บทที่ 5: กายภาพที่พัฒนาขึ้น! พลังของผลกุระ กุระ

บทที่ 5: กายภาพที่พัฒนาขึ้น! พลังของผลกุระ กุระ

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องจอแจของเหล่าโจรสลัดโดยรอบ ในที่สุดนิวเกตก็ได้สติกลับคืนมาหลังจากผ่านไปนาน

นิวเกตพยายามนึกย้อนถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้

สุดท้าย เขาก็ทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่น ส่ายหัว และหยุดคาดเดา

“ชั้นขอถอนคำพูดที่พูดไปในตอนแรก”

“ชั้นมองข้ามแกไป ชั้นขอโทษแก...”

นิวเกตเป็นคนที่รักษาสัญญาการเดิมพัน ดังนั้นเขาจึงเริ่มพูดกับมิเฮะในทันที

“พอแล้วครับ”

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ มิเฮะก็ขัดจังหวะขึ้น

เมื่อได้ยินดังนั้น นิวเกตก็มองมิเฮะด้วยสีหน้าฉงน

ดวงตาของมิเฮะกวาดไปรอบๆ แล้วเขาก็ก้าวไปข้างหน้า

เขาเอนตัวเข้าไปใกล้นิวเกต พูดด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน

“ชั้นไม่อยากให้เส้นทางของตัวเองต้องแคบลง”

นิวเกตถึงกับตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของมิเฮะ

ทันทีหลังจากนั้น เขาก็เข้าใจความหมายของมิเฮะ

ในฐานะหนึ่งในแกนนำระดับสูงสุดของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ การที่นิวเกตต้องมาขอโทษโจรสลัดฝึกหัดหน้าใหม่น่ะหรือ?

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ไม่เพียงแต่นิวเกตจะเสียหน้า แต่มันยังจะสร้างปัญหามากมายให้กับมิเฮะอีกด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว โจรสลัดในกลุ่มโจรสลัดร็อคส์คือกลุ่มคนที่มารวมตัวกันเพื่อสมบัติ

พวกเขาไม่ใช่พวกพ้องที่ไว้ใจกันและกันร้อยเปอร์เซ็นต์

มิเฮะเพิ่งจะมาถึงโลกนี้ และไม่ต้องการที่จะกลายเป็นเป้าสายตาตั้งแต่เริ่มต้น

“กุระระระระ…”

“ไอ้หนูเอ๊ย แกนี่มันถูกใจชั้นจริงๆ!”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น แกจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตันและติดตามชั้นนับจากนี้ไป”

“อยู่กับชั้นแล้ว จะไม่มีใครกล้าแตะต้องแก”

เมื่อเข้าใจความหมายเบื้องหลังคำพูดของมิเฮะ นิวเกตก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง

เขาสัญญาในทันที

สำหรับความสามารถที่มิเฮะใช้ ทุกคนในกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ต่างก็มีความลับเป็นของตัวเองกันแทบทั้งนั้น

หากมิเฮะไม่เต็มใจที่จะอธิบาย นิวเกตก็จะไม่คาดคั้น

ดังนั้น หลังจากชนะการเดิมพันกับนิวเกต มิเฮะก็ได้กลายเป็นสมาชิกลูกเรืออย่างเป็นทางการของกลุ่มโจรสลัดร็อคส์ในทันที

และเขาก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตัน

ต่อจากนั้น นิวเกตก็สั่งให้คนของเขารีบขนย้ายสมบัติทั้งหมดที่เก็บเกี่ยวมาได้กลับไปยังเรือโจรสลัด

เพราะเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตันโดยตรงจากนิวเกต ในที่สุดมิเฮะก็ได้ทำหน้าที่ควบคุมและสั่งการเหล่าโจรสลัดฝึกหัดในงานใช้แรงงานหนักนี้

ขณะที่กำลังควบคุมเหล่าโจรสลัดฝึกหัดขนย้ายสมบัติ มิเฮะก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนรางวัลของระบบในหัว

[ติ๊ง! ได้รับรางวัล: ค่าสถานะกายภาพเพิ่มขึ้น, เลือกวิชาหกรูปแบบหนึ่งอย่าง]

