บทที่ 15 - สมาคมบรรเทาทุกข์

บทที่ 15 - สมาคมบรรเทาทุกข์

อสูรพิทักษ์นักธนูตาเหยี่ยวแบกซูเย่ วิ่งไปตลอดทาง นักธนูธรรมดาที่อยู่ข้างหลังก็สามารถตามมาได้อย่างมั่นคง เพราะนักธนูธรรมดาเหล่านี้ก็มีความเร็วในการเคลื่อนที่ประมาณสามสิบแต้ม

ไม่ถึงสามนาที ซูเย่ก็มาถึงค่ายของเขา วิ่งมาตลอดทาง ลมพัดจนหน้าของซูเย่แทบจะแข็ง

พอกลับถึงค่าย ก็ตรวจสอบก่อนว่าค่ายไม่มีปัญหาอะไร ให้นักธนูทั้งหลายดื่มน้ำพุแห่งแสงสว่างจนอิ่ม แล้วก็ส่งพวกเขาไปลาดตระเวนบนกำแพงทั้งสองข้างของค่ายต่อ น้ำพุแห่งแสงสว่างมีพลังที่น่าอัศจรรย์มาก สำหรับอสูรพิทักษ์แล้ว ก็เหมือนกับอาหารสำหรับมนุษย์ ขาดไม่ได้

เขามาถึงบ้านหินของตัวเอง เติมไม้ลงในเตาไฟ จุดไฟ ผ่านไปสิบกว่านาที ถึงจะรู้สึกอุ่นขึ้นมา ตอนนี้อุณหภูมิยังไม่ถึงกับหนาวจัด อีกหนึ่งปีข้างหน้า กระแสคลื่นความหนาวเย็นแห่งความมืดจะมาเยือน ถึงตอนนั้นหากมีกระแสคลื่นแห่งความมืดมาอีก ก็จะเป็น "กระแสคลื่นความหนาวเย็นแห่งความมืด" ตอนนั้นอุณหภูมิติดลบหลายสิบองศาก็เป็นเรื่องปกติ การจะอยู่รอดในโลกแห่งความมืดไม่ใช่เรื่องง่าย

เปิดแหวนขึ้นมาดูปริมาณอาหาร สีหน้าของซูเย่ก็เคร่งขรึมลงเล็กน้อย

"ยังมีอาหารเหลือสำหรับครึ่งเดือน รอให้กระแสคลื่นแห่งความมืดระลอกนี้ผ่านไป ก็น่าจะต้องเริ่มกิจกรรมการเลี้ยงสัตว์ การล่าสัตว์แล้ว การปลูกอาหาร การเลี้ยงสัตว์ปีก ต่อให้สร้างฟาร์มขึ้นมา ก็ต้องมีคนคอยจัดการและดูแล จะจ้างคน หรือจ้างพวกต่างเผ่าที่ลี้ภัยมาก็ได้ มิฉะนั้นพออาหารหมด ก็จบกัน!"

ขณะที่กำลังต้มอาหาร ซูเย่ก็เข้าสู่ช่องสนทนาผ่านทางแก่นแท้แห่งแสง ทันทีที่เข้ามา เขาก็ได้รับข้อความหลายข้อความ หนึ่งในนั้นเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ปัจจุบันของซูเย่

"หากท่านอยู่ในช่องทางหุบเขา โปรดสมัครเข้าร่วมช่อง สมาคมจัดการซากโบราณสถาน ได้จัดตั้งสมาคมบรรเทาทุกข์ขึ้น สามารถช่วยเหลือท่านในการลี้ภัยได้ หากไม่ใช่โปรดเพิกเฉยข้อความนี้"

"สมาคมบรรเทาทุกข์?" คิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูเย่ก็ยังคงค้นหาช่องนั้นแล้วสมัครเข้าร่วม รอให้ผู้ดูแลอนุมัติก็พอ เข้าไปดูหน่อยอาจจะเป็นประโยชน์กับตัวเองก็ได้

จากนั้นซูเย่ก็เปิดช่องทางการค้า แน่นอน กระทู้ที่เขาโพสต์รับซื้อตราประทับพฤกษาด้วยแร่เหล็กสิบก้อน ไม่มีใครสนใจเลย

"ตอนนี้ฉันมีแร่เหล็กห้าสิบหกก้อน สามารถซื้อตราประทับอสูรพิทักษ์ได้อีกสองชิ้น เพื่อสังเคราะห์นักธนูตาเหยี่ยวคนใหม่ได้ เพราะในมือฉันยังมีพิมพ์เขียวนักธนูตาเหยี่ยวอีกสี่ใบ วัสดุอื่นๆ ก็เพียงพอแล้ว แร่เหล็กตอนนี้ฉันก็ไม่ขาด"

ซูเย่ที่มีเหมืองแร่เหล็กอยู่ ไม่ค่อยจะขาดแร่เหล็กจริงๆ

"ถ้าสังเคราะห์นักธนูตาเหยี่ยวที่เหลืออีกสี่คนออกมาได้ นักธนูตาเหยี่ยวหกคน บวกกับนักธนูธรรมดาสี่คน ร่วมกับศาสตราสงครามเขี้ยวสะบั้น การป้องกันการบุกของซอมบี้จำนวนมหาศาล ก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว"

