ตอนที่ 83 ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

 

เจียงเฉินรู้สึกทึ่งกับโอกาสนี้

 

แต่ถ้าคริสตัลราคาขึ้นแล้วจะมีปัญหาอีกประการ

 

“คริสตัลจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้น ดังนั้นคุณต้องการบอกว่าให้ลดราคาอาหารเพื่อขยายตลาด?” เจียงเฉินขดมุมฝีปากของเขา  หลังจากคำอธิบายทั้งหมดนี้ จ้าวเฉินหวูยังคงมีเจตนาที่จะลดราคาอาหารลง

 

“อแฮ่ม นั่นเป็นกรณีที่มีความละเอียด แต่โปรดเชื่อผมหลังจากที่เราเพิ่มยอดขายแล้วการค้าอาหารจะนำผลกำไรมากขึ้นมาให้บริษัทของคุณ ก่อนหน้ามีคนเพียงหนึ่งพันคนเต็มใจที่จะซื้อสินค้าแต่อีกไม่ถึงเดือนมันจะกลายเป็นเพิ่มอีกหนึ่งพันคน เมื่อความต้องการการในการอยู่รอดขั้นพื้นฐานทำได้แล้วผู้คนจะเริ่มดิ้นรนเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น นอกจากนี้ถ้าเราสามารถจับตลาดได้แล้วคุณยังสามารถขยายขีดความสามารถในการผลิตของคุณได้อีกด้วย” จ้าวเฉินหวูล็อกลงบนดวงตาของเจียงเฉิน

 

อืมม เอาล่ะ เจียงเฉินรู้สึกอึดอัดใจ

 

ในทางทฤษฎีแล้วถ้าฐานการผลิตขยายตัวเพราะขนาดของเศรษฐกิจแล้วต้นทุนก็จะลดลง อย่างไรก็ตามในกรณีของเขาเนื่องจากอาหารทั้งหมดถูกส่งมาจากโลกสมัยใหม่แล้วค่าใช้จ่ายจะน้อยกว่า 0.1 ของคริสตัลต่ออาหารกระป๋อง

 

การลดราคาเพื่อเพิ่มยอดขายดูเหมือนจะพอดีกับเป้าหมายของ "สำนักงานใหญ่"

 

หากราคายังเท่าเดิมยอดขายอาหารก็จะยังคงเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อยแต่กำไรอาจจะไม่มีที่ไหนเลยใกล้เคียงกับการลดราคาโดยสมัครใจเพื่อดึงดูดยอดขายเพิ่มขึ้น

 

“โอ้? นี่เป็นความคิดที่ไม่เลว ผมมีสิทธิ์ปรับราคาในนามของบริษัท คุณต้องเข้าใจว่ายังมีค่าใช้จ่ายในการขนส่งและผลิตอาหาร ถ้าอัตรากำไรที่นี่ต่ำเกินไปแล้วไม่มีจุดประสงค์สำหรับผมที่จะสร้างสถานีจัดหาต่อไปได้” เขายังคงมีการแกล้งในกรณีที่ผู้ชายคนนี้จะถามเขาอย่างไม่หยุดหย่อนในการลดราคาเนื่องจากเจียงเฉินยอมรับข้อเสนอเบื้องต้นนี้ได้อย่างง่ายดายเกินไป

 

จ้าวเฉินหวูคิดว่าเป็นการไม่สุภาพที่จะถามเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายของฝ่ายอื่น แต่ถ้าเขาไม่ทราบค่าใช้จ่ายในการผลิตของฟิชโบนฟู๊ตคอเปเรชั่นแล้วมันจะเป็นการยากที่จะให้ประมาณการที่สมเหตุสมผล เขาเพียง “คาดเดา” ว่าการผลิตที่ขยายตัวจะทำให้ต้นทุนลดลง แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะลดลงเท่าไหร่

 

“กระป๋องเนื้อมีราคาเฉลี่ย 10 กระป๋องผลไม้ 20 ขนมปังกรอบจะรักษาราคา 1 คริสตัล และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 3 การแข็งค่าของคริสตัลพร้อมกับกำลังซื้อที่สูงขึ้นจากถนนหก หลังจากทั้งหมดแล้วคุณจะไม่สูญเสีย”

 

“นั่นเป็นส่วนลด 1/3? มิสเตอร์จ้าวอย่างแน่นอนให้สถานการณ์ที่ยาก” เจียงเฉินมีรอยยิ้มลึกลับ “นี่เป็นอาจการซื้อของถนนหกใช้มั้ย?  แล้วผมจะต้องขาดทุนถ้าผมส่งคริสตัลกับไปที่สำนักงานใหญ่”

