บทที่ 513 การทำความเข้าใจให้ตรงกัน

ห้องประชุมขนาดไม่ใหญ่นักแน่นไปด้วยผู้คน ตู้ชวนมองคร่าวๆ มีอย่างน้อยสามสี่สิบคน

ตอนนี้ห้องประชุมนั่งเต็มหมดแล้ว

"พื้นที่ค่อนข้างเล็ก ตอนนี้ได้แค่นี้ก่อน ถ้าในอนาคตมีการประชุมใหญ่อีก พวกเราจะประสานงานจัดที่อื่น" หลี่หยวนอธิบาย

ตู้ชวนพยักหน้า จากนั้นภายใต้การนำทางของคนอื่น เขาก็นั่งลง และทดสอบไมโครโฟนก่อน

ห้องประชุมที่เดิมค่อนข้างอึกทึกค่อยๆ เงียบลง

คนในนี้ส่วนใหญ่รู้จักตู้ชวน

เพราะตอนนี้ตู้ชวนค่อนข้างมีชื่อเสียงแล้ว แค่เขาเป็นคนค่อนข้างเก็บตัวเท่านั้น

และคนที่อยู่ในห้องนี้ ส่วนใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจ นอกจากนี้ยังมีผู้นำจากรัฐวิสาหกิจที่ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่น

ผู้บริหารระดับสูงพิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบ ไม่ว่าจะเป็นด้านทฤษฎีหรือด้านปฏิบัติ ล้วนมีบุคลากรที่มีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้อง

"ฮู่ ฮู่ ทุกคนน่าจะรู้จักผมแล้วนะ ผมจะไม่แนะนำตัวละ ขอพูดถึงสถานการณ์เลยนะครับ" ตู้ชวนพูดตรงประเด็นเลย

พูดจบ ก็มีคนอยากจะพูด แต่ถูกตู้ชวนขัดจังหวะ

"ทุกคนกรุณาเงียบก่อนนะครับ ฟังผมพูดให้จบ ถ้าหลังจากนั้นยังมีข้อไม่เห็นด้วยหรือไม่เข้าใจ เราค่อยอภิปรายกัน ได้ไหมครับ?" ตู้ชวนบอกให้พวกเขาไม่ต้องรีบร้อน

เมื่อได้ยินคำพูดของตู้ชวน ทุกคนก็ไม่พูดอะไร แค่มองที่เขา

หลายคนที่นี่ชื่นชมเขามาก พูดได้ว่าหัวข้อวิจัยหลายเรื่องของพวกเขาเกี่ยวข้องกับตู้ชวน

เช่น สถานการณ์ของโรงงานทอผ้าที่หก และหน่วยงานอื่นๆ ล้วนเป็นหัวข้อวิจัยของพวกเขา

พวกเขาต้องการค้นหาประสบการณ์ที่สามารถนำมาใช้ซ้ำได้ และดูว่าสามารถสร้างทฤษฎีที่เหมาะสมได้หรือไม่

แน่นอน มีคนที่ชื่นชมตู้ชวน แต่ก็มีบางคนที่เป็นศัตรูกับเขา

ความเป็นศัตรูนี้ไม่ได้มุ่งไปที่ตัวตู้ชวน แต่พูดให้ถูกต้องคือไม่เห็นด้วยกับวิธีการและแนวคิดบางอย่างของเขา

ในความเป็นจริง ความมั่งคั่งที่ตู้ชวนสร้างขึ้นได้เกินความคาดหมายของหลายคนไปแล้ว

คนเหล่านี้รู้เรื่องนี้ ในใจไม่ได้อิจฉา แต่มีความรู้สึกเหมือนถูกทรยศ

แต่ก็รู้ถึงการทำคุณประโยชน์ของตู้ชวน จึงอยู่ในสภาวะที่ขัดแย้งในใจ

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร พวกเขาก็ยอมรับในความสำเร็จของตู้ชวน

