บทที่ 14: เป้าหมายคือเงินส่วยจากสวรรค์! ราชอาณาจักรโพรเดนซ์

บทที่ 14: เป้าหมายคือเงินส่วยจากสวรรค์! ราชอาณาจักรโพรเดนซ์

หลังจากเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น นิวเกตก็พุ่งเป้าไปที่หวังจื๋อและอีกสองคนในฐานะผู้ต้องสงสัย

เขาลอบจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ

เมื่อใดที่เขาค้นพบว่าใครคือมือสังหารที่ซ่อนอยู่ในอนาคต นิวเกตจะไม่ปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ แน่

ต่อจากนั้น นิวเกตก็พามิเฮะกลับไปที่เรือโจรสลัด

แผนที่สมบัติได้ถูกมอบให้กับลูกน้องที่ไว้ใจของเขาเพื่อวิเคราะห์ตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจงบนแผนที่เดินเรือแล้ว

บุรุบุรุบุรุ

ในขณะนี้ เด็นเด็นมูชิที่นิวเกตพกอยู่ก็ดังขึ้นทันที

เด็นเด็นมูชิเชื่อมต่อแล้ว

“กัปตัน”

“ครับ ผมเข้าใจแล้ว”

“ไม่ต้องห่วงครับ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง”

หลังจากการสนทนาสั้นๆ นิวเกตก็วางสายเด็นเด็นมูชิ

มิเฮะและกัปตันคนอื่นๆ มองไปที่นิวเกตด้วยความสับสนทันที

“มีงานใหม่เข้ามา” นิวเกตกล่าวพร้อมกับดวงตาที่เปล่งประกาย

“ก่อนหน้านี้ เนื่องจากการก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ของพวกเรา ทำให้มังกรฟ้าส่วนใหญ่ในโลกต่างพากันหลบซ่อนตัว”

“กัปตันได้ส่งข่าวล่าสุดมา: มีผู้ต้องสงสัยว่าพบมังกรฟ้าในราชอาณาจักรโพรเดนซ์”

“กัปตันต้องการให้พวกเราไปยืนยันความถูกต้องของข่าว” นิวเกตกล่าวต่อ

หลังจากที่กลุ่มโจรสลัดร็อคส์ก่อตั้งขึ้น พวกเขาก็ประกาศเจตนารมณ์อย่างชัดเจนที่จะท้าทายรัฐบาลโลก

และมังกรฟ้าซึ่งได้รับการคุ้มครองโดยรัฐบาลโลก ก็ยิ่งเป็นเป้าหมายของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์มากขึ้นไปอีก

เมื่อรู้เช่นนี้ รัฐบาลโลกจึงซ่อนและคุ้มกันมังกรฟ้าส่วนใหญ่ไว้

ร็อคส์ นอกจากการตามหาสมบัติแล้ว ยังคงสอบถามถึงที่อยู่ของมังกรฟ้าอยู่เสมอ

ในที่สุด เมื่อวันก่อน ร็อคส์ก็ได้รับข่าวว่ามีมังกรฟ้าปรากฏตัวในราชอาณาจักรโพรเดนซ์บนแกรนด์ไลน์

นั่นคือเหตุผลที่ร็อคส์ติดต่อนิวเกต ขอให้เขาส่งคนไปตรวจสอบความจริงของเรื่องนี้

ราชอาณาจักรโพรเดนซ์ยังค่อนข้างใกล้กับฮาจิโนสุอีกด้วย

“เป้าหมายคือการกำจัดมังกรฟ้างั้นรึครับ?” มิเฮะถาม

ต้องบอกเลยว่า ร็อคส์นั้นบ้าคลั่งจริงๆ

ในขณะที่คนอื่นหลีกเลี่ยงมังกรฟ้า ร็อคส์กลับตามหาพวกเขาเพื่อสังหารอย่างแข็งขัน

“ไม่ใช่แค่นั้น”

“แค่พวกมังกรฟ้า ไม่คุ้มค่าพอที่กัปตันจะขอให้ชั้นไปยืนยันแล้วค่อยไปจัดการด้วยตัวเองหรอก”

“ว่ากันว่ามังกรฟ้าที่ปรากฏตัวในราชอาณาจักรโพรเดนซ์ครั้งนี้ มีหน้าที่รับผิดชอบในการรับเงินส่วยจากสวรรค์จากราชอาณาจักรโพรเดนซ์”

