บทที่ 475 เทพแห่งบาป!

วันรุ่งขึ้น ช่วงเที่ยงวัน

วิธีเดียวที่จะไปยังสนามรบเหล่าทวยเทพคือผ่านช่องทางลำเลียงแห่งมิติของสนามรบหมื่นเผ่า

แต่ละจักรวาลคู่ขนานมีช่องทางลำเลียงแห่งมิติเปิดอยู่เพียงหนึ่งช่องเท่านั้น

และช่องทางลำเลียงแห่งมิติของจักรวาลคู่ขนานหมายเลข 14 ตั้งอยู่เหนือดินแดนของหยางหมิง

นั่นหมายความว่า หากผู้มีพลังเหนือธรรมชาติจากจักรวาลคู่ขนานหมายเลข 14 ต้องการไปยังสนามรบเหล่าทวยเทพ พวกเขาต้องเข้าสู่ดินแดนของหยางหมิงก่อน นั่นคือต้องได้รับอนุญาตจากหยางหมิงก่อน

เจ็ดวันแล้ว ช่องทางลำเลียงแห่งมิติเปิดมาเจ็ดวันแล้ว ทุกวันมีผู้มีพลังเหนือธรรมชาติจำนวนมากจากทั่วจักรวาลมายังดินแดนของหยางหมิง เพื่อขอใช้ช่องทางลำเลียงแห่งมิติ

โดยไม่รู้ตัว ที่นี่ได้กลายเป็นศูนย์กลางของจักรวาลไปแล้ว

ไม่ว่าคุณจะมาจากดาวดวงไหน ไม่ว่าจะเป็นดาวซานเยี่ยนหรือดาวสี่ร่าง แม้แต่ผู้ที่เคยเป็นผู้ปกครองจักรวาลอย่างผู้กลืนกินหมู่ดาวหรือเจ้าแห่งอาณาเขตของอาณาจักรสวรรค์และห้วงลึก เมื่อพบหยางหมิงก็ต้องสุภาพเรียบร้อย ก้มตัวลงคำนับอย่างนอบน้อม

วันนี้ เหมือนเช่นเคย มีคนมากมายต่อแถว รอใช้ช่องทางลำเลียงแห่งมิติ

ในนั้นรวมถึงเวนดี้และอัฟโรไดท์ด้วย พวกเธอวางแผนที่จะไปสนามรบเหล่าทวยเทพวันนี้

"พี่เวนดี้ สีหน้าพี่ดูไม่ค่อยดีนะ เมื่อคืนท่านเจ้าผู้ครองพูดอะไรกับพี่หรือ?" อัฟโรไดท์ดึงชายเสื้อของเวนดี้

"หา? โอ้ ไม่มีอะไรหรอก" เวนดี้เพิ่งรู้สึกตัวจากภวังค์ ตอบอย่างขอไปที

เมื่อคืน เวนดี้ได้รับเชิญจากหยางหมิงให้ไปรับประทานอาหารค่ำอย่างเอร็ดอร่อยที่คฤหาสน์เจ้าผู้ครอง

หลังอาหาร หยางหมิงได้มอบภารกิจให้เวนดี้ ให้เธอคุ้มครองอัฟโรไดท์ไปยังสนามรบเหล่าทวยเทพ และช่วยอัฟโรไดท์ปลดผนึก

ความจริงสำหรับเวนดี้แล้ว ภารกิจนี้ง่ายมาก

เวนดี้ในตอนนี้มีสมบัติล้ำค่าระดับนิรันดร์อยู่ในมือ พลังของเธอเพิ่มขึ้นมาก แม้จะเจอศัตรูที่ยากจะรับมือในสนามรบเหล่าทวยเทพ เธอก็มั่นใจว่าจะพาอัฟโรไดท์หนีได้

ยิ่งไปกว่านั้น อัฟโรไดท์ก็มีสมบัติล้ำค่าระดับนิรันดร์เช่นกัน เธอมีความสามารถในการปกป้องตัวเองได้ระดับหนึ่ง

นี่คือความกล้าที่สมบัติล้ำค่าระดับนิรันดร์มอบให้เธอ

แต่ปัญหาคือ เมื่อคืนก่อนที่เวนดี้จะออกจากคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง หยางหมิงได้พูดคุยกับเธอตามลำพังและพูดอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดมาก

"เวนดี้ เธอหนีออกมาจากสนามรบเหล่าทวยเทพ เธอรู้หรือเปล่าว่าทำไมเธอถึงสูญเสียความทรงจำบางส่วนไป?"

