บทที่ 272 ทูตจากเขตดาวสุนัขจิ้งจอก หูจิ๋ว!

เมื่อแสงสว่างค่อยๆ จางหายไป สตรีรูปร่างสูงโปร่งในชุดกระโปรงยาวสีม่วงก็ปรากฏตัวต่อหน้าหยางหมิง

หญิงสาวสูงประมาณ 175 เซนติเมตร ใบหน้างดงามเย็นชาดุจภูเขาน้ำแข็ง ผิวขาวผ่อง รูปร่างงดงาม โฉมสะคราญ

เธอคือทูตจากเขตดาวสุนัขจิ้งจอก หูจิ๋ว

"ที่นี่คือดินแดนของหยางหมิงหรือ?"

เมื่อหูจิ๋ววาร์ปมาถึง สิ่งแรกที่เห็นเมื่อลืมตาคือคฤหาสน์เจ้าผู้ครองที่ทรงพลังอลังการ

และหยางหมิงที่ยืนอยู่ที่ประตู

"เอ๋?" เมื่อเห็นหยางหมิง หูจิ๋วก็ชะงักไป เพราะเธอไม่เคยเห็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาสมบูรณ์แบบเช่นนี้มาก่อน

"เธอคือหูจิ๋วหรือ?" เมื่อเห็นหญิงสาวอึ้งไป หยางหมิงจึงเอ่ยถาม

อย่างไรก็ตาม หูจิ๋วยังคงหลงใหลในความหล่อเหลาของหยางหมิง ยังไม่ได้สติ

"หล่อ... หล่อจังเลย~" หูจิ๋วพึมพำกับตัวเองพลางมองหยางหมิงด้วยสายตาหลงใหล

ใบหน้าหล่อเหลา เส้นสายคมชัด จมูกโด่ง ส่วนสูง 187 เซนติเมตรอันสมบูรณ์แบบ ร่างกายกำยำแข็งแรง กล้ามเนื้อชัดเจน ใบหน้าเย็นชาดูน่าหลงใหล

"เฮ้!" หยางหมิงเพิ่มระดับเสียง ตะโกนเรียกเธอ "เธอคือทูตจากเขตดาวสุนัขจิ้งจอก หูจิ๋วใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินเสียงดังนั้น หูจิ๋วก็ได้สติ เธอถึงรู้ตัวว่าหยางหมิงกำลังเรียกเธอ รีบพยักหน้าตอบ:

"ค่ะ ใช่แล้ว ดิฉันคือหูจิ๋ว มาจากเขตดาวสุนัขจิ้งจอก... ขอโทษค่ะ เมื่อกี้ดิฉันเหม่อไป"

ด้วยความคิดที่ว่า "มีแขกมาจากแดนไกล ช่างน่ายินดี" หยางหมิงจึงเชิญเธอเข้าบ้าน กล่าวว่า:

"ไม่เป็นไร เชิญเข้ามา ผมจะชงชาให้ เราคุยเรื่องพันธมิตรกันไปพลางดื่มชาไปพลาง"

อย่างไรก็ตาม หูจิ๋วเพิ่งได้สติ แต่เมื่อได้ยินเสียงหยางหมิงอีก ดวงตาทั้งคู่ก็เต็มไปด้วยฟองสีชมพูอีกครั้ง:

"ว้าว~ ไม่คิดว่าหยางหมิงจะไม่เพียงแต่หล่อ เสียงก็ไพเราะ ทรงเสน่ห์ ทุ้มลึกและหนักแน่น แผ่กลิ่นอายของความเป็นผู้ใหญ่และมั่นใจ ในโลกนี้มีคนที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ด้วยหรือ อาาา แม่จ๋า หนูตกหลุมรักแล้ว!"

หยางหมิงเปิดประตูแล้ว กำลังจะให้หูจิ๋วเข้ามา แต่เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบว่าเธออีกแล้ว...

...

