บทที่ 22 หัวหน้าไปไหน?

บทที่ 22 หัวหน้าไปไหน?

หลินลั่วพิจารณาระดับและผลลัพธ์ของรางวัลทั้งหมดอย่างละเอียด โชคดีที่ “คริสตัลมิติ” ระดับ S ยังพอใช้ได้ มีมันแล้วจะสามารถนำไอเทมที่กำหนด 10 ชิ้นจากดันเจี้ยนกลับมายังโลกจริงได้

ส่วน “ยาอายุยืน” พวกนี้ เป็นของที่ช่วยเพิ่มพลังน้อยที่สุด เอาไว้ขายเงินเท่านั้น

การสุ่มสิบครั้งนี้กลับได้ “ยาอายุยืน” มาถึงสามชิ้น หนึ่งในนั้นเป็นระดับ A ด้วย พูดได้เลยว่าต่อไปนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้ว

พอดีรอให้เลเวลพุ่งตรงไปถึง 20 เสร็จการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองแล้ว ก็สามารถเริ่มเตรียมซื้อทรัพยากร ซื้ออสังหาริมทรัพย์ในทำเลที่เหมาะสม หรือแม้แต่สร้างที่หลบภัย เพื่อเตรียมพร้อมล่วงหน้าสำหรับยุคแห่งความโกลาหลที่ขาดแคลนทรัพยากรในอีกสามปีข้างหน้า

หลินลั่วบีบแตก “คริสตัลแห่งความจริง” ระดับ D ก่อน ตอนนี้เขาสามารถนำค่าสถานะและพลังสกิล 7% กลับมาสู่โลกจริงได้แล้ว

ต่อไปคือ “คริสตัลเวทมนตร์ (ป้องกัน)” ระดับ C, “คริสตัลเวทมนตร์ (พลัง)” ระดับ B และ “คริสตัลพลังชีวิต” ระดับ C ทั้งสามอันนี้สามารถเพิ่มแต้มสถานะที่เกี่ยวข้องและพลังชีวิตของสแตนด์ได้ ระดับ C เพิ่มได้ 4 แต้ม ส่วนระดับ B เพิ่มได้ 5 แต้ม คริสตัลพลังชีวิตสองชิ้นรวมกันเพิ่มพลังชีวิตได้ 140 แต้ม

เขาโยนคริสตัลสองชิ้นนี้ให้จักรพรรดิดำอย่างไม่ใส่ใจ ถึงอย่างไรเจ้าแห่งความปรารถนาก็ไม่ใช่สแตนด์แบบต่อสู้ เอาไปใช้ก็เสียเปล่า

สแตนด์: 【จักรพรรดิดำ】

ค่าประสบการณ์: (5/100) (↑5 แต้ม)

พละกำลัง: 205 (↑5 แต้ม)

สติปัญญา: 1

ป้องกัน: 59 (↑4 แต้ม)

พลังชีวิต: 5140 (↑80 แต้ม)

คุณสมบัติและความสามารถอื่นๆ: คลิกเพื่อดูรายละเอียด

หลินลั่วถอนหายใจ การสุ่มสิบครั้งนี้เพิ่มพลังการต่อสู้ของสแตนด์ไม่เท่าครั้งก่อนเลย ตอนนี้ยังเหลือ “ตั๋วสุ่มวงล้อแห่งโชคชะตา” อีกสองใบ หนึ่งใบได้มาจากการผ่านดันเจี้ยนระดับฝันร้ายเป็นครั้งแรก อีกใบได้จากการผ่านด่าน “หอคอยสู่สวรรค์” ชั้นที่สิบเป็นครั้งแรก

ต้องเก็บไว้รวมกันเป็นสิบการสุ่นเพื่อตั้งความปรารถนา เพราะการขอให้สิบการสุ่นได้ไอเทมระดับ S ขึ้นไปอย่างน้อยหนึ่งชิ้น กับการขอให้สองการสุ่นได้ไอเทมระดับ S ขึ้นไป ใช้พลังงานต่างกันมาก

นอกจากสิ่งที่ได้เหล่านี้ การผ่านด่าน “หอคอยสู่สวรรค์” ทั้งหมดสิบชั้น ยังได้ “เศษเสี้ยวแห่งโชคชะตา” สะสมทั้งหมด 275 ชิ้น

“เศษเสี้ยวแห่งโชคชะตา” เหล่านี้สามารถแลกเป็น “คริสตัล” ระดับต่างๆ ได้โดยตรงที่ “ร้านค้าแห่งโชคชะตา” เพื่อเสริมพลังพรสวรรค์และสแตนด์ของตัวเอง

แต่สำหรับผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์ต่ำกว่าระดับ S มันไม่ยุติธรรมอย่างมาก เพราะ “คริสตัล” ส่วนใหญ่ที่แลกได้มีไว้เสริมพลังสแตนด์เท่านั้น และนอกจาก “ยาอายุยืน”, “คริสตัลแห่งความจริง”, “คริสตัลมิติ” แล้ว ไม่สามารถซื้อขายได้

ใน “ร้านค้าแห่งโชคชะตา” ไม่มี “คริสตัลยกระดับวิญญาณ” ให้แลก ดังนั้นผู้ปลุกพลังที่มีพรสวรรค์ต่ำกว่าระดับ S จึงต้องหา “คริสตัลยกระดับวิญญาณ” ผ่านช่องทางอื่นที่ยากกว่า เพื่อยกระดับพรสวรรค์ขึ้นไปถึงระดับ S ก่อน จึงจะได้ประโยชน์จาก “คริสตัล” อื่นๆ

“คริสตัลยกระดับวิญญาณ” คุณภาพต่างๆ เป็นของมีค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนได้ตลอดในชาติก่อน เพราะซื้อขายได้และถูกปล้นชิงได้

