บทที่ 105 สนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริง!

บ่ายสองโมง

[ติ๊ง~]

[ถึงเจ้าผู้ครองทุกท่านในโซน 10086 ของบลูสตาร์ ขอแจ้งให้ทราบว่าระยะทดลองของท่านได้สิ้นสุดลงแล้ว ท่านกำลังจะเข้าสู่สนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริง!]

[ขณะนี้ โซนทดลองกำลังเชื่อมต่อกับโซนสงคราม]

[หลังจากเข้าสู่โซนสงคราม ดินแดนของท่านมีโอกาสสูงที่จะถูกส่งไปยังบริเวณใกล้ฐานที่มั่นของประเทศท่าน แต่ก็มีโอกาสต่ำที่จะถูกส่งไปยังที่ห่างไกลผู้คน]

[เริ่มนับถอยหลัง: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...]

พูดตามตรง เมื่อระบบเริ่มนับถอยหลัง หยางหมิงไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ พื้นดินก็ไม่มีการสั่นสะเทือนแต่อย่างใด

โซนทดลองถูกผนวกรวมเข้ากับโซนสงครามโดยไม่รู้ตัว

ในขณะเดียวกัน พื้นที่รอบๆ นครหัวเซีย รวมถึงพื้นที่ทรัพยากรทั้งหมด ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับโซนสงครามด้วย

โดยสรุป ทั้งตัวนครหัวเซียและพื้นที่รัศมีสิบกิโลเมตรโดยรอบ ได้ "ยกระดับ" ขึ้นพร้อมกัน

[เรียนท่านเจ้าผู้ครองหยางหมิง ยินดีต้อนรับท่านสู่โซนสงครามของสนามรบหมื่นเผ่า]

[เพิ่มฟังก์ชัน: แผนที่]

[เมื่อเปิดฟังก์ชันแผนที่ ท่านสามารถดูพื้นที่ของฝ่ายศัตรูที่อยู่ใกล้ดินแดนของท่านได้]

[ตรวจพบว่านี่เป็นครั้งแรกที่ท่านมาถึงโซนสงคราม ท่านจะได้รับระยะคุ้มครองสามวัน ในช่วงสามวันนี้ ดินแดนของท่านจะไม่ถูกโจมตีใดๆ]

[ท่านได้รับกล่องของขวัญลึกลับ ต้องการเปิดหรือไม่?]

หยางหมิงพบว่าตนได้มาถึงโซนสงครามของสนามรบหมื่นเผ่าโดยไม่รู้ตัว

"เปิดเลย" หยางหมิงพยักหน้า

[กล่องของขวัญลึกลับได้ถูกมอบให้แล้ว โปรดตรวจสอบ]

ทันทีที่คำพูดจบลง กล่องลึกลับใบหนึ่งก็ตกลงมาในมือของหยางหมิง

กล่องใบนี้ไม่มีระดับคุณภาพ เป็นไอเท็มที่ยังไม่ได้ตรวจสอบ

สมชื่อจริงๆ ลึกลับมากทีเดียว

"ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยเปิดกล่องลึกลับทีหลัง ดูสถานการณ์ภายนอกก่อน"

หยางหมิงเก็บกล่องเข้าคลัง แล้วกระโดดขึ้นไปบนประตูเมืองด้วยการกระโดดเพียงไม่กี่ครั้ง

หยางหมิงเงยหน้ามองออกไปภายนอก

เมื่อเทียบกับโซนทดลอง สนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริงอันตรายกว่ามากอย่างไม่ต้องสงสัย

อันดับแรก สัตว์อสูรมีจำนวนมากขึ้นในทุกที่ที่สายตามองเห็น

สัตว์อสูรระดับดีมีให้เห็นทั่วไป บางครั้งยังเห็นสัตว์อสูรระดับยอดเยี่ยมด้วย

แน่นอนว่า ทรัพยากรก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน หยางหมิงเห็นพื้นที่ทรัพยากรระดับสองและสามหลายแห่งเพิ่มขึ้นรอบๆ นครหัวเซีย

แม้แต่พื้นที่ทรัพยากรระดับสี่ก็ปรากฏให้เห็น

"โฮ่ว~"