"ผมรู้ว่าทุกคนกำลังอภิปรายอะไรกัน แต่ผมคิดว่าทุกคนอาจจะเข้าใจผิดไป สิ่งที่เรามาอภิปรายกันครั้งนี้เป็นเรื่องง่ายๆ"

"นั่นคือการค้นหาทิศทางที่เหมาะสมสำหรับการปฏิรูปองค์กรในปัจจุบัน"

"ส่วนเรื่องอื่นๆ ไม่จำเป็นต้องพูดมากที่นี่"

"ตอนนี้สิ่งที่เราต้องการคือทำงานของเราให้ดี ใช้ความสามารถและมุมมองที่เชี่ยวชาญที่สุดเพื่อประเมินรายงานแผนงานที่อยู่ตรงหน้าทุกคน"

"สถานการณ์ของรายงานแผนงานเหล่านี้เป็นอย่างไร ทุกคนคงรู้ดี ล้วนเป็นผลงานที่หลายคนทุ่มเทแรงกายแรงใจเขียนขึ้นมา"

"ทุกคนอาจจะไม่เห็นด้วยกับแนวคิดบางอย่างของพวกเขา แต่ไม่ควรปฏิเสธไปเลยเพียงเพราะสิ่งที่ไม่มีมูลความจริง"

คำพูดเพิ่งจบ ก็มีคนอดไม่ไหวแล้ว "สหายตู้ชวน นี่จะเป็นสิ่งที่ไม่มีมูลความจริงได้อย่างไร? พวกเราเป็นประเทศสังคมนิยม ทุกอย่างต้องเดินตามแนวทางสังคมนิยม"

"แต่คุณดูสิ พวกนี้เป็นอะไร? เป็นการหันหลังให้กับแนวทางของเราอย่างสิ้นเชิง"

เมื่อคนนี้พูดจบ บรรยากาศก็วุ่นวายขึ้นทันที เริ่มมีการโต้เถียง

หลี่หยวนนั่งอยู่ข้างๆ ใบหน้าแสดงความเจ็บปวด สถานการณ์แบบนี้ ในช่วงหลายวันนี้เขาเจอมานับไม่ถ้วน

ไม่ว่าเขาจะพยายามพูดอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์

บางครั้งยังถูกลากเข้าไปด่าด้วย คนเหล่านี้เวลาด่าไม่เกรงใจเลย

ตู้ชวนเห็นสถานการณ์แบบนี้ก็ไม่ได้พูดอะไร แค่รอเงียบๆ และจิบชาเป็นครั้งคราว

แต่รอแบบนี้ไปเกือบสิบห้านาที ก็ไม่เห็นว่าจะมีทีท่าว่าจะหยุด จึงรู้สึกจนใจ

คนเหล่านี้มีพลังมากเกินไป

ตู้ชวนจึงต้องเอ่ยอีกครั้ง: "ทุกคนเงียบหน่อยครับ ฟังผมพูด"

เขามีไมโครโฟนในมือ เสียงพูดของเขาดังกว่าทุกคน จึงค่อนข้างง่ายที่จะควบคุมสถานการณ์

"วันนี้ผมมาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อมาโต้เถียงกับทุกคนเรื่องพวกนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะโต้เถียงกันหนึ่งหรือสองวันแล้วได้ผลลัพธ์" ตู้ชวนมองไปรอบๆ และพูด

เขารู้ว่าตัวเองไม่ควรตกลงไปในการโต้เถียงแบบนี้ เพราะพูดไปมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

"ตอนนี้ผมจะระบุจุดประสงค์ของเราอีกครั้ง นั่นคือการหาวิธีที่เหมาะสมสำหรับการปฏิรูปองค์กรให้มากขึ้น ให้องค์กรสามารถหาเงินได้มากขึ้น ให้ชีวิตประชาชนดีขึ้น"

"ในความเห็นของผม เหล่านี้เป็นเรื่องที่มีความหมายมาก เวลาของทุกคนมีค่ามาก การโต้เถียงแบบนี้ สามารถเก็บไว้ทำทีหลังได้"