แถมได้มายากมาก พี่ชายของเขามีพรสวรรค์ระดับ A พยายามอยู่สามปีเต็มๆ ถึงได้ยกระดับพรสวรรค์ของหลินลั่วเป็นระดับ A คิดดูเถอะว่าการยกระดับพรสวรรค์นั้นยากแค่ไหน

……………………………………………………………………………………………………

“หอคอยสู่สวรรค์” ชั้นที่หนึ่ง

ตอนนี้ในโลกจริงเป็นเวลาเที่ยงพอดี

เพื่อนร่วมงานที่เคยเยาะเย้ยหลินลั่ว ฉวยโอกาสช่วงพักเที่ยงมาที่ศูนย์กลางเมืองหางโจว และเข้าสู่ “หอคอยสู่สวรรค์” เป็นทีม

หลังจากที่พวกเขาต่อสู้อย่างยากลำบากกับ “โกโบลด์หลงทาง” ยี่สิบตัว แต่ละคนก็เต็มไปด้วยเลือดและคราบสกปรก มีรอยฟกช้ำและบาดแผลนานาชนิด หมดแรงจนหอบแฮ่ก

หลี่หัวหนึ่งในนั้น ขาถูกกระบองเขี้ยวหมาป่าของโกโบลด์ตีจนกะเผลก นั่งลงกับพื้น ร่างกายสั่นเทา เหงื่อเย็นไหลออกมา โยนดาบเหล็กในมือทิ้งไว้ข้างๆ กอดขาที่บาดเจ็บของตัวเองพลางร้องครวญคราง: “เจ็บชิบหายเลย ขาฉันหักแล้ว! ทำไมพวกแกไม่ช่วยฉันกันสักหน่อยวะ? เสี่ยวฉิน รีบมาช่วยรักษาฉันหน่อย”

ฉินเค่อหลานเป็นพนักงานฝึกหัดในบริษัท เธอกำลังคุกเข่าครึ่งท่า รักษาบาดแผลให้จางเจี๋ย พอได้ยินเสียงตะโกนของหลี่หัว ใบหน้าเธอก็แสดงความลังเลทันที

จางเจี๋ยที่กำลังหอบแฮ่กเช่นกัน พูดอย่างหงุดหงิด: “ตะโกนอะไรของแกวะ? ออกไปก็ฟื้นแล้วไม่ใช่เหรอ? พวกเราแต่ละคนต้องรับมือกับ ‘โกโบลด์หลงทาง’ ตั้งห้าหกตัว จะมีเวลามาสนใจแกได้ไง แล้วเสี่ยวฉินก็มีพลังเวทไม่มาก รักษาขาหักของแกไม่ได้หรอก ออกจากดินแดนลึกลับแล้วเข้ามาใหม่ดีกว่า”

ไต๋เปาเฉียงคนเดียวที่ยังยืนอยู่ มองดูซากศพ “โกโบลด์หลงทาง” ที่เกลื่อนพื้น แล้วชำเลืองไปที่จางเหว่ยพนักงานฝึกหัดที่นั่งอยู่บนพื้น พูดอย่างรังเกียจ: “แกเลือกเป็น ‘นักธนู’ แล้วมีประโยชน์อะไร? ยิงก็ยิงไม่แม่น ยังหลบอยู่ข้างหลัง ทำให้พวกเราเหลือแค่สามคนที่อยู่แถวหน้า”

สายตาเขามองไปที่จางเจี๋ยแล้วพูดว่า: “พี่เจี๋ย ผมว่าพวกเราออกไปแล้วหาอีกสอง ‘นักสู้’ หรือ ‘ผู้พิทักษ์’ เข้ามาดีกว่าไหม? ผมเพิ่งดูมา ออกจากดินแดนลึกลับแล้ว จะเข้าใหม่ต้องรออีกหนึ่งชั่วโมง หลี่หัวพังไปแล้ว ถ้าเราจะบุก ‘หอคอยสู่สวรรค์’ ชั้นที่สอง ต้องเปลี่ยนคนแล้ว”

จางเหว่ยก้มหน้าพึมพำไม่กล้าพูดอะไร เขาไม่คิดว่า “นักธนู” จะเล่นยากขนาดนี้ นอกจากสกิลโจมตีสองสกิลที่ค่อนข้างง่ายในการเล็งเป้า การโจมตีปกติทั้งเหนื่อยและยากที่จะเล็งโดน เว้นแต่จะอัพสกิลอาชีพ “การยิงที่แม่นยำ” ขึ้นมา อาจจะช่วยเพิ่มอัตราการโจมตีปกติได้

หลี่หัวตอนนี้ทนความเจ็บไม่ไหว และไม่ได้รับการรักษาจากฉินเค่อหลาน จึงได้แต่สบถด่าเรื่อง “ลืมบุญคุณ”, “อกตัญญู” และคำพูดคล้ายๆ กันแล้วออกจากดินแดนลึกลับไป

“ได้ จางเหว่ย ฉันเห็นแกเหนื่อยแล้ว กลับไปพักสักหน่อยเถอะ ตอนบ่ายแกยังต้องออกไปวิ่งงานอีก” จางเจี๋ยเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ขมวดคิ้วพูด: “เออใช่ หัวหน้าหวังจือเฉาของเราไม่ได้ยินมาว่าปลุกพรสวรรค์ระดับ S ด้านการรักษาหรอกเหรอ ไม่รู้ว่าเขาไปไหนแล้ว”

ไต๋เปาเฉียงหัวเราะพูด: “หัวหน้าไปไหนก็ไม่จำเป็นต้องรายงานพวกเรานี่ อาจจะไปจองโรงแรมกับเสี่ยวเหม่ยอีกแล้วมั้ง”

(จบบทที่ 22)