สิบนาทีต่อมา

หูจิ๋วนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกของคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง มือถือถ้วยชาอุ่นๆ ก้มหน้าจิบเบาๆ

"คือว่า... ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง ขอโทษที่เมื่อกี้ดิฉันเสียมารยาท"

หลังจากควบคุมอารมณ์ได้แล้ว หูจิ๋วกลับมาสู่ท่าทีเย็นชาแบบเทพธิดาน้ำแข็งเช่นเคย เสียงก็เปลี่ยนเป็นแบบสาวมั่น

"ไม่เป็นไร" หยางหมิงนั่งบนโซฟาเช่นกัน แต่นั่งฝั่งตรงข้ามกับหูจิ๋ว มีโต๊ะคั่นกลางระหว่างทั้งสอง

หยางหมิงมองสำรวจเธอ ถามว่า:

"คุณมีชิ้นส่วนของดาบไท้หวงหรือ? คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมต้องการมัน?"

ชิ้นส่วนสุดท้ายของดาบไท้หวงสำคัญมากสำหรับหยางหมิง ไม่เช่นนั้น เขาคงไม่รีบร้อนขนาดนี้ที่จะพบหูจิ๋ว

"มีค่ะ" หูจิ๋วดูเหมือนไม่มีการป้องกันใดๆ เลย เธอหยิบวัสดุระดับสมบูรณ์แบบ 'ใบดาบไท้หวง' ออกมาต่อหน้าหยางหมิง

ชิ้นส่วนที่แตกหัก ไม่มีด้าม ไม่มีฝัก ไม่มีหินผนึกเวทมนตร์ มีเพียงใบดาบที่แตกหักเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม หยางหมิงกลับเหมือนเจอสมบัติล้ำค่าหายาก ตาเบิกกว้าง จ้องมองใบดาบไท้หวงในมือหูจิ๋วไม่วางตา

หากสามารถได้มันมา หยางหมิงก็จะสามารถรวมร่างอาวุธระดับมหากาพย์ ดาบไท้หวงได้!

แต่สุดท้ายหยางหมิงก็อดทนไว้ได้ หลังจากหายใจลึก เขาถามอย่างใจเย็นว่า:

"คุณยังไม่ได้บอกผมว่า คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมต้องการมัน?"

หูจิ๋วกลับแสดงสีหน้าสงสัย ถามกลับว่า:

"ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง ท่านไม่ได้ประกาศรางวัลนำจับเกี่ยวกับเรื่องนี้ในตลาดซื้อขายหรอกหรือ? พวกเราทราบความต้องการของท่านจากตลาดซื้อขาย จึงนำ 'ใบดาบไท้หวง' มามอบให้ท่าน"

"อ่า..." หยางหมิงชะงักไป

เหมือนจะมีเรื่องแบบนี้

ช่างน่าอึดอัดจริงๆ

หยางหมิงกระแอมเบาๆ กล่าวว่า:

"คุณมอบชิ้นส่วนดาบไท้หวงให้ผม แต่ผมรับเปล่าๆ ไม่ได้ บอกมาเถอะ คุณต้องการอะไรเป็นการตอบแทน?"

"การตอบแทน? อะไรก็ได้หรือคะ?" หูจิ๋วถามด้วยความคาดหวัง

หยางหมิงไม่ได้คิดอะไรมาก ตอบเธอตรงๆ:

"ผมจะพยายามเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นเหรียญทอง วัสดุตีเหล็ก หรืออาวุธระดับสมบูรณ์แบบ ทักษะระดับสูง ผมให้คุณได้ทั้งนั้น"

อย่างไรก็ตาม หูจิ๋วกลับพูดอย่างช็อกโลก:

"ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง สิ่งที่ท่านพูดมาทั้งหมดดิฉันไม่ต้องการค่ะ ขอให้ท่านช่วยดิฉันสืบทอดเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งได้ไหมคะ!"

"พรวด!" หยางหมิงกำลังจะจิบชา เมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็กลั้นไม่อยู่ พ่นชาใส่หน้าเธอ

หูจิ๋วกลับใช้ลิ้นเลียโดยไม่รู้ตัว

หยางหมิง: ...