"และเรายังสามารถดูว่าผลของการทดลองวิธีการเหล่านี้เป็นอย่างไร? ด้วยวิธีนี้ เมื่อมีตัวอย่างจริง คำพูดของทุกคนก็จะมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น"

คำพูดนี้ทำให้หลายคนครุ่นคิด ส่วนใหญ่เพราะพวกเขารู้ว่า เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถโต้เถียงกันแล้วได้ข้อสรุปที่นี่

แต่คำพูดของตู้ชวนทำให้พวกเขาเห็นด้วย การทำให้ชีวิตประชาชนดีขึ้น ทำให้เศรษฐกิจของประเทศดีขึ้น นี่คือความปรารถนาของทุกคนในที่นี้

แน่นอน เหตุผลที่ทุกคนสามารถรับฟังคำพูดเหล่านี้ได้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะผลงานของตู้ชวน

มิฉะนั้นคำพูดแบบนี้ใครไม่เคยได้ยิน? หรือแม้แต่ใครไม่เคยพูด? หลักการทุกคนเข้าใจ แต่ยังต้องดูว่าใครเป็นคนพูด

พวกเขาไม่ได้บอกว่าทุกคนเคยศึกษากรณีของตู้ชวน แต่ส่วนใหญ่เคยศึกษา

เพียงแค่จากสิ่งที่พวกเขารู้ ก็รู้ว่าตู้ชวนทำเงินตราต่างประเทศให้ประเทศปีละหลายร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ

และยังเพิ่มตำแหน่งงานมากมาย รวมถึงการใช้เงินตราต่างประเทศเหล่านี้ เพื่อให้เทคโนโลยีของหลายหน่วยงานได้รับการปรับปรุง หรือแม้กระทั่งการพัฒนา

ผลงานเหล่านี้ดีพอที่จะทำให้พวกเขาตาลาย ดังนั้นสิ่งที่ตู้ชวนพูด พวกเขาเต็มใจฟัง และสามารถรับฟังได้

ตู้ชวนเห็นทุกคนเป็นแบบนี้ ก็พอใจและพูดว่า: "งั้นตอนนี้เราจะทำความเข้าใจให้ตรงกันเกี่ยวกับการประเมินครั้งนี้"

"พิจารณาเฉพาะความเป็นไปได้ของรายงานแผนงานเหล่านี้ ไม่พูดถึงเรื่องอื่น"

"หากมีปัญหาอื่นๆ สามารถไปรายงานกับผู้นำ หรือมาหา..."

ตู้ชวนกำลังจะพูดว่ามาคุยกับเขา แต่ก็รีบเปลี่ยนคำพูดทันที "หาเวลาและสถานที่อื่นมาพูดคุยกัน"

ตอนนี้เขาได้เห็นพลังการต่อสู้ของคนเหล่านี้แล้ว ไม่ใช่ธรรมดาเลย

และตู้ชวนก็ไม่มีความสามารถที่จะโน้มน้าวพวกเขาได้ ถ้าพูดถึงทฤษฎีและอุดมการณ์จริงๆ คนเหล่านี้แต่ละคนก็สามารถทิ้งเขาไปไกลเป็นแปดร้อยเมตร

ตู้ชวนไม่สามารถบอกได้ว่าเขารู้เรื่องการพัฒนาในอนาคต และตอนนี้เขาไม่มีเวลาและพลังมากพอที่จะโต้เถียงกับพวกเขา

ภรรยาและลูกที่บ้านกำลังรอเขาอยู่ เขาไม่อยากเสียพลังไปกับเรื่องพวกนี้

"เอาละ ในเมื่อทุกคนไม่มีความเห็นอะไร ก็ตกลงกันแบบนี้นะ นอกจากนี้ รายงานแผนงานทุกฉบับจำเป็นต้องมีความเห็น และยังสามารถหาคนที่เกี่ยวข้องมาสอบถามและแก้ไขได้"

(จบบท)