"เวนดี้ คนเราทำผิดไม่ใช่เรื่องน่ากลัว ฉันให้สิทธิ์ในการไถ่บาปแก่เธอ เธอพาอัฟโรไดท์ไปสนามรบเหล่าทวยเทพก็จะเข้าใจทุกอย่าง และได้รับการไถ่บาปที่แท้จริง"

สองประโยคที่หยางหมิงพูดเมื่อคืน ยังคงก้องอยู่ในสมองของเวนดี้

ความหมายที่แท้จริงคืออะไร? เวนดี้ก็ไม่เข้าใจ

"ฮึ คนชอบพูดปริศนา" เวนดี้ที่คิดไม่ออกได้แต่บ่นออกมาอย่างหงุดหงิด

แต่จากที่หยางหมิงพูด ดูเหมือนว่าหากเวนดี้พาอัฟโรไดท์ไปสนามรบเหล่าทวยเทพสักครั้ง เธอก็จะพบความทรงจำที่หายไปของตัวเอง

ใช่ เช่นเดียวกับอัฟโรไดท์ เวนดี้ก็สูญเสียความทรงจำบางส่วนไปเช่นกัน

ในความทรงจำของเวนดี้ เธอจำได้เพียงคร่าวๆ ว่า: ที่สนามรบเหล่าทวยเทพเคยเกิดสงครามเทพ การต่อสู้รุนแรงจนฟ้าดินมืดมิด เทพราชันย์บาดเจ็บนองเลือด

การที่จักรวาลหลักแตกออกเป็นจักรวาลคู่ขนานกว่าร้อยล้านจักรวาล ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับสงครามเทพครั้งนั้นด้วย

แต่ทำไมถึงเกิดสงครามเทพ? ศัตรูที่เหล่าทวยเทพเผชิญหน้าคือใคร? เวนดี้ไม่รู้เลย เธอแทบจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเธอหนีออกมาจากสนามรบเหล่าทวยเทพได้อย่างไร

เวนดี้ที่กำลังจมอยู่กับความคิด จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีคนผลักเธออย่างแรง พร้อมกับได้ยินเสียงของอัฟโรไดท์:

"พี่เวนดี้? พี่เวนดี้? ทำไมพี่เหม่อออกไปอีกแล้ว? ฉันเรียกพี่หลายครั้งแล้วแต่พี่ไม่ตอบเลย"

"โอ้ ขอโทษๆ มีอะไรหรือเปล่า?" เวนดี้เพิ่งได้สติกลับมา

"พี่ดูสิ ช่องทางลำเลียงกำลังจะเปิดแล้ว พี่อย่าเหม่อสิ" อัฟโรไดท์ผลักเวนดี้ บอกให้เธออย่าเหม่อต่อไป

"อืม ถูกต้อง เรารีบไปกันเถอะ" เวนดี้สะบัดศีรษะ กำจัดความคิดฟุ้งซ่านในสมอง แล้วจับมืออัฟโรไดท์ เตรียมออกเดินทาง

"อืม" อัฟโรไดท์พยักหน้า

เธอเตรียมพร้อมแล้ว ไม่ว่าหลังจากปลดผนึกแล้ว เธอจะนึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดขนาดไหน เธอก็ไม่สนใจ

ขอเพียงได้แข็งแกร่งขึ้น ขอเพียงได้ช่วยเหลือหยางหมิงแม้เพียงเล็กน้อย ไม่ว่าการปลดผนึกจะส่งผลอย่างไร อัฟโรไดท์ก็ไม่สนใจ

แล้วเวนดี้และอัฟโรไดท์ก็บินขึ้นไปยังช่องทางลำเลียงบนท้องฟ้า เข้าสู่สนามรบเหล่าทวยเทพพร้อมกัน

"ว้าว~"

คลื่นพลังประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วร่างของอัฟโรไดท์

เมื่ออัฟโรไดท์ได้สติกลับมา สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเธอไม่ใช่นครหัวเซียที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาอีกต่อไป แต่เป็นโลกลึกลับที่ปกคลุมด้วยสีเลือด