 

บนกระดาษเขามีเพียงสถานีจัดหาที่นี่ ดังนั้นเขาจะต้องสอดคล้องกับเรื่องราว การแข็งค่าของคริสตัลเป็นเพียงความสัมพันธ์ นอกเหนือจากบางสิ่งที่ไม่สามารถผลิตได้แล้วสินค้าอื่นๆทั้งหมดจะไม่แตกต่างกัน หากคริสตัลไม่ได้แลกกับสินค้าแล้วสิ่งนี้จะเป็นตั๋วเดินทางเวลาที่สะดวกเท่านั้น

 

“อแฮ่ม คุณค่าของคริสตัลเป็นความสัมพันธ์ วิธีการเกี่ยวกับอาวุธปืนและวัสดุก่อสร้างก็จะลดลงให้ 1/3 ล่ะ? นี้ค่อนข้างใกล้เคียงกับค่าใช้จ่ายของผม นอกจากนี้บริษัทของคุณไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเทคโนโลยีของเรายังงั้นหรอ? บางทีในพื้นที่นี้เราสามารถร่วมมือกันได้ มันก็จะดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายด้วยคริสตัลนี้เพราะนี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเพิ่มผลกำไรของเรา หากผมสามารถควบคุมภายในถนนหกผ่านโอกาสนี้ได้แล้วผมเชื่อว่าอุปกรณ์ดังกล่าวไม่ได้เป็นปัญหาที่จะขาย” จ้าวเฉินหวูชี้จุดของเขาขณะที่ดวงตาของเขากระพริบ

 

“ไม่เลว ข้อเสนอที่น่าสนใจ” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้

 

เนื่องจากในกรณีนี้ เจียงเฉินก็นำทุกสิ่งทุกอย่างมาที่โต๊ะ

 

“พิวพ์เขียวการออกแบบเครื่องเอ็มทู ราคาอ้างอิงจะอยู่ที่สี่หมื่นคริสตัล พิมพ์เขียวเตียงผลิตระเบิด1-10กิโลกรัม ราคาอ้างอิงเก้าหมื่นคริสตัล แบบจำลอง ปืนชีพจรแม่เหล็กไฟฟ้ารุ่น 50 ราคาอ้างอิงหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นคริสตัล ผมเชื่อว่าเทคโยโลยีเหล่านี้ในเมืองหวังไห่เป็นเรื่องธรรมดาแล้วมันจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมิสเตอร์จ้าวใช้มั้ย?”

 

เทคโนโลยีเหล่านี้เป็นเทคโนโลยีทางทหารที่มีความอ่อนไหวดังนั้นพวกมันจะไม่ถูกเก็บไว้ในห้องสมุดสาธารณะ วิธีเดียวที่จะได้รับเทคโนโลยีคือการซื้อสินค้า  ซันเจียวประเมินราคาอ้างอิงตามเกณฑ์มาตรฐานในเมืองหลิวติง

 

โดยไม่คำนึงถึงว่าพวกเขามีความสามารถในการผลิตอุปกรณ์หรือไม่ มันจำเป็นมากกว่าที่จะได้รับเทคโนโลยีก่อนและค่อยๆจำแนกมันช้าๆ

 

“แน่นอนไม่” จ้าวเฉินหวูหัวเราะ ราคาสมเหตุสมผล

 

แม้ว่าถนนหกห้ามขายอาวุธหนักและด้านเทคโนโลยีก็ถูกห้ามในขอบเขตเดียวกัน แล้วมันจะยากที่จะหยุดยั้งมันได้อย่างไร? ขณะที่ยูเอสบีขนาดหัวแม่มือสามารถคัดลอกข้อมูลและพิมพ์เขียวทั้งหมดได้

 

แน่นอนว่าจ้าวเฉินหวูจะไม่เสนอเทคโนโลยีที่พัฒนาด้วยตัวเองหลังสงคราม เช่นเดียวกับที่เขาไม่เคยถามเจียงเฉินสำหรับเทคโนโลยีการผลิตอาหาร

 

ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีไม่ได้ยุติลงหลังจากเกิดหายนะ นักวิทยาศาสตร์ที่ถูกเลี้ยงด้วยอาหารอย่างดีในผู้รอดชีวิตทั้งหมดมีจุดมุ่งหมาย เนื่องจากการขาดของการไหลเวียนข้อมูล เงื่อนไขการอยู่รอดก็ต่ำ ความแตกต่างระหว่างเทคโนโลยีสืบทอดแล้วต้นไม้เทคโนโลยีของทุกคนจึงมีความแตกต่างเล็กน้อยจากคนอื่น

