บทที่ 18: ชั้นขอเลือก! ซัดมังกรฟ้า

บทที่ 18: ชั้นขอเลือก! ซัดมังกรฟ้า

ฟุ่บ!

หลังจากมาถึงย่านใจกลางเมือง มิเฮะก็ทะยานขึ้นไปอย่างแผ่วเบา ซ่อนตัวอยู่บนหลังคา

เมื่อมองไปยังถนนโดยรอบ ก็เป็นอย่างที่เจ้าของโรงเตี๊ยมบอกไว้ เนื่องด้วยความโหดร้ายทารุณของมังกรฟ้า ชาวเมืองจึงหลบซ่อนอยู่ในบ้านของตนมานานแล้ว

มีเพียงคนเดินถนนประปรายไม่กี่คนเท่านั้น ความคึกคักในตอนกลางวันหายไปอย่างสิ้นเชิง

มิเฮะรออยู่ในที่ของเขา

ไม่นานหลังจากนั้น กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาจากระยะไกลตามถนน

สองข้างทางคือองครักษ์ในชุดสูทสีขาว เดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ตรงกลาง ชายผู้มีที่ครอบศีรษะทรงฟองสบู่และหน้าตาอัปลักษณ์กำลังขี่ทาสร่างกำยำผิวสีน้ำตาล ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้

ในไม่ช้า กลุ่มคนก็มาถึงบนถนน

ชายอัปลักษณ์เหลือบมองถนนที่ว่างเปล่ารอบตัวเขา และความโกรธก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“พวกแก ไอ้พวกสามัญชนชั้นต่ำ!”

“เมื่อเห็นเซนต์คามามิโยะผู้สูงศักดิ์ พวกแกยังกล้าหลบซ่อนอยู่ในบ้านและไม่ยอมออกมาต้อนรับอีกรึ?!”

ชายอัปลักษณ์ผู้เรียกตัวเองว่าเซนต์คามามิโยะตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

ในชื่อของมังกรฟ้า ผู้ชายมักจะมีคำต่อท้ายว่า ‘เซนต์’ ในขณะที่ผู้หญิงจะมีคำต่อท้ายว่า ‘มิยะ’

ว่ากันว่าเพื่อแสดงถึงความสูงศักดิ์ของพวกเขา

หลังจากตะโกนจบ เซนต์คามามิโยะก็ดึงปืนพกออกมาจากอกเสื้อ

เขาเล็งไปที่ประตูบ้านหลังหนึ่งและเหนี่ยวไกซ้ำๆ ทันที

ปัง ปัง ปัง!

ในชั่วพริบตา กระสุนก็พุ่งเข้าใส่ประตู ทำให้เกิดรูพรุนในทันที

เมื่อเห็นดังนั้น เซนต์คามามิโยะก็ส่งสายตาให้ลูกน้องคนหนึ่งของเขา

ลูกน้องคนนั้นก็ตรงไปที่ประตูทันที เตะมันเปิดออกด้วยเสียงดังโครม และพุ่งเข้าไปในห้อง

ครู่ต่อมา เขาก็ลากชาวบ้านสองคนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องออกมา

“บังอาจมาหลบหน้าชั้น!”

“บังอาจมาหลบหน้าชั้น!”

เมื่อเห็นชาวบ้านทั้งสองปรากฏตัว เซนต์คามามิโยะก็พลิกตัวลงจากทาสร่างกำยำและกระโดดลงมา

เขาเข้าไปหาชาวบ้านคนหนึ่งและยกเท้าขึ้น กระทืบเข้าที่ใบหน้าของชาวบ้านคนนั้นอย่างรุนแรงหลายครั้ง

ใบหน้าของชาวบ้านก็พลันฟกช้ำดำเขียว ชุ่มโชกไปด้วยโลหิต

“หึ!”

เมื่อชาวบ้านหยุดเคลื่อนไหวแล้วเท่านั้น เซนต์คามามิโยะจึงหยุดลงอย่างพึงพอใจ

“พวกแกทุกคน ออกมา!”

“มิฉะนั้น…”

แกรก แกรก!