หลังจากเสียงแจ้งเตือนของระบบจางลง กระแสความอบอุ่นก็ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของมิเฮะทันที

ไม่ว่ากระแสความอบอุ่นจะไหลผ่านไปที่ใด เซลล์ทุกอณูทั่วร่างของเขาก็พลันตื่นตัวอย่างกระตือรือร้น

ร่างกายทั้งหมดของมิเฮะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากในทันที

ทั้งความแข็งแกร่ง ความเร็ว และความอดทนของเขาล้วนเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ยังสามารถเลือกวิชาหกรูปแบบได้อีกหนึ่งอย่าง…”

หลังจากได้รับการเสริมสร้างกายภาพจากระบบ มิเฮะก็พึมพำกับตัวเอง

วิชาหกรูปแบบเป็นวิชาที่หมุนเวียนอยู่ท่ามกลางทหารเรือ ซึ่งผลักดันขีดความสามารถของร่างกายมนุษย์ไปสู่ขีดจำกัด

วิชาหกรูปแบบแบ่งออกเป็น: โซล, เทคไก, คามิเอะ, เกปโป, รันเคียคุ และชิกัน

โซลเพิ่มความเร็วในการระเบิดพลัง ในขณะที่เทคไกใช้สำหรับการป้องกัน ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น

คามิเอะก็เป็นวิชาป้องกันเช่นกัน แต่จะทำให้ร่างกายไหลลื่นไปตามการโจมตีของคู่ต่อสู้ ทำให้ร่างกายเบาและเปลี่ยนรูปได้ราวกับกระดาษ

เกปโปเป็นวิชาเคลื่อนที่กลางอากาศ

รันเคียคุและชิกันเป็นวิชาโจมตีที่ใช้เท้าและนิ้วเป็นอาวุธตามลำดับ

หลังจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ในที่สุดมิเฮะก็ตัดสินใจเลือกโซลจากวิชาหกรูปแบบ

เฟิงโฮ่วฉีเหมินมีทางเลือกในการป้องกันและโจมตีมากมายอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องมีเพิ่มเติม

อย่างไรก็ตาม โซลสามารถยกระดับความเร็วในการระเบิดพลังพื้นฐานของมิเฮะขึ้นไปอีกขั้นได้

มันยังช่วยให้มีความมั่นคงในระดับหนึ่งเมื่อต้องรับมือกับศัตรูที่ทรงพลังกว่า

ดังคำกล่าวที่ว่า ในศิลปะการต่อสู้ทั้งปวง ความเร็วคือสิ่งสำคัญที่สุด

อย่างน้อยที่สุด เขาต้องแน่ใจว่าความเร็วของเขาจะไม่ล้าหลังผู้แข็งแกร่งมากเกินไป

“ระบบ ชั้นเลือกเรียนวิชาหกรูปแบบ - โซล”

เมื่อคิดได้ดังนั้น มิเฮะก็พูดกับระบบ

[ติ๊ง! ใช้รางวัลแล้ว, ได้รับ: วิชาหกรูปแบบ - โซล (ความชำนาญ 30%)]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นทันที และวิธีการใช้โซลก็ถูกส่งเข้ามาในหัวของมิเฮะพร้อมๆ กัน

แตกต่างจากวิชาหลักอย่างเฟิงโฮ่วฉีเหมิน โซลมีความชำนาญ 30% ทันทีที่ได้รับ

หลังจากได้รับรางวัล มิเฮะก็ยังคงเร่งเร้าให้โจรสลัดฝึกหัดขนย้ายสมบัติให้เสร็จโดยเร็วที่สุด

ครู่ต่อมา สมบัติของเกาะก็ถูกปล้นจนหมดสิ้น

โจรสลัดทั้งหมดค่อยๆ กลับไปยังเรือโจรสลัด

“ออกเรือ!”

