บทที่ 34 สวนผลไม้จินหลิง!

กำดาบเฉือนนภาแน่นในมือ ทำให้หยางหมิงมีความมั่นใจอย่างมาก

หยางหมิงเชื่อมั่นว่าตอนนี้เขามีความกล้าที่จะล่าสัตว์อสูรระดับยอดเยี่ยม

ถ้าสามารถยึดพื้นที่ทรัพยากรระดับสามได้อีกหนึ่งแห่งก่อนการจัดอันดับ หยางหมิงก็จะมีโอกาสอัพเกรดดินแดนขึ้นเป็นระดับพิเศษ

เมื่อถึงตอนนั้น หยางหมิงจะต้องได้อันดับหนึ่งในการจัดอันดับแน่นอน!

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ หยางหมิงส่งทหารสอดแนมทั้งหมดออกไปค้นหาพื้นที่ทรัพยากรระดับสาม

ไม่นานนัก เพียงผ่านไปห้าสิบนาที ก็มีทหารสอดแนมกลับมารายงาน

ทหารสอดแนมคนหนึ่งมารายงานต่อหน้าหยางหมิง:

"รายงาน ท่านเจ้าผู้ครอง!"

"ทางทิศเหนือห่างออกไปห้าพันเมตร ข้าพบพื้นที่ทรัพยากรระดับสาม แต่ถูกกลุ่มก็อบลินยึดครองอยู่"

"ก็อบลิน? หรือจะเป็นพวกเดียวกับที่จับแอนนาและคนอื่นๆ?" หยางหมิงพูดกับตัวเอง

หยางหมิงพบว่ารอบๆ นครหัวเซียดูเหมือนจะมีรังก็อบลินอยู่

นี่เป็นภัยคุกคามที่แฝงอยู่ จำเป็นต้องกำจัดให้เร็วที่สุด

ตอนนี้หยางหมิงมีดาบเฉือนนภาเป็นกำลังเสริม เขาไม่กลัวสัตว์อสูรระดับยอดเยี่ยมอีกต่อไป แล้วจะกลัวอะไรกับก็อบลิน?

ดังนั้น หยางหมิงจึงโบกมือสั่งการ:

"ส่งคำสั่งของข้าลงไป ให้เหล่าทหารรวมพล ตามข้าไปโจมตีรังก็อบลิน!"

"ขอรับ!"

ทหารรวมพลกันอย่างรวดเร็ว ไม่รวมผู้บาดเจ็บ มีกองกำลังทั้งหมดห้าพันคน

การโจมตีพื้นที่ทรัพยากรระดับสามไม่อาจประมาทได้ หยางหมิงจึงส่งกองกำลังหลักทั้งหมดเข้าร่วม

เฉินเจียนก็อยู่ในนั้นด้วย

หยางหมิงขี่ม้าดำตัวหนึ่ง ดูสง่างามน่าเกรงขาม พูดกับเหล่าทหาร:

"พี่น้องทั้งหลาย ตามข้าออกรบ ใครที่รอดกลับมาได้ คืนนี้ข้ารับรองว่ามีเนื้อกินไม่อั้น เหล้าก็ดื่มไม่อั้น!"

เมื่อได้ยินว่ามีเหล้าให้ดื่ม เหล่าทหารต่างกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว

บนสนามรบ แรงดึงดูดของเหล้าเพียงอึกเดียวเป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่อาจจินตนาการได้

"ฆ่า!" เหล่าทหารเปล่งเสียงร้องกึกก้องราวกับจะถล่มภูเขาพังทะเล

หลังจากออกจากประตูดินแดน หยางหมิงนำทางตามแผนที่ที่ทหารสอดแนมให้มา มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ

ทางทิศเหนือของดินแดนดูรกร้างกว่าที่อื่นมาก

สีของดินก็เปลี่ยนเป็นสีดำ

เป็นครั้งคราวยังเห็นเงาของสัตว์อสูรดุร้าย

หยางหมิงนำกองกำลังใหญ่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว สัตว์อสูรที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงตามเส้นทางถูกเขาสังหารไปตามทาง

