บทที่ 49: มังกรฟ้าสมองทึบ

บทที่ 49: มังกรฟ้าสมองทึบ

"กุรุ กุรุ~"

เสียงเด็น เด็น มูชิดังขึ้น

"โมชิ โมชิ นี่โบร์ซาลิโน่เอง..."

เวย์นประหลาดใจที่เห็นคิซารุรับโทรศัพท์จริงๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ชายคนนี้เป็นพวกชอบดักฟังที่มีชื่อเสียง พกแต่เด็น เด็น มูชิสีดำติดตัวเท่านั้น

"นี่เซ็นโงคุเอง... เรื่องที่ชั้นขอให้แกจัดการเป็นยังไงบ้าง? แกเห็นเวย์นหรือยัง?"

คิซารุทำปากยื่นแล้วตอบว่า "ชั้นเห็นเวย์นแล้ว น้องชาย แล้วชั้นก็สู้กับเขาด้วย... จะว่าไปแล้ว เด็กหนุ่มสมัยนี้นี่น่ากลัวจริงๆ นะ..."

คิซารุเล่าสถานการณ์ที่นี่ให้เซ็นโงคุฟังผ่านเด็น เด็น มูชิ น้ำเสียงของเขายังคงแสดงความหวั่นเกรงต่อเวย์น

เวย์นไม่ได้ขัดจังหวะ ราวกับว่าถ้าพวกเขาทั้งสองคนสู้กันสุดกำลังจริงๆ มันก็คงไม่จบลงในเวลาสั้นๆ ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องรีบร้อน

หลังจากนั้นครู่ใหญ่ เซ็นโงคุก็พูดว่า "เข้าใจแล้ว ส่งเด็น เด็น มูชิให้เวย์น!"

คิซารุถือเด็น เด็น มูชิแล้วพูดกับเวย์นว่า "เวย์น น้องชาย จอมพลเรือเซ็นโงคุของเราอยากจะคุยกับนาย..."

เวย์นยืนนิ่งหลังจากได้ยินเช่นนั้น จากนั้นด้วยความคิดเดียว เด็น เด็น มูชิในมือของคิซารุก็ถูกห่อหุ้มด้วยสนามพลังที่มองไม่เห็นและลอยมาอยู่ในมือของเวย์น

ม่านตาของคิซารุหดเล็กลงเมื่อเห็นเช่นนี้ และเขาพึมพำว่า "ร่างสายโลเกีย แล้วยังมีความสามารถสายพลังจิตอีก นี่มันผลปีศาจอะไรกัน?"

คิซารุจมอยู่ในความคิดลึก

เวย์นรับเด็น เด็น มูชิแล้วพูดว่า "โมชิ โมชิ นี่เวย์นเอง"

"นี่เซ็นโงคุเอง..."

เสียงที่เหนื่อยล้าของเซ็นโงคุดังมาจากปลายสายอีกด้าน เขาหวาดกลัวอย่างแท้จริงกับความขัดแย้งระหว่างเวย์นกับมังกรฟ้า

"เวย์น ชั้นได้ยินทุกอย่างจากคิซารุแล้ว... ชั้นสามารถมองข้ามเรื่องของสเลฟเวอรี่ไปได้ ท้ายที่สุด พวกเขาก็ยังไม่ได้เป็นประเทศสมาชิกของรัฐบาลโลก..."

ณ จุดนี้ น้ำเสียงของเซ็นโงคุก็หนักขึ้นเล็กน้อย

"แต่มังกรฟ้าจะต้องถูกส่งกลับไปอย่างปลอดภัย! นั่นคือเส้นตาย! อีกอย่าง ชั้นจะยังคงปกปิดเรื่องของโรบินให้นายต่อไป... นายไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น!"

"ท้ายที่สุดแล้ว ทะเลก็ต้องการความสมดุลอย่างนาย..."

เวย์นเงียบไปนานหลังจากได้ยินเช่นนั้น แล้วพูดว่า "ตกลง!"

