(ฟรี)บทที่ 55 เดิมพันของเฉียนเซียว

ที่ข้ามาครั้งนี้ เพราะอยากถามเจ้าว่ามีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่

หลินห่าวถามด้วยความจริงใจ แต่สวี่หยงก็โบกมือพร้อมกับรอยยิ้ม

เขารู้ดีว่าหลินห่าว จะให้อะไรเขาได้บ้างในตอนนี้ แต่สิ่งที่หลินห่าวให้ได้ เขากลับไม่สนใจ ส่วนสิ่งที่เขาต้องการ หลินห่าวก็ให้ไม่ได้เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็มีระดับการฝึกฝนขั้นเก้า ซึ่งห่างจากการสร้างรากฐานเพียงก้าวเดียว สิ่งที่ขาดก็แค่ยาเม็ดสร้างรากฐานเท่านั้น

แต่คำพูดต่อไปของหลินห่าว ก็ทำให้เขายิ้มไม่ออก

“เป็นเรื่องเกี่ยวกับยาพิษเจาะใจ ไม่ทราบว่าท่านผู้อาวุโสมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง”

เมื่อพูดจบ หลินห่าวก็หยิบขวดกระเบื้องออกมาจากอก เปิดฝาขวดออก กลิ่นเหม็นเน่าก็ลอยออกมาพร้อมกับหมอกสีดำ

“เจ้า…เจ้าทำอะไร เดี๋ยวก่อน”

ม่านตาของสวี่หยงหดเล็กลงด้วยความตกใจ เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว หลังจากที่หลินห่าวเก็บขวดกระเบื้องแล้ว เขาก็เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง และเก็บมันไว้ในอก สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความซับซ้อน ขณะมองหลินห่าว

“นี่…นี่เจ้าปรุงเองหรือ”

หลินห่าวพยักหน้า

“เป็นไปไม่ได้”

สวี่หยงตกใจจนหน้าซีด สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ยาพิษเจาะใจนี้เป็นยาพิษร้ายแรง ที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งสำนักเสวียนเทียน แม้แต่ผู้อาวุโสในขั้นสร้างรากฐาน หากไม่รีบจัดการในทันที ก็มีอันตรายถึงชีวิตได้

การที่จะปรุงยาพิษนี้ หากไม่มีพรสวรรค์ด้านวิถีพิษ ก็เป็นไปไม่ได้เลย แต่เจ้าเด็กหลินห่าวคนนี้ จะมีพรสวรรค์เช่นนี้ได้อย่างไร

นี่ไม่ใช่แค่ปีศาจธรรมดาๆ แล้ว แต่มันคือปีศาจของจริง

“เจ้า…เจ้าเด็กนี่ไปเรียนมาจากไหน เจ้าไม่รู้หรือไงว่าของสิ่งนี้ อันตรายแค่ไหน”

ท่านผู้อาวุโส ท่านพูดอะไรอีกแล้วขอรับ ข้าน้อยก็ยังสบายดีไม่ใช่หรือไง

เมื่อได้ยินดังนั้น สวี่หยงก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปสองสามครั้ง ในที่สุดก็กลับมาเป็นปกติ

เจ้าเด็กนี่ช่าง…ยาพิษเจาะใจขวดนี้ เจ้าได้มาจากไหน”

“ข้าน้อยเรียนรู้มาจาก บันทึกที่ผู้อาวุโสที่ตายไปแล้วได้ทิ้งไว้ให้”

เมื่อได้ยินดังนั้น สวี่หยงก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเพียงแค่มองขวดกระเบื้องในมือ แววตาของเขาเปลี่ยนไปไม่หยุดหย่อน มีทั้งความยินดี และความเคร่งขรึม

เป็นเวลานาน เขาเงยหน้าขึ้นมองหลินห่าว และบนใบหน้าก็กลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง

ไม่นึกเลยว่าเจ้าเด็กนี่ จะมีพรสวรรค์แบบนี้ด้วยนะเนี่ย เจ้าให้ของขวัญข้าเป็นอาวุธเวทมนตร์สร้างรากฐานเลยนะเนี่ย

“ท่านผู้อาวุโสพูดเกินไปแล้วขอรับ ยาพิษเจาะใจนี้ ข้าน้อยก็สามารถปรุงได้ในอนาคต เพียงแค่เสียเวลาไปเล็กน้อยเท่านั้น ว่าแต่ท่านผู้อาวุโส ท่านบอกว่าจะพาข้าน้อยไปพบใครหรือขอรับ”

คนที่ข้าจะพาเจ้าไปพบครั้งนี้คือศิษย์พี่ของข้า เป็นคนเดียวกับที่เจ้าพบในตลาดหมู่บ้านวันนั้น เขานั้นเป็นนักปรุงยาระดับสาม

และยังมีระดับการฝึกฝนขั้นสร้างรากฐานช่วงปลายอีกด้วย เขาเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงในสำนักชั้นนอกเลย

“ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับข้านั้น เรียกได้ว่าเป็นสหายร่วมตายกันเลย เจ้าวางใจได้เลย เมื่อมียาเม็ดสร้างรากฐานนี้แล้ว แม้ว่าครั้งนี้เฉียนเซียวจะไม่เต็มใจ เขาก็ต้องยอม”

“เขาภักดีต่อสำนักอย่างยิ่ง ไม่ว่าข้าจะพูดอะไร เขาก็จะฟัง แต่มีข้อแม้ว่า ห้ามทำร้ายผลประโยชน์ของสำนัก”

สวี่หยงมองหลินห่าว สีหน้าของเขาก็กลายเป็นคาดเดาไม่ได้

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลินห่าวก็เปลี่ยนไป ในใจของเขาก็เข้าใจในทันทีว่า ไพ่ตายที่สวี่หยงพูดถึงคืออะไร

คือยาพิษ ยาพิษอีกแล้ว

ใช้ยาพิษข่มขู่เฉียนเซียว

เขาจะใช้ยาพิษชนิดหนึ่งกับเฉียนเซียว และยาพิษนี้จะสามารถแก้ไขได้ ด้วยศิษย์พี่ของสวี่หยงเท่านั้น

นี่ไม่เพียงแต่เป็นการทำให้เฉียนเซียวแบ่งผลประโยชน์ให้ตัวเองเท่านั้น แต่ยังเป็นการดึงเฉียนเซียวเข้ามาในเรือลำใหญ่ของพวกเขาด้วย

เจ้า…เจ้า…เจ้าเป็นปีศาจอย่างแท้จริง

สีหน้าของสวี่หยงมืดมนลง เขาอดไม่ได้ที่จะด่าทอในใจอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะโหดเหี้ยม แต่เขาก็มีขีดจำกัด แต่ตอนนี้ หลินห่าวกลับทำให้ขีดจำกัดของเขาคลุมเครือมากขึ้นเรื่อยๆ

“ข้าน้อยไม่เข้าใจ ท่านผู้อาวุโสหมายความว่าอย่างไร”

หลินห่าวพูดด้วยความสงสัย เขาเชื่อว่าสวี่หยงไม่มีทางรู้ว่าเขาได้ปรุงยาพิษเจาะใจด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว ยาพิษเจาะใจนี้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถปรุงออกมาได้

เว้นแต่ว่า เขาจะเดาอะไรได้บางอย่าง

“ไม่มีอะไรหรอก ยาพิษของเจ้านั้นสามารถทำให้ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานช่วงปลาย ติดพิษได้หรือไม่”

สีหน้าของสวี่หยงดูประหลาดเล็กน้อย สิ่งที่เขาสามารถคิดได้ มีเพียงยาพิษที่หลินห่าวคิดค้นขึ้นเท่านั้น

หลินห่าวส่ายศีรษะ และกล่าวว่า

“ข้าน้อยไม่ทราบขอรับ เพียงแต่ยาพิษชนิดนั้นในใจของข้าน้อย ก็มีรูปร่างแล้ว”

ดี! ดี! ดี เจ้าเด็กนี่ ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ

สวี่หยงดีใจจนเนื้อเต้น และส่งเสียงร้องอย่างกระตือรือร้น เขาคิดว่าพรสวรรค์ของหลินห่าว สามารถปรุงได้เพียงแค่ยาพิษเจาะใจเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าเขายังสามารถปรุงยาพิษที่แข็งแกร่งกว่านั้นได้อีก

“ท่านผู้อาวุโส ท่านกำลัง…”

ไม่มีอะไรหรอก เจ้ากลับไปพักผ่อนให้ดี พรุ่งนี้เช้า ข้าจะรอเจ้าที่นี่

ขอรับ ข้าน้อยขอตัว

หลินห่าวพยักหน้า และจากไปพร้อมกับความสงสัย

เขารู้สึกเสมอว่าสวี่หยงดูเหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง แต่ในขณะเดียวกัน ก็ดูเหมือนจะไม่รู้อะไรเลย

“เจ้าเด็กนี่ช่างเจ้าเล่ห์นัก ข้าต้องอยู่ให้ห่างจากเขา ไม่อย่างนั้นไม่ช้าก็เร็ว ข้าคงถูกเขาหลอกขาย และยังช่วยเขานับเงินอีกด้วย”

สวี่หยงมองแผ่นหลังของหลินห่าวที่จากไป และถอนหายใจในใจอย่างเงียบๆ

เขาคิดว่าตัวเองนั้นโหดร้ายพอแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าหลินห่าวจะโหดร้าย และร้ายกาจกว่าเขาเสียอีก

เขาหยิบแผ่นหยกสื่อสารออกมา แล้วส่งข้อความไปหาคนที่มีชื่อว่า “ผู้เฒ่าหลี่”