Chapter 1 : หนึ่งคะแนนวิวัฒนาการต่อวินาที!

ประเทศมังกร, เมืองซานไห่

อะไรวะ! หวังชง เปลี่ยนไปเป็นอาชีพอาจารย์ใหญ่ แล้วในวันที่ตื่นพลังก็ระเบิดโรงเรียนทิ้งเลยเหรอ?

จางเหยา เปลี่ยนไปเป็นอาชีพนักเต้น แล้วไปรวบรวมน้องสาวสวยๆ มาหนึ่งกลุ่มเพื่อวิจัยท่าเต้นด้วยกันเนี่ย

หลี่ฟาน เปลี่ยนไปเป็นอาชีพเจ้านาย ให้ลูกน้องทำงานแค่อาทิตย์ละวัน วันละไม่เกินแปดชั่วโมง แถมยังจ่ายเงินเดือนเยอะซะจนมือนิ่มไปหมดเลยเหรอ?

ถ้าเทียบกับอาชีพสายชีวิตประจำวันพวกนั้น ฉันชอบอาชีพสายต่อสู้มากกว่า โดยเฉพาะนักเวทที่ใช้เวทมนตร์สงครามคาถาเดียวได้น่ะ มันโคตรเท่เลย

อัตราการตื่นพลังของอาชีพสายต่อสู้มันต่ำเกินไป ในสิบคนจะมีคนตื่นพลังสายต่อสู้ได้แค่คนเดียว คิดเป็น 10% เท่านั้น ในขณะที่อาชีพสายชีวิตประจำวันมีตั้ง 90%

กลุ่มวัยรุ่นยืนอยู่บนสนาม และท่ามกลางพวกเขามีชายหนุ่มคนหนึ่งผู้มีคิ้วกระบี่และดวงตาดุจดวงดาว

เขามองไปรอบๆ ด้วยสีหน้างุนงง

“ฉันเป็นใคร?”

“ฉันอยู่ที่ไหน?”

“ไอ้การเปลี่ยนอาชีพนี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ?”

ขณะที่ซูไป๋กำลังสงสัย ความทรงจำมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา และในช่วงเวลาสั้นๆ ที่เขากำลังสับสน เขาก็ทำความเข้าใจกับมันได้

“ฉันทะลุมิติมาแล้ว”

เจ้าของร่างเดิมก็ชื่อซูไป๋ เหมือนกับเขา

ดาวเคราะห์ดวงนี้มีชื่อว่าดาวสีครามค่อนข้างคล้ายกับดาวเคราะห์ดวงก่อนของเขาหลายสิบปีก่อน ดันเจี้ยนจำนวนนับไม่ถ้วนได้ปรากฏขึ้นบนโลก และมวลมนุษยชาติได้ส่งผู้บุกเบิกเข้าไปตรวจสอบสถานการณ์ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดก็โผล่ออกมาจากดันเจี้ยน และเมื่อได้เห็นมนุษย์ พวกมันก็เปิดฉากโจมตีอย่างดุเดือดเพื่อต่อสู้กับเหล่าอสูรกาย เหล่าผู้บุกเบิกได้ใช้อาวุธปืน แต่ความเสียหายที่สร้างได้นั้นน้อยนิดมากแนวหน้าของมวลมนุษยชาติถูกตีร่นลงมาเรื่อยๆ และในขณะที่มนุษยชาติกำลังใกล้จะสูญพันธุ์

จิตสำนึกของดาวสีครามได้ตื่นขึ้น

ขอเพียงมีอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ ก็จะสามารถเปลี่ยนอาชีพได้

อาชีพถูกแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก: อาชีพสายต่อสู้ และอาชีพสายชีวิตประจำวัน

อาชีพสายต่อสู้ยังถูกแบ่งย่อยออกเป็น: อาชีพทั่วไป, อาชีพหายาก และอาชีพลับ

อาชีพทั่วไปยังถูกเรียกว่าห้าอาชีพพื้นฐาน ได้แก่: นักรบ, นักธนู, นักเวท, นักฆ่า และนักบวช

หลังจากเปลี่ยนอาชีพแล้ว พวกเขาก็จะสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างต่อเนื่องจากการได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) จากการสังหารมอนสเตอร์

ด้วยพลังนี้ มวลมนุษยชาติจึงสามารถต้านทานเหล่ามอนสเตอร์ไว้ได้ชั่วคราว...

“ในชาติที่แล้ว ฉันเป็นแค่นักเขียนไส้แห้งคนหนึ่ง”

“เพราะต้องเร่งอัปเดตนิยายอย่างหนัก ฉันเลยเขียนงานติดต่อกันเจ็ดวันเจ็ดคืน และสุดท้ายก็ตายเพราะทำงานหนักเกินไป”

“ไม่นึกเลยว่าจะได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย?”

ตอนเด็กๆ ใครบ้างที่ไม่เคยเพ้อฝันว่าจะได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายแล้วกลายเป็นตัวเอก?