สิ้นเสียงของเซนต์คามามิโยะ ชาวบ้านในบ้านหลังอื่นๆ รอบถนนก็ไม่กล้าซ่อนตัวอีกต่อไป

พวกเขาทั้งหมดรีบออกมาจากบ้าน ก้มศีรษะและคุกเข่าลง ทำท่าต้อนรับอย่างนอบน้อม

“อย่างนี้สิถึงจะถูก”

เมื่อเห็นภาพนี้ ในที่สุดเซนต์คามามิโยะก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“อุแว้ อุแว้ อุแว้…”

ทันใดนั้น ท่ามกลางชาวบ้าน ทารกที่หญิงสาวคนหนึ่งอุ้มอยู่ก็ตกใจกับบรรยากาศโดยรอบและเริ่มร้องไห้เสียงดัง

ทันทีที่เสียงร้องของทารกดังขึ้น สีหน้าของหญิงสาวก็พลันเสียไปในทันที

เธอเผลอมองไปที่เซนต์คามามิโยะโดยสัญชาตญาณ

โชคร้ายที่เธอสบเข้ากับสายตาของเซนต์คามามิโยะ

“ใครอนุญาตให้แกเงยหน้าขึ้นมา!!”

“แล้วก็นั่น…”

“เสียงมันหนวกหูเกินไป!”

เซนต์คามามิโยะก็โกรธขึ้นมาอีกครั้งอย่างกะทันหัน

โดยไม่พูดอะไรอีก เขาก็ยกปืนพกในมือขึ้น เล็งปากกระบอกปืนไปที่ทารกที่ยังคงร้องไห้อยู่

“ได้โปรด!”

“อย่า!”

เมื่อเห็นดังนั้น หญิงสาวก็รีบใช้ร่างกายของเธอบังทารกไว้ อ้อนวอนขอความเมตตาจากเซนต์คามามิโยะอย่างต่อเนื่อง

“ลากตัวมันออกไป!”

อย่างไรก็ตาม เซนต์คามามิโยะไม่สนใจคำวิงวอนของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย

เขายังคงสั่งให้ลูกน้องของเขาลากตัวหญิงสาวออกไป

ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาของมิเฮะซึ่งซ่อนตัวอยู่บนหลังคาใกล้ๆ

“พวกมังกรฟ้านี่มันขยะโดยแท้สินะ?”

ดวงตาของมิเฮะหรี่ลงขณะที่เขากล่าวอย่างเย็นชา

พวกมันปฏิบัติต่อชีวิตมนุษย์ราวกับผงธุลี เข่นฆ่าตามอำเภอใจเมื่อใดก็ตามที่ไม่พอใจ

【ติ๊ง! การคัดสรรระดับพระเจ้าทำงาน!】

【ตัวเลือกที่หนึ่ง: ซัดมังกรฟ้า, รางวัล: ทักษะสุ่ม * 1】

【ตัวเลือกที่สอง: ช่วยเหลือหญิงสาวและทารก, รางวัล: ความชำนาญทุกทักษะ +10%】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของมิเฮะ

การคัดสรรระดับพระเจ้าทำงาน!

หน้าต่างตัวเลือกปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตามิเฮะทันที

สองตัวเลือกนั้นแตกต่างกัน และรางวัลก็แตกต่างกันเช่นกัน

ตัวเลือกแรกคือการพุ่งเข้าไปซัดมังกรฟ้าโดยตรง ดึงดูดความสนใจของมังกรฟ้าและองครักษ์โดยรอบ

เขาจะได้รับรางวัลเป็นทักษะสุ่ม

ตัวเลือกที่สองคือการช่วยเหลือเพียงหญิงสาวและทารก โดยไม่โจมตีมังกรฟ้า

เขาจะได้รับความชำนาญทุกทักษะ +10%

“แน่นอนว่าต้องเป็น…”

“ซัดมังกรฟ้า!”

มิเฮะเลือกตัวเลือกแรกอย่างเด็ดเดี่ยว

ตัวเลือกที่หนึ่งบนหน้าต่างระบบสว่างขึ้นทันทีแล้วก็จางหายไป

จากนั้น มิเฮะก็ลุกขึ้นยืนจากบนหลังคา

ไม่มีใครสังเกตเห็นการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของมิเฮะ

เมื่อลุกขึ้นยืน มิเฮะมองลงไปที่เซนต์คามามิโยะบนพื้น รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา

“โซล!”

ฟุ่บ!

