บทที่ 15 มาเร็วไปเร็ว

ตอนนี้ตู้ชวนรู้สึกดีมาก แทบจะอดไม่ไหว

ถึงแม้ความแค้นนี้จะค้างคืน แต่การแก้แค้นก็ยังรู้สึกดีอยู่

คิดถึงสีหน้าที่น่าอับอายของหลินไฮ่ชงเมื่อครู่ เขาก็รู้สึกสบายใจ

ส่วนเดวิสที่ทำหน้าประจบอยู่ข้างๆ เขาทำเป็นไม่เห็น ตอนนี้เดวิสเข้าใจอย่างชัดเจนแล้วว่าชะตาชีวิตของเขาอยู่ในมือของชายหนุ่มตรงหน้า

เขาจึงวิงวอนให้ตู้ชวนเมตตา พูดเรื่องดีๆ ของเขาต่อหน้าเวด เพื่อไม่ให้เขาต้องเข้าคุก

ส่วนตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ เขาไม่กล้าหวังแล้ว ได้แต่ภาวนาให้บริษัทใหญ่ปล่อยเขาไป

นี่เป็นการกลับตาลปัตรจากท่าทีหยิ่งยโสเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

แต่ตู้ชวนไม่ใช่คนใจกว้าง จะให้ยกโทษให้แบบนี้ เป็นไปไม่ได้

..................

ในโรงอาหารเล็กของหน่วยงาน บนโต๊ะกลมใหญ่มีอาหารยกมาเสิร์ฟแล้ว เชฟใหญ่ของหน่วยงานทำอาหารได้รวดเร็วมาก

ผู้เชี่ยวชาญที่เหลือของเดอลิสโกก็มาถึงกันหมดแล้ว ตอนแรกพวกเขายังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากที่เวดพูดจบ พวกเขาก็ตะลึงไปตามๆ กัน

"ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เดวิสไม่ใช่ผู้จัดการใหญ่ของเดอลิสโกแล้ว เมื่อกลับไปผมจะรายงานบริษัทใหญ่ ทางนั้นจะจัดการแต่งตั้งผู้จัดการใหญ่คนใหม่ ตอนนั้นผู้จัดการใหญ่คนใหม่จะมาที่นี่ รับช่วงงานทั้งหมดของเดวิส ถ้าพวกคุณมีปัญหาอะไร สามารถรายงานกับเขาได้" เวดแจ้งสถานการณ์ให้พวกเขาทราบ

เพราะเขาก็รู้ว่าจุดประสงค์ของการจัดงานเลี้ยงครั้งนี้ของตู้ชวนคืออะไร เขาย่อมยินดีเอาใจตู้ชวน

หลังจากย่อยคำพูดของเวดแล้ว วิศวกรคนหนึ่งชื่อเจมี่อดถามไม่ได้ "ทำไมล่ะครับ?"

เวดตอบอย่างสงบ "เหตุผลง่ายมาก คุณเดวิสละเมิดคำสั่งของเจ้านายเรา ไม่เหมาะสมที่จะอยู่ในตำแหน่งนี้อีกต่อไป ถ้าพวกคุณไม่พอใจอะไร ครั้งนี้ก็กลับไปพร้อมกันได้ เราจะจัดคนมาส่งมอบงานใหม่"

ถ้าเป็นปกติ เมื่อเวดพูดประโยคนี้ออกมา บางทีพวกเขาอาจจะสนใจ อาจจะตอบตกลงทันที เพราะคิดถึงชีวิตและครอบครัวในอเมริกา การกลับไปย่อมเป็นเรื่องดี

แต่พวกเขาก็ไม่ใช่คนโง่ ย่อมเห็นว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติ ถ้าตอบตกลงตอนนี้ ผลลัพธ์ที่รอพวกเขาอยู่อาจจะไม่ดีนัก

