่ก็รีบวิ่งลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว

ตอนที่เขากำลังจะวิ่งถึงชั้นสาม ที่มุมหักเลี้ยวของบันได เงาร่างดำทะมึนราวกับกำแพงเหล็กปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาทันที!

"นี่...เป็นสแตนด์!?"

หวังเสี่ยวหู่ชะงัก เขายังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก ดาบยาวเงาวับได้แทงทะลุร่างเขาแล้ว

ถึงเขาจะเป็นคนในสังคมมืด แต่ก็ทนความเจ็บปวดหันไปมอง

เห็นสาวงามคนหนึ่งกำลังเก็บดาบ ดูเหมือนไม่กลัวการต่อต้านจากเขาเลย

"สอง...สองสแตนด์??!"

"มีศัตรูระดับ S ขึ้นไปสองคน...แอบเข้ามาในเขตของเรา?"

หวังเสี่ยวหู่กุมหน้าอกที่เลือดไม่หยุดไหล ยืนอยู่ระหว่างคนทั้งสอง สีหน้าเขาดูแย่มาก

เสียงของสแตนด์ตัวเองดังร้องครวญครางไม่หยุดข้างหู

【แย่แล้ว! แย่แล้ว! แกถูกปีศาจนั่นค้นพบตัวแล้ว!】

【คราวนี้แกตายแน่!】

【สแตนด์สองตัวนี้แข็งแกร่งกว่าแกเป็นสิบๆ เท่า แกไม่มีโอกาสหรอก】

"แกน่ารำคาญจริงๆ..."

หวังเสี่ยวหู่ไม่เคยรู้สึกว่าสแตนด์ของตัวเองน่ารำคาญขนาดนี้มาก่อน มันมองไม่เห็นพลังของคนทั้งสองคนนี้หรือไง?

"นี่คือกรรมตามสนองสินะ...พี่ชาย...พี่ฟ่าน..."

"ช่วย..."

เขาเพิ่งจะตะโกนออกมา เพื่อเตือนคนทั้งโรงงานให้ระวัง แต่แขนแข็งแรงข้างหนึ่งก็ยื่นมาจากข้างหลัง ปิดปากเขาไว้

อีกมือหนึ่งก็จับศีรษะเขาไว้พร้อมกัน

แล้วบิดอย่างแรง

"กร๊อบ"

ขณะที่หวังเสี่ยวหู่ค่อยๆ ทรุดลงพื้น สายตาเริ่มเลือนราง เปลวไฟสีดำก็กลืนกินเขาในทันที

ไม่กี่วินาทีต่อมา มุมบันไดนี้ก็ว่างเปล่า

เหลือเพียงเถ้าธุลีบางๆ ร่วงหล่น

จากชั้นล่างเป็นครั้งคราว ยังได้ยินเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวดของใครบางคนที่ถูกทำร้าย พร้อมกับเสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่ติดอาวุธในโรงงาน

ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่มุมลับนี้

...........................................................................................................................................................

"พรสวรรค์ระดับ SS 【ปล้นชิง】ของคุณทำงาน กรุณาเลือกหนึ่งอย่างจาก: ค่าสถานะของเป้าหมาย, ผลของพรสวรรค์, ผลของสกิล, หรือพลังวิญญาณ เพื่อ【ปล้นชิง】!"

หลินลั่วที่กำลังนั่งไขว่ห้างจิบชาอยู่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนคุ้นหู มุมปากเขายกขึ้นด้วยความพอใจ

"ประสิทธิภาพการทำงานดีมากนี่"

พอเสียงแจ้งเตือนจบลง 【เจ้าหญิงคางุยะ】และ【จักรพรรดิดำ】ก็ปรากฏตัวในห้องอีกครั้ง ทั้งคู่คำนับอย่างนอบน้อม: "ภารกิจสำเร็จแล้ว!"

หลินลั่วพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก พูดในใจว่า: "ผลของพรสวรรค์!"

"พรสวรรค์ระดับ SS 【ปล้นชิง】ทำงาน!"

"ปล้นชิงพรสวรรค์ของเป้าหมายสำเร็จ!"

"ยินดีด้วย คุณได้รับพรสวรรค์ระดับ S 【มุมมองพระเจ้า (ไม่สมบูรณ์)】!"

