บทที่ 167 ทำลายสถิติกาแล็กซี!

"หยางหมิง เจ้าเป็นปีศาจหรืออย่างไร?" ในตอนนี้ ในสมองของซอลเหลือเพียงความคิดนี้เท่านั้น

ความคิดนี้ เหมือนคำสาปที่ก้องกังวานอยู่ในสมองของซอลไม่หยุด ทำให้เขาไม่สามารถคิดเรื่องอื่นได้

ซอลคิดไม่ออกว่าพรสวรรค์ของหยางหมิงนั้นน่าหวาดกลัวแค่ไหน ถึงได้สามารถยกระดับ 'ดินแดน' เป็น 'เมือง' ได้ภายในเวลาเพียงห้าสิบสี่วัน!

อัจฉริยะเช่นนี้ ทำไมถึงไม่ใช่คนของแดนเหม่ยลี่เล่า?

อีกด้านหนึ่ง เยว่เจิ้งจงเห็นว่าเป้าหมายสำเร็จแล้ว จึงเกิดความคิดที่จะจบการประชุม

เพราะตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะจากไป

สร้างความหวาดหวั่นให้พวกเหม่ยลี่เดาไป เดาให้หนัก เมื่อเป็นเช่นนั้นพวกเขาก็จะสับสนวุ่นวาย พ่ายแพ้โดยไม่ต้องโจมตี

ดังนั้นเยว่เจิ้งจงจึงลุกพรวดขึ้นยืน กล่าวว่า:

"การเจรจาวันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ พวกเหม่ยลี่ ข้าพูดไปแล้วอย่างชัดเจน จะตกลงตามข้อเสนอของข้าหรือไม่? พวกเจ้ามีเวลาตอบภายในหนึ่งวัน"

"พวกเราไป!"

พูดจบ เยว่เจิ้งจงก็พาทุกคนลุกออกไป ตลอดทั้งกระบวนการ ดูเหมือนไม่ได้สนใจแดนเหม่ยลี่และนาโต้เลย

ตอนนี้หัวเซียมีความมั่นใจเช่นนี้

ขณะที่เยว่เจิ้งจงกำลังจะเดินออกจากห้องประชุม ซอลก็พูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน:

"รอก่อน มีคำถามหนึ่งที่ข้าต้องการความชัดเจน หยางหมิงมีพรสวรรค์ระดับใดกันแน่? ระดับ S หรือว่าระดับ SS?"

เยว่เจิ้งจงหยุดชั่วครู่ แล้วพูดโดยไม่หันกลับมามอง:

"ระดับ SS แต่ก็อาจจะเป็นสองระดับ SS ว่ามันคืออะไร เจ้าเดาเอาเองเถอะ"

ระดับ SS? และอาจจะมีถึงสองระดับ?!

ซอลรู้สึกเหมือนฟ้าถล่ม เพราะเขาในฐานะเจ้าผู้ครองที่แข็งแกร่งที่สุดของแดนเหม่ยลี่ ก็มีเพียงพรสวรรค์ระดับ A คู่เท่านั้น

หลังจากเยว่เจิ้งจงพูดจบ ก็ไม่สนใจพวกเหม่ยลี่อีก พาทุกคนเดินจากไป

พวกเหม่ยลี่ได้แต่มองพวกเขาจากไป โดยไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง

......

สนามรบหมื่นเผ่า เขตสงคราม 10086 นครหัวเซีย

หยางหมิงยืนอยู่บนดาดฟ้าคฤหาสน์เจ้าผู้ครอง มองดูทิวทัศน์ทั้งหมดของนครหัวเซีย

"ในที่สุดก็อัพเกรดอีกครั้ง ไม่เสียแรงที่ข้าบ้าคลั่งโจมตีและยึดครองพื้นที่ทรัพยากรระดับห้ามาสี่วัน!"

เมื่อเห็นนครหัวเซียยกระดับจาก 'ดินแดน' เป็น 'เมือง' สำเร็จ หยางหมิงก็รู้สึกว่าความพยายามสี่วันนี้คุ้มค่า

ในเวลาสี่วันนี้ เพื่อยึดพื้นที่ทรัพยากรระดับห้าสิบแห่ง หยางหมิงเหมือนคนบ้าสู้ คอยหาสัตว์อสูรระดับสมบูรณ์แบบมาต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง

ความพยายามของหยางหมิง ในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทน ณ เวลานี้

นับจากนี้ไป นครหัวเซียก็ไม่ใช่ดินแดนระดับราชันย์อีกต่อไป แต่เป็นเมืองที่แท้จริง

ต่อจากนี้ เพียงแค่พยายามพัฒนาต่อไป สักวันหนึ่งก็จะสามารถสร้างประเทศใหม่ได้!

ธงของประเทศหัวเซีย จะต้องปลิวไสวทั่วสนามรบหมื่นเผ่า

[ติ๊ง~]

[เจ้าผู้ครองหยางหมิงผู้ทรงเกียรติ ตรวจพบว่าความเร็วในการสร้างเมืองของท่าน ใช้เวลาเพียง 54 วัน 9 ชั่วโมง 0 นาที 0 วินาที ทำลายสถิติที่กาแล็กซีเก็บรักษามาหนึ่งพันปี กำลังจะเริ่มการประกาศทั่วระบบ]

เสียงระบบดังขึ้นอย่างกะทันหัน

เหมือนครั้งที่แล้วที่หยางหมิงทำลายสถิติของแขนดาวนายพราน ครั้งนี้ระบบก็จะทำการประกาศเช่นกัน

และเป็นการประกาศไปทั่วทั้งกาแล็กซี

ทั้งกาแล็กซีนั้นมีขนาดเท่าใด? มีประชากรเท่าไหร่?

พูดง่ายๆ คือ ถ้าเปรียบกาแล็กซีเป็นมหาสมุทร ระบบสุริยะก็เป็นเพียงก้อนหินเล็กๆ ในมหาสมุทร

"จะประกาศก็ประกาศไป" หยางหมิงยอมรับชะตา

เพราะเขาก็ไม่สามารถหยุดระบบจากการประกาศได้

หลังจากได้รับคำตอบจากหยางหมิง ระบบก็เริ่มกระจายเสียงไปทั่วพื้นที่ในกาแล็กซี

[ขอประกาศข่าวทั่วกาแล็กซี]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าผู้ครองหยางหมิงจากประเทศหัวเซีย ดาวโลก ระบบสุริยะ เมฆออร์ต ระบบดาวท้องถิ่น ฟองท้องถิ่น แถบกูลด์ แขนดาวนายพราน กาแล็กซีทางช้างเผือก ที่ใช้เวลาเพียง 54 วัน 9 ชั่วโมง 0 นาที 0 วินาที ในการสร้างเมืองขนาดเล็กแห่งใหม่สำเร็จ ทำลายสถิติที่กาแล็กซีเก็บรักษามาหนึ่งพันปี]

(จบบท)