ขณะที่หยางหมิงกำลังสังเกตสภาพแวดล้อมภายนอกอย่างละเอียด เสียงคำรามดังสนั่นก็ดังขึ้นกะทันหัน

แม้แต่ท้องฟ้าก็มืดลงในทันที

"นั่นอะไร?" หยางหมิงเงยหน้ามองท้องฟ้าโดยอัตโนมัติ พบว่ามีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาบินผ่านน่านฟ้าของนครหัวเซีย

เมื่อเห็นสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตัวนี้ หยางหมิงก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง

แม้ว่าค่าพลังต่อสู้ของหยางหมิงจะสูงถึง 788 แล้ว แต่ก็อดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้

[ชื่อ]: มังกรราชันย์สายฟ้าม่วง

[คุณภาพ]: ระดับมหากาพย์

[น้ำหนัก]: 2,500 ตัน

[ค่าพลังต่อสู้]: 10,000

[ลำดับพลังเหนือธรรมชาติ]: ระดับต่ำเกินไป ไม่สามารถตรวจสอบได้

[พรสวรรค์]: ระดับต่ำเกินไป ไม่สามารถตรวจสอบได้

[ทักษะ]: ระดับต่ำเกินไป ไม่สามารถตรวจสอบได้

"มังกร? มังกรราชันย์สายฟ้าม่วงระดับมหากาพย์?" มองดูสัตว์ยักษ์ที่สามารถทำลายฟ้าดินบนท้องฟ้า หยางหมิงหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายเริ่มสั่น

แน่นอน เขาไม่ได้กลัว แต่เป็นเพราะตื่นเต้นจนตัวสั่น

ถ้าสักวันสามารถฝึกมังกรได้สักตัว ขี่มันเที่ยวรอบโลก จะสนุกขนาดไหน!

"สักวันฉันต้องฝึกมังกรยักษ์แบบนี้มาเป็นพาหนะให้ได้" มองดูมังกรที่บินไกลออกไปเรื่อยๆ หยางหมิงตั้งปณิธานในใจ

โชคดีที่มังกรราชันย์สายฟ้าม่วงแค่บินผ่าน ไม่งั้นแค่มันถ่มน้ำลายสักที นครหัวเซียที่หยางหมิงสร้างมาตลอดหนึ่งเดือนคงจะหายไป

"ฮึ~ ไม่นึกว่าสนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริงจะอันตรายขนาดนี้ โชคดีที่ฉันปลุกพลังเหนือธรรมชาติได้ก่อน"

หลังจากอวดโอ่ในโซนมือใหม่มาหนึ่งเดือน หยางหมิงเริ่มรู้สึกลำพองไปบ้าง แต่หลังจากมาถึงสนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริง หยางหมิงเริ่มตระหนักว่าตัวเองยังอ่อนแอมาก

ดั่งเรือทวนกระแส ไม่ก้าวหน้าก็ถอยหลัง

"คิดมากไปก็เปล่าประโยชน์ ยังไงก็มีระยะคุ้มครองสามวัน เปิดแผนที่ดูก่อนดีกว่า หวังว่าฉันจะลงมาในที่ดีๆ ดีที่สุดคือติดกับฐานที่มั่นของหัวเซีย"

หยางหมิงเปิด 'ฟังก์ชันแผนที่' ที่ระบบเพิ่งเพิ่มเข้ามา

ผ่านแผนที่ หยางหมิงสามารถเห็นฝ่ายศัตรูและฝ่ายมิตรทั้งหมดรอบๆ นครหัวเซียได้อย่างชัดเจน

ฟังก์ชันนี้สะดวกมาก

เมื่อแผนที่เปิดออก การกระจายตัวของทุกฝ่ายในรัศมีสองร้อยกิโลเมตรรอบนครหัวเซียก็ปรากฏในสายตาหยางหมิง

"เอ่อ... ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า?"

เมื่อหยางหมิงเห็นการกระจายตัวบนแผนที่ เขาก็เหมือนถูกตีหัวด้วยกระบอง ถึงกับตะลึงไป

หยางหมิงที่เริ่มสงสัยตัวเอง ขยี้ตาแรงๆ แล้วเปิดแผนที่อีกครั้ง

"วิเศษ วิเศษจริงๆ!"