 

ตัวอย่างเช่นถนนหก ในการพัฒนาด้วยตัวเองอำนาจการสู้รบของเกราะพลังงานT-3เกินระดับก่อนสงคราม อย่างไรก็ตามในการพัฒนาเครื่องบิน ความก้าวหน้าของพวกเขาใกล้เคียงกับโมฆะ มันเป็นกรณีที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงสำหรับเมืองหลิวติงแต่ก็คล้ายคลึงกับฐานผู้รอดชีวิตอื่นๆ

 

“ในฐานะปริมาณการค้า ถ้าคุณสามารถจัดการเพื่อซึมซับมันได้แล้วผมอาจจะขายเพิ่มขึ้นเล็กน้อยให้กับคุณก็ได้น๊ะ? ลองเล็งไปที่ราคาเจ็ดแสนคริสตัลตามราคาใหม่กันเถอะ มันจะเป็นเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ผมคิดว่าจะมีเสบียงมากขึ้น มิสเตอร์จ้าวอาจจะมีเวลาได้ง่ายขึ้นในการขยายตลาด?” เจียงเฉินหัวเราะ

 

หกเท่าของปริมาณการค้าตามปกติ?

 

ทันใดนั้นลมหายใจของจ้าวเฉินหวูก็สั้นลง อย่างไรก็ตามสำหรับการเป็นคนที่มีอำนาจเขาได้รวบรวมสติอย่างรวดเร็วและสงบตัวเองลง

 

เขายักไหล่ขณะที่จ้าวเฉินหวูกล่าวอย่างร่าเริง “นับตั้งแต่คู่ค้าของผมได้แสดงความศรัทธาที่ดีอย่างมากแล้วถ้าผมไม่ได้ทำอะไรเลย มันก็จะไม่เกรงใจเกินไป”

 

[ผมรอคำเหล่านี้มานานแล้ว] ปากของเจียงเฉินโค้งขึ้น

 

“นั่นคือสิ่งที่ผมคิดเช่นกัน ดังนั้นเพื่อให้แน่ใจว่าผมสามาถเคลื่อนย้ายของมูลค่าคริสตัลเจ็ดแสนชิ้นมาที่นี่ได้ ผมต้องการความช่วยเหลือของคุณ”

 

จ้าวเฉินหวูรู้สึกประหลาดใจ

 

“ถ้าทีมขนส่งของคุณสามารถเคลื่อนย้ายสินค้าไปมาในระยะทางดังกล่าวได้แล้วไม่ใช่ว่าคุณจะแก้ปัญหามันได้ง่ายๆเช่นนั้นหรอ?” มันยากสำหรับจ้าวเฉินหวูที่จะเชื่อ

 

เขารู้ว่ามีแหล่งที่มาใกล้ฐานฟิชโบน แต่เนื่องจากระยะทางแล้วมันจะไม่ก่อให้เกิดภัยคุกคามใดๆต่อถนนหกและมันไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะส่งกองกำลังออกไปเพื่อแก้ปัญหาให้เนื่องจากพื้นที่นั้นเป็นกลางและพวกเขาไม่ใช่สังคมการกุศล

 

“การขนส่งและการต่อสู้เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน เรามีเทคโนโลยีที่จะย้ายสินค้าที่มีแต่การย้ายมันเข้าไปข้างในจะต้องขึ้นอยู่กับผม”

 

โดดร่ม? เครื่องบินส่งของ? มันไม่สำคัญหรอกว่าจ้าวเฉินหวูจะเดาว่ายังไงขณะที่เจียงเฉินไม่ได้พูดอะไรสักคำ

 

เขาเปิดฝ่ามือขณะที่เขายังคงใช้การแสดงของตัวเองในขณะที่เขาหลอกลวง “ผมคิดว่าคุณรู้ว่ามีกี่คริสตัลใส่ลงไปในสถานีอุปทานนี้ตั้งแต่ผมซื้อทุกอย่างจากคุณ ถ้าผมไม่สามารถจัดการกับปัญหาเล็กๆเช่นนี้ได้แล้วถ้าคุณเป็นหัวหน้าของผมแล้วคุณต้องการให้ผมอยู่ที่นี่ไหม? หรือคุณจะเปลี่ยนไปใช้ฐานอื่นที่ง่ายกว่าในการขนส่งสินค้าเนื่องจากเป็นกระบวนการที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นหรือไม่? ดังนั้นสำหรับเราที่ต้องการดำเนินหุ้นส่วนของเราต่อไปแล้วคุณจะต้องมีการช่วยเหลือผม”

 