ดังนั้นหลังจากที่เวดพูดจบ คนเหล่านี้ก็เงียบลง ไม่มีทีท่าว่าจะบอกว่าตัวเองจะกลับ

เวดพูดจบก็ไม่สนใจพวกเขาอีก คนพวกนี้ถ้าพูดกันตามปกติ แม้แต่คุณสมบัติในการพบเขาอย่างเป็นทางการก็ไม่มี

"คุณตู้ชวนครับ เรื่องครั้งนี้ต้องขอโทษจริงๆ ผมขอโทษแทนคุณไวท์อีกครั้ง" เวดถ่อมตัวลงมาก

ตู้ชวนยิ้มพลางพูดว่า "คุณเวดไม่ต้องสุภาพขนาดนั้น เรื่องพวกนี้เป็นความเข้าใจผิด ทั้งหมดเป็นเพราะคุณเดวิสทำตามใจตัวเอง ตอนนี้ความเข้าใจผิดก็คลี่คลายแล้วไม่ใช่เหรอ?"

เวดได้ยินก็ยิ้มพลางพูดเช่นกัน "ถูกต้อง ทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด คุณตู้ชวนวางใจได้ หลังจากกลับไปแล้ว ข้อเสนอที่คุณให้ไว้ คุณไวท์จะต้องพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแน่นอน"

บทสนทนาของพวกเขาทั้งสอง ทำให้วิศวกรที่เงียบไปต่างมองหน้ากัน เกิดอะไรขึ้น? บางคนเมื่อกี้ไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

แต่ตอนนี้จากบทสนทนาระหว่างเวดกับตู้ชวน พวกเขาก็พอจะเดาสถานการณ์ได้แล้ว เพียงแต่ไม่ค่อยอยากเชื่อเท่านั้น

ตู้ชวนคุยกับเวดเป็นภาษาอังกฤษ พวกเขาจึงฟังออกแน่นอน

แต่ถึงจะฟังออก แต่พวกเขาก็รู้สึกเหมือนไม่เข้าใจอยู่ดี

หรือว่าเพียงเพราะคนที่ชื่อตู้ชวนคนนี้ เพียงเพราะพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเดวิส ส่งผลให้เดวิสถูกปลดออกจากตำแหน่ง? ดูเหมือนเรื่องนี้เหนือความจริงไปหน่อย ทำให้พวกเขาไม่อาจยอมรับได้ในทันที

แต่นี่ไม่ใช่ปัญหาที่พวกเขาไม่ยอมรับแล้วจะหลีกเลี่ยงได้

หลังจากที่ตู้ชวนและเวดคุยกันจบ ลู่เจี้ยนโจวก็ยิ้มและเริ่มสร้างบรรยากาศให้คึกคัก ตอนนี้เขาอารมณ์ดีมากจริงๆ

ดีจนไม่อาจดีไปกว่านี้ได้อีก

ไม่คาดคิดจริงๆ ว่าเรื่องจะมาถึงจุดนี้ ตอนนี้หน่วยงานของพวกเขาดูเหมือนจะมีคนที่ผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันพวกนี้เกรงกลัวแล้ว

แบบนี้ สำหรับโครงการความร่วมมือของพวกเขา ก็มีประโยชน์มากมาย

แม้จะผ่านไปเพียงหนึ่งวัน เขาก็ได้สัมผัสถึงความยากในการรับมือกับผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันพวกนี้แล้ว

เช้านี้ก็มีผู้เชี่ยวชาญของหน่วยงานขอให้พวกเขาไปสอนเทคโนโลยีที่หน่วยงานซื้อมา แต่ผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันพวกนี้อ้างว่าพักผ่อนไม่พอและไล่กลับไป

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ลู่เจี้ยนโจวก็เข้าใจได้ เพราะเพิ่งมาถึงประเทศ อาจจะพักผ่อนไม่เพียงพอ

ส่วนปัญหาเรื่องเจ็ทแล็ก ก็ไม่น่าจะเป็นปัญหา เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาอยู่ที่ฮ่องกงเกือบสิบวันแล้ว

