บทที่ 27: ประชุมกับเหล่าผู้บริหารระดับสูง! สมบัติแห่งทวีปน้ำแข็ง

บทที่ 27: ประชุมกับเหล่าผู้บริหารระดับสูง! สมบัติแห่งทวีปน้ำแข็ง

กัปตันกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ มิเฮะ พร้อมค่าหัว 50 ล้านเบรี

เนื่องจากทหารเรือทราบกระบวนการต่อสู้ทั้งหมดและเข้าใจว่ามิเฮะไม่ได้ใช้ความสามารถของผลปีศาจ แต่กลับสามารถใช้เทคนิคอันทรงพลังต่างๆ ที่แตกต่างจากคนทั่วไปได้ พวกเขาจึงมอบฉายาใหม่ให้กับมิเฮะ

‘ผู้มาจากต่างโลก มิเฮะ’

เขาไม่ใช่ผู้ใช้ผลปีศาจ แต่กลับสามารถใช้วิธีการต่างๆ ที่คล้ายคลึงกับผู้ใช้ผลปีศาจได้ เป็นผู้มาจากต่างโลกในโลกของโจรสลัด

“พวกทหารเรือนี่ก็เก่งเรื่องการตั้งฉายาเหมือนกันนะ” มิเฮะกล่าวพร้อมรอยยิ้มหลังจากเห็นฉายาใหม่บนใบค่าหัว

“แล้วก็ คุณนิวเกตต้องการให้กัปตันไปที่ปราสาทครับ ดูเหมือนว่าจะมีการประชุมการรบครั้งใหม่” ลูกน้องโจรสลัดกล่าวต่อหลังจากมอบใบค่าหัว

“เข้าใจแล้ว” มิเฮะตอบ

หลังจากนั้น มิเฮะก็ออกจากที่พักของเขาและรีบไปยังปราสาทหลัก

เนื่องจากเป็นที่พักที่ได้รับรางวัลจากผลงานที่โดดเด่น ตำแหน่งของมันจึงค่อนข้างดี อยู่ใกล้กับปราสาทหลักของฐานทัพมาก หลังจากเดินไปได้ไม่นาน มิเฮะก็มาถึงปราสาทหลัก

เขาเดินต่อไปยังชั้นสองและผลักประตูห้องประชุมเข้าไป

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาคือภาพที่คึกคักอย่างยิ่ง เหล่าแกนนำระดับสูงของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ซึ่งหาได้ยากในวันธรรมดา ต่างก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ และด้านหลังแกนนำแต่ละคนก็มีเหล่ากัปตันที่พวกเขาเลื่อนตำแหน่งมาจากเรือของตนยืนอยู่

การมาถึงของมิเฮะดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที

นิวเกต, หลินหลิน, ไคโด, ชิกิ และทั้งสามคน ซิลเวอร์แอ็กซ์, หวังจื๋อ และจอห์น ซึ่งเขาเคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน แกนนำทั้งหมดของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์มาอยู่พร้อมหน้ากันอย่างหาได้ยาก

“นั่นคือกัปตันคนใหม่ที่แกเลื่อนตำแหน่งมารึ? ดูเด็กมากเลยนะ” ราชสีห์ทองคำชิกิกล่าวกับนิวเกตหลังจากเหลือบมองมิเฮะ

“ชิกิ ตอนนี้เขาเป็นคนใหญ่คนโตในกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ของเราแล้วนะ ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนแรกเขาก็ได้แผนที่สมบัติที่สำคัญมา”

“เขายังบุกเข้าไปในโพรเดนซ์ด้วยคนเพียงสิบคน ยึดเงินส่วยจากสวรรค์มาได้ ทำร้ายมังกรฟ้าสาหัส และสังหารทหารเรือไปเป็นจำนวนมาก”

“แม้แต่การ์ปและเซนโงคุที่มาถึงทีหลังก็ยังหยุดเขาไม่ได้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะมีฉายาที่เรียกว่า… ‘ผู้มาจากต่างโลก มิเฮะ’ ด้วยนะ” จอห์นกล่าวด้วยน้ำเสียงแปลกๆ เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก่อนที่นิวเกตจะทันได้พูดเสียอีก