ซูไป๋เริ่มตั้งตารอคอย...

“ไม่รู้ว่าฉันจะเปลี่ยนเป็นอาชีพอะไรได้บ้างนะ”

“หวังว่าฉันจะตื่นพลังเป็นอาชีพสายต่อสู้ได้นะ ไม่อย่างนั้นคงต้องไปทำงานในโรงงานคอยขันน็อตแล้ว”

เสียงหนึ่งดังขึ้นขัดความคิดของซูไป๋

“สวัสดี นักเรียนทุกคน วันนี้คือวันตื่นพลังประจำปี”

“ครูขอแนะนำตัว ครูคือเจียงไห่ ผู้อำนวยการของโรงเรียนมัธยมซานไห่อันดับ 1”

“ต่อไปนี้ ครูขอประกาศให้พิธีตื่นพลังเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้”

“คนไหนที่ครูเรียกชื่อ ขอให้ขึ้นมาบนเวที”

“ไช่คุน”

ไช่คุน ที่สวมชุดเอี๊ยม ไว้ผมทรงแสกกลาง และถือลูกบาสเกตบอลอยู่ในมือ เดินขึ้นไปบนเวทีอย่างหล่อเท่

เจียงไห่: “นั่งลงบนเบาะ หลับตาลง และสัมผัสถึงความผันผวนรอบๆ ตัว เพื่อทำการเปลี่ยนอาชีพ”

ไช่คุนนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น

“ไช่คุน ตื่นพลังอาชีพสายชีวิตประจำวัน: เด็กฝึก”

เมื่อได้ยินอาชีพที่ตัวเองปลุกพลังขึ้นมา ไช่คุนก็กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้นแล้วทำท่าดังค์บาสบนเวที

“ลงไป!” เจียงไห่กล่าวอย่างเย็นชา

แค่ตื่นพลังเป็นอาชีพสายชีวิตประจำวันมันน่าดีใจขนาดนั้นเลยรึไง?

ไช่คุนยังอยากจะโชว์เพลงมวยสิบแปดกระบวนท่าต่อ แต่ก็ถูกเสียงดุขัดจังหวะเสียก่อน เลยต้องรีบเผ่นลงจากเวทีไป

“เฉินป๋อ”

เฉินป๋อเป็นเจ้าอ้วนตัวเตี้ย สูงไม่ถึง 1.5 เมตร แต่น้ำหนักปาเข้าไปกว่า 200 ปอนด์ ทำให้ทุกย่างก้าวของเขาดูเหมือนพร้อมจะล้มได้ตลอดเวลา

เขาเลียนแบบท่าทางของไช่คุนแล้วนั่งลงบนเบาะ

“เฉินป๋อ ตื่นพลังอาชีพสายชีวิตประจำวัน: นักแข่งรถ”

“ได้ยินไหม! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้า เฉินป๋อ คือนักแข่งรถแล้วโว้ย!” เฉินป๋อทำท่าทางประหลาดที่เห็นแล้วนึกถึงลิงบาบูน

“ลงไป!”

ใบหน้าของเจียงไห่ดำมืด

ไอ้เด็กนักเรียนพวกนี้มันมีความคิดแบบไหนกันวะ?

แค่ตื่นพลังเป็นอาชีพสายชีวิตประจำวันมันน่าตื่นเต้นขนาดนั้นเลยรึไง?

ถ้าเขาไม่รู้ว่าพวกมันตื่นพลังอาชีพอะไร เขาคงนึกว่าได้อาชีพสายต่อสู้กันไปแล้ว

“กวงเฉียง ตื่นพลังอาชีพสายชีวิตประจำวัน: คนตัดไม้”

“หม่าเหวินปิน ตื่นพลังอาชีพสายชีวิตประจำวัน: นักแสดง”

“หลี่เอ้อร์โก่ว ตื่นพลังอาชีพสายชีวิตประจำวัน: ยามรักษาความปลอดภัย”

..........

มื่อเวลาผ่านไป คนส่วนใหญ่ก็ทดสอบเสร็จสิ้นแล้ว

เจียงไห่มองรายชื่อในมือ พลางมุมปากกระตุก

“นักเรียนรุ่นนี้เป็นรุ่นที่ห่วยที่สุดเท่าที่ฉันเคยสอนมาเลย”

อัตราการตื่นพลังเป็นอาชีพสายต่อสู้มีไม่ถึง 10% ด้วยซ้ำ

แถมยังไม่มีอาชีพหายากปรากฏออกมาเลยแม้แต่คนเดียว

“ซูไป๋”

ทันทีที่สิ้นเสียง ทุกสายตาก็จับจ้องไปยังชายหนุ่มคนหนึ่ง

“พวกนายว่าซูเสี่ยวเฉ่าจะตื่นพลังเป็นอาชีพอะไร?”