จริงๆ แล้ว เวย์นมาไกลถึงขนาดนี้แล้ว สเลฟเวอรี่ ราชาแห่งประเทศทาส ถูกฆ่า ลูกน้องของเขาหายไป และแม้แต่คนสามพันคนของเขาก็ถูกเวย์นกวาดล้าง!

"เรื่องราวมันราบรื่นเกินไปหน่อย..."

เวย์นรู้สึกเหมือนฝันไป แม้ว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาก็สามารถบดขยี้พวกเขาได้จริงๆ

"ก็ได้ งั้นก็เอาตามนั้นแหละ!"

เวย์นพยักหน้า คงเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าเซนต์ ชาร์ลอส มังกรฟ้าคนนี้ เพราะมันไม่สมจริงที่จะพยายามฆ่ามังกรฟ้าต่อหน้าพลเรือเอก

และถึงแม้ว่าเขาจะฆ่าได้ เขาก็จะต้องตัดขาดความสัมพันธ์กับรัฐบาลโลกและกองทัพเรืออย่างแท้จริง ซึ่งไม่คุ้มค่าสำหรับคนเลวทรามเช่นนี้ และตอนนี้ก็ยังไม่ใช่เวลาที่จะตัดขาดความสัมพันธ์

"เฮ้ นี่เด็น เด็น มูชิของนายคืนไป..."

เวย์นโยนเด็น เด็น มูชิขึ้นไปในอากาศ และคิซารุก็รับมันไว้อย่างมั่นคง คิซารุถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นเวย์นยกเลิกฮาคิเกราะของเขา เพราะเขาไม่อยากสู้กับเวย์นจนตายจริงๆ ไม่ว่าเขาจะชนะหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ประเด็นสำคัญคือคิซารุขี้เกียจจริงๆ เขาแค่อยากจะรับเงินเดือนพลเรือเอก ไปพักร้อนทุกวัน และตัดเล็บของเขา

อะไรนะ? ทำงานเหรอ? คิซารุบอกว่าเขาจะอู้งาน!

ทันใดนั้น เสียงที่ไม่ถูกกาลเทศะก็ดังขึ้น "เฮ้ แก ทหารเรือ แกเป็นพลเรือเอกใช่ไหม! รีบช่วยชั้นจับชายคนนี้เร็วเข้า ชั้นต้องการเขาเป็นทาส!"

เซนต์ ชาร์ลอสถูกเห็นว่าลุกขึ้นจากพื้นในสภาพยุ่งเหยิง หมวกกันน็อกคล้ายโหลปลาทองของเขาแตกละเอียด และมีรอยฟกช้ำสองสามแห่งรอบดวงตา เขาหกล้มเอง!

เซนต์ ชาร์ลอสสูดน้ำมูกแล้วพูดต่อ "อีกอย่าง รีบส่งชั้นกลับไปที่มารีจัวเร็วเข้า ชั้นทนอากาศขุ่นๆ ที่นี่ไม่ไหวแล้ว"

เวย์นขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้นและถามว่า "คิซารุ คุณทำงานให้คนโง่แบบนี้มาตลอดเลยเหรอ? แม้แต่ตอนนี้ยังมองสถานการณ์ไม่ออกอีกรึไง?"

มังกรฟ้าคนนี้โง่เกินไปจริงๆ ยังคงคิดที่จะเปลี่ยนเวย์นให้เป็นทาสของเขาแม้กระทั่งตอนนี้

คิซารุก็ตะลึงเล็กน้อยหลังจากได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเขาก็ทำปากยื่นแล้วพูดว่า "น่ากลัวจัง! การพูดจาแบบนี้กับมังกรฟ้ามันไม่เคารพกันเลยนะ... ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เป็นทายาทของผู้สร้าง! อย่างไรก็ตาม... ชั้นแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินก็ได้!"

เห็นได้ชัดว่าคิซารุก็ไม่อยากจะยุ่งกับมังกรฟ้าคนนี้จริงๆ แม้ว่าพลเรือเอกจะมีหน้าที่ปกป้องมังกรฟ้า แต่ในระดับพลเรือเอก พวกเขาไม่สามารถถูกสั่งการได้ง่ายๆ ด้วยคำสั่งเพียงอย่างเดียว!