เมื่อได้ยินชื่อพรสวรรค์นี้ หลินลั่วยังงงอยู่ครู่หนึ่ง

นี่มันพรสวรรค์บ้าอะไรกัน?

เขาเริ่มตรวจสอบพรสวรรค์ใหม่นี้ด้วยความอยากรู้

【มุมมองพระเจ้า (ไม่สมบูรณ์)】

ระดับ: S

คำอธิบาย: สแตนด์ของคุณมี【มุมมองพระเจ้า】ที่ไม่สมบูรณ์ แน่นอนว่าขอบเขตนี้อยู่ในระยะสิบเมตรจากตัวคุณเท่านั้นนะ

พอดูผลลัพธ์นี้ หลินลั่วก็รู้ว่านี่เป็นพรสวรรค์ที่เน้นสแตนด์เป็นหลัก

และดูเหมือนไม่ใช่สแตนด์ต่อสู้

เขายังไม่ทันเรียกสแตนด์ออกมา ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังขึ้นข้างหู

【โอ้ฮาโย่ว โอนี่จัง!】

เสียงกวนๆ นี้เป็นเสียงผู้ชายวัยกลางคน เต็มไปด้วยกลิ่นอายปรัชญาบางอย่าง

หลินลั่วจ้องมองอย่างเข้ม กำลังจะเรียกสแตนด์ออกมา แต่กลับพบว่าสแตนด์ใหม่นี้มีแค่หน้าจอสถานะ แต่ไม่มีร่างกายจริง!

สแตนด์: 【เสียงบรรยายนอกบท】

ระดับ: S

พละกำลัง: 0

ความว่องไว: 0

สติปัญญา: 150

การป้องกัน: 0

พลังชีวิต: ???

พลังงาน: 200

ความเร็วการฟื้นฟูพลังงาน: ฟื้นฟู 1 แต้มทุกครึ่งชั่วโมง

การเติบโต: 90

ระยะการเคลื่อนไหว: 0 เมตร

【บรรยาย】(แบบพาสซีฟ): สแตนด์【เสียงบรรยายนอกบท】จะใช้【มุมมองพระเจ้า (ไม่สมบูรณ์)】เพื่อตรวจสอบข้อมูลลับที่มีค่าของเป้าหมายทั้งหมดในระยะสิบห้าเมตร

หลังจากที่คุณให้ความสนใจกับเป้าหมาย 【บรรยาย】จะเริ่มต้นทันที

การบรรยายแต่ละครั้งใช้พลังงาน 4-50 แต้ม การใช้พลังงานนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเป้าหมาย

【ขุดค้น】(แบบแอคทีฟ): เมื่อคุณสนใจเป้าหมายบางคน คุณสามารถเจาะลึกข้อมูลของพวกเขาได้

การ【ขุดค้น】ข้อมูลของเป้าหมายแบบสุ่มแต่ละครั้ง ต้องใช้พลังงาน 1 แต้ม

การ【ขุดค้น】ข้อมูลของเป้าหมายแบบเฉพาะเจาะจงแต่ละครั้ง ต้องใช้พลังงาน 2-50 แต้ม การใช้พลังงานนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเป้าหมาย

【โอนี่จัง ฉันอยู่ในร่างกายของนายนะ】

หลินลั่วเพิ่งอ่านความสามารถของสแตนด์ใหม่นี้เสร็จ เสียงผู้ชายกวนๆ นั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

เขาฟังแล้วรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว ถ้าเป็นสาวน่ารักเรียกเขาว่า "โอนี่จัง" มันจะเป็นความสุข

แต่เสียงผู้ชายวัยกลางคนที่ทั้งทรงพลังและยั่วยวนมาเรียกเขาว่า "โอนี่จัง" มันค่อนข้างจะวิปริตไปหน่อย

"แกจะพูดอะไรที่ไม่น่าขยะแขยงได้มั้ย?"

เสียงฉุนเฉียวของหลินลั่วทำให้หมิงกั๋วชางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะสะดุ้ง

เขากัดฟันแล้วลองถามด้วยความกล้า: "พี่ชาย ผมให้สิบล้านหยวนก็ได้ ปล่อยผมไปเถอะ"

ต้องรู้ว่าสิบล้านหยวนในคฤหาสน์เสือหมอบสามารถไถ่ชาวจีนได้ถึงสิบคน

"หุบปาก เงินของมึงก็เป็นของกูอยู่แล้ว กูจะเอาเอง ต้องให้มึงมอบให้ด้วยหรือไง?"

