บทที่ 41: ศาลเจ้าซากุระล่มสลาย! องค์กรเทียนฝา

สถานการณ์ต่าง ๆ ตอนนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย!

เมื่อพูดถึงความวุ่นวาย อย่างแรกที่ต้องพูดถึงคือประเทศหลู่ซ่ง

ซึ่งต้องเผชิญกับภัยพิบัติทางธรรมชาติถึง 4 ครั้งซ้อนและรัฐบาลก็ไร้ความสามารถที่จะช่วยเหลือประชาชนทำให้ประเทศแห่งนี้ไม่อาจเรียกว่าเป็นประเทศได้อีกต่อไป

เหล่าข้าราชการระดับสูงและเศรษฐีได้กักตุนเสบียงจำนวนมากไว้ในเมืองสำคัญ ๆ และควบคุมตำรวจทหารเพื่อขับไล่ประชาชนธรรมดาออกไป และสร้าง "เขตชนชั้นสูง" ขึ้นมา

แน่นอนว่าประชาชนธรรมดาจะไม่ยอมตายเปล่า

ประเทศหลู่ซ่ง ซึ่งเป็นประเทศที่มีหลากหลายชนชาติกว่า 90 ชนเผ่า ประชาชนธรรมดาจึงรวมตัวกันเป็นกลุ่มต่าง ๆ และเริ่มแย่งชิงทรัพยากรกันเอง

ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง การต่อสู้ก็เกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

การปะทะที่นองเลือดเกิดขึ้นในทุกเมืองและทุกถนนในประเทศหลู่ซ่ง

เมื่อกฎระเบียบพังทลายลง ความรุนแรงจึงกลายเป็นความยุติธรรมเพียงหนึ่งเดียว ชีวิตมนุษย์จึงไร้ค่าลงอย่างสิ้นเชิง ความโกลาหลกลายเป็นแกนหลักของประเทศหลู่ซ่ง มีหลายคนไม่ได้เสียชีวิตจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ แต่กลับถูกฆ่าโดยพี่น้องร่วมชาติของตัวเอง

...

มาถึงประเทศซากุระเพื่อนบ้านที่เคยใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

ก็ต้องพบกับความยากลำบากมากขึ้นกว่าเดิม

การปะทุของภูเขาซากุระก่อนหน้านี้ ทำให้มีผู้เสียชีวิตนับล้านคนและอีกหลายล้านคนต้องไร้ที่อยู่อาศัย

พวกเขาจึงต้องการเทคโนโลยีของจีนอย่างยิ่ง

พวกเขาเป็นลูกน้องที่คลั่งที่สุดของประเทศเพียวเลี่ยง!

เมื่อคืนนี้ นายกรัฐมนตรีอาเบะ โยชิฮิโกะ พร้อมกับเจ้าหน้าที่รัฐบาลอีกหลายสิบคนได้เดินทางไปยังศาลเจ้ายาซุกุนิที่น่าอับอาย

ศาลเจ้านี้ตั้งอยู่ในเขตชิโยดะของเมืองเอโดะไม่ไกลจากพระราชวังอิมพีเรียล พื้นที่กว่า 90,000 ตารางเมตร เมื่อมองจากมุมสูงจะดูเหมือนมีดทำครัวที่หัวชี้ไปทางทิศตะวันตก ด้ามจับชี้ไปทางทิศตะวันออก และคมมีดชี้ไปทางทิศเหนือ

ด้านในนั้นประดิษฐานดวงวิญญาณของอาชญากรสงครามที่กระทำความผิดอย่างร้ายแรงมากมาย

หลังจากภัยพิบัติครั้งที่สอง อาเบะ โยชิฮิโกะรู้สึกว่ามีเพียงอำนาจทางทหารที่แท้จริงเท่านั้นที่จะสามารถกอบกู้เกียรติยศของ "จักรวรรดิซากุระ" ได้

เขาจึงพาพวกหัวรุนแรงในรัฐบาลมาแอบสักการะที่ศาลเจ้าแห่งนี้ในตอนกลางคืน

"แด่เหล่านักรบผู้ที่สละชีพเพื่อประเทศชาติ ชื่อของท่านจะคงอยู่ในศาลเจ้าแห่งนี้ตลอดไป..."

"ท่านอาวุโสทั้งหลาย ประเทศซากุระกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน โปรดปกป้องคุ้มครองให้ประเทศซากุระมีโชคด้านการทหารรุ่งเรืองด้วยเถิด!"

"ขอให้ผู้เล่นของประเทศซากุระสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ทุกคนในเกมได้! เอาชนะผู้เล่นของจีนให้ได้!"

ที่ปรึกษาข้างตัวเขากระซิบเตือนว่า "ผู้เล่นของเราตายไปแล้วนะครับ"

"ในเกมยังมีรอบที่สอง รอบที่สาม การชนะในตอนแรกไม่ได้หมายความว่าจะชนะทั้งหมด!"

"ประเทศซากุระจะเป็นผู้ที่หัวเราะคนสุดท้ายอย่างแน่นอน!"