ตามปกติแล้ว อสูรพิทักษ์หกคน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้ ก็ไม่พอให้พวกมันเคี้ยวด้วยซ้ำ ดังนั้น ส่วนใหญ่ที่อยู่รอดในโลกแห่งความมืด การเริ่มต้นในที่ที่ซ่อนเร้น ไม่ถูกสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดในกระแสคลื่นแห่งความมืดบุกโจมตีเป็นจำนวนมากคือสิ่งที่ดีที่สุด ตอนแรกซูเย่ก็คิดว่าจุดที่เขาลงมาเป็นสถานที่ที่ดีเช่นนั้น ใครจะรู้ว่า ที่นี่กลับเป็นเส้นทางเดินทัพของฝูงซอมบี้ โชคดีที่ซูเย่มีระบบ มิฉะนั้นเมื่อฝูงซอมบี้มาถึง ก็ต้องตายอย่างแน่นอน

เปิดกระทู้ขึ้นมา ซูเย่ค้นหากระทู้ที่เกี่ยวข้องกับตราประทับอสูรพิทักษ์ ตราประทับอสูรพิทักษ์ส่วนใหญ่ใช้สำหรับสร้างอสูรพิทักษ์ ซึ่งสามารถป้องกันได้อย่างคล่องตัว และยังสามารถนำไปรวบรวมทรัพยากรในส่วนลึกของความมืดได้ เป็นทรัพยากรเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญมาก ดังนั้น ตราประทับอสูรพิทักษ์ที่เต็มใจนำออกมาแลกเปลี่ยนจึงมีไม่มากนัก

เมื่อดูไปหลายกระทู้ ซูเย่ก็ตาเป็นประกายขึ้นมา "นี่มัน..."

ทันใดนั้น ซูเย่ก็เปิดกระทู้ที่ต้องการ "ผลึกซอมบี้" นี้ขึ้นมา เวลาที่โพสต์คือวันนี้ เนื้อหาก็ง่ายมาก ตราประทับอสูรพิทักษ์หนึ่งชิ้น แลกกับผลึกซอมบี้ห้าชิ้น

"ราคาผลึกซอมบี้สูงขนาดนี้เลยเหรอ?" ซูเย่คิดในใจแล้วก็ลองค้นหาผลึกซอมบี้ทันที เมื่อค้นหา ก็มีกระทู้จำนวนมากปรากฏขึ้นมา หลายสิบกระทู้ข้างบนล้วนเป็นกระทู้ที่เพิ่งโพสต์วันนี้ ส่วนใหญ่ต้องการผลึกซอมบี้ห้าชิ้น ใช้ทรัพยากรอื่นๆ แลกเปลี่ยน มนุษย์ในบริเวณนี้มีความต้องการผลึกซอมบี้สูงมาก

เมื่อเห็นภาพนี้ ซูเย่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

"ผลึกซอมบี้ อัตราการดรอปจากซอมบี้ธรรมดานั้นต่ำมาก วันนี้ฉันฆ่าซอมบี้ไปเกือบสามแสนตัว จากซอมบี้ธรรมดาเหล่านี้ ผลึกซอมบี้ที่ดรอปออกมาน่าจะมีแค่สิบกว่าชิ้นเท่านั้น ส่วนใหญ่ได้มาจากการฆ่าซอมบี้ยักษ์ และการรื้อกระท่อมซอมบี้ สำหรับคนอื่น การได้ผลึกซอมบี้จากการฆ่าซอมบี้ธรรมดา ย่อมได้มาน้อยนิด และการฆ่าซอมบี้ยักษ์ ในบริเวณป่าซากโบราณสถานที่ยังอยู่ในช่วงบุกเบิกนี้ ยากมากจริงๆ ส่วนการโจมตีกระท่อมซอมบี้ โดยพื้นฐานแล้วก็ต้องฆ่าซอมบี้ยักษ์ก่อน ฉันมีผลึกซอมบี้ถึงสามสิบเก้าชิ้น นี่สามารถแลกเปลี่ยนตราประทับอสูรพิทักษ์ได้ไม่น้อยเลย"

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูเย่ก็ตั้งกระทู้แลกเปลี่ยนตราประทับอสูรพิทักษ์หนึ่งชิ้นด้วยผลึกซอมบี้สี่ชิ้น ตอนนี้แสงตะวันในมือของซูเย่เหลือเพียงสองร้อยห้าสิบหน่วย ต่อให้แลกเปลี่ยนตราประทับอสูรพิทักษ์มาได้ เรียกออกมาก็อัปเกรดเป็นขั้นห้าไม่ได้ จึงไม่ค่อยรีบร้อนที่จะซื้อ

หลังจากโพสต์กระทู้เสร็จ ซูเย่ก็ออกจากแก่นแท้แห่งแสง แล้วก็เริ่มทานอาหารเย็นของเขา ลมหนาวข้างนอกยังคงพัดกระโชก

"อสูรพิทักษ์ขั้นห้า มีค่าสถานะโดยรวมที่แข็งแกร่งมาก น่าจะสามารถต้านทานการรุกรานของกระแสคลื่นแห่งความมืดได้อย่างง่ายดาย เมื่อมีน้ำพุแห่งแสงสว่างเพียงพอ การต่อสู้อย่างต่อเนื่อง การป้องกันอย่างหนักหน่วงสามสี่วัน ก็ยังไม่มีปัญหาอะไรมาก ในช่วงเวลานั้น ฉันก็จะยังคงได้รับแสงตะวันอย่างต่อเนื่อง สังเคราะห์นักธนูตาเหยี่ยวออกมาได้มากขึ้น ถึงตอนนั้นแรงกดดันก็จะน้อยลง"

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จ เมื่อซูเย่ออนไลน์อีกครั้ง แน่นอน หน้าต่างสนทนาของเขาก็ปรากฏช่องที่ชื่อว่า "สมาคมบรรเทาทุกข์" ขึ้นมา