หลินลั่วตวาดเสียงเย็น

【ผู้ก้าวข้ามอนาคต】ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินไปตบหน้าหมิงกั๋วชางทันที

"มีใครให้มึงพูดหรือไง?"

การตบครั้งนี้ทำให้หัวหน้ามาเฟียที่น่าสงสารคนนี้ตาลาย และไม่กล้าพูดอะไรอีก

ได้แต่เหมือนเมียน้อยที่ถูกรังแก แอบด่าอาซิงในใจว่าเป็นตัวซวย

【ฉันคิดว่าโอนี่จังจะชอบแนวนี้ แต่ดูเหมือนฉันจะผิดไปเอง】

เสียงผู้ชายวัยกลางคนดังขึ้นข้างหูด้วยน้ำเสียงน้อยใจ เต็มไปด้วยอารมณ์ ทำให้คนฟังคนเดียวความดันพุ่งกระฉูด

"ถ้าแกยังพูดอะไรน่าขยะแขยงแบบนี้อีก ฉันจะใช้พลังงานแกจนหมดให้แกตายไปเลย เชื่อมั้ย?"

การพูดกับตัวเองของหลินลั่วทำให้หมิงกั๋วชางงุนงง แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าแทรกอีกแล้ว

เสียงของ【เสียงบรรยายนอกบท】ตกอยู่ในความเงียบหลังจากคำขู่นี้

ผ่านไปประมาณสิบกว่าวินาที จึงดังขึ้นอีกครั้ง

แม้ว่ายังคงเป็นเสียงผู้ชายวัยกลางคน แต่คำพูดที่ออกมากลับปกติขึ้นนิดหน่อย

【ฟังเสียงของสแตนด์ใหม่นี้ นายเริ่มหงุดหงิด นายเริ่มเสียใจที่เลือกปล้นชิงพรสวรรค์โดยตรง】

【ถ้าย้อนเวลากลับไปได้สักไม่กี่นาที นายจะเลือกปล้นชิงพลังวิญญาณโดยไม่ลังเลเพื่ออัพเกรดสแตนด์อื่นๆ ของนายแทน】

หลินลั่วฟังคำพูดที่ค่อนข้างปกติกว่าเดิมแล้วสงบลงบ้าง ดูเหมือนสแตนด์นี้จะสามารถอ่านความคิดของเขาได้โดยตรง

นี่คือมุมมองพระเจ้าเหรอ?

แม้จะยังต้องฝึกฝนอีก แต่ก็มีประโยชน์อยู่ไม่น้อย

"แกเปลี่ยนเสียงได้มั้ย? เสียงผู้ชายวัยกลางคนนี่กลิ่นปรัชญาแรงเกินไป เปลี่ยนเป็นเสียงผู้หญิงไพเราะๆ หน่อย"

หลินลั่วพูดกับอากาศโดยตรง

【นายคิดในใจว่า ถ้าเปลี่ยนเป็นเสียงผู้หญิงที่ไพเราะก็ดีนะ ตอนกลางคืนเวลาเหงาๆ จะได้ฟังเสียงไปด้วย พร้อมกับ...】

"หยุด!"

"เจ้าแห่งความปรารถนา! ทำเลย! เสียงของสแตนด์【เสียงบรรยายนอกบท】ของฉัน จะเปลี่ยนเป็นเสียงหนุ่มสดใส!"

หลินลั่วไม่อยากเสียเวลาฝึกอีกแล้ว สั่งให้เจ้าแห่งความปรารถนาใช้พลัง【หนังสือแห่งความปรารถนา】เพื่อบังคับให้เปลี่ยน

หลังจากใช้พลังงานไป 20 แต้ม เสียงของ【เสียงบรรยายนอกบท】ก็เปลี่ยนไปจริงๆ

เปลี่ยนเป็นเสียงสดใสร่าเริง ฟังดูน่าฟังขึ้นมาก

【ต้องบอกว่า วิธีการของนาย แม้แต่ฉันที่เป็นเสียงบรรยายยังรู้สึกว่ามันวิปริตไปหน่อย】

(จบบทที่ 161)