แม้แต่หยางหมิงที่มีคุณสมบัติสูงส่ง ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

เพราะแผนที่แสดงให้เห็นว่า ในรัศมีสองร้อยกิโลเมตรรอบนครหัวเซีย มีจุดสีแดงกระจายอยู่อย่างหนาแน่น

จุดสีเขียวมีน้อยมาก น้อยจนน่าสงสาร

จุดสีแดงแทนฝ่ายศัตรู ส่วนจุดสีเขียวแทนฝ่ายมิตรและพื้นที่ทรัพยากรที่ตนครอบครอง

"นี่มันอะไรกัน?" มือทั้งสองข้างของหยางหมิงสั่นไม่หยุด เขาพูดกับตัวเอง "ทำไมรอบๆ ฉันถึงเป็นดินแดนของประเทศตะวันออกไปหมด?"

หยางหมิงที่เพิ่งรู้ตัว ในที่สุดก็ตระหนักว่าตนได้มาถึงฐานที่มั่นของประเทศตะวันออก

ในรัศมีสองร้อยกิโลเมตร ล้วนเป็นดินแดนของประเทศตะวันออกทั้งสิ้น

หยางหมิงนับอย่างละเอียด และได้ข้อสรุปว่า บนแผนที่แสดงให้เห็นเจ้าผู้ครองจากประเทศตะวันออกถึง 2,358 คน!

แน่นอน นี่ยังไม่รวมการกระจายตัวนอกแผนที่ นอกรัศมีสองร้อยกิโลเมตร อาจจะมีชาวประเทศตะวันออกอีกมากมาย!

"สวรรค์เห็นใจ สวรรค์เห็นใจจริงๆ! ในที่สุดฉัน หยางหมิง ก็โชคดีเสียที"

หยางหมิงสั่นไปทั้งร่าง ตื่นเต้นจนน้ำตาคลอ เขาไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองจะโชคดีขนาดนี้

การล่าได้เริ่มขึ้นแล้ว!

สิ่งที่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ กลับได้มาโดยไม่ต้องลงแรง

หยางหมิงไม่เคยคิดว่า ตนเองจะสามารถเข้าถึงฐานที่มั่นของประเทศตะวันออกได้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ

ฮ่าๆๆ ต่อจากนี้ เรื่องสนุกกำลังจะเริ่มขึ้น

"ถ้าฉันไม่ทำให้ฐานที่มั่นของประเทศตะวันออกพลิกคว่ำ ฉันก็ไม่ใช่หยางหมิง!"

หยางหมิงไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนี้มานานแล้ว

"แต่ฉันต้องไม่ประมาท ดูอันดับก่อนดีกว่า ต้องทำความรู้จักเจ้าผู้ครองระดับสูงสุดของประเทศอื่นๆ รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง"

"และหวังว่าอันดับของฉันจะไม่ตกลงมากเกินไป"

เมื่อมาถึงสนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริง กระดานอันดับก็เปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ

ในโซนมือใหม่ จะจัดอันดับเฉพาะเจ้าผู้ครองใหม่ 2 ล้านคน

แต่ในสนามรบหมื่นเผ่าที่แท้จริง กระดานอันดับจะรวมเจ้าผู้ครองทั้งหมด 35 พันล้านคนของบลูสตาร์

หยางหมิงเปิด [กระดานอันดับ]

"เป็นไปตามคาด ฉันไม่มีคุณสมบัติติดอันดับแล้ว"

สิ่งที่ปรากฏในสายตาคือรายชื่อที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ส่วนชื่อของหยางหมิงตกไปอยู่นอกอันดับพันแรก ไม่มีชื่อบนกระดาน

กระดานอันดับจะแสดงเฉพาะอันดับพันแรกเท่านั้น

ช่วยไม่ได้ ตั้งแต่สิบปีก่อน ระบบเจ้าผู้ครองก็ได้ผูกกับบลูสตาร์แล้ว

นั่นหมายความว่า คนที่ขึ้นกระดานอันดับล้วนเป็นผู้ที่ต่อสู้ในสนามรบหมื่นเผ่ามาห้าปี หกปี เจ็ดแปดปี หรือแม้กระทั่งสิบปี

(จบบท)