“ไม่ต้องพูดก็รู้ ต้องเป็นอาชีพสายต่อสู้อยู่แล้ว ก็เขาหล่อซะขนาดนั้น”

“หล่อแล้วเกี่ยวอะไรกับการตื่นพลังด้วยเล่า? มันอยู่ที่ดวงล้วนๆ ดูอย่างฉันสิ หล่อขนาดนี้ยังได้เป็นแค่ยามรักษาความปลอดภัยเลย!” ชายหนุ่มคนนั้นอายุเพียง 18 ปี แต่ใบหน้าของเขาล้ำหน้าเพื่อนรุ่นเดียวกันไปหลายสิบปี...

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน ซูไป๋ก็เดินมาถึงแท่นตื่นพลังแล้ว

“นั่งลงบนเบาะ แล้วสัมผัสถึงความผันผวนรอบๆ ตัวเพื่อตื่นพลังอาชีพของเธอซะ” เจียงไห่พูดประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง

“อืม” ซูไป๋พยักหน้า นั่งขัดสมาธิ และหลับตาลง

หน้าจอแสงสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้น

ซูไป๋ลืมตาขึ้นและคิดในใจ

“พาเนล”

หลังจากเปลี่ยนอาชีพแล้ว ทุกคนจะมีหน้าต่างสถานะเป็นของตัวเอง

ชื่อ: ซูไป๋

อาชีพ: ผู้ใช้อสูร (Beast Master)

แรงก์: 1 (0/100)

HP: 1000/1000 (1 ค่าพลังกาย = 100 HP)

มานา: 2000/2000 (1 ค่าพลังวิญญาณ = 100 มานา)

ความแข็งแกร่ง: 10 พลังกาย: 10 ความว่องไว: 10 พลังวิญญาณ: 20

สกิล: พันธสัญญาอสูร

พันธสัญญาอสูร: ใช้มานาเพื่อทำพันธสัญญากับอสูร

อสูรรับใช้: ไม่มี (ในปัจจุบัน)

(หมายเหตุ: คนปกติมีค่าสถานะพื้นฐาน 5 แต้ม และค่าสถานะหลัก 10 แต้ม)

ข่าวดี: เขาได้ปลุกพลังอาชีพหายาก

อาชีพหายากมีศักยภาพในการเติบโตเป็นสองเท่าของอาชีพทั่วไป

เมื่อเลเวลอัป อาชีพทั่วไปจะได้รับค่าสถานะทั้งสี่ +5 แต้ม และแต้มอิสระ +5 แต้ม

ในขณะที่อาชีพหายากจะได้รับค่าสถานะทั้งสี่ +10 แต้ม และแต้มอิสระ +10 แต้ม!

ข่าวร้าย: เขาตื่นพลังเป็นผู้ใช้อสูร!

ไม่ใช่ว่าอาชีพผู้ใช้อสูรไม่แข็งแกร่ง ตรงกันข้าม ผู้ใช้อสูรที่เติบโตเต็มที่นั้นแข็งแกร่งมาก คนคนเดียวก็เทียบเท่ากับกองทัพ

แต่ปัญหาคืออาชีพผู้ใช้อสูรนั้นเปลืองเงินอย่างมหาศาล ยิ่งกว่านักเวทหลายเท่าตัว มันแพงกว่ากันเป็นสิบๆ เท่าและฐานะทางบ้านของเจ้าของร่างเดิมก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร

ซัมมอนเนอร์เริ่มเกมมายังมีหมาหนึ่งตัว แต่ผู้ใช้อสูรเริ่มจากศูนย์ ถ้าอยากได้อสูรรับใช้ ก็ต้องไปซื้อการ์ดอสูร หรือไม่อย่างนั้นก็ต้องออกไปเสี่ยงชีวิตในป่าเพื่อทำพันธสัญญาเอง

ซึ่งการ์ดอสูรแรงก์สูงๆ ก็มีราคาแพงหูฉี่!

“นึกว่าเปิดเกมมาได้ไพ่รอยัลฟลัชซะอีก” “ที่ไหนได้ กลายเป็นเปิดเกมมาแบบหายนะชัดๆ!”

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้เปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ใช้อสูร] [ติ๊ง! ระบบวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดถูกเปิดใช้งาน] [ติ๊ง! โฮสต์ได้รับ 1 แต้มวิวัฒนาการต่อวินาที รายได้นี้จะเพิ่มขึ้นตามความคืบหน้าของแรงก์] [ติ๊ง! แต้มวิวัฒนาการสามารถใช้วิวัฒนาการอสูรรับใช้ของคุณได้]

แต้มวิวัฒนาการ: +1, +1, +1.....

เมื่อได้ยินเสียงจักรกลในหัว ซูไป๋ก็แสยะยิ้ม

“ใครว่าไม่มีเงินแล้วจะเล่นสายผู้ใช้อสูรไม่ได้?” “ในเมื่อเป็นแบบนั้น... ฉันก็แค่โกงซะเลยสิ”