ห้าสิบนาทีต่อมา หยางหมิงมาถึงจุดหมาย

แม้จะห่างออกไปสองพันเมตร หยางหมิงก็ยังได้กลิ่นหอมหวานของผลไม้

พื้นที่ทรัพยากรระดับสามอยู่เบื้องหน้า

[ชื่อ]: สวนผลไม้จินหลิง

[คุณภาพ]: ระดับสาม (ระดับยอดเยี่ยม)

[ผลผลิต]: หนึ่งพันชั่งต่อวัน

[คำอธิบาย]: สวนผลไม้จินหลิงที่เติบโตจากดินดำอุดมสมบูรณ์ ออกผลได้สิบเดือนต่อปี

[สถานะปัจจุบัน]: ถูกยึดครอง

"ผลไม้สีทองมากมายขนาดนี้ ถ้ายึดมาได้ คงรวยใหญ่แน่" หยางหมิงคิด

ได้กลิ่นผลไม้หอมชวนน้ำลายไหล หยางหมิงอดใจอยากเด็ดมาลองชิมสักลูกไม่ได้

แต่สวนผลไม้จินหลิงอยู่ในสถานะถูกยึดครอง ในป่าต้นไม้ ยังพอเห็นเงาของก็อบลินมากมาย

"ก็อบลินมากขนาดนี้?" หยางหมิงสังเกตอย่างละเอียดครู่หนึ่ง พบว่าจำนวนก็อบลินมากเกินคาดการณ์ของเขามาก

ประเมินอย่างระมัดระวัง อย่างน้อยต้องมีก็อบลินหนึ่งหมื่นตัว

ใกล้ๆ สวนผลไม้จินหลิง มีถ้ำธรรมชาติแห่งหนึ่ง ปากถ้ำกว้างขวาง มีก็อบลินจำนวนมากเดินเข้าออก

เป็นครั้งคราวยังเห็นหญิงสาวมนุษย์ถูกก็อบลินลากเข้าไปในถ้ำ

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือรังใหญ่ของก็อบลิน

หยางหมิงยังเห็นก็อบลินที่แข็งแกร่งหายากบางตัวด้วย

[ชื่อ]: ผู้อาวุโสก็อบลิน

[คุณภาพ]: ระดับดี

[พลังต่อสู้]: 86

[พรสวรรค์]: หลบหนี (ระดับ F สามารถล่องหนได้สามนาที แต่ใช้ได้เฉพาะตอนหนีเท่านั้น)

[ชื่อ]: ไซคลอปส์ก็อบลิน

[คุณภาพ]: ระดับดี

[พลังต่อสู้]: 112

[พรสวรรค์]: คลั่ง (ระดับ D เข้าสู่สภาวะโกรธเกรี้ยว ร่างกายทุกส่วนงอกหนามแหลมคม กลายเป็นเครื่องจักรสังหาร)

[ทักษะ]: ดูดเลือด (ระดับ D ฟื้นฟูบาดแผลอย่างรวดเร็วด้วยการดื่มเลือดศัตรู แต่มีผลข้างเคียงรุนแรง)

[ชื่อ]: นักบวชก็อบลิน

[คุณภาพ]: ระดับดี

[พลังต่อสู้]: 99

[พรสวรรค์]: เวทมนตร์เพลิง (ระดับ C สามารถควบคุมเพลิง ใช้พลังเหนือธรรมชาติเช่นลูกไฟได้ แต่ร่ายเวทช้า)

[ทักษะ]: เกราะเพลิง (ระดับ D สร้างเกราะจากเพลิง สามารถป้องกันตัวเองได้ แต่ไม่มีผลต่อพลังเหนือธรรมชาติสายน้ำ)

ต้องยอมรับว่า กองทัพก็อบลินกลุ่มนี้มีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก ไม่แปลกที่สามารถยึดครองพื้นที่ทรัพยากรระดับสามได้นาน

แต่พูดอีกแง่หนึ่ง กองทัพฝ่ายหยางหมิงก็ไม่ใช่กองทัพธรรมดา

ข้อได้เปรียบของฝ่ายหยางหมิงอยู่ที่การมีอาวุธ สามารถเพิ่มความสามารถในการรบได้มาก

ครุ่นคิดครู่หนึ่ง หยางหมิงก็คิดแผนการรบออกแล้ว

"เฉินเจียน!" หยางหมิงเรียก

"ท่านเจ้าผู้ครอง มีคำสั่งอะไรหรือ?" เฉินเจียนออกมาทันที

หยางหมิงสั่งการ:

"เจ้านำคนสามร้อยคน ไปเดินวนรอบๆ สวนผลไม้จินหลิง พยายามล่อก็อบลินออกมาให้มากที่สุด"

"อีกอย่าง ดาบขวางถังเล่มนี้เจ้าถือไว้ มันจะเป็นอาวุธของเจ้าต่อไป" หยางหมิงโยนดาบขวางถังสายฟ้าให้เฉินเจียน

ดาบขวางถังที่ผ่านการชุบด้วยสายฟ้านี้ เป็นอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดรองจากดาบเฉือนนภา

เฉินเจียนทำความเคารพแบบทหาร พูดเสียงดัง:

"ท่านเจ้าผู้ครอง ข้าน้อยรับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ!"

พูดจบ เฉินเจียนก็ถือดาบที่หยางหมิงให้หมุนตัวจากไป แล้วนำทหารสามร้อยนายบุกไปยังสวนผลไม้จินหลิง

พอเฉินเจียนเพิ่งออกไป หยางหมิงก็ออกคำสั่งใหม่:

"นักธนู ออกมา เตรียมพร้อม"

พูดจบ นักธนูก็เข้าแถวหน้ากระดานที่แนวหน้าสุด ง้างธนูเตรียมยิง

ธนูเหล่านี้ล้วนเป็นฝีมือของเหล่าคนแคระ วันนี้พอดีได้ใช้งาน

นักธนูได้ง้างธนูในมุมที่ดีที่สุดแล้ว พร้อมที่จะยิงได้ทุกเมื่อ

ในตอนนี้ เฉินเจียนนำทหารสามร้อยนายเข้าใกล้สวนผลไม้จินหลิงแล้ว

แม้ก็อบลินจะไม่ฉลาดนัก แต่ก็ไม่ได้ตาบอด เมื่อเห็นกลุ่มมนุษย์แปลกหน้าเข้าใกล้สวนผลไม้จินหลิง จึงส่งคนออกมาสกัดทันที

"วาอาอากาดากาดา"

"มิโยดา!"

"ซินาอิอุดาดา!"

พวกก็อบลินตะโกนเสียงดัง โบกสะบัดกระบองงาหมาป่า ไม้กระบอง และขวานเหล็กซึ่งเป็นอาวุธชั้นต่ำ พยายามขับไล่เฉินเจียน

"พี่น้อง ฆ่าพวกมันให้หมด!" เฉินเจียนไม่แสดงความหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับเร่งฝีเท้าในการโจมตี

ไม่นาน สองฝ่ายก็ปะทะกัน

เฉินเจียนพุ่งนำหน้าสุด ดาบขวางถังในมือฟันออกไปด้านข้าง เป็นประกายสายฟ้า เพียงชั่วพริบตาก็ทำให้ก็อบลินห้าตัวกลายเป็นถ่าน

"พลังของดาบขวางถังเล่มนี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เลยหรือ?" เฉินเจียนตระหนักว่าอาวุธที่หยางหมิงให้ตนนั้นแตกต่างจากดาบขวางถังทั่วไป

นี่เป็นดาบขวางถังที่ผ่านการชุบด้วยสายฟ้า

เฉินเจียนยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม ไม่นาน ก็อบลินกลุ่มนี้ก็ถูกเฉินเจียนสังหารจนหมดสิ้น

แต่การกระทำนี้ก็ทำให้ก็อบลินที่อยู่ด้านหลังโกรธแค้นอย่างสุดขีด

"กากาดา!"

เสียงคำรามแห่งความโกรธดังมาจากสวนผลไม้จินหลิง

นักบวชก็อบลินหลายตัวและไซคลอปส์ก็อบลิน นำก็อบลินลูกสมุนกว่าพันตัว พุ่งเข้าใส่เฉินเจียน

(จบบท)