ไม่มีปัญหาเรื่องเจ็ทแล็กแล้ว และผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ก็ตื่นมาแล้วอย่างชัดเจน กินอาหารเช้าแล้ว ที่ไม่ไปก็เพราะขี้เกียจ อารมณ์ยังแย่เป็นพิเศษด้วย

แต่ยังไงผู้เชี่ยวชาญของโรงงานเครื่องจักรก็ได้แต่อดทน แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว มีตู้ชวน เชื่อว่าต่อไปการสื่อสารกับผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกันพวกนี้จะง่ายขึ้น

หลังจากกินข้าวเสร็จ เมื่อลู่เจี้ยนโจวเชิญให้เวดอยู่ต่อ ก็ถูกเวดปฏิเสธอย่างสุภาพ

"ขอโทษจริงๆ ครั้งนี้ผมมาในนามของงานอื่น ดังนั้นผมต้องไปที่อื่นอีก ไม่สามารถอยู่นานได้" เวดดูเหมือนจะอธิบายให้ลู่เจี้ยนโจวฟัง แต่จริงๆ แล้วพูดให้ตู้ชวนฟัง เพื่อไม่ให้ตู้ชวนไม่พอใจ

แม้จะเพิ่งติดต่อกันไม่นาน แต่เวดก็เห็นออกแล้วว่าคนคนนี้อารมณ์ไม่ดีเท่าไร และก็ไม่ใช่คนใจกว้างด้วย

ที่เขามาถึงได้เร็วขนาดนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะบริษัทอีกแห่งในเครือบริษัทหมึกก็มีความร่วมมือกับจีน และยังร่วมมือกันอย่างลึกซึ้ง เขาจึงสามารถผ่านบริษัทนั้น อ้างเรื่องความร่วมมือ เพื่อมาถึงจีนได้อย่างรวดเร็ว

"ฮ่าๆ เข้าใจได้ แต่คุณเวดมาไกลแล้ว พวกเราต้อนรับได้ไม่ดี ต้องขอโทษด้วยจริงๆ" ลู่เจี้ยนโจวพูดอย่างยิ้มแย้ม

เวดพูดอย่างจริงจัง "ไม่เลย พวกคุณต้อนรับดีมากแล้ว อาหารวันนี้ อร่อยมาก ผมชอบมาก"

เรื่องนี้เวดไม่ได้โกหก เขาชอบกินอาหารจีนอยู่แล้ว และเป็นอาหารจีนแท้ๆ ด้วย บางครั้งเขายังไปไชน่าทาวน์ เพื่อหาอาหารจีนแท้ๆ กินโดยเฉพาะ

ในฐานะที่โรงงานเครื่องจักรเป็นหน่วยงานใหญ่ พ่อครัวในนั้นล้วนเป็นคนฝีมือดี ใช้ความสามารถที่แท้จริง เวดกินอย่างมีความสุขมาก

หลังจากที่บอกลากัน เวดก็รีบเร่งจากไป เห็นได้ชัดว่าเขายุ่งจริงๆ

ส่วนเดวิส ก็ถูกเวดพาไปด้วย ปล่อยให้อยู่ที่นี่ ถ้าไอ้หมอนี้สมองรั่ว แล้วไปทำให้ตู้ชวนไม่พอใจอีกล่ะ? ตอนนั้นถ้าเกิดลามมาถึงตัวเอง ก็จะร้องไห้ไม่ออกแล้ว

มองร่างของเวดและคนอื่นที่จากไป ลู่เจี้ยนโจวอารมณ์ดีพูดกับตู้ชวนที่อยู่ข้างๆ "สหายตู้ชวน เธอทำได้ดีมาก เรื่องก่อนหน้านี้ เป็นเพราะหน่วยงานระมัดระวังมากเกินไป หวังว่าเธอจะไม่ถือสา"

(จบบท)