หูจิ๋ว: Ｏ(≧▽≦)Ｏ

บางทีอาจเพราะรู้ตัวว่าเสียมารยาท ยังไม่ทันที่หยางหมิงจะพูด หูจิ๋วก็อธิบายเอง:

"ขอโทษค่ะ ท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง เขตดาวสุนัขจิ้งจอกของพวกเราไม่มีเพศชาย มีแต่เพศหญิงทั้งหมด ดังนั้นจึงตั้งครรภ์โดยใช้น้ำจากแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ หรือไม่ก็แต่งงานกับชนเผ่าอื่นเพื่อสืบทอดเผ่าพันธุ์..."

นี่มัน ก็อบลินเวอร์ชั่นผู้หญิงหรือ? หรือว่าเมืองหญิงล้วนเวอร์ชั่นต่างดาว?

หยางหมิงส่ายหน้า ปฏิเสธเธออย่างเด็ดขาด:

"เรื่องสืบทอดเผ่าพันธุ์ขอยกเว้น อย่าได้คิดเพ้อฝันอีก เรื่องนี้ห้ามพูดถึงอีก"

"งั้นก็ได้ค่ะ งั้นเรามาคุยเรื่องพันธมิตรกันดีกว่า" หูจิ๋วถอนหายใจเบาๆ

หูจิ๋วแอบมองหยางหมิงด้วยความไม่ยอมแพ้ ผ่านการรับรู้พลังงาน เธอรู้สึกได้ว่าชายตรงหน้านี้แข็งแกร่งเพียงใด ค่าพลังต่อสู้คงเกินห้าพันแต้มไปแล้ว

การเป็นพันธมิตรระหว่างสองเขตดาวเป็นเรื่องใหญ่ หยางหมิงจึงต้องจริงจัง

"เหตุผลที่พวกคุณต้องการเป็นพันธมิตรกับพวกเราคืออะไร?" หยางหมิงถาม

"ง่ายมาก การอยู่รอด" เมื่อพูดถึงเรื่องพันธมิตร หูจิ๋วก็ไม่ล้อเล่นอีก พูดอย่างจริงจัง "ในแปดเขตดาว พวกท่านกับพวกเราอ่อนแอที่สุด ดังนั้นต้องร่วมมือกันจึงจะอยู่รอดได้"

"ยิ่งไปกว่านั้น ชายแดนอีกด้านของพวกท่านติดกับเขตดาวมอร์ เขตดาวมอร์มีพลังโดยรวมอันดับสองในแปดเขตดาว มีนิสัยรุกรานอย่างรุนแรง ดังนั้นโอกาสที่เขตดาวมอร์จะรุกรานพวกท่านมีสูงมาก พวกท่านจะมีโอกาสอยู่รอดมากขึ้นก็ต่อเมื่อเป็นพันธมิตรกับพวกเรา!"

หูจิ๋วพูดถูก พื้นที่ที่เขตดาวมอร์ติดกับเขตบลูสตาร์ตอนนี้เกิดการสู้รบขึ้นแล้ว

แต่หยางหมิงไม่กังวลกับสงครามด้านนั้น

เพราะมีจางหลิงเฟิงและหยางเฟยฟานออกรบ ชาวเขตดาวมอร์ก็ไม่ได้เปรียบ

ปัจจุบัน นครหัวเซียมีชุดเกราะระดับสมบูรณ์แบบเพียงสองชุด ทั้งหมดให้หยางเฟยฟานและจางหลิงเฟิงสวมใส่

ยิ่งไปกว่านั้น หยางหมิงยังมอบม้วนกระดาษเรียกมังกรทองห้าเล็บให้หยางเฟยฟานเก็บรักษา

เพียงใช้ม้วนกระดาษเรียก ก็สามารถเรียกสัตว์เลี้ยงระดับมหากาพย์ มังกรทองห้าเล็บได้ถาวร และมีค่าพลังต่อสู้ระหว่าง 17,000 ถึง 20,000

หยางหมิงจิบชา พูดเรียบๆ ว่า:

"ขอโทษนะ หูจิ๋ว มีจุดหนึ่งที่พวกคุณเข้าใจผิด เขตบลูสตาร์ของเราไม่ได้อ่อนแอกว่าเขตดาวมอร์ แม้แต่พลังโดยรวมยังเหนือกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ"

(จบบท)