บทที่ 10: ผลปีศาจสายโซออน! รูปแบบจระเข้
บทที่ 10: ผลปีศาจสายโซออน! รูปแบบจระเข้
บทที่ 10: ผลปีศาจสายโซออน! รูปแบบจระเข้
“จะว่าไปแล้ว พวกแกทุกคน”
“ไม่คิดจะพิจารณาเข้าร่วมกับกลุ่มโจรสลัดอสูรของพวกเราบ้างรึ?”
“มันต้องดีกว่าการติดตามไอ้เด็กนี่อย่างแน่นอน ใช่ไหมล่ะ?”
“ฮ่าฮ่าฮ่า…”
เสียงหัวเราะอันดังลั่นของเหล่าโจรสลัดก็ดังก้องไปทั่ว
ในชั่วพริบตา มันก็ทำให้เกิดเสียงหัวเราะดังลั่นจากลูกน้องของเขาเช่นกัน
พวกเขาดูถูกมิเฮะซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มอย่างเห็นได้ชัด
ไม่มีเหตุผลอื่นใด
มิเฮะดูเด็กเกินไป
หากไม่ลงมือ รูปลักษณ์ภายนอกของเขาดูราวกับคนไร้พิษสงอย่างแท้จริง
อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางเสียงหัวเราะของฝูงชน
มิเฮะยังคงรักษาท่าทีที่เย็นชาและไม่แยแส
“แก ไปตามหาคุโระให้ชั้นที”
“หลังจากที่เราจัดการคนพวกนี้เสร็จ ชั้นจะไปลงโทษมันอย่างสาสมอีกครั้ง!”
เมื่อไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ จากมิเฮะ
หัวหน้าโจรสลัดก็สั่งลูกน้องคนหนึ่งของเขาทันที
“ตอนนี้ไม่จำเป็นแล้วล่ะ”
ในขณะนี้ มิเฮะก็พูดขึ้นอย่างกะทันหัน
เมื่อได้ยินดังนั้น หัวหน้าโจรสลัดก็มองมิเฮะด้วยความสับสน
“แกคือพิเนด้า กัปตันของกลุ่มโจรสลัดอสูรสินะ?”
“ไม่จำเป็นต้องไปตามหาเขาหรอก”
“เพราะเขาตายไปแล้ว”
มิเฮะกล่าวอย่างใจเย็น
ราวกับว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องที่ไม่สำคัญอย่างยิ่ง
เมื่อมองไปที่อีกฝ่ายอีกครั้ง
ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมากในทันที
ไม่ใช่เพียงเพราะมิเฮะเปิดเผยที่มาของพวกเขาโดยตรง
แต่ยังรวมถึงข่าวการตายของคุโระด้วย!
“เป็นไปไม่ได้”
“แค่พวกแก เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะฆ่าคุโระได้!”
ในไม่ช้า หลังจากความตกตะลึง
พิเนด้าก็สงบสติอารมณ์ลง
ด้วยความแข็งแกร่งของคุโระ
ต่อให้เขาไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ อย่างน้อยการถอยอย่างปลอดภัยก็ไม่ใช่ปัญหา
ความสามารถผลปีศาจของคุโระคือการควบคุมสิ่งมีชีวิตอื่น
ภายใต้สถานการณ์ปกติ
คุโระจะรักษาระยะห่างจากศัตรูเสมอ
เขาจะปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่ถูกควบคุมโจมตีศัตรู
ทันทีที่เขาเห็นว่าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย เขาก็จะถอยทันที
การที่จะถูกไล่ตามและสังหารยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย
“ลืมบอกไป”
“ไม่ใช่พวกเรา”
“เป็นชั้นคนเดียวที่ฆ่าคุโระ”
มิเฮะเสริม
“ฮ่าฮ่าฮ่า…”
เมื่อได้ยินคำพูดถัดมาของมิเฮะ
พิเนด้าก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง
จากนั้นเขาก็เริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
เขายิ่งรู้สึกว่ามิเฮะกำลังพยายามข่มขู่เขา
แต่ขณะที่เขาหัวเราะ พิเนด้าก็สังเกตเห็นว่า
มิเฮะยังคงมีสีหน้าที่สงบนิ่งไม่ไหวติงเช่นเดิม
เมื่อเห็นดังนั้น
พิเนด้าก็ค่อยๆ หยุดหัวเราะ
ใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ มืดทะมึนลง
“ฆ่าพวกมันให้หมด!”