วินาทีต่อมา ฝีเท้าของมิเฮะก็กระทืบซ้ำๆ อย่างรวดเร็ว

พร้อมกับเสียงระเบิดอากาศ เขาก็หายไปจากจุดที่ยืนอยู่ทันที

เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็มาอยู่เบื้องหน้าเซนต์คามามิโยะแล้ว

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้างเมื่อเห็นการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของมิเฮะในที่เกิดเหตุ

ในเวลาเดียวกัน บนหลังคาอีกฝั่งหนึ่ง ชาร์ล็อตต์ หลินหลินก็แอบซ่อนตัวอยู่ที่นั่น

เธอก็เห็นมิเฮะพุ่งวาบเข้าไปอยู่เบื้องหน้าเซนต์คามามิโยะ ร่องรอยของความประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

“เขาคงไม่ได้พยายามจะ…”

วินาทีต่อมา ภายใต้สายตาของทุกคน มิเฮะก็กำหมัดขวาของเขาแน่น

โดยไม่เปิดโอกาสให้เซนต์คามามิโยะได้ตอบสนอง เขาก็ปล่อยหมัดออกไปอย่างรวดเร็ว ซัดเข้าใส่ใบหน้าของเซนต์คามามิโยะ

เปรี้ยง!!

ในชั่วพริบตา หมัดหนักของมิเฮะก็กระแทกเข้ากับที่ครอบศีรษะทรงฟองสบู่ที่เซนต์คามามิโยะสวมอยู่

ด้วยเสียงดังสนั่น พลังที่มิเฮะปลดปล่อยออกมาก็ทำลายที่ครอบศีรษะทั้งหมดจนแตกละเอียด

ทันทีหลังจากนั้น หมัดของมิเฮะก็กระแทกเข้ากับใบหน้าของเซนต์คามามิโยะอย่างแท้จริง

ตุ้บ!

เสียงทึบๆ ดังก้อง

ฟันของเซนต์คามามิโยะก็หลุดกระเด็นออกไปทันทีด้วยแรงหมัด

เมื่อรับแรงหมัดเข้าไป ร่างของเซนต์คามามิโยะก็ลอยถอยหลังอย่างรวดเร็วราวกับลูกปืนใหญ่

โครม!

ในที่สุด ร่างของเซนต์คามามิโยะก็กระแทกเข้ากับกำแพงบ้านหลังหนึ่งบนถนนอย่างรุนแรง

ร่างกายของเขาเกินกว่าครึ่งฝังเข้าไปในกำแพง ใบหน้าชุ่มโชกไปด้วยเลือด

เขาหมดสติไปแล้ว

เงียบ

บริเวณโดยรอบก็พลันเงียบสงัดลงอย่างผิดปกติ

แม้แต่องครักษ์ที่เพิ่งได้รับคำสั่งให้ลากตัวหญิงสาวออกไปก็ยังหยุดการกระทำของตน

ทุกคนจ้องมองภาพที่ไม่น่าเชื่อซึ่งอยู่ตรงหน้าพวกเขา เต็มไปด้วยความตกตะลึง

“หนีเร็ว!”

“มีคนทำร้ายมังกรฟ้า!”

“ที่นี่จะต้องถูกทำลายในไม่ช้านี้!”

วินาทีต่อมา ชาวบ้านที่รวมตัวกันอยู่รอบถนนก็กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว วิ่งหนีกันอย่างบ้าคลั่งไปทุกทิศทุกทาง

ไม่มีใครคาดคิดว่ามังกรฟ้าจะถูกทำร้ายจริงๆ!

เมื่อข่าวแพร่ออกไป มันจะนำมาซึ่งหายนะที่ไม่อาจจินตนาการได้มาสู่ทั้งเมือง และแม้แต่ทั้งราชอาณาจักรโพรเดนซ์!

“เร็วเข้า จับมันไว้!”

“มิฉะนั้น พวกเราก็จะถูกฆ่าไปด้วย!”

อีกด้านหนึ่ง องครักษ์สิบกว่าคนก็ได้สติกลับคืนมา

พวกเขาไม่สนใจหญิงสาวและทารกอีกต่อไป ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่มิเฮะ

คนเดียวที่ไม่ตื่นตระหนกในที่เกิดเหตุ นอกจากมิเฮะแล้ว ก็คือชาร์ล็อตต์ หลินหลินบนหลังคาอีกฝั่งหนึ่ง ที่อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา