บทที่ 357 สี่เทพปรากฏตัว, รากฐานของนครหัวเซีย!

หากการปรากฏตัวของเวนดี้เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องตกตะลึง

การมาถึงของเฉียวเหยา อัฟโรไดท์ และนักบวชแพะปีศาจในเวลาต่อมา ก็เปรียบเสมือนพายุถล่มที่ทำให้สมองของทุกคนหยุดคิด

"นี่...นี่...นี่..." ซิงเหยียนตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก ราวกับเสียงหายไปเป็นเวลานาน

"ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? หรือว่านี่เป็นความฝัน?" ซิงเหยียนเหมือนถูกยาพิษ ยืนงงงันอย่างไร้สติ

อีกด้านหนึ่ง ชินไซลีน่าก็ไม่ต่างกัน ความตกตะลึงของเธอไม่น้อยไปกว่าซิงเหยียนเลย

"เป็นไปได้อย่างไร? นี่มันเป็นไปไม่ได้ นี่ต้องเป็นของปลอมแน่ๆ! ใช่แล้ว! ฉันต้องฝันไปแน่ๆ" ชินไซลีน่าพูดกับตัวเอง

แม้แต่ออลครอน ชายผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งเขตชาวสี่ร่าง ที่ไม่เคยพูดอะไรเลยตั้งแต่ต้น บัดนี้ใบหน้าของเขาก็แสดงความตกตะลึง

ออลครอนเบิกตากว้าง จ้องมองร่างอันทรงพลัง ศักดิ์สิทธิ์ และสูงส่งของเหล่าเทพบนฟ้า

"นครหัวเซียมีเทพถึงสี่องค์คุ้มครองงั้นหรือ?" ในตอนนี้ ออลครอนจึงเข้าใจว่าทำไมหยางหมิงถึงมีความมั่นใจที่จะเชิญบุคคลสำคัญมาร่วมประชุม

นั่นคือเทพที่แท้จริงถึงสี่องค์!

แต่ละองค์ล้วนเป็นผู้ทรงพลังที่สามารถทำลายดาวดวงหนึ่งได้อย่างง่ายดาย

ในห้องโถงใหญ่ ยกเว้นฮวาเยว่คาน ทุกคนรู้สึกถึงความตกตะลึงอย่างหนัก!

เทพ!

พวกเขาได้พบเทพที่มีชีวิตจริงๆ เสียที!

ทุกคนเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง: ที่แท้เทพมีอยู่จริง ทฤษฎีที่ว่ามีเทพนั้นถูกต้อง!

ผ่านไปห้าหกนาที หลังจากที่ทุกคนในที่นั้นหายตกตะลึง หยางหมิงจึงค่อยๆ เอ่ยปาก:

"เป็นอย่างไรบ้าง? เจ้าผู้ครองซิงเหยียน และท่านผู้ปกครองชินไซลีน่า ตอนนี้พวกท่านคิดว่าข้ามีคุณสมบัติพอที่จะจัดการประชุมนี้หรือไม่?"

หยางหมิงกวาดตามองพวกเขาอย่างเย็นชา

เมื่อรู้สึกถึงสายตาของหยางหมิง ซิงเหยียนและชินไซลีน่าที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังคุกคามผู้อื่น บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนถูกหนามทิ่มหลัง

หากพวกเธอรู้ว่านครหัวเซียมีรากฐานที่น่าเกรงขามขนาดนี้ พวกเธอจะกล้าตั้งคำถามได้อย่างไร?

ตอนนี้ซิงเหยียนและชินไซลีน่าก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมหูจิ๋วและฮวาเยว่คานถึงสนับสนุนหยางหมิงและเขตบลูสตาร์มาตั้งแต่แรก

"ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง เมื่อครู่ข้าเสียมารยาทไป ข้าขอโทษท่าน โปรดให้อภัยในความหุนหันของข้าด้วย" ในที่สุดซิงเหยียนและชินไซลีน่าก็เลือกที่จะก้มหัว

เพราะชินไซลีน่าสัมผัสได้ว่าเทพธิดาแห่งแสงสว่างที่แผ่รัศมีอันบริสุทธิ์ออกมาจากทั่วร่างนั้นน่ากลัวเพียงใด

ชินไซลีน่าไม่สงสัยเลยว่า เพียงแค่ขยับนิ้วเบาๆ เทพธิดาแห่งแสงสว่างก็สามารถส่งเธอไปพบบรรพบุรุษได้

ด้วยว่าค่าพลังต่อสู้พื้นฐานของชินไซลีน่ามีเพียง 9,210 คะแนน ในขณะที่ค่าพลังต่อสู้ของเวนดี้สูงถึง 180,000 คะแนน

และนั่นยังเป็นสภาวะที่อ่อนแอที่สุดของเวนดี้

เมื่อเห็นทั้งสองคนยอมอ่อนข้อ หยางหมิงก็ไม่ซักไซ้อะไรอีก แต่หันไปมองออลครอนตัวแทนจากเขตชาวสี่ร่างแทน

"ออลครอน ท่านเป็นตัวแทนของเขตชาวสี่ร่าง แล้วท่านคิดว่าข้ามีคุณสมบัติหรือไม่?"

ออลครอนรู้สึกถึงสายตาของหยางหมิง เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หัวเราะอย่างจนใจพลางกล่าวว่า:

"ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง สิ่งที่ได้เห็นวันนี้ทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาจริงๆ หากแม้แต่ท่านยังไม่มีคุณสมบัติ คนที่อยู่ที่นี่ก็ยิ่งไม่มีคุณสมบัติ"

พูดจบ ออลครอนก็ถอนหายใจในใจ

ภาพการปรากฏตัวของสี่เทพเมื่อครู่ ทำให้เขารู้สึกตกตะลึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ตั้งแต่เด็กจนโต ในฐานะอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์สูงสุดแห่งเขตชาวสี่ร่าง ไม่ว่าออลครอนจะไปที่ไหน เขาก็เป็นดั่งดวงดาวที่ถูกห้อมล้อม

โดยไม่มีข้อยกเว้น ก่อนที่จะได้พบกับหยางหมิง มีแต่คนอื่นที่ต้องเงยหน้ามองออลครอน

แต่ตอนนี้เมื่อได้พบกับหยางหมิง ออร่าความเป็นอัจฉริยะของออลครอนก็หายไป เขาได้แต่เงยหน้ามองหยางหมิงแทน

(จบบท)