“ส่วนไอ้เด็กนี่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชั้นเอง!”
“หลังจากที่ชั้นหักขาแกแล้ว ชั้นจะค่อยๆ ทรมานแก!”
พิเนด้ากล่าวอีกครั้ง
“ฆ่า!”
ในชั่วพริบตา โจรสลัดของกลุ่มโจรสลัดอสูร
แต่ละคนยกอาวุธของตนขึ้น
และพุ่งเข้าใส่ลูกน้องที่มิเฮะพามา
“พวกเราก็ลุยเหมือนกัน!”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายพุ่งเข้ามา
โจรสลัดร้อยคนที่อยู่ข้างหลังมิเฮะก็ไม่แสดงความหวาดกลัว
พวกเขาพุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้อย่างแข็งขัน
ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันอย่างดุเดือดในทันที
สิ่งที่รู้กันโดยไม่ต้องพูดก็คือ
ทั้งสองฝ่ายถอยไปต่อสู้กันที่ปีกซ้ายและขวา
เว้นพื้นที่ขนาดใหญ่เพียงพอไว้สำหรับมิเฮะและพิเนด้า
ตุ้บ!
โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
พิเนด้าก็ชักดาบจากเอวของเขาทันที
เขากระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง
ร่างของเขาพุ่งเข้าหามิเฮะในทันที
“ค่ายกลฉีเหมิน”
เมื่อเห็นดังนั้น
มิเฮะก็กระซิบอย่างใจเย็น
แผนภาพค่ายกลฉีเหมินแผ่ออกไปทันทีที่มิเฮะใช้เท้าขวาแตะพื้น
“ไอ้หนู ชั้นจะหักขาแกก่อนเป็นอันดับแรก!”
พูดไม่ทันขาดคำ
ในชั่วพริบตา พิเนด้าก็พุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้ามิเฮะแล้ว
ดาบเล่มใหญ่ที่กุมแน่นในมือขวาของเขา สะบัดเกิดเป็นลมดาบอันทรงพลัง
และฟันเข้าใส่ช่วงเอวของมิเฮะ ในตำแหน่งขาของเขา
แต่สิ่งที่พิเนด้าไม่รู้ก็คือ
เขาได้เข้ามาอยู่ในค่ายกลฉีเหมินของมิเฮะแล้ว
เขากำลังเหยียบอยู่บนตำแหน่งซวิ่น
“ซวิ่นจื่อ - คุณาธารจันทน์!”
จิตของมิเฮะเคลื่อนไหว
ความสามารถของค่ายกลฉีเหมินถูกใช้งาน
ครืนนน…
ในชั่วพริบตา
ทันทีที่เจตจำนงของมิเฮะกระตุ้นมัน
พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพิเนด้าก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
พื้นดินสั่นสะเทือนและแตกละเอียดอย่างรวดเร็ว
ต้นไม้จันทน์หนาทึบหลายต้นก็เติบโตขึ้นจากพื้นดินที่แตกสลายในทันที
ตุ้บ!
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันทำให้พิเนด้าไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างสิ้นเชิง
ร่างกายของเขาถูกต้นไม้จันทน์กระแทกอย่างรุนแรง
และทั้งร่างของเขาก็ถูกส่งลอยขึ้นไปในอากาศทันที
ฟุ่บ!
ขณะที่ร่างของพิเนด้ายังคงอยู่กลางอากาศและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
มิเฮะก็ใช้เท้าขวาแตะพื้น
ร่างกายของเขากระโดดขึ้นไปอย่างแผ่วเบา
และเขาก็พุ่งไปอยู่เบื้องหน้าของพิเนด้า
ในเวลาเดียวกัน
จานทั้งสี่ของค่ายกลฉีเหมินก็ได้เปลี่ยนไปยังทิศตุ้ยแล้ว
“ตุ้ยจื่อ · กาฬโลหะ!”
วูม!
มือขวาของมิเฮะพลันเปลี่ยนสภาพเป็นผลึกแข็งสีดำในทันที
และจากนั้น
มิเฮะก็กำหมัดและชกออกไปอย่างแรง ส่งหมัดพุ่งเข้าใส่พิเนด้า
หมัดนั้นพุ่งเข้าใส่ร่างของพิเนด้าอย่างแม่นยำ
โครม!!