เมื่อเห็นดังนั้น นิวเกตก็ออกคำสั่ง

เรือโจรสลัดหลายลำก็ออกเดินทางทันที

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

แต่ทันทีที่ทุกคนออกจากชายฝั่งของเกาะ กระสุนปืนใหญ่ก็ถูกยิงมาจากด้านหลัง

กระสุนปืนใหญ่หนาแน่นระดมยิงเข้าใส่บริเวณรอบๆ เรือโจรสลัดอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดน้ำกระเซ็นสาดกระจาย

ทะเลที่ปั่นป่วนยังทำให้เรือโจรสลัดโคลงเคลงอย่างรุนแรง

“ทหารเรือ!”

“เป็นเรือรบของกองทัพเรือ!”

ในไม่ช้า โจรสลัดบางคนก็สังเกตเห็นสถานการณ์ด้านหลังและตะโกนขึ้น

เมื่อได้ยินดังนั้น มิเฮะก็ไปที่ดาดฟ้าท้ายเรือและมองย้อนกลับไป

แน่นอนว่า เรือรบของกองทัพเรือสามลำปรากฏขึ้นบนทะเลไม่ไกลจากด้านหลังเรือโจรสลัด

เรือรบทั้งสามลำกำลังทำการยิงระยะไกลมาทางฝั่งของพวกเขา

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องเป็นพวกพ้องของหน่วยทหารเรือก่อนหน้านี้

“คุณนิวเกต!”

ในขณะนี้ นิวเกตซึ่งได้ยินเสียงโกลาหลก็เดินมาเช่นกัน

เมื่อเห็นเรือรบสามลำปรากฏขึ้น ก็ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขาเลย

“คุณนิวเกต เราจะเข้าใกล้แล้วต่อสู้เลยไหมครับ?” ลูกน้องโจรสลัดคนหนึ่งถามนิวเกต

“ไม่”

“ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาวนเรือกลับไป” นิวเกตกล่าว

ตุ้บ!

จากนั้น นิวเกตก็กระโดดขึ้นไปบนราวเรือโจรสลัด ดวงตาของเขาพลันคมกริบขึ้นมาทันที

วินาทีต่อมา นิวเกตก็กำหมัดขวาของเขาแน่น

ฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยพลังงานโปร่งแสงในทันที

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!

ทันทีที่พลังงานโปร่งแสงปรากฏขึ้น มิติรอบๆ หมัดของเขาก็ปรากฏร่องรอยของการแตกสลาย

พลังอันมหาศาลที่สามารถทลายมิติให้แตกสลายได้!

“ผลกุระ กุระ!”

เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากหมัดของนิวเกต มิเฮะก็อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

พลังงานโปร่งแสงนั้นคือพลังจากผลกุระ กุระของนิวเกตนั่นเอง!

มันเกิดขึ้นในชั่วพริบตา

หลังจากการรวบรวมพลังเพียงชั่วครู่ นิวเกตก็ปล่อยหมัดออกไปในอากาศไปยังทิศทางของเรือรบทั้งสามลำ

ครืนนน!!

พร้อมกับเสียงกึกก้องทุ้มต่ำ พลังสั่นสะเทือนที่มองไม่เห็นก็พุ่งเข้าปะทะเรือรบทั้งสามลำด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

ในชั่วพริบตา เรือรบทั้งสามลำก็ถูกทำลายและจมลงอย่างสิ้นเชิงด้วยพลังสั่นสะเทือนอันทรงพลัง

ผืนทะเลโดยรอบปั่นป่วนเกิดเป็นคลื่นยักษ์สูงตระหง่าน กลืนกินเรือรบทั้งสามลำในทันที

เพียงกระบวนท่าเดียว เขาก็จัดการเรือรบทั้งสามลำ พร้อมกับเหล่าทหารเรือบนเรือ

หลังจากจมเรือรบทั้งสามลำแล้ว นิวเกตก็หันกลับมาและเลิกคิ้วให้มิเฮะ

สีหน้าของเขาดูเหมือนจะบอกว่า “การติดตามชั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแน่นอน!”

“ไปกันเถอะ!”

“ได้เวลากลับไปดื่มแล้ว!” นิวเกตพูดขณะที่กระโดดกลับลงมาบนดาดฟ้า โดยไม่หันกลับไปมอง