บทที่ 265 ปลูกต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้น!

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างได้รับอุปกรณ์ระดับสมบูรณ์แบบของตนเอง ทำให้ทุกคนต่างมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง

หยางหมิงมองเวลา พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงกว่าแล้ว จึงเร่งให้พวกเขากลับไปว่า:

"พอแล้ว พวกเจ้ากลับไปได้แล้ว กลับไปยังตำแหน่งงานของตัวเอง"

พวกเขาล้วนเป็นบุคคลสำคัญของนครหัวเซีย ดังนั้นจึงมีงานสำคัญมากมายที่ต้องการการกำกับดูแลจากพวกเขา

"อ้อ ใช่แล้ว คาร์ลอยู่ก่อน" หยางหมิงพูดขึ้นมาทันที

"รับทราบ ท่านเจ้าผู้ครอง!" ทุกคนตอบรับ สองนาทีต่อมา ต่างแยกย้ายกันไป

มีเพียงคาร์ลที่อยู่ต่อ

หลังจากคนอื่นๆ ไปแล้ว หยางหมิงถามคาร์ลว่า:

"คาร์ล งานพัฒนาเขตสถาบันการศึกษาเจ้าจัดการเรียบร้อยแล้วหรือไม่?"

ในช่วงฤดูหนาว หยางหมิงได้ออกคำสั่งให้สร้างเขตสถาบันการศึกษาแล้ว

เพื่อให้สามารถเริ่มการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สามได้อย่างราบรื่นในอนาคต นครหัวเซียต้องการนักวิชาการจำนวนมาก ดังนั้นเขตสถาบันการศึกษาจึงมีความสำคัญมาก

คาร์ลรีบรายงานความคืบหน้าของงานต่อหยางหมิงว่า:

"ขอรายงานท่านเจ้าผู้ครอง เขตสถาบันการศึกษาได้เปิดใช้งานบางส่วนแล้ว ขณะนี้มีโรงเรียนประถมสามแห่งที่มีนักเรียนลงทะเบียนเต็มแล้ว ส่วนการลงทะเบียนนักเรียนของโรงเรียนอื่นๆ กำลังดำเนินการอยู่"

เขตสถาบันการศึกษามีพื้นที่กว้างขวางมาก ปัจจุบันได้สร้างโรงเรียนประถม 5 แห่ง โรงเรียนมัธยม 3 แห่ง สถาบันเหนือธรรมชาติ 2 แห่ง และสถาบันเทคนิคอื่นๆ

โรงเรียนประถมและมัธยมล้วนเป็นสถาบันทั่วไป โดยประถมสอนเฉพาะภาษาและคณิตศาสตร์ ส่วนมัธยมมีวิชาฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา และประวัติศาสตร์หัวเซียเพิ่มเติม

สถาบันเหนือธรรมชาติ อย่างที่ชื่อบอก มีจุดประสงค์เพื่อฝึกฝนผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ ผู้ที่สามารถเข้าเรียนในสถาบันเหนือธรรมชาติได้ล้วนเป็นเยาวชนที่ตื่นรู้พรสวรรค์แล้ว

ส่วนสถาบันเทคนิค เข้าใจได้ง่ายกว่า เป็นสถาบันที่จัดเตรียมไว้สำหรับผู้ที่มีความสามารถในการเรียนรู้ไม่มากและไม่สามารถตื่นรู้พรสวรรค์ได้ ให้พวกเขาได้เรียนรู้ทักษะหนึ่ง เช่น ซ่อมรถ การฝึกอบรมโรงไฟฟ้า การเป็นคนขับรถ...

หยางหมิงพอใจกับประสิทธิภาพการทำงานของคาร์ล จึงกล่าวว่า:

"คาร์ล หาทางกระตุ้นให้เยาวชนทั้งหมดในนครหัวเซียที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ให้ไปเรียนที่เขตสถาบันการศึกษาสักระยะ ค่าใช้จ่ายให้กรมการคลังเป็นผู้รับผิดชอบ"

"ท่านเจ้าผู้ครอง ข้าขอรับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ" คาร์ลกล่าว

"อืม ไปเถอะ"

"รับทราบ"

คาร์ลคำนับแล้วถอยออกไป

ตอนนี้ หยางหมิงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนอัฟโรไดท์ได้ให้ต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นมาหนึ่งต้น