ทันทีที่คำพูดของอาเบะ โยชิฮิโกะจบลง เขาก็รู้สึกว่าพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

ป้ายวิญญาณในศาลเจ้าต่างพากันร่วงหล่นลงมาอย่างน่ากลัว ความคิดที่เลวร้ายก็ผุดขึ้นมาในใจของเขา

"บ้าเอ้ย! ภัยพิบัติครั้งที่สามคือแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในเมืองเอโดะอย่างนั้นหรือ?"

"เร็ว! หนีไปที่ที่ปลอดภัย!"

แต่ก็สายไปเสียแล้ว!

ภัยพิบัติครั้งนี้ไม่ใช่แผ่นดินไหว แต่เป็น "แผ่นดินยุบ"!

"เทพเจ้าพิโรธ แผ่นดินถล่มสวรรค์ยุบ!"

ประตูสู่นรกเปิดออก ศาลเจ้าทั้งหมด รวมถึงพระราชวังครึ่งหนึ่ง กลายเป็นผงธุลีในเวลาอันสั้นและตกลงสู่ห้วงนรกไปพร้อมกัน

อาเบะ โยชิฮิโกะและพวกหัวรุนแรงอีกหลายสิบคนถูกฝังอยู่ใต้ดินพร้อมกับศาลเจ้าอย่างสิ้นเชิง โดยที่พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้เลยและไม่มีวันได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีก

ภาพถ่ายจากดาวเทียมแสดงให้เห็นว่าพื้นที่ที่เคยเป็นศาลเจ้าได้กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ซึ่งอาจจะนับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง!

เมื่อได้รับข่าว ประชาชนของประเทศซากุระก็คลุ้มคลั่งทันที

"ท่านนายกฯ ของเรากับเจ้าหน้าที่ระดับสูงอีกหลายสิบคนหายไปแล้วเหรอ?"

"ศาลเจ้ายาซุกุนิหายไปแล้ว!"

"พระราชวังเหลือแค่ครึ่งเดียว!"

พระราชวังและศาลเจ้าของประเทศซากุระเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในใจของประชาชน เมื่อสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หนึ่งที่ครึ่งหนึ่งหายไป ประชาชนก็รับไม่ได้

พวกเขาไม่มีประวัติศาสตร์ของชาติพันธุ์ของตัวเองอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งหายไปอีก

"ไอ้บ้า! ทั้งหมดเป็นเพราะผู้เล่นประเทศซากุระ เขาควรคว้านท้องตัวเองเพื่อไถ่โทษ!" "เขาตายไปแล้ว! ครอบครัวของเขาควรจะออกมาไถ่บาปแทน!"

ไม่ว่าประชาชนของประเทศซากุระจะโกรธแค้นแค่ไหน ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นได้

ในทางกลับกัน ชาวเน็ตของจีนกลับรู้สึกเหมือนได้ฉลองปีใหม่ รู้สึกสบายใจราวกับได้กินไอศกรีมในฤดูร้อน

"ฮ่าฮ่า ศาลเจ้ายาซุกุนิของญี่ปุ่นหายไปแล้ว แถมพระราชวังก็เหลือแค่ครึ่งเดียว! ดูจากดาวเทียมแล้วไอ้มีดทำครัวที่น่ารังเกียจนั่นหายไปตลอดกาล!"

"นี่แหละที่เรียกว่า 'สวรรค์ลงทัณฑ์' แม้ว่าฉันจะคิดว่าเกม《การเอาชีวิตรอดของประเทศ》ไม่ใช่สิ่งที่ดีอะไร แต่ครั้งนี้ฉันต้องขอชื่นชมมันอย่างยิ่งใหญ่เลย!"

"ได้ยินมาว่านายกฯ ของประเทศซากุระพาคนแอบไปสักการะศาลเจ้า แต่สุดท้ายก็ถูกฝังอยู่ใต้ดินไปด้วยกัน สะใจจริง ๆ!"

...

นอกจากนี้ ยังมีการถกเถียงกันบนอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับเรื่องการมอบเทคโนโลยีการผลิตเครื่องกรองน้ำบริสุทธิ์ของจีนให้กับโลก โดยอ้างเหตุผลว่าเป็นการทำเพื่อมนุษยชาติ

ความคิดเห็นที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับจุดยืน

หากมาจากประเทศในกลุ่มพันธมิตรของประเทศเพียวเลี่ยง ก็ย่อมต้องการให้จีนมอบเทคโนโลยีให้ฟรี ๆ โดยไม่หวังผลตอบแทน

แต่คนส่วนใหญ่ก็เห็นว่าจีนควรแบ่งปันเทคโนโลยีนี้ แต่ประเทศอื่น ๆ ควรจ่ายค่าตอบแทนที่เหมาะสมราวกับเป็นค่าลิขสิทธิ์

รัฐบาลจีนยังไม่ได้ออกแถลงการณ์ใหม่

แต่ลู่หย่วนรู้ว่าประเทศได้ตัดสินใจแล้ว จึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก

"ปล่อยให้กระสุนลอยไปก่อน!"

