บทที่ 6 - จนปัญญา

༺༻

เวลาผ่านไปอีกสองชั่วโมงอย่างรวดเร็ว

ลีโอลอยตามหลังซอมบี้ไปอย่างเงียบๆ ด้วยความหงุดหงิดอย่างเต็มที่ เขาพยายามทั้งหลอกและทำให้มันโชคร้ายแล้ว แต่หลังจากรอมาสองชั่วโมงก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น... สิ่งเดียวที่พอจะพูดถึงได้ก็คือซอมบี้ตัวนั้นสะดุดล้มลงไปกองกับพื้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน

"บ้าเอ๊ย ทำไมซอมบี้ตัวนี้มันถึงได้โชคดีขนาดนี้วะ ฉันควรจะใช้แต้มสยองขวัญอัปเลเวลสกิล 'คำสาป' ดีไหมเนี่ย" นอกจากสกิลติดตัวอย่าง 'คำสาป' แล้ว ลีโอก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะใช้อะไรจัดการกับเจ้าตัวไม่สมประกอบนี่ได้

"เฮ้อ ไม่เคยรู้เลยว่าการเป็นผีมันจะลำบากขนาดนี้"

ลีโอวางมือในจินตนาการไว้ใต้คางในจินตนาการของเขา พยายามหักห้ามใจไม่ให้อัปเกรดและใช้แต้มสยองขวัญเพื่อจัดการกับซอมบี้

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดถึงทางเลือกที่เป็นไปได้ในการฆ่าซอมบี้ตรงหน้าโดยไม่ต้องเสียแต้มสยองขวัญ เสียงครางอีกเสียงก็ดังแว่วมาแต่ไกล

อย่าบอกนะว่า...

ลีโอรีบหันไปมองทางสี่แยกที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร และก็เป็นไปตามคาด เมื่อเขาเพ่งตามอง ก็เห็นร่างโซซัดโซเซของซอมบี้อีกตัวอยู่บนถนนฝั่งตรงข้าม

ครั้งนี้ ซอมบี้ที่อยู่ไกลออกไปนั้นไม่มีแขนเลย ต่างจากซอมบี้ที่อยู่ข้างๆ เขา

"บ้าเอ๊ย ซอมบี้อีกตัวเรอะ! แค่ตัวเดียวยังจัดการไม่ได้เลย นี่โผล่มาอีกตัวแล้ว!"

"แบบนี้ไม่ดีแน่"

ลีโอกัดฟันด้วยความร้อนใจ เขาตัดสินใจทุ่มสุดตัว แน่นอนว่าเขายังไม่มีแผนจะอัปเกรดสกิล 'คำสาป' ในตอนนี้ เพราะกลัวว่าจะเผลอฆ่าทุกคนที่เจอเพราะความโชคร้ายของพวกเขา

ลีโอเปิดหน้าต่างสถานะตัวละครขึ้นมา เขาตัดสินใจจะเสี่ยงโชคกับหนึ่งในสกิลของเขา "ม่านหมอกมายา" โดยพื้นฐานแล้ว ซอมบี้ตรงหน้าเขาก็ยังคงเป็นเนื้อหนังของมนุษย์ เพื่อที่จะทำงานได้แม้เพียงเล็กน้อย มันก็ต้องการให้สมองยังคงทำงานอยู่ ซึ่งนั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมสมองถึงเป็นจุดอ่อนของมัน

เนื่องจากซอมบี้ข้างๆ เขาต้องการสมองในการทำงาน มันจึงจำเป็นต้องหายใจเอาอากาศเข้าไปบ้าง แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม เพื่อให้สมองของมันทำงานได้

ปัญหาเดียวของการใช้สกิลนี้คือการใช้มานา ลีโอไม่รู้ว่ามานาที่เขามีจะเพียงพอที่จะทำให้ซอมบี้ข้างๆ เขาเกิดภาพหลอนได้หรือไม่ ถ้าไม่ได้ เขาก็คงต้องพึ่งแต้มสยองขวัญเพื่อจัดการกับมัน

"มันน่าจะได้ผลนะ" ลีโอบ่นพึมพำขณะที่เปิดใช้งานสกิล ทำให้มานาของเขาลดลงไปสองหน่วยในทันที เหลือเพียง 13... ไม่สิ 12.9 แต้ม เพราะมานาของเขาจะลดลงอย่างต่อเนื่อง 0.1 แต้มต่อวินาทีถ้าเขาไม่ปิดการใช้งานสกิล

ในขณะเดียวกันหลังจากเปิดใช้งานสกิล หมอกสีเทาก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเขาทันที ทำให้บริเวณโดยรอบกลายเป็นม่านหมอกหนาทึบ

"โฮกกก?"

เมื่อเห็นหมอกปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ซอมบี้ข้างๆ ลีโอก็มองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง เมื่อไม่เห็นสัญญาณของสิ่งมีชีวิตใดๆ อยู่รอบๆ ซอมบี้ก็คำรามอีกครั้งแล้วเดินต่อไป

นี่มันนานแค่ไหนแล้วนะที่ฉันเริ่มตามติดเจ้าซอมบี้ตัวนี้?

ลีโอถามตัวเอง พลางมองรอยแยกบนท้องฟ้าด้วยสายตาที่เหม่อลอย

เมื่อวานหรือวันก่อนหน้านั้น ลีโอจำได้ว่าเขาใช้สกิล "ม่านหมอกมายา" กับซอมบี้ที่อยู่ข้างๆ เขา น่าแปลกที่ผลลัพธ์ของสกิลนั้นกลับผิดคาดไปอย่างสิ้นเชิง

มันล้มเหลวโดยสิ้นเชิง!