น้ำเสียงของเขา ไม่ว่าจะฟังอย่างไร ก็ไม่ได้ฟังดูเหมือนว่าเขากำลังชื่นชมมิเฮะอย่างแท้จริงเลยแม้แต่น้อย

“หึ ในท้ายที่สุด เขาก็ยังไม่ได้สู้กับการ์ปหรือเซนโงคุเลยสักนิด ไม่มีอะไรน่าภูมิใจ” ชิกิตรงไปตรงมามากกว่า แสดงความดูถูกของเขาหลังจากที่จอห์นพูดจบ

ไม่คาดคิด มิเฮะกลับไม่สนใจการสนทนาของพวกเขาเลยและเดินตรงไปอยู่ด้านหลังนิวเกต พยักหน้าเป็นการรับรู้

“มามามะมะ… ชิกิ, จอห์น พวกแกสองคนตกต่ำถึงขนาดทำได้แค่ทะเลาะกับเด็กใหม่แล้วรึไง?” ในขณะนี้ ชาร์ล็อตต์ หลินหลินก็พลันพูดขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะ เสียงหัวเราะอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสังเกต

เธอสวนกลับแทนมิเฮะใส่ชิกิและจอห์น!

ปัง!

เมื่อได้ยินคำพูดของชาร์ล็อตต์ หลินหลิน ชิกิก็ทุบโต๊ะและลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

“หลินหลิน แกหมายความว่ายังไง?! แกกำลังพูดแทนไอ้เด็กใหม่นี่รึ?!”

ในชั่วพริบตา กลิ่นอายดินปืนจางๆ ก็อบอวลไปทั่วทั้งห้อง

ด้านข้าง แกนนำคนอื่นๆ ก็กอดอก ทำท่าทางราวกับกำลังดูละครฉากเด็ด ในหมู่พวกเขา ไคโดและนิวเกตสบตากับชาร์ล็อตต์ หลินหลินอย่างมีความหมาย เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจว่าทำไมชาร์ล็อตต์ หลินหลิน ซึ่งปกติไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น จะมาพูดแทนมิเฮะอย่างกะทันหัน

“อะไร? แกคิดจะสู้กับชั้นอย่างนั้นรึ? คิดว่าชั้นกลัวแกรึไง?” ชาร์ล็อตต์ หลินหลินสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้

ปี๊บ!

ทันทีที่บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองอึดอัดอย่างที่สุด จวนเจียนจะเกิดการต่อสู้ขึ้น ทันใดนั้น จอฉายภาพขนาดใหญ่ในห้องก็เปิดขึ้นพร้อมกับเสียงปี๊บ

ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่

“กัปตัน” เมื่อเห็นบุคคลบนจอฉายภาพ ทุกคนก็พลันจริงจังขึ้นมาทันที เรียกออกมาพร้อมกัน แม้แต่ชาร์ล็อตต์ หลินหลินและชิกิก็กลับไปนั่งที่ของตนอย่างฉลาด

บุคคลที่ปรากฏบนจอฉายภาพไม่ใช่ใครอื่นนอกจากกัปตันของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ ร็อคส์!

มิเฮะอดไม่ได้ที่จะพินิจพิจารณาร็อคส์

“ทุกคนมากันครบแล้วรึยัง?” ในวิดีโอ ร็อคส์กวาดตามองไปทั่วที่เกิดเหตุ สายตาของเขาสุดท้ายก็หยุดอยู่ที่มิเฮะ สบเข้ากับสายตาของมิเฮะ สายตาของร็อคส์หรี่ลงเล็กน้อย

“แกคงจะเป็นเด็กใหม่ไฟแรงที่ชื่อมิเฮะ ที่นิวเกตพูดถึงให้ชั้นฟังหลายครั้งสินะ?”

