บทที่ 239 จุดพลุ!

"เคร้ง!"

ร่างบอบบางของลิเลียสั่นสะท้าน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ตะเกียบในมือหลุดร่วงกระทบพื้น ส่งเสียงดังกังวาน

ท่านเจ้าผู้ครองกำลังพูดอะไรแปลกๆ กันนะ?

แต่ว่า... หนูก็อายุครบ 18 ปีแล้วนะคะ อึ๋งๆ...

ภาพที่เต็มไปด้วยรอยเบลอผุดขึ้นในความคิดของลิเลีย

ตรงกันข้าม เค่อเค่อลี่เท่อกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย เธอกัดขาไก่ไปพลางถามหยางหมิงไปพลางว่า:

"ท่านเจ้าผู้ครอง ให้พวกเราอยู่ต่อเพื่ออะไรเหรอคะ?"

"จุดพลุ" หยางหมิงตอบ

"พลุ?" เด็กสาวทั้งสามมองหน้ากันไปมา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

พวกเธอที่เติบโตมาจากครอบครัวยากจน ไม่เคยได้ยินเรื่องพลุมาก่อนเลย

หยางหมิงอธิบายอย่างช้าๆ:

"พลุคือสิ่งที่สวยงามมาก พวกเธอเข้าใจได้ว่ามันคือดอกไม้ที่ส่องสว่างบนท้องฟ้า"

"คืนนี้เป็นคืนส่งท้ายปีเก่า พรุ่งนี้ก็จะเป็นตรุษจีน ผมเลยอยากชวนพวกเธอมาจุดพลุด้วยกัน"

"ได้ค่ะ ได้ค่ะ หนูจะลงไป คืนนี้หนูจะนอนชั้นห้า" เมื่อได้ยินเช่นนั้น เค่อเค่อลี่เท่อก็สนใจขึ้นมาทันที รีบยกมือตกลง

ดอกไม้ที่ส่องสว่างบนท้องฟ้ายามค่ำคืน? เค่อเค่อลี่เท่อรู้สึกสนใจมาก

"แล้วพวกเธอล่ะ? ลิลิธ ลิเลีย?" หยางหมิงหันไปถามเด็กสาวอีกสองคน

"แน่นอนว่าต้องอยู่เป็นเพื่อนท่านค่ะ" ลิลิธตอบเป็นคนแรก

"หนูก็เช่นกันค่ะ" ลิเลียตอบตามมาติดๆ

คืนนี้มีพวกเธอทั้งสามคนอยู่เป็นเพื่อน คงจะไม่เหงาแล้วละ เพราะว่านี่เป็นคืนส่งท้ายปีเก่านี่นา

หลังอาหารเย็น หยางหมิงก็ช่วยติวฟิสิกส์ให้เค่อเค่อลี่เท่อเหมือนเคย

เค่อเค่อลี่เท่อมีนิสัยไม่ดีอย่างหนึ่ง ถ้าไม่ได้แก้โจทย์ฟิสิกส์ที่เจอในวันนั้นให้ได้ เธอก็จะนอนไม่หลับ

กระทั่งถึงเวลา 22:30 น. การติวก็จบลงในที่สุด

เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง อีกไม่นานก็จะถึงเที่ยงคืน คืนส่งท้ายปีเก่าก็จะสิ้นสุดลง

การจุดพลุต้องจุดกลางแจ้ง หยางหมิงจึงพาทุกคนมาที่ลานว่างหน้าคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง

"ท่านเจ้าผู้ครอง พลุอยู่ไหนคะ?" เมื่อเพิ่งออกมาจากคฤหาสน์ เค่อเค่อลี่เท่อก็รีบถามด้วยความใจร้อน

เค่อเค่อลี่เท่อที่กำลังเรียน "ฟิสิกส์มัธยมปลายภาคบังคับ 2" ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้อะไรเลย ถ้าสิ่งที่เรียกว่า "ดอกไม้" สามารถบินขึ้นฟ้า ส่องสว่าง และบานได้ สิ่งแรกที่เธอนึกถึงก็คือดินปืน

ในความรู้ที่เค่อเค่อลี่เท่อมีตอนนี้ ดินปืนเป็นสิ่งเดียวที่เชื่อมโยงกับพลุได้

"รอสักครู่"

หยางหมิงเปิดร้านค้าพิเศษที่มาพร้อมกับพรสวรรค์ระดับ SSS "ราชันผู้ยิ่งใหญ่"

นครหัวเซียไม่ได้ผลิตพลุ จึงต้องซื้อผ่านร้านค้าพิเศษ

หยางหมิงใช้คะแนนเพียงเล็กน้อยซื้อพลุมาจำนวนมาก

เช่น พลุแท่งนางฟ้า พลุแสงเย็น พลุจรวด ปืนพลุ พลุน้ำพุ พลุหมุน พลุประกายสี...

สรุปคือ พลุทุกชนิดที่หยางหมิงเคยเห็นและไม่เคยเห็น เขาซื้อมาทั้งหมด

"นี่คือพลุเหรอคะ?" เด็กสาวทั้งสามรีบเข้ามาดูใกล้ๆ มองสิ่งแปลกๆ ที่หยางหมิงนำออกมาจากไหนไม่รู้ ด้วยสีหน้างุนงง

แค่นี้เหรอ?

แล้วที่บอกว่าจะส่องสว่าง จะบาน จะสว่างไสวบนท้องฟ้า จะงดงามตระการตาล่ะ?

หยางหมิงรู้ว่าแค่อธิบายคงไม่ได้ผล เขาจึงหยิบพลุแท่งนางฟ้ามาแจกให้พวกเธอคนละอัน

"ถือไว้ เดี๋ยวพวกเธอก็จะรู้เอง" หยางหมิงบอก

"อ๋อ ค่ะ" พวกเธอตอบพร้อมกัน แล้วจับพลุแท่งนางฟ้าด้วยมือทั้งสองข้าง

(จบบท)