แม้ว่าพวกมันจะต้องการอากาศเพื่อทำงาน แต่อากาศที่พวกมันสูดเข้าไปในแต่ละครั้งนั้นน้อยเกินไป ทำให้มานาของเขาหมดลงก่อนที่ "ม่านหมอกมายา" จะส่งผลต่อซอมบี้!

ใช่แล้ว ซอมบี้... เติม s ด้วย ลีโอไม่รู้ว่าทำไม แต่ซอมบี้ (ไร้แขน) ที่เขาเจอเมื่อก่อนหน้านี้ตัดสินใจที่จะมาเดินตามพวกมันด้วย!

พวกมันกำลังจะสร้างฝูงซอมบี้ขึ้นมาในสักวันหนึ่งเหรอ?

เฮ้อ... ช่างมันเถอะ นี่มันน่าปวดหัวจริงๆ

ลีโอพึมพำกับตัวเองขณะที่เขาเปิดหน้าต่างสกิลขึ้นมาด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เขาอัปเกรดสกิล "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" ของเขาให้ถึงระดับสูงสุดในรวดเดียว!

ติ๊ง!

[การอัปเกรด "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" เป็นระดับ 2 จะใช้แต้มสยองขวัญ 100 แต้ม (ยอมรับ/ปฏิเสธ)]

ติ๊ง!

[สกิล "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" อัปเกรดเป็นระดับ 2 สำเร็จ!]

ติ๊ง!

[สกิล "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" อัปเกรดเป็นระดับ 4 สำเร็จ!]

[การอัปเกรด "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" เป็นระดับ 5 (สูงสุด) จะใช้แต้มสยองขวัญ 1000 แต้ม (ยอมรับ/ปฏิเสธ)]

ด้วยหัวใจที่ปวดร้าว ลีโอกดยอมรับและอัปเกรดสกิลของเขาเป็นระดับ 5 ในทันที ทำให้แต้มสยองขวัญ 2,240 แต้มของเขาลดลงเหลือเพียง 390 แต้ม

การอัปเกรดสกิล "จิตวิญญาณแกร่งกล้า" จากระดับ 1 เป็นระดับ 5 (สูงสุด) ทำให้เขาต้องเสียแต้มสยองขวัญไปทั้งหมด 1,850 แต้ม!

เมื่อกลับมาจนอีกครั้ง ลีโอก็ตรวจสอบคำอธิบายใหม่ของสกิลหลังจากอัปเกรดจนถึงระดับสูงสุด

ติ๊ง!

[จิตวิญญาณแกร่งกล้า (เลเวล 5): เพิ่มพลังวิญญาณอย่างถาวร 10 หน่วย และเพิ่มความแข็งแกร่ง 0.5 หน่วย

สกิลอัปเกรด: ไม่มี อยู่ในระดับสูงสุดแล้ว

หมายเหตุ: ก้าวแรกสู่การเป็นผีที่ประสบความสำเร็จ]

...

[ชื่อ: ลีโอ ริคาเฟรนเต้

เผ่าพันธุ์: วิสป์/ผี

อายุขัย: 0/???

สกิลโดยกำเนิด: จิตกัดกร่อน

___ ค่าสถานะ ___

เลเวล: 2 (3/20 Exp)

แต้มสถานะอิสระ: 2

พลังชีวิต: 12/12

มานา: 20/20

ความแข็งแกร่ง: 0.6 (0.5)

ความเร็ว: 6

พลังเวท: 9

พลังวิญญาณ: 27 (10) (เพิ่มมานา 5 หน่วย ทุกๆ 20 พลังวิญญาณ)

สกิล: ล่องหน (เลเวล 1), ม่านหมอกมายา (เลเวล 1), คำสาป (เลเวล 1), จิตวิญญาณแกร่งกล้า (เลเวล 5)]

[สายพรสวรรค์] [ร้านค้า] [กล่องจดหมาย] [ช่องเก็บของ]

...

เมื่อเห็นพลังวิญญาณที่เพิ่มขึ้นอย่างมากและมานาที่เพิ่มขึ้นตามมา ลีโอก็ยิ้มให้ซอมบี้ด้วยเจตนาร้าย ด้วยค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นใหม่นี้ เขามั่นใจพอสมควรว่าจะจัดการกับซอมบี้สองตัวนี้ได้

โดยไม่รอช้า ลีโอเปิดใช้งานสกิล "ม่านหมอกมายา" ของเขาทันที ซึ่งความรุนแรงของมันขึ้นอยู่กับพลังวิญญาณของเขาเป็นอย่างมาก

ทันทีที่เปิดใช้งานสกิล หมอกพิษสีเทาหนาทึบก็ปรากฏขึ้นโดยรอบ ล้อมรอบซอมบี้ทั้งสองตัวไว้ภายใน

"ฮ่าๆๆๆ! มาดูกันสิว่าข้าจะจัดการพวกเจ้าได้ไหม!"

ลีโอหัวเราะอย่างบ้าคลั่งขณะรอให้สกิลส่งผลต่อซอมบี้ข้างๆ เขา เมื่อถึงตอนนั้น การแสดงที่แท้จริงก็จะเริ่มขึ้น

บันทึกจากผู้เขียน: ผ่านมา 5-6 วันแล้วตั้งแต่เริ่มการประกวด WPC และก็เป็นเวลา 6 วันแล้วที่ผมเริ่มอัปโหลดนิยายเรื่องใหม่ของผม

แม้ว่าอาจจะมีปัญหาเล็กน้อยเกี่ยวกับไวยากรณ์ ถ้าคุณเจอก็ช่วยเตือนผมด้วยนะครับ เพื่อที่ผมจะได้หลีกเลี่ยงปัญหานี้ในอนาคต

༺༻