บทที่ 24 ห้าล้านหยวน!

บทที่ 24 ห้าล้านหยวน!

“ตอนนี้ฮุยหวงมีเดียมีแกะอ้วนสิบห้าตัวแล้ว หาอีกสักไม่กี่ตัวก็พอจะลากอวนได้แล้ว”

อาซิงมองประกาศรับสมัครงานที่ตัวเองลง อดชื่นชมไหวพริบของตัวเองไม่ได้

เชื่อว่าพาแกะอ้วนกลับไปมากขนาดนี้ เจ้านายของเขา คุณชายหลงจะต้องชมเขาแน่นอน

หลังจากนั้นเขาเลื่อนดูโต่วอินอีกสักพัก พบว่ามีบล็อกเกอร์บางคนยังเตือนทุกคนให้ระวังวิธีการใหม่ของแก๊งต้มตุ๋น เมียนมาร์เหนือที่หลอกคนจีนโดยเฉพาะ

ในความคิดเห็นใต้วิดีโอยังมีคนถามว่าทำไม “หมาป่าสงคราม” ไม่ไปช่วยพวกเขา

อาซิงอดหัวเราะไม่ได้ หัวเราะอยู่พักใหญ่กว่าจะหยุด แล้วตอบกลับความคิดเห็นนั้น: “หมาป่าสงครามมีประโยชน์อะไร? หมาป่าสงครามมาเมียนมาร์เหนือก็โดนตบสองที แล้วนั่งโทรศัพท์เรียบร้อย”

เมียนมาร์เหนือเป็นที่แบบไหนน่ะเหรอ?

อย่าว่าแต่หมาป่าสงครามเลย พระโพธิสัตว์ถังซำจั๋งมาก็ต้องโดนตีจนพระธาตุร่วง!

อุลตร้าแมนมาก็ต้องกุมไตนั่งรถเข็น!

ฮัลค์มาก็ต้องหน้าแดงเดินออกไป!

แม้แต่ยมบาลมาก็ต้องดูสมุดบันทึกชีวิตแล้วโทรศัพท์!

……………………………………………………………………………………………………..

หลังจากทานอาหารเสร็จ หลินลั่วกลับเข้าไปในฝูงชนที่แออัดหน้า “หอคอยสู่สวรรค์” ตอนนี้หลายคนได้เห็นความโหดร้ายข้างในแล้ว บางคนถึงกับเคยตายในนั้นมาแล้ว

การต่อสู้กับอสูรในนั้น ถ้าถูกทำร้ายจะรู้สึกเจ็บ 100 เปอร์เซ็นต์!

คนยุคใหม่ส่วนใหญ่ผิวบางเนื้อละเอียด กลัวความเจ็บปวด ผู้เล่นที่เปลี่ยนอาชีพเป็น “ผู้พิทักษ์” และ “นักสู้” ซึ่งสามารถแทงค์ข้างหน้าได้ กลายเป็นที่ต้องการมากกว่า “นักเวทย์” เสียอีก

ส่วนอาชีพ “นักธนู” เป็นอาชีพที่ทุกคนรังเกียจที่สุด นอกจากผู้เล่นที่มีพรสวรรค์สูงมาก ไม่มีใครอยากรับเข้าทีมเลย

เพราะความแม่นยำในการโจมตีปกติของพวกเขาในช่วงแรกแย่มาก

หลังจากกลับเข้าสู่ “หอคอยสู่สวรรค์” ชั้นที่สิบอีกครั้ง หลินลั่วไม่ได้รีบเข้าไปลึกกว่านี้

แต่นั่งขัดสมาธิ เรียกหน้าจอเสมือนขึ้นมา

นี่คือหน้าจอเสมือนที่ทุกคนสามารถเรียกขึ้นมาได้หลังการปลุกพลังทั่วโลก

แม้แต่ในโลกจริงก็สามารถเรียกขึ้นมาได้เช่นกัน แต่นอกจากตัวเองแล้ว คนอื่นไม่สามารถเห็นได้

นักวิทยาศาสตร์ในชาติก่อนเคยคาดเดาเกี่ยวกับความสามารถนี้ คิดว่าน่าจะมาจากคริสตัลรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีเงินที่จมหายเข้าไปในสมองตอนการปลุกพลังทั่วโลก

หน้าจอเสมือนนี้ถูกเรียกโดยคนในชาติก่อนว่าหน้าจอเกม

แม้หน้าจอเกมจะเป็นเพียงหน้าจอเสมือน แต่ความสามารถนั้นทรงพลังมาก!