เสียงของเจียงเฉินเบาลงขณะที่เขาจ้องมองจ้าวเฉินหวูผู้ที่มีการแสดงออกที่เริ่มรุนแรงขึ้น “ผมไม่สามารถสัญญาว่าตัวแทนคนต่อไปที่นี่จะยังคงเลือกบริษัทจ้าวคอเปเรชั่นเป็นคู่ค้าหรืออาจจะย้ายและดำเนินธุรกิจกับเมืองหลิวติง พวกผมภูมิใจในประสิทธิภาพ ถ้าผม”ล้มเหลว“ที่นี่แล้วผมไม่ทราบว่าคนต่อไปจะรับผิดชอบนโยบายของผมต่อไปไหม คุณเข้าใจใช่มั้ย”

 

เจียงเฉินทิ้งคำพูดไว้ในขณะที่เขาเอนหลังพิงเก้าอี้

 

เขายังไม่จบคำพูดของเขาในขณะที่เขาได้พูดถึงประเด็นนี้แล้ว

 

มันทำให้รู้สึกได้ ถ้าผู้ใต้บังคับบัญชาของผมใช้ทรัพยากรจำนวนมากจากการค้าเพื่อลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานของการป้องกันพื้นที่แล้วมันมีอันตรายใกล้ตัวแล้วเขาต้องการขอความช่วยเหลือ? (?????) ถ้าเจียงเฉินได้ถูกแทนที่โดยสำงานใหญ่ฟิชโบนแล้วตัวแทนใหม่จะดำเนินนโยบายที่ล้มเหลวต่อไปหรือไม่? แล้วมันก็ยากที่จะพูด

 

จ้าวเฉินหวูเริ่มรู้สึกไม่มั่นคงในขณะที่เขาได้รับรสชาติของการค้าอาหารแล้ว เขาจะยอมปล่อยไปง่ายๆได้อย่างไรโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นข้อตกลงเจ็ดแสนคริสตัลในด้านหน้าของเขา? เขาหวังว่าเขาจะสามารถใช้อุปทานนี้ในการควบคุมตลาดอาหารที่ถนนหกเพื่อใช้ประโยชน์ในการมีอิทธิพลมากขึ้นในกลุ่มของสิบสภา

 

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือทุกสถานการณ์สมมุติฐานว่า "สำนักงานใหญ่" มีอยู่

 

เจียงเฉินไม่จบคำพูด แต่ทิ้งไว้ให้เพียงพอสำหรับจินตนาการของจ้าวเฉินหวู

 

ถ้าเขาเพียงโกหกและบอกครึ่งหนึ่งของบริบทแล้วคนฉลาดจะจับคำโกหกของคุณได้ ถ้าเขาบอกมากเกินไปแล้วเขาก็จะเสี่ยงที่จะถูกสงสัย

 

“คุณต้องการความช่วยเหลือแบบไหน? ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้” จ้าวเฉินหวูกล่าวด้วยเสียงเข้มงวด ความสนใจของเขาเชื่อมโยงกับเจียงเฉินแล้ว ถ้าเขาสูญเสียเจียงเฉินในฐานะผู้จัดจำหน่ายแล้วแผนการทั้งหมดของเขาจะถูกขัดจังหวะ

 

เขาต้องช่วยเขาแม้ว่าเขาจะสูญเสียที่นี่

 

เขากำลังรอคำนี้

 

รอยยิ้มจางๆที่ไร้ร่องรอยปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันบนใบหน้าของเจียงเฉิน

 

“เกราะพลังงานT-3 10 ชุด ผมจะซื้อที่ราคา 110%” เจียงเฉินไม่หลอกลวงเขาในขณะที่เขาให้ข้อเสนอที่ค่อนข้างน่าสนใจ

 

“เป็นไปไมได้!” จ้าวเฉินหวูยืนขึ้นในขณะที่เขาสูญเสียการควบคุมของเสียงของเขา

 

มันไม่ได้เป็นปัญหากับราคา!

 

แม้จะมีอำนาจของเขาในฐานะสมาชิกของกลุ่มสิบสภาแต่ยังคงมีเก้าคนจับตาดูเขาอยู่ มีผู้ลงทุนขนาดเล็กมากมายนับไม่ถ้วนที่จับตามองตำแหน่งของเขาซึ่งบังคับให้เขาต้องระมัดระวัง

 

แม้ว่ามันจะผลิตจากโรงงานของตัวเองแต่ทุกอุปกรณ์จะถูกควบคุมโดยมีการบันทึกและลงทะเบียน พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ขายและจับตาดูกันและกัน มันเป็นการยากที่จะทำการฉ้อโกง

 