“เรื่องที่โพรเดนซ์จัดการได้ดีมาก แกไม่ได้ทำให้กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ของเราเสียหน้าเลย”

“ถึงเวลาแล้วที่จะให้ทหารเรือและรัฐบาลโลกรู้ถึงความแข็งแกร่งของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ของเรา”

ร็อคส์กล่าวชื่นชมมิเฮะอย่างไม่ปิดบัง คำพูดเหล่านี้ทำให้สีหน้าของหวังจื๋อและอีกสองคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ชั้นติดต่อพวกแกมาครั้งนี้เพราะมีสองเรื่องที่ต้องให้พวกแกจัดการ”

“อย่างแรก สถานที่ที่ถอดรหัสได้ในที่สุดจากแผนที่สมบัติที่มิเฮะนำกลับมาเรียกว่าทวีปน้ำแข็ง”

พรึ่บ!

เมื่อชื่อทวีปน้ำแข็งออกมาจากปากของร็อคส์ เหล่าแกนนำที่อยู่ ณ ที่นั้นก็พลันกระสับกระส่ายขึ้นมาทันที

“ทวีปน้ำแข็ง? ทวีปน้ำแข็งที่ร่ำลือกันว่าเป็นที่ฝังสมบัติที่ตระกูลซินเจียวสะสมมานานหลายศตวรรษน่ะรึ?” ชิกิถามด้วยความประหลาดใจ

“ถูกต้อง” ร็อคส์ตอบ

เมื่อได้รับการยืนยันจากร็อคส์ ทุกคนก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

สมบัติลับของทวีปน้ำแข็งคือคลังสมบัติขนาดมหึมาที่ตระกูลซินเจียวสะสมมานานหลายร้อยปี มูลค่าของสมบัติที่เก็บไว้ข้างใน หากไม่พูดเกินจริง ก็มีมูลค่าหลายแสนล้าน เป็นขุมสมบัติที่วัดมูลค่ากันในหน่วยหมื่นล้าน!

เหล่าแกนนำของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์เคยได้ยินเกี่ยวกับทวีปน้ำแข็งมานานแล้ว แต่พวกเขาไม่เคยสามารถหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้เลย ตอนนี้เมื่อพวกเขาได้แผนที่สมบัติที่ชี้ไปยังทวีปน้ำแข็งแล้ว ใครเล่าจะยังคงสงบอยู่ได้?

หวังจื๋อและคนอื่นๆ มองตรงไปที่นิวเกต ในบรรดาผู้ที่อยู่ ณ ที่นั้น มีเพียงนิวเกตซึ่งรับผิดชอบแผนที่สมบัติเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ล่วงหน้าและดูค่อนข้างสงบ

“ครั้งนี้ ชั้นวางแผนที่จะมอบหมายสมบัติของทวีปน้ำแข็งให้พวกแกทั้งหมดจัดการ”

“ผู้ที่รับผิดชอบในการปกป้องสมบัติคือตระกูลซินเจียว และ ‘กองทัพเรือฮัปโป’ ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของพวกเขา และมันยังเกี่ยวข้องกับกำลังทหารของประเทศคาโนะอีกด้วย”

“ในเมื่อพวกแกเลือกที่จะยึดมัน พวกแกก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับสงครามเต็มรูปแบบกับกองทัพเรือฮัปโปและประเทศคาโนะ”

ร็อคส์พูดอีกครั้ง

สมบัติของทวีปน้ำแข็งสืบทอดมาจากตระกูลซินเจียว และซินเจียวก็คือผู้นำกองทัพเรือฮัปโปรรุ่นที่ 12 ซึ่งมีความสัมพันธ์ที่แยกไม่ออกกับประเทศคาโนะ

เมื่อตัดสินใจที่จะยึดสมบัติของทวีปน้ำแข็งแล้ว ก็หมายความว่าจะต้องรับมือกับทั้งกองทัพเรือฮัปโปและกองกำลังปกติของประเทศคาโนะพร้อมๆ กัน จำนวนกองทัพจะมากมายจนไม่อาจจินตนาการได้

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็เงียบลง แต่ละคนต่างก็ครุ่นคิดอย่างลับๆ

“แล้วกัปตันล่ะครับ? ท่านไม่มาด้วยเหรอ?” ในขณะนี้ หวังจื๋อสังเกตเห็นจากคำพูดของร็อคส์ว่าเขาจะไม่เข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งนี้ และถามขึ้นด้วยความสับสนทันที