บทที่ 242 วันสุดท้าย!

หลังจากอ่านข้อมูลของนครหัวเซียจบ หยางหมิงก็รีบดูการเปลี่ยนแปลงของพรสวรรค์ระดับ SSS [ราชันผู้ยิ่งใหญ่] อย่างใจร้อน

ก่อนหน้านี้ระบบได้แจ้งเตือนว่า พรสวรรค์ระดับ SSS อันดับแรกของหยางหมิงนั้นเชื่อมโยงกับระดับของดินแดนโดยตรง

ยิ่งนครหัวเซียมีระดับสูง ราชันผู้ยิ่งใหญ่ก็จะยิ่งแข็งแกร่ง

[ชื่อ]: ราชันผู้ยิ่งใหญ่

[คุณภาพ]: พรสวรรค์ระดับ SSS

[คำอธิบาย]: ในดินแดนของท่าน ทุกๆ หนึ่งวินาทีจะได้รับคะแนนหนึ่งแต้ม หนึ่งคะแนนสามารถเรียกทหารได้หนึ่งนาย

[คะแนนปัจจุบัน]: 45,862,100 (กำลังเพิ่มขึ้นอัตโนมัติ)

[หมายเหตุ]: เปิดร้านค้าพิเศษแล้ว ท่านสามารถซื้อสิ่งใดก็ได้ที่ท่านจินตนาการถึง

"ดีมาก ไม่คิดว่าฉันจะสะสมคะแนนได้มากขนาดนี้แล้ว" หยางหมิงพยักหน้าด้วยความพอใจ

ตามแนวโน้มนี้ สักวันหนึ่ง หยางหมิงจะสามารถสะสมคะแนนให้มากพอที่จะแลกเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ หรืออาวุธระดับเทพได้

น่าทึ่งจริงๆ ยากที่จะจินตนาการว่าเมื่อหยางหมิงได้อาวุธระดับเทพมาจะเป็นภาพแบบไหน

ระดับเทพ ก็คือระดับของเหล่าเทพเจ้า!

สิ่งมีชีวิตระดับเทพ คือเทพเจ้า

ถ้าหยางหมิงสามารถเรียกเทพเจ้าองค์หนึ่งมายังสนามรบหมื่นเผ่าได้ แล้วใครจะต้านทานได้?

คงจะกวาดล้างหมื่นเผ่าได้ในพริบตา!

เมื่อถึงตอนนั้น ที่นี่คงไม่ใช่สนามรบหมื่นเผ่าอีกต่อไป เปลี่ยนชื่อเป็นสวนหลังนครหัวเซียดีกว่า!

ไอ้... ช่างเถอะ คิดไกลเกินไปแล้ว งานเร่งด่วนของหยางหมิงตอนนี้คือการรวมร่างดาบไท้หวงระดับมหากาพย์ก่อน อาวุธระดับเทพยังอยู่ไกลเกินเอื้อม

"หาว~" หยางหมิงหาวขึ้นมาทันใด มองดูเวลา ตอนนี้ดึกกว่าตีหนึ่งแล้ว

นอนก่อนดีกว่า มีอะไรค่อยว่ากันพรุ่งนี้

"Zzz~"

หยางหมิงล้มตัวลงนอน และหลับไปอย่างรวดเร็ว

...

ขณะที่หยางหมิงกำลังหลับสบาย โดยไม่รู้ตัวว่าช่องแชททั่วบลูสตาร์กำลังเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

ใช่แล้ว ในช่วงเวลาที่นครหัวเซียอัพเกรดสำเร็จ ระบบก็ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์อีกครั้ง

และในช่องแชทยังมีการปักหมุดข้อความ แสดงผลงานของหยางหมิงวนซ้ำไปมาในโหมด "เลื่อน"

[ติ๊ง~]

[กำลังประกาศข้อความทั่วเซิร์ฟเวอร์!]

[ขอแสดงความยินดีกับท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิงแห่งหัวเซีย ที่สร้างเมืองขนาดกลางแห่งแรกในเขตบลูสตาร์สำเร็จ กลายเป็นผู้บุกเบิกในหมู่เจ้าผู้ครองแห่งบลูสตาร์!]

เจ้าผู้ครองทุกคนได้ยินข่าวนี้

ตกตะลึง สงสัย ไม่อยากเชื่อ หวาดกลัว ตื่นเต้น และอารมณ์สับสนอื่นๆ แต่ละคนมีความรู้สึกต่อเรื่องนี้แตกต่างกันไป

ในช่องแชท ข้อความมากมายทยอยปรากฏขึ้นไม่ขาดสาย

"โอ้โห เก่งมาก ท่านหยางหมิงเก่งเกินไปแล้ว สร้างเมืองขนาดกลางได้เร็วขนาดนี้"

"พวกเราคนธรรมดาได้แต่มองอัจฉริยะระดับนี้ด้วยความชื่นชม!"

"ฉันยังกังวลเรื่องการสร้างดินแดนระดับราชันย์อยู่เลย ไม่คิดว่าท่านหยางหมิงจะนำหน้าไปถึงสองระดับใหญ่แล้ว"

"ฉันก็เหมือนกัน คงต้องใช้เวลาอีกสองเดือนถึงจะพัฒนาเป็นดินแดนระดับราชันย์ได้"

"ฉันแย่กว่านั้น ฉันต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งปี เมื่อวานฉันเพิ่งอัพเกรดเป็นดินแดนระดับพิเศษ!"

"เมื่อเทียบกับคนอื่น ท่านหยางหมิงเหมือนเทพเจ้าที่ลงมาจากสวรรค์เลย"

"ใช่ เก่งมาก โชคดีที่ฉันอยู่เรือลำเดียวกับท่านหยางหมิง"

"ฮ่าๆๆ ประธานาธิบดีประเทศของเรามีวิสัยทัศน์จริงๆ รีบเข้าร่วมสหพันธ์หัวเซียตั้งแต่แรก ประหยัดเวลาเดินอ้อมไปหลายปี"

"เฮ่ๆ ประเทศของเราก็เหมือนกัน"

"แต่พูดถึงตอนนี้ ยังมีสิบสองประเทศที่ยังไม่เข้าร่วมสหพันธ์หัวเซีย? พวกเขารออะไรอยู่?"

"อ๋อ หมายถึงอาณาจักรสุริยาราตรี แดนอ้าว อาณาจักรเจียต้าหน่า และประเทศอื่นๆ เหล่านั้นใช่ไหม? ฮึ พวกเขาคงยังตื่นไม่พอ มองไม่เห็นความจริง ยังหลงระเริงในความรุ่งโรจน์ในอดีตของประเทศตัวเอง"

"ใช่ อีกวันเดียวก็จะต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์ต่างดาวแล้ว พวกเขายังไม่เข้าร่วมสหพันธ์หัวเซีย คงอีกไม่นานก็ถึงคราวล่มสลาย"

(จบบท)