ถ้าเขาข้ามเส้นนี้จะมีผลกระทบอย่างรุนแรงเนื่องจากทำให้คู่แข่งของเขามีเหตุผลที่จะโจมตีเขา

 

“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ คิดเกี่ยวกับมัน ความเสี่ยงที่คุณใช้เมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่อาจเกิดขึ้นแล้วมันก็จะไม่มีอะไรเลย ถ้าผมล้มเหลวแล้วถูกเกษียณ สำหรับคุณแล้วคุณจะสูญเสียผู้ที่เชื่อถือ” เจียงเฉินล็อคไปที่ดวงตาของจ้าวเฉินหวู

 

จ้าวเฉินหวูยังจับตาเขาไว้

 

สุดท้ายแล้วนักธุรกิจที่มีความลังจะสูยเสียทั้งหมด

 

“ชุดเกราะพลังงานT-3 10 ชุด ด้วยราคา 13000 คริสตัล ผมจะส่ง 10 ทาสพร้อมกับฉีดไมโครชิปไปพร้อมกับเกราะพลังงาน จากนั้นผมจะรายงานการเสียชีวิต คุณสามารถใช้ 10 คนตราบเท่าที่พวกเขาไม่ได้ปรากฏขึ้นที่ถนนหกอีกครั้ง”

 

จ้าวเฉินหวูรู้สึกบิดเบี้ยวทำการนวดขมับของเขาขณะที่เขาพิงแขนของเขาไว้บนโต๊ะและโบกมืออย่างพ่ายแพ้

 

“เยี่ยมเพื่อน มั่นใจได้เลยว่าคุณจะได้รับประโยชน์มากจากการช่วยผมอย่างมาก” รอยยิ้มโค้งปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจียงเฉินแต่มันหายไปภายในไม่กี่วินาที เขาให้ความขอบคุณอย่างจริงใจต่อจ้าวเฉินหวู

 

“บอกผมสิ่งอื่นๆที่คุณต้องการ ผมรู้ว่าชุดเกราะพลังงาน 10 ชุดไม่เพียงพอแต่นี่จะเป็นแค่ครั้งเดียว” ตั้งแต่ที่เขาได้ทำลายกฎแล้วก็ไม่สำคัญว่าจะไปไกลแค่ไหน

 

ตราบเท่าที่ไม่มีใครค้นพบ

 

"รถหุ้มเกราะ"

 

“ไม่มีปัญหา จะมีหนึ่งคันระเบิดระหว่างภารกิจ สองหมื่นคริสตัล”

 

“คุณต้องให้อุปกรณ์ผมก่อน ผมต้องแก้ปัญหาก่อนที่ผมสามารถขนส่งอาหารมาที่นี่แล้วผมจะจ่ายตามราคาใหม่”

 

“ไม่มีปัญหา ผมมีความอดทนที่จะรอ”

 

“นอกจากนี้ต้องการบางอย่างเช่นระเบิดสุญญากาศพลังงานสูง แบบพกพา” เห็นทัศนคติที่ชัดแจ้งของจ้าวเฉินหวูแล้วเจียงเฉินรู้สึกอายเล็กน้อยขณะที่เขายิ้มแหยๆ

 

“เอาล่ะ พร้อมกับแพลตฟอร์มการใช้งานเพียงครั้งเดียว 100 คริสตัลต่อระเบิด ผมจะแจ้งไปว่าผมทิ้งพวกมัน คุณต้องการอะไรอีกไหม? ซอมบี้ไม่จำเป็นต้องหายใจและพวกมันยังไม่ได้มีไขมันมากพอที่จะสามารถเผาได้”

 

“มันเป็นเพียงสถานการณ์ที่เป็นไปได้ คุณไม่ต้องกังวลกับมันและมันเป็นความสุขที่ได้ร่วมงานกับคุณ” เจียงเฉินไม่มีคำร้องขอในขณะที่เขายิ้ม

 

“มันเป็นความสุขที่ได้ร่วมงานกับคุณ...คุณดีกว่าไม่ทำให้การลงทุนของผมไร้ผล!”

 

เจียงเฉินจ้องมองอย่างไม่เกรงกลัวเข้าไปในวิสัยทัศน์เหมือนเหยี่ยวของจ้าวเฉินหวูขณะที่เขาหัวเราะอย่างร่าเริง “มั่นใจเพื่อน คุณไม่คิดว่าเราช่วยเหลือซึ่งกันและกันหรอ?”

 

ผมให้เหตุผลสำหรับราคา อย่างน้อยคุณก็ชอบผมแบบนี้

 

ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน?

 

บางทีใช้กันและกันจะเป็นคำที่เหมาะสม