เสียงระเบิดทึบๆ ดังขึ้นทันที
ทันทีหลังจากนั้น
ร่างของพิเนด้าก็ราวกับลูกปืนใหญ่
ถูกเร่งความเร็วพุ่งถอยหลังกระแทกเข้ากับพื้น
เปรี้ยง!
ในที่สุด
ร่างของพิเนด้าก็กระแทกเข้ากับพื้นอย่างรุนแรง
แรงปะทะอันทรงพลังถึงกับทำให้พื้นดินแตกละเอียด
ฟู่!
หลังจากลงพื้น พิเนด้าก็กระอักเลือดสดคำโตออกมาทันที
อีกด้านหนึ่ง
มิเฮะค่อยๆ ร่อนลงมายืนบนพื้น
“ความแข็งแกร่งของแกน่าจะมีมากกว่านี้นะ?”
มิเฮะมองไปที่พิเนด้าที่อยู่ในสภาพทุลักทุเลอย่างยิ่ง
เขาพูดขึ้น
“ถุย!”
เมื่อได้ยินดังนั้น พิเนด้าก็บ้วนเลือดในปากทิ้ง
เขาใช้มือขวาเช็ดเลือดที่มุมปาก
และลุกขึ้นยืนจากพื้น
เมื่อมองไปที่มิเฮะอีกครั้ง
ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยจิตสังหารอันหนาแน่นแล้ว
“แกเป็นผู้ใช้ผลปีศาจ!”
พิเนด้ากล่าวอย่างมั่นใจ
การที่สามารถอัญเชิญไม้จันทน์ขึ้นมาจากอากาศธาตุและเปลี่ยนสภาพร่างกายของตนเองได้
วิธีการเช่นนี้ ในความเข้าใจของพิเนด้า
มีเพียงผู้ใช้ผลปีศาจเท่านั้นที่สามารถทำได้
แต่พิเนด้าไม่สามารถแยกแยะที่มาของผลปีศาจของมิเฮะได้
พิเนด้าไม่รู้ว่า
มิเฮะไม่ใช่ผู้ใช้ผลปีศาจ
สิ่งที่เขาใช้ไม่ใช่วิชาที่พบได้ในโลกนี้
“อย่างไรก็ตาม…”
“ผู้ใช้ผลปีศาจก็มีจุดแข็งและจุดอ่อน!”
“ชั้นขอถอนคำพูดเมื่อกี้”
“ชั้นตัดสินใจแล้วว่าจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้!!”
พิเนด้าพูดกับมิเฮะอย่างดุร้าย
กรอด กรอด กรอด…
ทันทีหลังจากนั้น
สิ้นเสียงของพิเนด้า
ร่างกายของพิเนด้าก็พลันบวมขึ้น
ผิวหนังและเนื้อทั่วร่างของเขาบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง
เสื้อผ้าของพิเนด้าขาดกระจุยจากร่างกายที่ขยายตัวของเขาทันที
ทั้งร่างของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง
เกล็ดอันเป็นเอกลักษณ์เริ่มงอกและปรากฏขึ้น
จากนั้น
พิเนด้าก็ย่อตัวลงโดยตรง
ใช้แขนขาทั้งสี่ยันพื้น
ในชั่วพริบตา
เขาก็ได้แปลงร่างเป็นจระเข้ตีนเป็ดยักษ์
“เป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายโซออนนี่เอง”
เมื่อเห็นร่างกายของพิเนด้าแปลงร่าง มิเฮะก็เข้าใจในทันที
เห็นได้ชัดว่าพิเนด้าเป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายโซออน รูปแบบจระเข้
“นี่คือความสามารถของชั้น!”
“ผลโซออนสายจระเข้ รูปแบบจระเข้ตีนเป็ด!”
“ในร่างนี้ของชั้น การโจมตีใดๆ ของแก…”
“จะไม่มีผลอีกต่อไป”
พิเนด้าที่แปลงร่างเป็นจระเข้ตีนเป็ดแล้ว มีแสงสีแดงฉานของสัตว์ร้ายฉายวาบอยู่ในดวงตา
เขากล่าวกับมิเฮะอย่างเย็นชา