“พร้อมกับเงินส่วยจากสวรรค์จากประเทศเพื่อนบ้าน พวกเขาจะถูกส่งกลับไปยังรัฐบาลโลก”

“นั่นคือ ‘เงินส่วยจากสวรรค์’ จากหลายประเทศเชียวนะ!” ขณะที่เขาพูด ประกายแสงก็ฉายวาบขึ้นในดวงตาของนิวเกตโดยไม่รู้ตัว

สิ่งที่เรียกว่าเงินส่วยจากสวรรค์คือสมบัติที่ประเทศพันธมิตรของรัฐบาลโลก 170 ประเทศจ่ายให้กับรัฐบาลโลกเป็นประจำทุกปี

มูลค่าของมันจะมหาศาลจนน่าเหลือเชื่อเพียงใดนั้นไม่อาจจินตนาการได้

ร็อคส์มอบหมายภารกิจนี้ให้นิวเกตโดยเฉพาะ

ประการแรก คือการกำจัดมังกรฟ้าและสร้างบารมีของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ต่อหน้ารัฐบาลโลก

ประการที่สอง คือการตั้งเป้าไปที่เงินส่วยจากสวรรค์

ท้ายที่สุดแล้ว เจตนาเดิมของการก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ก็เพื่อสมบัติของทั้งโลก

“เพราะถ้าชั้นนำทีมไปเอง มันจะดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายได้ง่าย”

“จึงได้มีการตัดสินใจส่งทีมขนาดเล็กออกไปก่อนเพื่อยืนยันความถูกต้องของข่าวก่อนที่จะลงมือ” นิวเกตอธิบายต่อ

เครือข่ายข่าวกรองของรัฐบาลโลกนั้นไม่ต้องสงสัยเลย

หากมีการปฏิบัติการขนาดใหญ่ มันจะถูกอีกฝ่ายตรวจจับล่วงหน้าได้ง่าย ทำให้พวกเขาสามารถถอนตัวออกไปก่อนได้

ดังนั้นความคิดของร็อคส์คือ ให้รนิวเกตส่งทีมชั้นยอดไปยังราชอาณาจักรโพรเดนซ์ก่อนเพื่อยืนยันความถูกต้องของข่าว

เมื่อได้รับการยืนยันแล้ว นิวเกตก็จะไปยึดเงินส่วยจากสวรรค์ด้วยตัวเอง

หลังจากพูดจบ นิวเกตก็กวาดตามองเหล่ากัปตัน

เนื่องจากเป็นการแทรกซึมอย่างลับๆ จำนวนคนที่ส่งออกไปในครั้งนี้จะไม่เกินสิบคนด้วยซ้ำ

และเมื่อมีเงินส่วยจากสวรรค์เข้ามาเกี่ยวข้อง จำนวนทหารยามของรัฐบาลโลกก็ย่อมต้องมีจำนวนมากอย่างแน่นอน

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นภารกิจแทรกซึมที่มีความอันตรายสูง ซึ่งมีโอกาสสูงที่จะไม่ได้กลับมา

เนื่องจากมันอันตรายมาก หลังจากที่คำพูดของนิวเกตสิ้นสุดลง เหล่ากัปตันก็มองหน้ากัน และไม่มีใครแสดงความจำนงที่จะไปในทันที

บรรยากาศที่น่าอึดอัดก็แผ่ซ่านไปทั่วดาดฟ้าเรือโจรสลัดอันกว้างใหญ่ทันที

[ติ๊ง! การคัดสรรระดับพระเจ้าทำงาน!]

[ตัวเลือกที่หนึ่ง: ยอมรับภารกิจแทรกซึม และคุณจะได้รับรางวัล: ฮาคิเกราะ, ความชำนาญทุกความสามารถ +10%]

[ตัวเลือกที่สอง: ปฏิเสธภารกิจแทรกซึม และคุณจะได้รับรางวัล: เทคนิคที่เหลือของวิชาหกรูปแบบ]

ในขณะนี้ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของมิเฮะ

หน้าต่างระบบการคัดสรรระดับพระเจ้าก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตามิเฮะทันที

แม้แต่การปฏิเสธภารกิจก็ยังมีรางวัลบางอย่าง แต่การยอมรับภารกิจจะมอบรางวัลเป็นฮาคิเกราะที่มิเฮะไม่อาจต้านทานได้!