บนท้องฟ้า ดวงจันทร์สีเลือดขนาดมหึมาลอยอยู่ แสงสีแดงที่แผ่ออกมาทำให้โลกแห่งนี้ดูเหมือนนรกปีศาจ

พื้นดินยุบตัว แม่น้ำภูเขาแตกสลาย ไม่มีพื้นที่ใดที่สมบูรณ์ ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัว

พื้นดินถูกดาบยักษ์ผ่าเป็นหุบเหวลึกจนมองไม่เห็นก้น ภูเขาไกลออกไปถูกอาวุธของเทพตัดขาดครึ่งหนึ่ง รวมทั้งหลุมยักษ์ที่เกิดจากเทพล้มลงกระแทกพื้น

"ที่นี่คือสนามรบเหล่าทวยเทพหรือ?" อัฟโรไดท์รู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ เธอสำรวจโลกที่แปลกตานี้อย่างระมัดระวัง

มีความรู้สึกคุ้นเคยแต่ก็แปลกตาในเวลาเดียวกัน

"ใช่ ที่นี่คือสนามรบเหล่าทวยเทพ" เวนดี้กุมมืออัฟโรไดท์แน่น และกำชับว่า "ฟูฟู อย่าห่างจากฉันมากนัก เนื่องจากช่องทางสู่สนามรบเหล่าทวยเทพกว่าร้อยล้านช่องถูกเปิดออกหมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นปีศาจร้ายแบบไหนก็อาจปรากฏตัวในสนามรบเหล่าทวยเทพได้ ดังนั้นต้องระวังทุกอย่าง"

"อืม ฉันรู้แล้ว" อัฟโรไดท์พยักหน้า แต่ในวินาถัดมาเธอก็พูดขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว "แต่ฉันเหมือนเคยมาที่นี่นะ ฉีนมันคุ้นๆ กับที่นี่"

"?" เวนดี้มองอัฟโรไดท์ด้วยความตกใจ

อัฟโรไดท์ก็เหมือนตัวเองหรือ? หนีออกมาจากสนามรบเหล่าทวยเทพ?

"แต่ความทรงจำที่แท้จริงฉันก็นึกไม่ออกอยู่ดี" อัฟโรไดท์ถอนหายใจ

"ไม่เป็นไร เราไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอไปปลดผนึก ตอนนั้นเธอต้องนึกออกแน่ๆ" เวนดี้กล่าว

"ไปที่ไหนหรือ?" อัฟโรไดท์ถาม

เวนดี้จับมืออัฟโรไดท์ มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง และอธิบายว่า:

"เมื่อคืนหยางหมิงให้พิกัดหนึ่งกับฉัน พิกัดนี้อยู่ในสนามรบเหล่าทวยเทพ หยางหมิงบอกฉันว่าหลังจากเข้าสู่สนามรบเหล่าทวยเทพแล้ว ให้พาเธอไปที่พิกัดนั้น"

เมื่อได้ยินว่าเป็นการจัดการของหยางหมิง อัฟโรไดท์ก็ไม่สงสัยอะไรอีก ปล่อยให้เวนดี้พาเธอเดินหน้าต่อไป

ภายใต้แสงสีแดงของดวงจันทร์สีเลือด เทพสององค์เดินทางไปด้วยกัน ค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกที่สุดของสนามรบเหล่าทวยเทพ

ค่อยๆ ห่างออกไป จนร่างของทั้งสองค่อยๆ หายลับไป

......

ในเวลาเดียวกัน ภายในคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง

หยางหมิงกำลังพลิกอ่านสมุดบันทึกของตัวเอง ซึ่งบันทึกประสบการณ์ทั้งหมดของหยางหมิงเองจากการรีเซ็ตโลก 2024 ครั้งก่อนหน้านี้

"หวังว่าหลังจากเวนดี้และอัฟโรไดท์รู้ความจริงแล้ว พวกเธอจะไม่เปลี่ยนนิสัยไปมาก ไม่งั้นฉันก็ต้องขีดชื่อพวกเธอออกจากรายชื่อผู้ที่จะช่วยเหลือ แล้วเลือกคนใหม่"

หน้าที่หยางหมิงกำลังดูอยู่เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับเวนดี้และอัฟโรไดท์

ในหน้านี้ มีคำสองคำที่ถูกวงกลมไว้เป็นพิเศษ

【เทพแห่งบาป】

(จบบท)