บทที่ 173 ดาวรุ่งฟิสิกส์!

หยางหมิงมองเห็นว่า เพียงไม่กี่วันที่ไม่ได้พบกัน คุณสมบัติของเค่อเค่อลี่เท่อก็เปลี่ยนแปลงไปอีกแล้ว

[ชื่อ]: เค่อเค่อลี่เท่อ

[คุณภาพ]: ระดับหายาก

[อาชีพ]: นักตีดาบ (Lv4)

[ศักยภาพ]: ห้าดาว

[พลังต่อสู้]: 32

[พรสวรรค์①]: หัวใจช่างฝีมือ (ระดับ A ละรายละเอียด)

[พรสวรรค์②]: ดาวรุ่งฟิสิกส์ (ระดับ C ความเร็วในการเรียนรู้ฟิสิกส์เร็วกว่าคนทั่วไป 2.5 เท่า นั่นหมายความว่าการเรียนฟิสิกส์หนึ่งปีของเธอเทียบเท่ากับคนอื่นเรียนสองปีครึ่ง)

หยางหมิงยกนิ้วโป้งให้เธออย่างเงียบๆ เก่งมากเค่อเค่อของฉัน!

แม้ไม่อยากรบกวนเค่อเค่อลี่เท่อ แต่หยางหมิงก็เดินเข้าไปในโรงตีเหล็ก

"เอ๋? ท่านเจ้าผู้ครอง ท่านมาเยี่ยมข้าหรือเจ้าคะ?" เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เค่อเค่อลี่เท่อเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นหยางหมิง

"อืม ข้ามาหาเจ้าเพราะว่า..." หยางหมิงพูด

แต่เค่อเค่อลี่เท่อกลับพูดแทรกเขา ถามอย่างใจร้อน:

"ท่านเจ้าผู้ครอง ข้ามีคำถามเกี่ยวกับฟิสิกส์อยากถามท่านสักหน่อย ท่านช่วยสอนข้าได้ไหมเจ้าคะ~"

"อืม มีปัญหาอะไรหรือ?" จำใจ หยางหมิงจึงต้องแก้ปัญหาข้อสงสัยของเธอก่อน

สิบนาทีต่อมา หยางหมิงได้อธิบายโจทย์ฟิสิกส์ยากให้เธอสิบข้อ

ต้องยอมรับว่า เค่อเค่อลี่เท่อดูเหมือนจะเป็นอัจฉริยะด้านฟิสิกส์จริงๆ หยางหมิงเพียงแค่ชี้แนะนิดหน่อยก็เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องอธิบายโจทย์เป็นรอบที่สอง

"ขอบคุณท่านนะเจ้าคะ ท่านเจ้าผู้ครอง ที่ช่วยไขข้อข้องใจให้ข้ามากมาย" เค่อเค่อลี่เท่อดูมีความสุขมาก

เมื่อเทียบกับการตีอาวุธ ตอนนี้เธอดูจะหลงใหลการเรียนฟิสิกส์มากกว่า

หวังว่าพรสวรรค์ "หัวใจช่างฝีมือ" ของเค่อเค่อลี่เท่อจะไม่กลายเป็น "หัวใจนักฟิสิกส์" นะ!

"อ้อใช่ ท่านเจ้าผู้ครอง ท่านมาหาข้ามีธุระอะไรนะเจ้าคะ?" เค่อเค่อลี่เท่อถาม

หยางหมิงบอกจุดประสงค์ของตน:

"ข้าตั้งใจว่า ภายในหนึ่งเดือน จะพัฒนานครหัวเซียให้ถึงจุดสูงสุดของยุคไอน้ำ แล้วก้าวเข้าสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สอง"

แม้จะไม่มีความสามารถสร้างโรงไฟฟ้า หยางหมิงก็ไม่กลัว เพราะเขามีวัสดุระดับสมบูรณ์แบบ: ผลึกหินสายฟ้า

ผลึกหินสายฟ้าหนึ่งก้อน อย่างน้อยก็มีพลังงานไฟฟ้าหนึ่งร้อยล้านหน่วย

แล้วคำถามก็คือ หนึ่งร้อยล้านหน่วยไฟฟ้าจะใช้ได้นานแค่ไหน?

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น อย่างน้อยก็ทำให้นครหัวเซียมีไฟฟ้าใช้อย่างไม่ขาดแคลน

"ไฟ...ไฟฟ้าหรือเจ้าคะ?" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเค่อเค่อลี่เท่อก็เป็นประกาย

เครื่องจักรไอน้ำก็สมบูรณ์แบบขนาดนี้แล้ว เค่อเค่อลี่เท่อนึกไม่ออกเลยว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจะวิจิตรพิสดารขนาดไหน

การก้าวเข้าสู่การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สอง แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว

เค่อเค่อรวบรวมความกล้าพูดกับหยางหมิงว่า:

"ท่านเจ้าผู้ครอง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ท่านจะสละเวลาสอนข้าหนึ่งชั่วโมงก่อนเข้านอนทุกคืนได้ไหมเจ้าคะ?"

"ข้าอยากเรียนรู้ความรู้ฟิสิกส์เพิ่มเติมโดยเร็ว เพื่อช่วยให้นครหัวเซียสำเร็จในการพัฒนาอุตสาหกรรมสมัยใหม่!" เค่อเค่อลี่เท่อเสริมอีกประโยค

เห็นเธอกระตือรือร้นอยากเรียนขนาดนี้ หยางหมิงจะไม่ดีใจได้อย่างไร จึงตอบตกลง:

"ได้แน่นอน ต่อไปนี้หลังเลิกงานเจ้าไม่ต้องกินข้าวที่อื่นแล้ว มากินที่คฤหาสน์เจ้าผู้ครองเถอะ ข้าจะบอกให้ลิลิธกับลิเลียเพิ่มชามตะเกียบอีกชุด"

"ขอบคุณท่านนะเจ้าคะ ท่านเจ้าผู้ครอง" เค่อเค่อลี่เท่อดีใจมาก

หยางหมิงทำสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาทันที พูดกับเธอว่า:

"เค่อเค่อ แม้ข้าจะรู้ว่าเจ้าชอบฟิสิกส์ แต่เจ้าอย่าลืมการตีอาวุธนะ ข้าไม่ได้ให้แบบแปลนอาวุธระดับยอดเยี่ยม หอกยาวราชันย์กับเจ้าหรือ?"

หอกยาวราชันย์ แบบแปลนอาวุธระดับยอดเยี่ยม เป็นรางวัลที่หยางหมิงได้จากการทำภารกิจของนักบวชแพะปีศาจ

"เจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ละเลย" เค่อเค่อลี่เท่อพยักหน้า พูดอย่างจนใจว่า "แต่ข้าทำอะไรไม่ได้ ข้าตีหอกยาวราชันย์ได้มากที่สุดแค่สามสิบเล่มต่อวันเท่านั้น"

การตีอาวุธคุณภาพสูงนั้น สิ้นเปลืองพลังจิตอย่างมาก

(จบบท)