เมื่อเขาครอบครองฮาคิเกราะ พลังของความสามารถทั้งหมดของมิเฮะจะเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ!

เพียงแต่ว่ามีโอกาสที่จะตกอยู่ในอันตราย

“ชั้นเลือกข้อแรก ยอมรับภารกิจ!” มิเฮะพูดกับระบบอย่างเด็ดเดี่ยวในใจ

[ติ๊ง! โฮสต์จะได้รับรางวัลตัวเลือกเมื่อเดินทางถึงโพรเดนซ์]

หน้าต่างสำหรับตัวเลือกที่หนึ่งกะพริบเล็กน้อย และหน้าต่างระบบก็หายไป

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ตราบใดที่มิเฮะยอมรับภารกิจและเดินทางไปถึงราชอาณาจักรโพรเดนซ์ เขาก็จะได้รับรางวัล

“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นเองครับ” มิเฮะก้าวไปข้างหน้าและพูดกับนิวเกตหลังจากตัดสินใจ

เมื่อได้ยินมิเฮะอาสา สายตาของทุกคนก็จับจ้องมาที่มิเฮะ

“มิเฮะ แกเพิ่งกลับมาจากการนำแผนที่สมบัติกลับมานะ ไปโพรเดนซ์อีกครั้ง มันจะไม่กินแรงแกมากไปหน่อยรึ?” นิวเกตถามด้วยความเป็นห่วง

นิวเกตมีความคิดที่จะสนับสนุนมิเฮะอย่างเต็มที่

นิวเกตไม่ต้องการสูญเสียสมาชิกลูกเรือที่มีศักยภาพสูงไปเพราะภารกิจนี้

“ในเมื่อชั้นก้าวออกมาแล้ว โดยธรรมชาติแล้วชั้นก็ย่อมมีความมั่นใจ”

“ไม่ต้องห่วงครับ ชั้นจะไม่เสี่ยงชีวิตเพื่ออวดดี” มิเฮะกล่าวอย่างหนักแน่น

หลังจากได้ยินคำพูดของมิเฮะ นิวเกตก็จ้องมองมิเฮะอยู่เป็นเวลานาน แล้วในที่สุดก็หัวเราะออกมาเบาๆ

“ดี!”

“ถ้างั้นภารกิจแทรกซึมก็มอบหมายให้แก”

“แกสามารถเลือกลูกเรือคนไหนก็ได้บนเรือ แต่แกสามารถพาไปได้แค่สิบคนเท่านั้น”

“ถ้ามากกว่านี้ ชั้นเกรงว่าพวกเขาจะถูกสายลับของรัฐบาลโลกตรวจจับได้” ในที่สุดนิวเกตก็ตกลง

อันที่จริง นิวเกตก็กำลังตั้งตารออยู่เช่นกันว่ามิเฮะจะสร้างความประหลาดใจให้เขาอีกครั้งหรือไม่

ตามคำสั่งของนิวเกต มิเฮะได้เลือกยอดฝีมือสิบคนจากโจรสลัดร้อยคนที่เคยร่วมเดินทางไปกับเขาที่เกาะแผนที่สมบัติครั้งล่าสุด

ความสามารถในการต่อสู้ส่วนตัวของคนทั้งสิบนี้ยังแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาร้อยคนอีกด้วย

เมื่อพวกเขาเข้าไปในโพรเดนซ์ มิเฮะและลูกน้องสิบคนของเขาสามารถแยกกันปฏิบัติการได้เท่านั้น

ความสามารถในการต่อสู้ส่วนตัวจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง

ในช่วงบ่าย ร็อคส์ได้ให้คนนำล็อกโพสของโพรเดนซ์และข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับโพรเดนซ์กลับมา

ทั้งหมดถูกส่งมอบให้กับมิเฮะ

หลังจากอ่านข้อมูลข่าวกรองแล้ว มิเฮะก็กล่าวลากับนิวเกตและนำโจรสลุดสิบคนขึ้นเรือลำเล็กธรรมดา

เรือแล่นเต็มกำลังไปยังราชอาณาจักรโพรเดนซ์ทันที ตามทิศทางของล็อกโพส

บนดาดฟ้าเรือ มิเฮะยืนอยู่ที่หัวเรือ รับลมทะเล พลางครุ่นคิดถึงการกระทำต่อไปของเขา