ในไม่ช้า ประเทศเหล่านั้นจะได้ร้องไห้โดยที่ไม่มีน้ำตา

แน่นอนว่าเขาซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ก็ถูกพูดถึงมากมายบนอินเทอร์เน็ตเช่นกัน

โดยเฉพาะหลังจากวิดีโอที่เขารับกระสุนด้วยมือเปล่าถูกเผยแพร่ออกไป ก็ยิ่งทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก

ชาวเน็ตจีนต่างก็รู้สึกภูมิใจและพากันสรรเสริญเขาอย่างบ้าคลั่ง!

"ลู่หย่วน! ฉันขอเรียกเขาว่าแข็งแกร่งที่สุดในดาวสุ่ยหลาน!"

"รับกระสุนด้วยมือเปล่า สิ่งที่เกิดขึ้นในนิยายกลายเป็นความจริง!"

"ลู่หย่วนคือวีรบุรุษของจีน ประเทศควรให้รางวัลเขา!"

ลู่หย่วนหวังว่าคนเหล่านี้จะไม่หันมาด่าเขาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือเขามีแฟนคลับในต่างประเทศด้วย!

ในสถานการณ์ที่ขาดแคลนสิ่งของต่าง ๆ ผู้คนจึงหันมาแสวงหาความบันเทิงทางจิตใจมากขึ้น

พวกเขานอนอยู่บนเตียง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาและหานิยายอ่าน ซึ่งใช้เวลาได้หลายชั่วโมงและไม่สิ้นเปลืองแบตเตอรี่

การอ่านนิยายจึงกลายเป็นหนึ่งในกิจกรรมความบันเทิงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในหมู่มนุษย์บนดาวสุ่ยหลาน

ด้วยกระแสดังกล่าว

นิยายจีนแนว "เทพสงครามกลับมา" และ "ยอดฝีมือลงจากเขา" จึงได้รับความนิยมอย่างมากในต่างประเทศ

ผู้อ่านชาวต่างชาติที่ปกติแล้วจะอ่านแต่นิยายแนวเวทมนตร์และอัศวินถึงกับอุทานว่า "แม้จะเชย แต่ก็สนุกสุด ๆ ไปเลย!"

การปรากฏตัวของลู่หย่วนตอบสนองจินตนาการของพวกเขาได้อย่างพอดี

"โอ้มายก๊อด! รับกระสุนด้วยมือเปล่า ผมว่าลู่หย่วนเป็นปรมาจารย์กังฟูที่อาศัยอยู่ในเมืองใหญ่แน่ ๆ!"

"สื่อพูดไม่ถูกหรอก มันไม่ใช่เรื่องที่ลู่หย่วนโชคดี แต่เป็นเรื่องที่จีนโชคดี ที่เกมได้เลือกยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่คนนี้!"

"ทำไมประเทศของเราถึงไม่มีโชคแบบนี้บ้างนะ มีแต่พวกที่ใช้การไม่ได้"

"รับกระสุนด้วยมือเปล่ามันเป็นอะไรกันนักหนา? ถ้านำอาวุธร้ายแรงขนาดใหญ่มาใช้ ก็โดนระเบิดกลายเป็นเศษเสี้ยวเหมือนกัน"

คำพูดของคนนี้กำลังเป็นคำถามที่ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรเทียนฝากำลังคิดอยู่

องค์กรนักฆ่าและนักการเมืองก็เหมือนหัวกับหางของงู เมื่อจับหัวได้ ก็จะสามารถสาวไปถึงหางได้ในที่สุด

บางประเทศได้ออกคำสั่งให้พวกเขาใช้ทุกวิถีทางเพื่อกำจัดลู่หย่วน

พวกเขาได้ทำความเข้าใจกระบวนการที่ K โพดำ ล้มเหลวและเสียชีวิตในประเทศจีนแล้ว

นักฆ่าขององค์กรเทียนฝาใช้ไพ่เป็นรหัส โดย โพดำ แทนการลอบสังหารด้วยความรุนแรง โพแดง แทนการลอบสังหารด้วยเสน่ห์ ข้าวหลามตัด แทนการรวบรวมข้อมูล และ ดอกจิก แทนการวิจัยและพัฒนาอุปกรณ์

นอกเหนือจาก คิง และ โจ๊กเกอร์ ที่ลึกลับแล้ว K โพดำ ถือเป็นรองเพียง  A โพดำ เท่านั้น

การที่ K โพดำ ล้มเหลวพิสูจน์ให้เห็นว่าการลอบสังหารแบบปกติไม่มีผลต่อลู่หย่วน แถมจีนยังเป็นประเทศที่มีการควบคุมอาวุธปืนที่เข้มงวดที่สุดในโลกอีกด้วย การนำปืนสักกระบอกเข้ามาก็ยังเป็นเรื่องยากลำบาก ไม่ต้องพูดถึงอาวุธร้ายแรงขนาดใหญ่

บางที การใช้ทีมโพแดงอาจเป็นทางเลือกที่ดีก็ได้!