"ไปเดินดูเขตสถาบันการศึกษาสักรอบดีกว่า ดูว่าการเรียนของนักเรียนเป็นอย่างไรบ้าง แล้วก็จะได้ปลูกต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นในเขตสถาบันการศึกษาด้วย"

หลังจากตัดสินใจแล้ว หยางหมิงก็กระโดดมุ่งหน้าไปยังเขตสถาบันการศึกษา

เขตสถาบันการศึกษาเป็นพื้นที่ที่พึ่งพัฒนาใหม่ของนครหัวเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับเขตที่อยู่อาศัย

ประมาณห้านาทีต่อมา หยางหมิงมาถึงจุดหมาย

เงยหน้ามองไปยังเขตสถาบันการศึกษาเบื้องหน้า โรงเรียนหลายแห่งปรากฏอยู่ในสายตาของเขา

โรงเรียนเหล่านี้ แม้จะไม่สมบูรณ์เท่าโรงเรียนในสังคมสมัยใหม่ แต่อุปกรณ์การเรียนต่างๆ ก็มีครบพื้นฐาน

"ติ๊ง~ ติ๊ง~"

พอดีตอนนั้น เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น นักเรียนทยอยเข้าห้องเรียน

หยางหมิงกระโดดเบาๆ เข้าไปในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง แล้วย่องไปที่หน้าต่างห้องเรียนอย่างเงียบๆ

ท่าทางแอบๆ มองๆ ของหยางหมิงตอนนี้ ดูคล้ายกับภาพน่าตกใจตอนที่ครูประจำชั้นจู่ๆ ก็โผล่มาที่หน้าต่างตอนที่เราแอบอ่านนิยายในคาบเรียน

ตอนนี้ บนแท่นบรรยายในห้องเรียน ครูกำลังสอนวิชาคณิตศาสตร์

"นักเรียนทุกคน เปิดหนังสือคณิตศาสตร์หน้าห้า"

"เมื่อวาน ครูได้สอนให้พวกเธอเรียนรู้การบวกลบเลขหลักเดียวไปแล้ว วันนี้จะเพิ่มความยากขึ้นอีกนิด สอนการบวกลบเลขสองหลัก"

"เช่น 11+15=? 18-8=? มีนักเรียนคนไหนรู้วิธีคิดบ้าง?"

แม้ว่าโจทย์เหล่านี้จะง่ายมาก แต่ก็ทำให้เยาวชนอายุ 15, 16, 17 ปีจำนวนมากในห้องต้องปวดหัว

นักเรียนพยายามคิดอย่างหนัก กำลังครุ่นคิดถึงคำถามที่ครูเพิ่งถามไป

11+15=? โอ้พระเจ้า ทำไมถึงมีโจทย์ที่ยากขนาดนี้ พวกเขาแทบจะร้องไห้

"ยากเกินไปแล้ว ข้ามีนิ้วมือแค่สิบนิ้ว ไม่พอคิดเลย" เด็กหนุ่มอายุ 16 ปีคนหนึ่งเกือบจะคลั่ง

"โง่จัง เจ้าไม่มีนิ้วเท้าอีก 10 นิ้วหรือไง?" เด็กสาวอายุ 17 ปีข้างๆ แสดงท่าทางดูถูก

"จริงด้วย ทำไมข้าคิดไม่ถึงนะ? เสี่ยวเหม่ย เจ้าฉลาดจังเลย!"

"แย่แล้ว รวมนิ้วเท้าแล้วก็ยังไม่พอ ยังขาดอีก 5 นิ้ว โจทย์ข้อนี้ 11+15=? ยากเกินไปแล้ว!"

เด็กหนุ่มถูกโจทย์คณิตศาสตร์ข้อนี้ทรมานจนเกือบจะทนไม่ไหว แต่เด็กสาวอายุ 17 ปีข้างๆ กลับหัวเราะออกมา

หยางหมิงที่ยืนอยู่นอกหน้าต่าง เห็นภาพนี้แล้วรู้สึกอึ้ง

จริงๆ แล้วก็ไม่อาจโทษพวกเขาได้ เพราะก่อนหน้านี้ ในสมองของพวกเขาไม่เคยมีแม้แต่แนวคิดเรื่องความรู้

ดูเหมือนว่า การกำจัดความไม่รู้หนังสือในนครหัวเซียจะเป็นงานที่ยาวไกลจริงๆ

"ข้าต้องรีบปลูกต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นในเขตสถาบันการศึกษาแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะจบการศึกษา"