เซนต์ ชาร์ลอสเริ่มโกรธเล็กน้อยเมื่อเห็นคิซารุไม่ขยับ และพูดกับคิซารุว่า "รีบช่วยชั้นจับเขาสิ! ไม่อย่างนั้นชั้นจะกลับไปบอกให้โกโรเซย์ลดตำแหน่งแก!"

คิซารุทำปากยื่นแล้วพูดว่า "ลดตำแหน่งชั้นเหรอ? น่ากลัวจัง!"

"หนวกหู!"

เวย์นก็ขมวดคิ้วเช่นกัน ประกายสีแดงปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา และรัศมีที่มองไม่เห็นก็แผ่ออกมาจากตัวเขา พุ่งไปยังเซนต์ ชาร์ลอส มังกรฟ้าที่อยู่ไม่ไกล

ฮาคิราชันย์!

ตูม!

มังกรฟ้าล้มหงายหลังลงกับพื้น ตาเหลือกขาว และหมดสติไป!

สีหน้าของคิซารุเปลี่ยนไป และเขารีบเข้าไปตรวจสอบอาการของมังกรฟ้า เขาถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าเซนต์ ชาร์ลอสแค่หมดสติไป และพูดกับเวย์นว่า "น่ากลัวจัง! ฮาคิราชันย์!"

"แต่การทำร้ายมังกรฟ้าต่อหน้าชั้นมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ? พวกเบื้องบนจะตำหนิชั้นได้นะถ้ารู้เข้า!"

เวย์นมองดูมังกรฟ้าที่หมดสติ ถอนหายใจอย่างโล่งอก และกล่าวว่า "ฟู่... ในที่สุดก็เงียบซะที!"

"เลิกเสแสร้งได้แล้ว คุณก็ดูไม่ค่อยพอใจเขาเหมือนกันนั่นแหละ! ถ้ามันไม่สะดวกที่จะลงมือเพราะสถานะของคุณ คุณก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นอะไรก็ได้... ยังไงซะ ที่นี่ก็ไม่มีใครรู้!"

คิซารุมองไปรอบๆ และถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าทุกคนรอบตัวพวกเขาหมดสติไปหมดแล้ว

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหามังกรฟ้าที่หมดสติแล้วเตะเขาสองครั้ง!

เวย์นหัวเราะเมื่อเห็นเช่นนั้น พลางพูดว่า "ตาแก่ นั่นมันไม่มากไปหน่อยเหรอ? ยังไงซะ คุณก็เป็นทหารเรือไม่ใช่รึไง?"

คิซารุชี้นิ้วไปที่ปาก ราวกับกำลังคิด และตอบว่า "ชั้นไม่ได้ทำอะไรนี่ แล้วก็ไม่มีใครเห็นด้วย ใช่ไหม?"

พูดจบ ทั้งสองก็สบตากัน เข้าใจกันโดยนัย!

ในขณะนี้ ท่ามกลางฝูงชนที่หมดสติอยู่บนพื้น เจ้าหน้าที่รัฐบาลโลกที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาคนหนึ่ง ได้ยินทั้งหมดนี้ ก็รีบปิดปากของเขาแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ใบหน้าของเขาแดงก่ำ!

โอ้พระเจ้า ถ้าพวกเขาพบเข้า พวกเขาจะไม่ฆ่าปิดปากชั้นใช่ไหม!

คิซารุมองดูผู้คนที่หมดสตินับพันรอบตัวแล้วพูดว่า "มีคนหมดสติเยอะขนาดนี้ น่ากลัวจัง!"

"แต่ ว่าไปแล้วนะ? ทำไมนายถึงต้องทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้เพื่อจัดการกับสเลฟเวอรี่ในครั้งนี้ล่ะ? นี่มันไม่ใช่สไตล์ของนายเลยนะ!"

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบตอน

โปรดติดตามตอนต่อไป

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═