หนึ่งในฟังก์ชันสำคัญที่สุดคือฟังก์ชันการซื้อขายแลกเปลี่ยนเงินในเกมกับเงินจริงแบบเรียลไทม์

คุณสามารถโอนเงินจากอาลีเพย์เข้าสู่หน้าจอเกมของคุณได้โดยตรง เพื่อซื้อเงินในเกมที่ผู้เล่นอื่นขาย

จากนั้นใช้เงินในเกมที่ซื้อมาไปซื้อหรือประมูลอุปกรณ์และไอเทมที่ผู้เล่นอื่นขายบนนั้น

และเงินหยวนที่คุณได้รับจากการขายเงินในเกมก็สามารถโอนกลับไปยังอาลีเพย์ได้ทุกเมื่อ

ขณะนี้มีเงินในเกมนับไม่ถ้วนวางขายอยู่บนนั้น ราคาส่วนใหญ่อยู่ที่ “เหรียญทองเหลือง” หนึ่งเหรียญต่อ 5 ถึง 6 หยวน

หลินลั่วนำ “เหรียญทองเหลือง” 158 เหรียญ, “เหรียญเงิน” 15 เหรียญ และ “เหรียญทอง” 7 เหรียญ ที่มีอยู่ในมือวางขายในราคาเหรียญละ 6 หยวน

จากนั้นเขาก็ดูหมวดขายอุปกรณ์และไอเทม

ซึ่งมีอุปกรณ์ขยะที่ต่ำกว่าระดับ 4 เต็มไปหมด

ดังนั้นเขาจึงตั้งตัวกรอง จนในที่สุดก็ปรากฏอาวุธชั้นนำที่สุดในตลาดปัจจุบันอยู่ไม่กี่ชิ้น

【ดาบใบกว้าง】ระดับบรอนซ์ (หายาก)

ข้อจำกัดระดับ: 4

ข้อจำกัดอาชีพ: นักสู้

พลังโจมตี: 16

ความว่องไว: -2

ราคา: 150 เหรียญทอง

【หอกเหล็ก】ระดับเหล็กดำ (ปกติ)

ข้อจำกัดระดับ: 4

ข้อจำกัดอาชีพ: นักสู้

พลังโจมตี: 23

ความคม: เมื่อโจมตีจะละเลยค่าป้องกันของฝ่ายตรงข้าม 3 แต้ม

ความว่องไว: -1

ราคา: 280 เหรียญทอง

【ไม้เท้าผู้เริ่มต้นนักเวทย์】ระดับเหล็กดำ (หายาก)

ข้อจำกัดระดับ: 5

ข้อจำกัดอาชีพ: นักเวทย์

พลังโจมตีเวทย์: 27

อัตราการโจมตีคริติคอล: +2%

ราคา: 500 เหรียญทอง

อาวุธเหล่านี้เทียบกับ “ใบมีดผู้พิทักษ์” ของเขาแล้วต่างกันมาก “ใบมีดผู้พิทักษ์” แค่พลังโจมตีก็เพิ่มให้ 60 แล้ว แถมยังมีคุณสมบัติอื่นอีกสี่อย่าง

ในตลาดปัจจุบัน หนึ่งเหรียญทองเท่ากับห้าร้อยถึงหกร้อยหยวน อาวุธที่ดีที่สุดในตลาดเหล่านี้ แม้จะมีคุณสมบัติดีกว่าอาวุธธรรมดาไม่เท่าไหร่ แค่เพิ่มพลังโจมตีอีกสามสี่แต้ม แต่สู้คนรวยทั่วโลกที่มีเยอะไม่ได้ แม้จะขายไปเป็นหลายแสน ก็ถูกซื้อไปในพริบตา

หลินลั่วไม่คุ้นเคยกับราคาตลาดของการซื้อขายอุปกรณ์ในช่วงแรกของการปลุกพลังทั่วโลก และอุปกรณ์ที่ดีที่สุดในตลาดก็มีคุณภาพแค่ระดับเหล็กดำ (หายาก)

อุปกรณ์ที่แย่ที่สุดที่เขาได้จากการฟาร์มดันเจี้ยนระดับฝันร้ายยังมีคุณภาพระดับนี้

ส่วนการกำหนดราคาอุปกรณ์คุณภาพสูงกว่านี้ จริงๆ แล้วทดสอบความสามารถในการตัดสินใจของเขา

หลินลั่วคิดครู่หนึ่ง แล้วนำของที่เขาไม่ได้ใช้อย่าง “ไม้เท้าน้ำแข็งผู้เริ่มต้น” คุณภาพหายากระดับซิลเวอร์, “ดาบยาวของก็อบลิน” คุณภาพเดียวกัน และ “เวทมนตร์ขว้างลูกไฟ” คุณภาพสูงสุดระดับซิลเวอร์ ไปวางขายในราคา 2,300 เหรียญทอง, 2,100 เหรียญทอง และ 4,000 เหรียญทอง ตามลำดับ

ผลคือในพริบตา ไอเทมทั้งสามของเขาถูกซื้อไปทันที

แล้วในบัญชีหน้าจอเกมของเขาก็มีเงินในเกมเพิ่มขึ้น 8,400 เหรียญทอง!

เทียบเท่ากับเงินหยวนถึงห้าล้านหยวนเต็มๆ!

เมื่อเห็นภาพนี้ หลินลั่วกลับไม่ตื่นเต้น แต่เอามือตบหน้าผากอย่างเสียดาย บ่นอย่างระอา: “ยังประเมินคนรวยทั่วโลกต่ำไปอีก ประมาทไปแล้ว ควรจะปล่อยทีละชิ้น”

(จบบทที่ 24)