หยางหมิงออกจากโรงเรียนประถมแห่งนี้ ห้านาทีต่อมา เขามาถึงบริเวณใจกลางเขตสถาบันการศึกษา และพบสถานที่ที่เหมาะสมแห่งหนึ่ง

"ที่นี่แหละ เหมาะที่สุดสำหรับปลูกต้นไม้แห่งการตื่นรู้"

ตำแหน่งที่หยางหมิงอยู่ตอนนี้ อยู่ในใจกลางของเขตสถาบันการศึกษาทั้งหมด ทำให้บัฟของต้นไม้แห่งการตื่นรู้สามารถครอบคลุมทั่วทั้งพื้นที่ได้มากที่สุด

หยางหมิงนำต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้น (ทรัพยากรล้ำค่า) ออกมาจากคลังระบบ เตรียมที่จะวาง

เมื่อระบบรับรู้ความตั้งใจของหยางหมิง จึงแสดงข้อความแจ้งเตือนทันที:

[เรียนท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง ต้องการวางทรัพยากรล้ำค่าระดับสมบูรณ์แบบ: ต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้น หรือไม่?]

ทรัพยากรล้ำค่า อย่างที่ชื่อบอก คือเมื่อวางลงบนพื้นที่ว่างแห่งหนึ่ง ก็จะสร้างสิ่งของบางอย่างขึ้นมาทันที เช่น อาคาร น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ หรือแม้แต่พื้นที่ทรัพยากร...

"อืม วางเถอะ" หยางหมิงวางต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นลงบนพื้นที่ว่างตรงหน้า

[ติ๊ง~ วางสำเร็จ]

ในชั่วพริบตา บนพื้นที่ว่างนั้น ดินเริ่มเคลื่อนไหว ต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ที่เติบโตอย่างสมบูรณ์ต้นหนึ่งก็งอกขึ้นมาจากพื้น

ต้นไม้สูงกว่าสามสิบเมตร!

หลังจากวางต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นแล้ว บัฟของมันก็เริ่มทำงานทันที ครอบคลุมพื้นที่เขตสถาบันการศึกษา

ทุกคนได้รับบัฟดังนี้: ความจำ +20%, ความเร็วในการประมวลผลของสมอง +20%, ความสามารถในการเรียนรู้ +50%, โอกาสในการตื่นรู้และพัฒนาพรสวรรค์ +10%...

นักเรียนที่กำลังเรียนอยู่และถูกโจทย์คณิตศาสตร์ทรมานจนแทบขาดใจ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้รับความช่วยเหลือจากสวรรค์ สมองพลันว่องไวขึ้นมาทันที

"เอ๊ะ? ข้อนี้ข้าน่าจะทำได้แล้ว? 11+15... ก็เท่ากับ 25 ไม่ใช่หรือ?"

"โง่จัง มันเท่ากับ 26 ต่างหาก!"

"โอ้ โอ้ โอ้ ตื่นเต้นเกินไป คิดผิดไปนิดหน่อย แต่อย่างน้อยข้าก็มีแนวคิดแล้ว!"

"เยี่ยมมาก ข้าก็ทำได้แล้ว"

"ฮ่าๆๆๆ! ข้ารู้สึกว่าตัวเองฉลาดขึ้นมาทันทีเลย!"

"ข้าก็เช่นกัน"

หลังจากปลูกต้นไม้แห่งการตื่นรู้ห้าชั้นแล้ว ความกระตือรือร้นในการเรียนของนักเรียนก็พลันเพิ่มสูงขึ้นมาก

เชื่อว่าอีกไม่นาน นครหัวเซียจะมีคนที่มีความสามารถจำนวนมาก และพวกเขาจะเป็นกำลังสำคัญในการเริ่มต้นการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สามของนครหัวเซีย

...

ในเวลาเดียวกัน

ในโลกแห่งความเป็นจริง ประเทศหัวเซียได้ใช้เทคโนโลยีระดับจักรวาล 2.0 เริ่มต้นการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ห้าและครั้งที่หกพร้อมกัน

ชาวดาวมอร์ที่กำลังคุกรุ่นอยู่ที่ชายแดน ได้เริ่มส่งกองกำลังทหารจำนวนมากมาประจำการในพื้นที่ที่ติดกับเขตบลูสตาร์แล้ว

(จบบท)